Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3703 roślin
Wyświetlanie 3169-3204 z 3703
Kaktus Bożonarodzeniowy
Schlumbergera russelliana
Schlumbergera russelliana, powszechnie znana jako kaktus bożonarodzeniowy, to epifityczny kaktus pochodzący z brazylijskiego Lasu Atlantyckiego. Jest gatunkiem przodkowym ogrodowych hybryd kaktusa bożonarodzeniowego, wytwarzającym rurkowate kwiaty w odcieniach różu, czerwieni i fioletu podczas zimy. Naturalnie rośnie na drzewach i skałach w rozproszonym świetle i umiarkowanej wilgotności, typowej dla tropikalnych lasów deszczowych.
Kaktus Dziękczynienia
Schlumbergera truncata
Kaktus Dziękczynienia to epifityczna sukulenta pochodząca z wilgotnego Lasu Atlantyckiego w południowo-wschodniej Brazylii, szczególnie z gór stanu Rio de Janeiro. Jego spłaszczone, zwisające pędy wytwarzają spektakularne rurkowate kwiaty w odcieniach różu, czerwieni, bieli, pomarańczy i fioletu podczas jesieni i zimy. Jest bardzo ceniony jako roślina ozdobna ze względu na swoje piękno i łatwość uprawy.
Schwantesia
Schwantesia pillansii
Schwantesia pillansii to zwarty, karłowaty sukulent z rodziny przypołudnikowatych (Aizoaceae) pochodzący z suchych regionów Afryki Południowej i Namibii. Tworzy niskie kępy par naprzeciwległych, łódeczkowatych, mięsistych liści, które są wzniesione do rozłożystych. Podobnie jak inne gatunki Schwantesia, jest rośliną rosnącą zimą, która odpoczywa przez gorące lato.
Sośnica japońska
Sciadopitys verticillata
Sośnica japońska (Sciadopitys verticillata) to jedyny żyjący przedstawiciel rodziny sośnicowatych – prawdziwa „żywa skamielina”, której najbliżsi krewni przetrwali jedynie w formie skamieniałości. Jest to roślina endemiczna dla Japonii, występująca naturalnie w górskich lasach wysp Sikoku, Kiusiu oraz półwyspu Kii, zazwyczaj na wysokościach 700–1400 m n.p.m., na skalistych zboczach i w nadrzecznych wąwozach. Jej najbardziej charakterystyczną cechą są spłaszczone, przypominające igły twory (kladodia) o długości 4–14 cm, zebrane na końcach pędów w parasolowate okółki, od których pochodzi polska i międzynarodowa nazwa rośliny. Jest to niezwykle wolno rosnące drzewo wiecznie zielone: w swojej ojczyźnie stuletnie okazy mogą osiągać 30–40 metrów wysokości, jednak w uprawie ogrodowej nawet po kilkudziesięciu latach dorasta zaledwie do kilku metrów.
Cebulica peruwiańska
Scilla peruviana
Wbrew swojej nazwie, Scilla peruviana nie pochodzi z Peru: jest rodzimą rośliną zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, występującą w Portugalii, Hiszpanii, Włoszech i Afryce Północnej. Jest to wieloletnia roślina cebulowa, która tworzy przyziemną rozetę długich, ciemnozielonych liści w kształcie lancetu, które są częściowo zimozielone. Wiosną i na początku lata wytwarza spektakularny kwiatostan w kształcie piramidy (gęste, stożkowate grono), skupiający od 50 do 100 małych, gwiaździstych kwiatów w odcieniach głębokiego fioletu i niebieskiego (istnieją również odmiany białe). Po kwitnieniu cebula przechodzi w krótki okres spoczynku letniego.
Cebulica syberyjska
Scilla siberica
Cebulica syberyjska (Scilla siberica) to niska, cebulowa bylina z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), która rozpoczyna kwitnienie wczesną wiosną, często niemal natychmiast po stopnieniu śniegu. Wbrew nazwie nie pochodzi z Syberii, lecz z terenów południowej Rosji, Kaukazu i Turcji. Na pędach o wysokości 10-15 cm pojawia się od 2 do 5 zwisających, gwiaździstych kwiatów o intensywnie niebieskiej (rzadziej białej) barwie, które w ciągu kilku tygodni tworzą gęste, malownicze dywany pod drzewami i krzewami. Jest to roślina niewymagająca i mrozoodporna, która rozmnaża się zarówno przez samosiew, jak i podział cebul, tworząc po kilku latach duże, naturalnie wyglądające kępy. Należy pamiętać, że jej cebule oraz wszystkie części zielone zawierają glikozydy nasercowe, przez co roślina jest trująca i może działać drażniąco na skórę – należy ją trzymać z dala od zwierząt domowych i dzieci.
Ledeburia kępiasta
Scilla violacea
Ledebouria socialis (dawniej Scilla violacea), znana jako ledeburia kępiasta, to zimozielona roślina cebulowa z rodziny szparagowatych, pochodząca z Prowincji Przylądkowej Wschodniej w RPA. Jej mięsiste, lancetowate liście mają oliwkowozielony lub srebrzystoszary kolor z ciemnozielonymi cętkami i charakterystycznym purpurowym spodem. Małe cebule, częściowo wystające ponad ziemię, z czasem tworzą gęste kolonie. Wiosną i latem na cienkich różowych pędach pojawiają się dyskretne, biało-zielone kwiaty z purpurowymi pręcikami.
Scindapsus Jedwabisty
Scindapsus pictus
Scindapsus pictus, popularnie znany jako Scindapsus Jedwabisty, to zachwycające tropikalne pnącze pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej. Charakteryzuje się matowymi, sercowatymi liśćmi w kolorze zielonym, ozdobionymi srebrzystoszarymi plamkami i rozpryskami, nadającymi roślinie satynowy wygląd. Ta elegancka, zwisająca roślina jest ceniona za łatwość w pielęgnacji i zdolność do kwitnienia w różnorodnych warunkach domowych, co czyni ją idealną do koszyczków wiszących lub uprawy przy podporach.
Scindapsus pictus 'Argyraeus'
Scindapsus pictus 'Argyraeus'
Scindapsus pictus 'Argyraeus' to pnącze z rodziny obrazkowatych (Araceae), pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej. Jest ceniony za swoje sercowate, ciemnozielone liście z nieregularnymi, srebrzystymi plamami. Jest jedną z najłatwiejszych roślin doniczkowych w uprawie, toleruje słabsze światło i nieregularne podlewanie lepiej niż większość aroidów.
Omiatacz 'Exotica'
Scindapsus pictus 'Exotica'
Scindapsus pictus 'Exotica' to odmiana uprawna scindapsusa pstrego, pochodząca z lasów tropikalnych Azji Południowo-Wschodniej. Jego ciemnozielone, sercowate liście pokryte są nieregularnymi, błyszczącymi srebrzystymi plamami, które są bardziej skoncentrowane niż u gatunku typowego. Jest to pnącze o płożącym lub zwisającym pokroju, idealne do wiszących donic lub na podpory, i stanowi jedną z najbardziej odpornych oraz łatwych w uprawie roślin z rodziny obrazkowatych w warunkach domowych.
Scindapsus jedwabisty
Scindapsus pictus argyraeus
Scindapsus pictus 'Argyraeus', powszechnie znany jako scindapsus jedwabisty lub pothos srebrny, to zachwycająca pnąca roślina pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej. Charakteryzuje się sercowatymi, ciemnozielonymi liśćmi ozdobionymi srebrzystobiałymi, satynowymi wzorami mieniącymi się w świetle. Mimo nazwy „pothos" należy do rodzaju Scindapsus i rodziny Araceae. Cieszy się dużą popularnością jako roślina doniczkowa ze względu na niskie wymagania pielęgnacyjne oraz zdolność do wzrostu w umiarkowanym lub słabym oświetleniu.
Scindapsus Srebrny
Scindapsus treubii
Scindapsus treubii, powszechnie znany jako Scindapsus Srebrny lub Scindapsus Moonlight, to zachwycający tropikalny aroid pochodzący z lasów deszczowych Azji Południowo-Wschodniej. Roślina słynie z grubych, woskowych liści o charakterystycznym srebrzystożielonym połysku, który mieni się w świetle. Wśród kolekcjonerów popularne są dwie główne odmiany uprawne: 'Moonlight', odznaczająca się jaśniejszą srebrną wariegacją, oraz 'Dark Form' o głębszym, ciemniejszym ulistnieniu. Jako wolno rosnący pnącz nagradza cierpliwych ogrodników zapierającymi dech liśćmi, które stają się coraz bardziej efektowne w miarę dojrzewania rośliny.
Sitowie zwisłe
Scirpus cernuus
Scirpus cernuus (klasyfikowany również jako Isolepis cernua), powszechnie znany jako sitowie zwisłe lub trawa światłowodowa, to niewielka, kępiasta turzyca z rodziny ciborowatych. Tworzy gęste, kopulaste kępy cienkich jak nitka, zielonych pędów o wysokości 20-30 cm i szerokości do 50 cm. Każdy pęd lekko zwisa i jest zwieńczony malutkim, srebrzystobiałym kwiatostanem, który z czasem brązowieje, nadając roślinie wygląd miniaturowej lampy światłowodowej. W naturze rośnie na terenach bagiennych, brzegach stawów i innych stale wilgotnych stanowiskach w Australazji, Eurazji, Afryce i obu Amerykach. Z tego powodu jest uprawiana jako roślina doniczkowa, pokojowa lub brzegowa w ogrodach wodnych, która nigdy nie powinna wyschnąć.
Wężymord czarny
Scorzonera
Wężymord czarny (Scorzonera) to wieloletnie warzywo korzeniowe z rodziny astrowatych, pochodzące z południowej Europy i Azji Środkowej. Uprawiany od wieków, wytwarza długie korzenie o czarnej skórce i białym wnętrzu o delikatnym smaku, przypominającym ostrygi. Jego żółte kwiaty, podobne do mniszka lekarskiego, pojawiają się w drugim roku uprawy.
Jesiennik pospolity
Scorzoneroides autumnalis
Jesiennik pospolity (Scorzoneroides autumnalis) to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych, przypominająca mniszka lekarskiego, lecz posiadająca rozgałęzione łodygi z kilkoma koszyczkami kwiatowymi. Tworzy płaską rozetę wąskich, ząbkowanych liści przy powierzchni ziemi i wypuszcza gładkie, nitkowate łodygi kwiatowe osiągające do 50 cm wysokości. Jasnożółte koszyczki kwiatowe, o średnicy do 3,5 cm, z czerwonymi paskami na zewnętrznych płatkach, kwitną od późnego lata do jesieni i stanowią ważne źródło nektaru dla pszczół i motyli, gdy większość innych kwiatów już przekwitła. Roślina jest szeroko rozpowszechniona w Europie i Azji i dobrze rośnie na łąkach, poboczach dróg oraz w naturalizowanych trawnikach.
Trędownik skrzydlaty
Scrophularia auriculata
Trędownik skrzydlaty (Scrophularia auriculata) to wyprostowana, tworząca kępy bylina zielna, pochodząca z wilgotnych brzegów rzek, stawów i mokrych łąk Europy Zachodniej i Afryki Północnej. Dorastając do 1 m wysokości, ma charakterystyczne skrzydlate, kwadratowe, zielonkawo-purpurowe łodygi oraz owalne, pomarszczone liście z ząbkowanymi brzegami, często uszkowate u nasady, co dało nazwę gatunkowi. Od wczesnego lata do wczesnej jesieni wytwarza małe, kuliste, bordowo-brązowe kwiaty o dwuwargowym kształcie, zebrane w rozgałęzione wierzchotki ponad liśćmi. Ponieważ dobrze rośnie w stale wilgotnej do podmokłej glebie, jest popularnym wyborem do ogrodów bagiennych, brzegów stawów i ogrodów deszczowych, gdzie służy również jako roślina żywicielska dla larw błonkówki trędownikowej.
Tarczyca
Scutellaria
Tarczyca (Scutellaria) to zróżnicowany rodzaj obejmujący około 350 gatunków bylin z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), występujących w regionach o klimacie umiarkowanym i subtropikalnym na całym świecie. Rozpoznawalne dzięki czworokątnym łodygom, naprzeciwległym liściom i charakterystycznym dwuwargowym kwiatom, tarczyce zawdzięczają swoją nazwę małej narośli w kształcie tarczy na kielichu, przypominającej miniaturowy średniowieczny hełm. Gatunki różnią się od tarczycy bocznotwardej (S. lateriflora), rodzimej dla zalesionych strumieni wschodniej Ameryki Północnej, po tarczycę bajkalską (S. baicalensis), wysoko cenioną w tradycyjnej medycynie Azji Wschodniej. Wszystkie gatunki wytwarzają eleganckie, rurkowate kwiaty, zazwyczaj w odcieniach niebieskiego, fioletu, różu lub bieli, które są niezwykle atrakcyjne dla zapylaczy i ogrodników.
Kolczoch jadalny
Sechium edule
Kolczoch jadalny (Sechium edule) to silnie rosnące pnącze zielne z rodziny dyniowatych, pochodzące z Ameryki Środkowej, którego pędy mogą przekraczać 10 do 15 metrów długości, gdy są odpowiednio wsparte na kratownicach, płotach lub pergolach. Wytwarza jasnozielone owoce o gładkiej lub kolczastej skórce, sercowate liście i małe, zielonkawobiałe kwiaty. Jest to roślina szybkorosnąca i bardzo plenna, która kwitnie od lata do jesieni i owocuje kilka miesięcy po posadzeniu. Wszystkie części rośliny są jadalne — owoce, pędy, liście, nasiona, a nawet bulwiaste korzenie — co czyni ją zarówno wszechstronnym warzywem, jak i rośliną ozdobną na pergole i mury.
Sedeveria 'Letizia'
Sedeveria 'Letizia'
Sedeveria 'Letizia' to kompaktowy, hybrydowy sukulent z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), powstały ze skrzyżowania Echeveria setosa z Sedum cuspidatum i nazwany w 2006 roku na cześć Letizii Alleruzzo. Mięsiste, łyżeczkowate liście tworzą małe rozety na płożących się łodygach, które osiągają około 20 cm wysokości, zmieniając kolor z delikatnej zieleni na żywy czerwono-różowy rumieniec wzdłuż brzegów, gdy rosną w jasnym świetle lub niskich temperaturach. Wiosną, smukłe łodygi wznoszą się ponad liście, niosąc małe białe kwiaty z różowymi końcówkami. Jest łatwa w uprawie w pomieszczeniach na słonecznym parapecie lub na zewnątrz w strefach USDA 9a-11b, pod warunkiem ochrony przed silnym mrozem.
Rozchodnik (rodzaj)
Sedum
Sedum to ogromny rodzaj obejmujący ponad 600 gatunków sukulentów z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), od niskopiennych, pełzających okrywowych jak S. acre, przez wyprostowane, kępowe jak S. spectabile, po uwielbiane, zwisające S. morganianum (ogon osła). Wyjątkowo mrozoodporny, tolerujący suszę i bardzo przystosowawczy – odpowiedni dla stref USDA 3–11.
Rozchodnik ostry
Sedum acre
Sedum acre, znany jako rozchodnik ostry, to niska, tworząca gęste maty zimozielona sukulenta z rodziny gruboszowatych, pochodząca z Europy i Afryki Północnej. Jego drobne, mięsiste, zielone liście magazynują wodę, a wczesnym latem pokrywają się jaskrawożółtymi kwiatami w kształcie gwiazdek. Wyjątkowo mrozoodporny, jest ulubioną rośliną na zielone dachy, do ogrodów skalnych oraz jako roślina obwódkowa.
Rozchodnik Złocisty
Sedum adolphi
Sedum adolphi, popularnie zwany Rozchodnikiem Złocistym lub Rozchodnikiem Miedzistym, to wieloletnia sukulenta z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), pochodząca z Meksyku. Jej mięsiste, żółtozielone liście nabierają zachwycających odcieni pomarańczy i miedzi pod wpływem pełnego słońca – zjawisko to określane jest mianem stresu słonecznego. Jest to roślina o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych, odporna na suszę, doskonale radząca sobie zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz w ciepłym klimacie.
Złoty Rozchodnik
Sedum adolphii
Sedum adolphii to wszechstronna wieloletnia roślina sukulentowa, ceniona za mięsiste, lancetowate liście, które pod wpływem pełnego słońca przybierają intensywny żółto-pomarańczowy odcień. Pochodzi z Meksyku, tworzy zwarte rozety i doskonale nadaje się do ogrodów skalnych oraz doniczek wiszących.
Rozchodnik biały
Sedum album
Sedum album, znany jako rozchodnik biały, to płożąca się bylina sukulentowa pochodząca z Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej. Tworzy gęste dywany małych, mięsistych, zielonych liści, które pod wpływem intensywnego słońca lub suszy stają się czerwonawe. Latem wytwarza mnóstwo małych, białych kwiatów w kształcie gwiazdek. Jest szeroko stosowany w ogrodach skalnych, na zielonych dachach i jako roślina okrywowa.
Sedum allantoides
Sedum allantoides
Sedum allantoides to kompaktowy sukulent z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), pochodzący z Meksyku. Jego liście są mięsiste, cylindryczne i pokryte delikatnym, białawym nalotem woskowym (pruiną), co nadaje mu niemal nierealny, „duchowy” wygląd. Latem wytwarza małe, gwiaździste kwiaty o barwie od zielonkawej do białej.
Rozchodnik burrito
Sedum burrito
Sedum burrito, często sprzedawane jako Sedum morganianum 'Burrito', to zwarty, zwisający sukulent ceniony za gęste rzędy mięsistych, niebiesko-zielonych liści przypominających koraliki, które kaskadowo opadają z krawędzi wiszących doniczek. W przeciwieństwie do gatunku macierzystego, Sedum morganianum, jego liście są krótsze, bardziej zaokrąglone i mniej podatne na odpadanie, co czyni go bardziej wytrzymałym wyborem do uprawy domowej.
Sedum burrito
Sedum burritum
Sedum burrito to płożący, kompaktowy sukulent z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), bliski kuzyn większego Sedum morganianum. Tworzy gęste sznury małych, mięsistych, niebieskozielonych listków, ułożonych jak koraliki wzdłuż zwisających łodyg, co czyni go idealnym do wiszących doniczek i półek, gdzie liście mogą swobodnie opadać. Pochodzi z suchych regionów południowego Meksyku i jest niezwykle odporny na suszę, dobrze rośnie przy niewielkiej uwadze, potrzebując jedynie silnego światła i rzadkiego, głębokiego podlewania. Dorosłe rośliny mogą wytwarzać małe, gwiazdkowate, różowe do czerwonych kwiaty na końcach pędów latem. Liście są delikatne i łatwo odpadają przy dotyku, dlatego najlepiej trzymać roślinę w miejscu, gdzie nie będzie narażona na potrącenia.
Rozchodnik grubolistny
Sedum dasyphyllum
Sedum dasyphyllum to miniaturowy, płożący sukulent wieloletni o pulchnych, zaokrąglonych, niebieskozielonych liściach, które często nabierają różowych odcieni w intensywnym świetle. Wczesnym latem pojawiają się małe, białe kwiaty w kształcie gwiazd. Ta niska roślina okrywowa jest idealna do mis, ogrodów skalnych, murków i szczelin między płytami.
Rozchodnik drzewiasty
Sedum dendroideum
Rozchodnik drzewiasty (Sedum dendroideum) to wytrzymały, krzewiasty sukulent pochodzący z górzystych regionów Meksyku i Gwatemali, od Chiapas i Oaxaca po Veracruz i Michoacán. Tworzy gęste, silnie rozgałęzione kępy grubych, zdrewniałych łodyg zwieńczonych rozetami mięsistych, łopatkowatych, zielonych liści, które pod wpływem silnego słońca lub niskich temperatur przebarwiają się na czerwono lub brązowo. Od późnej zimy do wiosny wytwarza obfite grona małych, żółtych kwiatów w kształcie gwiazdek, które przyciągają zapylacze. Łatwy w uprawie i wysoce odporny na suszę, jest popularnym wyborem do ogrodów skalnych, obwódek sukulentowych, jako roślina okrywowa oraz do uprawy w pojemnikach w ciepłym, słonecznym klimacie.
Rozchodnik Hernandezii
Sedum hernandezii
Sedum hernandezii to meksykański sukulent ceniony za swoje pulchne, przypominające fasolki liście ułożone w zgrabne okółki wzdłuż rozgałęzionych, półzwisających łodyg. W jasnym świetle szmaragdowe końcówki liści rumienią się na czerwono i złoto, a od późnej zimy do wiosny pojawiają się skupiska małych, gwiazdkowatych żółtych kwiatów.
Rozchodnik hiszpański
Sedum hispanicum
Niska, płożąca się bylina sukulentowa o drobnych, wąskich, niebieskawo-szarych liściach tworzących gęsty dywan. Osiąga wysokość od 5 do 15 cm i rozrasta się na szerokość około 30 cm. Latem pojawiają się małe, gwiaździste kwiaty o barwie od białej do bladoróżowej, zazwyczaj o sześciu płatkach. Jesienią ulistnienie może przybierać bordowy odcień. Pomimo nazwy, gatunek ten pochodzi z południowo-środkowej i południowo-wschodniej Europy, a jego zasięg rozciąga się aż po Iran i Półwysep Arabski.
Rozchodnik kamczacki
Sedum kamtschaticum
Sedum kamtschaticum, powszechnie znany jako rozchodnik kamczacki, to niska, płożąca bylina sukulentowa z rodziny gruboszowatych. Pochodzi ze skalistych zboczy górskich Japonii, Korei, północno-wschodnich Chin oraz rosyjskiego Dalekiego Wschodu (w tym Półwyspu Kamczatka, od którego pochodzi jego nazwa). Tworzy gęste, rozłożyste dywany błyszczących, łopatkowatych, zielonych liści, które w chłodniejsze dni przebarwiają się na brązowo-czerwono. Od późnej wiosny do połowy lata roślinę zdobią skupiska gwiaździstych, złocistożółtych kwiatów, które przyciągają pszczoły i motyle. Po zadomowieniu się jest niezwykle odporny na suszę, co czyni go cenioną rośliną do ogrodów skalnych, na murki czy obwódki, gdzie radzi sobie tam, gdzie niewiele innych roślin potrafi przetrwać.
Rozchodnik liniowy
Sedum lineare
Sedum lineare, powszechnie znany jako rozchodnik liniowy, to tworzący gęste maty sukulent okrywowy pochodzący ze wschodnich Chin, Japonii i Tajwanu. Posiada smukłe, rozgałęzione pędy pokryte wąskimi, jasnozielonymi liśćmi ułożonymi w okółkach po trzy. Późną wiosną i wczesnym latem wytwarza małe, żółte kwiaty w kształcie gwiazdek. Jest to roślina niezwykle wytrzymała, tolerująca ubogą glebę, suszę i pełne słońce, co czyni ją popularnym wyborem do ogrodów skalnych, na obwódki oraz do wiszących pojemników.
Rozchodnik Japoński
Sedum makinoi
Sedum makinoi to wieloletnia, płożąca roślina sukulentna, pochodząca z Japonii. Charakteryzuje się małymi, zaokrąglonymi, mięsistymi, jasnozielonymi liśćmi, które tworzą gęsty i dekoracyjny kobierzec. Latem wytwarza drobne, gwiazdkowate, żółte kwiaty, które pięknie kontrastują z ulistnieniem. Doskonale nadaje się do ogrodów skalnych, jako roślina okrywowa na nasłonecznionych stanowiskach lub jako roślina zwisająca w doniczkach i koszach wiszących.
Graptopetalum mendozae
Sedum mendozae
Graptopetalum mendozae to kompaktowy sukulent z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), pochodzący z Veracruz w Meksyku. Tworzy eleganckie rozety z mięsistych liści o szarym zabarwieniu z zielonymi i różowymi odcieniami, zależnie od ekspozycji na słońce. Wiosną i latem wytwarza białe kwiaty w kształcie gwiazdek. Jest synonimem Sedum mendozae i jest bardzo ceniony w kompozycjach sukulentów oraz na tarasach.
Rozchodnik meksykański
Sedum mexicanum
Rozchodnik meksykański (Sedum mexicanum) to płożący sukulent z rodziny gruboszowatych, pochodzący z Meksyku. Tworzy gęste dywany cylindrycznych liści o jaskrawozielonym kolorze, a na przełomie wiosny i lata pokrywa się drobnymi, żółtymi kwiatami w kształcie gwiazdek. Jest szeroko stosowany jako roślina okrywowa w ogrodach nasłonecznionych oraz na zielonych dachach.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.