Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3684 roślin
Wyświetlanie 3205-3240 z 3684
Selaginella Kraussa
Selaginella kraussiana
Selaginella kraussiana, powszechnie znana jako selaginella Kraussa lub afrykański widłaczek, to prymitywna roślina naczyniowa przypominająca delikatny mech. Pochodzi z Afryki i tworzy gęsty, płożący kobierzec o żywozielonej, rozgałęzionej plecherwie. Jest popularnym wyborem do terrariów, ogrodów wewnętrznych oraz jako okrywa gruntu w zacienionych, wilgotnych miejscach, gdzie inne rośliny mogą mieć trudności z przeżyciem.
Widliczka łuskowata
Selaginella lepidophylla
Selaginella lepidophylla to niezwykła roślina pustynna z rodziny widliczkowatych (Selaginellaceae), pochodząca z pustyni Chihuahua na pograniczu Stanów Zjednoczonych i Meksyku. Jest to niewielka roślina przypominająca paproć, osiągająca około 5 cm wysokości, charakteryzująca się małymi, łuskowatymi liśćmi ułożonymi spiralnie wzdłuż delikatnych, zielonych łodyg. Najbardziej zdumiewającą cechą tej rośliny jest jej ekstremalna tolerancja na wysychanie – może stracić do 95% zawartości wody i pozostawać w stanie uśpienia przez lata, całkowicie odżywając po wystawieniu na działanie wilgoci. W okresach suszy jej łodygi zwijają się w zwartą, szarobrązową kulę; po nawodnieniu roślina rozprostowuje swoje pędy w ciągu kilku godzin, powracając do soczyście zielonego stanu. Znana jest pod popularnymi nazwami takimi jak fałszywa róża jerychońska, roślina dinozaurów czy kamienny kwiat.
Widliczka Martensa
Selaginella martensii
Selaginella martensii, znana jako widliczka Martensa, to zachwycający likofit pochodzący z Meksyku i Ameryki Środkowej. Pomimo paprociowego wyglądu należy do pradawnej linii roślin naczyniowych — nie jest ani prawdziwym mchem, ani paprocią, lecz rośliną spokrewnioną z paprociami, czyli likofidem. Jej pierzaste, zachodzące na siebie, łuskowate liście tworzą bujny, szmaragdowy kobierzec, a niektóre odmiany wyróżniają się efektownym, białym kończykowaniem liści. Doskonale rośnie w środowiskach o wysokiej wilgotności, dzięki czemu jest chętnie uprawiana w terrariach, paludariach oraz wilgotnych wnętrzach.
Królowa Nocy
Selenicereus
Selenicereus to rodzaj kaktusów epifitycznych i pnących, pochodzących z Meksyku, Ameryki Środkowej, Karaibów oraz północnej części Ameryki Południowej. Ich spłaszczone lub kanciaste pędy wspinają się po drzewach i skałach za pomocą korzeni powietrznych, wytwarzając ogromne i intensywnie pachnące kwiaty, które rozkwitają tylko na jedną noc, więdnąc o świcie. Kilka gatunków z tego rodzaju wytwarza owoce znane jako pitaja lub smoczy owoc.
Kaktus zygzak
Selenicereus anthonyanus
Kaktus zygzak (Selenicereus anthonyanus) to epifityczny kaktus dżunglowy pochodzący z tropikalnych lasów Chiapas w Meksyku. Jego spłaszczone, głęboko powcinane pędy zygzakują niczym szkielet ryby – co przyniosło mu przydomek „kaktus rybia ość” – czyniąc go efektowną rośliną doniczkową o pokroju zwisającym lub pnącym. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, najlepiej czuje się w wilgotnych, zacienionych warunkach i wytwarza duże, pachnące kwiaty, które otwierają się tylko na jedną noc.
Królowa Nocy
Selenicereus grandiflorus
Selenicereus grandiflorus to pnący kaktus epifityczny pochodzący z Meksyku, Ameryki Środkowej i Karaibów, ceniony za ogromne, białe kwiaty o intensywnym zapachu, które otwierają się tylko na jedną noc w roku. Jego długie, żebrowane i płożące pędy wspinają się po drzewach i skałach za pomocą korzeni powietrznych, a o zmierzchu letniej nocy roślina rozwija spektakularny kwiat o szerokości do 30 cm, który więdnie o świcie.
Selenicereus trójkątny
Selenicereus triangularis
Selenicereus triangularis, powszechnie znany jako kaktus trójkątny, to silnie rosnący kaktus pnący pochodzący z wysp karaibskich, w tym z Kuby, Haiti, Dominikany i Portoryko. Jego trójkątne pędy mogą osiągać ponad 10 metrów długości i wytwarzają spektakularne, duże, białe kwiaty, które kwitną wyłącznie nocą latem i jesienią. Jadalne czerwone owoce o długości 2–5 cm są słodkie, bogate w witaminy i przypominają pitaję.
Smocze Owoce
Selenicereus undatus
Selenicereus undatus, popularnie znany jako biała pitaja lub smocze owoce, to szybko rosnący epifityczny kaktus pochodzący z Ameryki Środkowej i Południowej. Charakteryzuje się trójkątnymi, mięsistymi łodygami, które wspinają się po drzewach lub podporach. Jego kwiaty są spektakularne – duże i białe, otwierają się wyłącznie nocą, co przysporzyło roślinie nazwy „Królowa nocy". Owoc ma owalny kształt, żywą różową skórkę z zielonymi łuskami oraz słodki biały miąższ usłany drobnymi jadalnymi czarnymi nasionami.
Kaktus księżycowy
Selenicereus validus
Kaktus księżycowy (Selenicereus validus) to kaktus epifityczny pochodzący z Meksyku i Ameryki Środkowej, ceniony za swoje długie, zwisające, cylindryczne pędy oraz spektakularne, nocne kwiaty w kolorze białym i żółtym. Należy do rodziny kaktusowatych (Cactaceae) i najlepiej rośnie w lasach tropikalnych oraz subtropikalnych, wspinając się po drzewach i skalnych zboczach.
Rojnik murowy
Sempervivum
Sempervivum to rodzaj obejmujący około 40 gatunków mrozoodpornych, alpejskich sukulentów z rodziny Crassulaceae, rodzimych dla górskich terenów Europy i części Azji. Tworzą one zwarte, mięsiste rozety, które nieustannie produkują odrosty („pisklęta”) wokół rośliny macierzystej („kwoka”), tworząc gęste, rozrastające się kobierce. Wyjątkowo odporne na mróz, znoszą temperatury nawet do -34°C i przeżywają na skalistych, ubogich w składniki odżywcze glebach.
Rojnik pajęczynowaty
Sempervivum arachnoideum
Sempervivum arachnoideum, czyli rojnik pajęczynowaty, to zwarta sukulenta alpejska, której rozety pokryte są cienkimi, białymi nitkami przypominającymi pajęczynę. Pochodzi z gór Europy, jest bardzo odporny na mróz i tworzy gęste dywany, rozmnażając się poprzez odrosty.
Rojnik wapienny
Sempervivum calcareum
Sempervivum calcareum to wieloletni sukulent pochodzenia alpejskiego, bardzo odporny na mróz. Tworzy zwarte rozety mięsistych liści, często z czerwonawymi końcówkami. Pochodzi z wapiennych regionów południowej Europy, jest niezwykle odporny na suszę i dobrze rośnie w ubogich, dobrze przepuszczalnych glebach. Jego intensywne kolory wyróżniają się w ogrodach skalnych i suchych krajobrazach. To doskonały wybór dla początkujących.
Skalnica kaukaska
Sempervivum caucasicum
Sempervivum caucasicum to sukulentowa roślina alpejska tworząca rozetki, rodzima dla gór Kaukazu w Gruzji, Armenii i Rosji. Wytwarza gęste skupiska mięsistych, spiczastych liści ułożonych w zwarte rozety, rozrastając się za pomocą odrostów i tworząc nisko rosnące darnie. Jest niezwykle mrozoodporna – przeżywa temperatury do -34°C – i doskonale rośnie w skalistych, przepuszczalnych glebach przy minimalnej pielęgnacji.
Rojnik Kulisty
Sempervivum globiferum
Sempervivum globiferum, powszechnie znany jako Rojnik Kulisty lub Toczące Kury i Kurczęta, to urokliwy alpejski sukulent rodzimy dla gór Europy Środkowej i Wschodniej. Tworzy zwarte, kuliste rozety mięsistych, zielonych liści, które często czerwienieją pod wpływem stresu. W odróżnieniu od większości rojników, jego odrosty naturalnie odrywają się i przetaczają, zakorzeniając się samodzielnie — stąd pochodzi urocza nazwa potoczna „Toczyradła". Jako roślina monokarpiczna, każda rozeta obumiera po kwitnieniu, lecz szybko zastępowana jest przez liczne potomne rozety.
Rojnik ruski
Sempervivum ruthenicum
Sempervivum ruthenicum, znany jako rojnik ruski, to bardzo odporny sukulent bylinowy z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), pochodzący ze skalistych gór i kamienistych terenów Europy Wschodniej i regionu Kaukazu. Tworzy niskie, zwarte rozety mięsistych, lekko owłosionych liści o bladozielonym kolorze z różowymi końcówkami i wytwarza niezwykłe żółte kwiatostany latem. Niezwykle odporny na suszę i mróz, doskonale rośnie przy minimalnej pielęgnacji w ogrodach skalnych, alpejskich korytach i płytkich donicach.
Rojnik murowy
Sempervivum tectorum
Sempervivum tectorum to mrozoodporna, wiecznie zielona sukulentna roślina tworząca atrakcyjne rozety mięsistych, niebieskozielonych liści z czerwonofioletowymi końcówkami. Rodzimy gatunek europejskich regionów górskich, w tym Alp i Pirenejów, uprawiany od stuleci. Nazwa „Sempervivum” oznacza po łacinie „żyj wiecznie”, co nawiązuje do zdolności rośliny do wytwarzania licznych rozetek potomnych. Nazwa gatunkowa „tectorum” oznacza „dachowy”, ponieważ Rzymianie tradycyjnie sadzili tę roślinę na dachach, wierząc, że chroni budynki przed piorunami.
Starzec
Senecio
Starzec (Senecio) jest jednym z największych rodzajów w królestwie roślin, obejmującym ponad 1250 gatunków z rodziny Asteraceae, rozmieszczonych na całym świecie. Rodzaj ten zawiera popularne ozdobne sukulenty, takie jak Sznur pereł (S. rowleyanus), Niebieskie kredowe patyczki (S. mandraliscae) czy Popielica (S. cineraria). Gatunki sukulentowe są cenione za odporność na suszę, efektowny wygląd oraz zdolność adaptacji zarówno do warunków wewnętrznych, jak i zewnętrznych.
Starzec Barbertona
Senecio barbertonicus
Senecio barbertonicus to wiecznie zielony sukulent krzewiasty pochodzący z regionu Barberton w Republice Południowej Afryki, a także z Eswatini, Mozambiku i wschodniego Zimbabwe, gdzie rośnie na skalistych zboczach na wysokościach do 1700 m n.p.m. Jego mięsiste, jasnozielone łodygi pokryte są gęsto ułożonymi, cylindrycznymi, palczastymi liśćmi, a roślina tworzy gęsty, kopulasty krzew, który może osiągnąć 2 m (rzadko 3 m) wysokości i szerokości. Zimą wytwarza na końcach gałęzi skupiska małych, pachnących, złocistożółtych kwiatów przypominających stokrotki, które przyciągają pszczoły i motyle.
Starzec popielnik
Senecio cineraria
Senecio cineraria, popularnie znany jako starzec popielnik lub starzec srebrzysty, to zwarta, kępiasta bylina ceniona bardziej za swoje aksamitne, srebrzystobiałe, głęboko powcinane liście niż za małe, żółte kwiaty przypominające stokrotki. Pochodzi z wybrzeża Morza Śródziemnego, doskonale rośnie w pełnym słońcu i ubogiej, piaszczystej glebie, co czyni go łatwym w utrzymaniu elementem rabat, pojemników i ogrodów kserofitycznych. Jego filcowate liście odbijają ciepło i są odporne na żerowanie jeleni i królików, pięknie komponując się jako całosezonowe tło dla jaśniejszych roślin kwitnących.
Meksykański Płomień Winny
Senecio confusus
Meksykański Płomień Winny (Senecio confusus) to energiczny, szybko rosnący wiecznie zielony pnącz pochodzący z Meksyku i Ameryki Środkowej. Roślina ceniona jest za spektakularne, stokrotkowate kwiaty w jaskrawych odcieniach pomarańczowo-czerwieni ze złocistymi środkami, które kwitną niemal przez cały rok w ciepłym klimacie. Może osiągać 3,5 metra i więcej, gdy zapewni się jej odpowiednie podparcie w postaci trejażu, ogrodzenia lub altany. Doskonale przyciąga motyle, pszczoły i kolibry.
Starzec bluszczolistny
Senecio macroglossus
Senecio macroglossus, znany jako starzec bluszczolistny, to wieloletnie pnącze sukulentowe pochodzące z Afryki Południowej. Jego trójkątne, woskowate liście przypominają liście bluszczu pospolitego, jednak roślina ta należy do rodziny astrowatych (Asteraceae). Latem wytwarza żółte kwiaty przypominające stokrotki, a po dotknięciu liści wydziela delikatny cytrusowy aromat.
Starzec bananowy
Senecio radicans
Starzec bananowy to płożący sukulent ceniony za zakrzywione liście w kształcie bananów, które kaskadowo spływają z krawędzi wiszących koszy. Pochodzący z RPA, jest szybko rosnącym, odpornym na suszę członkiem rodziny astrowatych (Asteraceae), blisko spokrewnionym ze starcem Rowleya. Po osiągnięciu dojrzałości wytwarza małe, białe kwiaty o zapachu cynamonowo-waniliowym.
Sznur Pereł
Senecio rowleyanus
Sznur Pereł to wyjątkowy, zwisający sukulent pochodzący z Afryki Południowej, charakteryzujący się długimi, smukłymi pędami ozdobionymi małymi, kulistymi liśćmi przypominającymi sznur zielonych pereł. Te zmodyfikowane liście wyewoluowały w celu magazynowania wody, umożliwiając roślinie przetrwanie w suchych warunkach. Należy do rodziny astrowatych (Asteraceae) i jest popularną rośliną domową uprawianą w zwisających doniczkach.
Starzec nierównoząbkowy
Senecio squalidus
Starzec nierównoząbkowy (Senecio squalidus) to roślina zielna o jaskrawożółtych kwiatach z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z kamienistych i wulkanicznych terenów Sycylii oraz południowo-wschodniej Europy. Jest to krótkowieczna bylina lub roślina dwuletnia, która w imponujący sposób zadomowiła się w Wielkiej Brytanii, rozprzestrzeniając się wzdłuż linii kolejowych z Oksfordu w XIX i XX wieku. Jej złociste kwiaty przypominające stokrotki pojawiają się niemal przez cały rok — od wiosny do jesieni — a roślina doskonale radzi sobie w zaniedbanych miejscach, z łatwością kolonizując mury, gruzowiska i tereny przekształcone przez człowieka. Choć atrakcyjna wizualnie, wszystkie części rośliny zawierają alkaloidy pirolizydynowe, co czyni ją silnie toksyczną dla bydła, zwierząt domowych i ludzi w przypadku spożycia.
Starzec lepki
Senecio viscosus
Starzec lepki (Senecio viscosus) to silnie pachnący chwast jednoroczny z rodziny astrowatych (Asteraceae), pokryty lepkimi, gruczołowatymi włoskami, które wychwytują kurz i piasek, nadając mu szarawy, niechlujny wygląd. Wytwarza małe, żółte koszyczki kwiatowe przypominające stokrotki, z charakterystycznymi kwiatami języczkowatymi, które po otwarciu wyraźnie wywijają się do tyłu. Zazwyczaj dorasta do około 70 cm wysokości na terenach przekształconych, piaszczystych lub żwirowych, nieużytkach, nasypach kolejowych i poboczach dróg. Podobnie jak wszystkie gatunki z rodzaju starzec, zawiera toksyczne alkaloidy pirolizydynowe i powinien być traktowany z ostrożnością oraz trzymany z dala od dzieci, zwierząt domowych i inwentarza.
Senna / Kasja (rodzaj)
Senna
Senna to duży rodzaj roślin kwiatowych z rodziny Fabaceae, obejmujący około 350 gatunków występujących w regionach tropikalnych i subtropikalnych. Wśród znanych gatunków ozdobnych wyróżniają się Senna alata (świecznik krzewiasty) oraz S. didymobotrya, cenione za efektowne żółte kłosy kwiatowe. Nasiona i liście zawierają antrachinony o działaniu przeczyszczającym.
Senna Bożonarodzeniowa
Senna bicapsularis
Senna bicapsularis, powszechnie znana jako senna bożonarodzeniowa lub krzew motyli, to szybko rosnący półwiecznie zielony krzew pochodzący z tropikalnej Ameryki. Należy do rodziny bobowatych (Fabaceae) i może osiągać do 3,6 metra wysokości. Jej najbardziej niezwykłą cechą jest obfite złocistożółte kwitnienie jesienią i zimą, gdy większość innych roślin pozostaje w spoczynku. Jest szeroko stosowana w ogrodnictwie krajobrazowym, żywopłotach oraz tradycyjnej medycynie.
Mamutowiec olbrzymi
Sequoiadendron giganteum
Mamutowiec olbrzymi (Sequoiadendron giganteum) to zimozielone drzewo iglaste pochodzące z zachodnich zboczy gór Sierra Nevada w Kalifornii. Jest znany jako jedno z największych i najdłużej żyjących drzew na Ziemi, charakteryzujące się niebieskawo-zielonymi, łuskowatymi igłami oraz grubą, odporną na ogień, czerwonawą korą.
Drzewo Tysiąca Gwiazd
Serissa foetida
Serissa foetida, znana jako Drzewo Tysiąca Gwiazd lub Śnieżna Róża, to zwarty, wiecznie zielony krzew pochodzący z ciepłych, wilgotnych regionów Azji Południowo-Wschodniej, w tym z Indii, Chin i Japonii. Ceniona jest za delikatne, gwiazdkowate białe lub różowe kwiaty, które kwitną niemal przez cały rok, co czyni ją jednym z najbardziej lubianych gatunków w uprawie bonsai. Delikatne ulistnienie i powykręcany pień dojrzałych okazów nadają im dostojny, starożytny wygląd.
Śnieżna Róża
Serissa japonica
Serissa japonica, powszechnie znana jako Śnieżna Róża lub Drzewo Tysiąca Gwiazd, to niewielki wiecznie- lub półwiecznie zielony krzew pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej. Jest ceniona w kulturze bonsai za delikatne, gwiazdkowate białe lub różowe kwiaty, subtelną strukturę gałązek oraz szorstką, szarą korę. Pomimo eleganckiego wyglądu uchodzi za roślinę wymagającą, ze względu na wrażliwość na zmiany środowiskowe.
Sesleria modra
Sesleria caerulea
Sesleria modra to niska, kępiasta, zimozielona trawa ozdobna pochodząca z Europy, w tym z wapiennych muraw i rędzin Wielkiej Brytanii oraz Irlandii. Tworzy gęste, uporządkowane kępy wąskich, łukowato wygiętych liści, które są niebiesko-zielone z wierzchu i błyszczące, ciemnozielone od spodu, co nadaje roślinie charakterystyczny niebiesko-szary odcień. Wiosną tuż ponad liśćmi pojawiają się krótkie, purpurowe kłosy kwiatowe, które w miarę dojrzewania płowieją do barwy jasnobeżowej. Jako wytrzymała, niewymagająca trawa wapieniolubna, jest ceniona w ogrodach za swój zwarty pokrój, całoroczną strukturę oraz tolerancję na ubogie, kamieniste i zasadowe gleby.
Włośnica
Setaria
Setaria to obszerny rodzaj jednorocznych i krótkowiecznych wieloletnich traw z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), powszechnie znanych jako włośnice ze względu na ich gęste, szczeciniaste kłosy przypominające puszysty ogon lisa. Rodzaj ten obejmuje pospolite chwasty – takie jak włośnica zielona (S. viridis) – występujące na poboczach dróg, polach uprawnych i terenach przekształconych w regionach o klimacie umiarkowanym na całym świecie, a także ważne zboże, jakim jest włośnica ber (S. italica), udomowiona około 8000 lat temu nad rzeką Żółtą w Chinach i wciąż uprawiana w Azji, Afryce i części Europy na ziarno, siano oraz karmę dla ptaków. Ponieważ jest to wpis na poziomie rodzaju, wskazówki dotyczące uprawy odzwierciedlają ogólne warunki dla gatunków Setaria, przyjmując uprawną włośnicę ber jako główny punkt odniesienia.
Włośnica ber
Setaria italica
Starożytna jednoroczna trawa zbożowa udomowiona w Azji, wywodząca się od włośnicy zielonej (Setaria viridis). Tworzy wzniesione źdźbła zwieńczone gęstym, cylindrycznym, szczeciniastym kłosem; małe ziarna służą jako pokarm dla ludzi, zwierząt gospodarskich i ptaków.
Włośnica zielona
Setaria viridis
Setaria viridis, znana jako włośnica zielona, to szybko rosnąca trawa jednoroczna, pochodząca z Eurazji, a obecnie zadomowiona niemal na całym świecie. Tworzy kępy wąskich liści z cienkimi, łukowatymi łodygami, zwieńczonymi cylindrycznymi, miękkimi kłosami przypominającymi lisi ogon. Wyjątkowo łatwo adaptująca się roślina, dobrze rośnie na glebach przekopanych, poboczach dróg i terenach otwartych; jest uznawana za dzikiego przodka prosa. Ze względu na krótki cykl życiowy jest również wykorzystywana jako roślina modelowa w badaniach nad fotosyntezą C4 u traw bioenergetycznych.
Sida sercolistna
Sida cordifolia
Sida cordifolia, powszechnie znana jako Bala lub ślaz wiejski, to wieloletni półkrzew z rodziny ślazowatych (Malvaceae), pochodzący z Indii, a obecnie naturalizowany w całej strefie tropikalnej i subtropikalnej. Osiąga wysokość 50–200 cm, posiada rozgałęzione, zdrewniałe u podstawy pędy oraz sercowate, aksamitne liście pokryte miękkimi, białymi włoskami. Wytwarza małe, żółte kwiaty, niekiedy z pomarańczowym środkiem. Od dawna ceniona w medycynie ajurwedyjskiej jako „Bala”, roślina ta rozprzestrzeniła się szeroko jako chwast przydrożny i pastwiskowy, a w częściach Afryki, Australii, południowych Stanach Zjednoczonych oraz na wyspach Pacyfiku jest uznawana za gatunek inwazyjny.
Sida wachlarzowata
Sida sp
Sida wachlarzowata (Sida sp.) to rodzaj ziół i półkrzewów z rodziny Malvaceae, obejmujący ponad 170 gatunków rodzimych dla tropikalnych i subtropikalnych regionów obu Ameryk. Rośliny osiągają do 2 metrów wysokości, posiadają owłosione, filcowate łodygi oraz drobne pięciopłatkowe kwiaty w odcieniach żółtego, pomarańczowego lub białego. Kilka gatunków ma długą historię zastosowania w tradycyjnej medycynie Brazylii, Indii i Afryki.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.