52 Średnie Sukulenty | Przewodnik 2026
Znajdź 52 średni sukulenty. Kompletny przewodnik do Twojego ogrodu.
52 Sukulenty o poziomie średni
Wyświetlanie 1-36 z 52
Aeonium złociste
Aeonium aureum
Aeonium aureum, znane powszechnie jako aeonium złociste, to sukulent tworzący rozety, pochodzący z wulkanicznych zboczy Teneryfy na Wyspach Kanaryjskich. Jego łopatkowate i bardzo gęste liście tworzą idealnie symetryczną rozetę w odcieniach od niebieskawej zieleni po złocistą zieleń, co uzasadnia epitet "aureum" (złociste). W przeciwieństwie do większości sukulentów, gatunek ten przechodzi cykl wzrostu zimowego i spoczynku letniego: rośnie aktywnie podczas chłodnych i wilgotnych miesięcy jesieni, zimy i wiosny, a następnie szczelnie zamyka swoją rozetę, aby odpocząć podczas gorącego i suchego lata, oszczędzając w ten sposób wilgoć. Po kilku latach wzrostu dojrzałe rozety mogą wytworzyć wysoką, złocistożółtą łodygę kwiatową – rzadkie i spektakularne wydarzenie, choć kwitnąca rozeta po przekwitnięciu obumiera, pozostawiając odrosty, które kontynuują życie rośliny.
Aporokaktus biczowaty
Aporocactus flagelliformis
Aporocactus flagelliformis, powszechnie znany jako aporokaktus biczowaty, to epifityczny sukulent pochodzący z Meksyku (stany Hidalgo, Puebla i Veracruz). Jego długie, cylindryczne i zwisające pędy, pokryte cienkimi brązowymi cierniami, mogą osiągać do 150 cm długości, co czyni go idealnym do wiszących doniczek. Wiosną wytwarza żywe, rurkowate kwiaty w odcieniach różu, czerwieni i karmazynu, które utrzymują się tylko kilka dni, ale są niezwykle piękne.
Kaktus rozgwiazda
Astrophytum asterias
Kaktus rozgwiazda (Astrophytum asterias) to mały, bezkolcowy kaktus spłaszczony jak dysk: 2,5 do 6 cm wysokości i 5 do 15 cm szerokości, z 7 do 10 żebrami podzielonymi rowkami i linią wełnistych kępek wzdłuż środka każdego z nich. Szarozielona skórka jest nakrapiana drobnymi białymi kropkami. Wiosną i wczesnym latem otwiera żółte kwiaty z czerwonym środkiem, większe niż ciało rośliny, po których następują wełniste, zielono-różowe owoce. Pochodzi z bardzo małego obszaru doliny Rio Grande w Teksasie i Tamaulipas w Meksyku, gdzie rośnie w zaroślach ciernistych na skalistym podłożu. Na wolności jest zagrożony: w USA jest wymieniony jako gatunek zagrożony, w załączniku I CITES, i dotknięty kłusownictwem, częściowo dlatego, że jest mylony z peyote. Rośliny w handlu są hodowane z nasion, a popularne są mocno nakrapiane kultywary, takie jak 'Super Kabuto'.
Starzec Andyjski
Austrocylindropuntia vestita
Austrocylindropuntia vestita, powszechnie znana jako Starzec Andyjski lub Kaktus Koralowy Bawełniany, to smukły kolumnowy kaktus rodem z wysokogórskich kamienistych muraw w północno-zachodniej Argentynie i Boliwii. Jego łodygi są gęsto pokryte długimi białymi włoskami nadającymi mu charakterystyczny wełnisty wygląd, który pełni funkcję izolacji termicznej przed zimnym klimatem Andów. Wiosną i latem na wierzchołkach łodyg pojawiają się efektowne, głęboko czerwone do fioletowych kwiaty.
Rebucja heliosa
Aylostera heliosa
Aylostera heliosa (dawniej Rebutia heliosa) to mały, kępiasty kaktus pochodzący z wysokogórskich zboczy w pobliżu Tarija w Boliwii. Jego zwarte pędy o kształcie od kulistego do cylindrycznego są pokryte gęstymi białymi cierniami i rzadko przekraczają 2,5 cm średnicy, ale w pełnym słońcu wiosną wytwarzają spektakularną obfitość pomarańczowych lub różowych kwiatów.
Bergerocactus emoryi
Bergerocactus emoryi
Bergerocactus emoryi to krzewiasty kaktus z rodziny kaktusowatych (Cactaceae), pochodzący z wybrzeży południowej Kalifornii i północno-zachodniej Dolnej Kalifornii. Tworzy gęste zarośla cylindrycznych pędów o 12 do 18 żebrach, pokrytych złocistożółtymi kolcami, które pod światło słoneczne wydają się aksamitne. Łodygi zazwyczaj osiągają mniej niż 2 m długości. Kwitnie wiosną, wydając żółte kwiaty dzienne o czerwonawych końcówkach, oraz produkuje kuliste, czerwonawe i kolczaste owoce. Jest rzadki w uprawie i ceniony jako roślina ozdobna.
Mamilaria brodata
Cochemiea barbata
Cochemiea barbata, przez długi czas znana jako Mammillaria barbata, to mały kaktus pochodzący z gór Arizony, Nowego Meksyku, Chihuahua, Sonory i Durango. Rośnie tam na skalistych zboczach, w kanionach, na półpustynnych łąkach oraz w lasach sosnowo-dębowych na wysokościach od 1100 do 2000 m n.p.m. Jego spłaszczone lub krótko cylindryczne pędy osiągają zaledwie 3-4 cm średnicy i mogą rosnąć pojedynczo lub tworzyć gęste kępy. Każda areola posiada od 1 do 4 sztywnych cierni środkowych o barwie od brązowej do pomarańczowobrązowej (z których jeden lub dwa są mocno haczykowate) oraz od 16 do 60 drobnych, włosowatych, białawych cierni bocznych. Kwiaty o wielkości 1,5-3 cm mają bardzo zmienną barwę – od zielonkawej i białej po różową, żółtawą lub pomarańczową. Zewnętrzne listki okwiatu są postrzępione, co przypomina „brodę”, od której pochodzi nazwa gatunkowa.
Kaktus haczykowaty Wrighta
Cochemiea wrightii
Cochemiea wrightii, dawniej klasyfikowana jako Mammillaria wrightii, to mały, samotny kaktus pochodzący z wysokogórskich łąk i skalistych wzgórz Arizony, Nowego Meksyku, Sonory i Chihuahua. Rośnie jako spłaszczona do krótko cylindrycznej łodygi osiągającej zaledwie od 3 do 8 cm średnicy, uzbrojona w ciemne, haczykowate ciernie centralne i białawe ciernie brzeżne. Wiosną i latem wytwarza uderzające kwiaty w kolorze magenty do jaskrawego fioletu, o szerokości do 2,5 cm. Dzięki swojemu pochodzeniu z wysokości do 2200 m n.p.m., toleruje znacznie chłodniejsze zimy niż większość kaktusów typu Mammillaria.
Grubosz piramidalny
Crassula pyramidalis
Crassula pyramidalis to mały sukulent pochodzący z Republiki Południowej Afryki (Małe Karoo i Namaqualand), gdzie rośnie na równinach i szczytach piaskowców. Jego drobne, trójkątne liście są ułożone tak ciasno, że każda łodyga wygląda jak kwadratowa kolumna o szerokości nieco ponad 1 cm. Rośnie powoli do około 10-15 cm i tworzy niewiele odrostów u podstawy. Jest jasnozielony, a pod wpływem słońca końcówki stają się fioletowe. Od wiosny do lata na szczycie łodygi pojawia się bukiet pachnących, białych do kremowo-różowych kwiatów; po kwitnieniu ta łodyga obumiera, a nowe wyrastają z podstawy.
Kaktus żółwi
Deamia testudo
Deamia testudo, znany jako kaktus żółwi, to epifityczny kaktus pnący pochodzący z lasów tropikalnych Ameryki Środkowej i północnej części Ameryki Południowej, od Meksyku po Kolumbię i Wenezuelę. Rośnie, przytwierdzając się do pni drzew i skał za pomocą korzeni powietrznych, wykształcając kanciaste i spłaszczone pędy przypominające skorupę żółwia. Latem i wczesną jesienią wytwarza duże, białe, pachnące kwiaty otwierające się nocą, a następnie kuliste, kolczaste owoce.
Kaktus storczykowy
Disocactus
Disocactus to rodzaj kaktusów epifitycznych pochodzących z lasów tropikalnych Meksyku i Ameryki Środkowej, cenionych za spłaszczone, przypominające liście pędy oraz spektakularne, lejkowate kwiaty w odcieniach czerwieni, różu i bieli. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, gatunki Disocactus rosną na drzewach w wilgotnym, zacienionym środowisku, co czyni je efektownym wyborem do wiszących koszy w uprawie domowej.
Kaktus Szczurzy Ogon
Disocactus flagelliformis
Disocactus flagelliformis, powszechnie znany jako kaktus szczurzy ogon, to epifityczny kaktus pochodzący z Meksyku. Jego długie, zwisające, cylindryczne pędy mogą osiągać nawet 2 metry długości i pokryte są delikatnymi kolcami. Ceniony jest za spektakularne kwiaty w kolorze od magenty do intensywnej czerwieni, kwitnące wiosną, co czyni go popularnym wyborem do doniczek wiszących.
Kaktus cesarzowej
Disocactus phyllanthoides
Disocactus phyllanthoides, znany jako kaktus cesarzowej, to epifityczny kaktus pochodzący z mglistych lasów Puebla i Veracruz w Meksyku. Ma płaskie, wydłużone łodygi przypominające liście i wytwarza dzwonkowate, różowe kwiaty późną zimą i wczesną wiosną. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, dobrze adaptuje się do środowisk z częściowym cieniem i umiarkowaną wilgotnością.
Dudleja
Dudleya
Dudleja to rodzaj sukulentów tworzących rozety, pochodzących z nadmorskich urwisk, klifów i skalistych wychodni Kalifornii, Arizony, Dolnej Kalifornii oraz wyspy Guadalupe. Często nazywane „wiecznie żywymi” ze względu na ich niezwykłą długowieczność, około 70 gatunków i niezliczone odmiany posiadają wspólną, uderzającą cechę: pudrowy, biały nalot woskowy (farina), który pokrywa liście niczym naturalny filtr przeciwsłoneczny, chroniąc roślinę przed intensywnym słońcem i ograniczając utratę wody. Gatunki takie jak D. brittonii i D. pulverulenta tworzą efektowne, srebrzystobiałe rozety o średnicy do 30–50 cm, niekiedy osadzone na krótkich, zdrewniałych łodygach. W przeciwieństwie do wielu innych sukulentów, Dudleja nie może być rozmnażana z pojedynczego liścia; rośliny wyrastają z odrostów, przez podział lub z nasion. Ich najbardziej charakterystyczną cechą jest letni spoczynek: w rodzimym klimacie śródziemnomorskim Dudleja rośnie aktywnie podczas chłodnej, wilgotnej zimy i wiosny, a następnie odpoczywa podczas gorącego, suchego lata, kiedy to powinna otrzymywać znikomą ilość wody lub nie być podlewana wcale. Dotykanie liści trwale usuwa nalot woskowy, pozostawiając nieestetyczne ślady i narażając tkankę na poparzenia słoneczne, dlatego rośliny te najlepiej podziwiać bez dotykania.
Rozchodnik Greene'a
Dudleya greenei
Dudleya greenei, powszechnie znana jako Rozchodnik Greene'a lub Dudleja Greene'a, to rzadka sukulentna roślina endemiczna dla Wysp Normandzkich u wybrzeży Kalifornii. Tworzy efektowne srebrzystobiałe, pudrowe rozety rosnące blisko podłoża, co przysporzyło jej przydomek „kredowa sałata". Ten wolno rosnący wiecznie zielony gatunek jest zagrożony w naturze z powodu utraty siedlisk i nielegalnego zbioru, dlatego podlega ochronie gatunkowej. Jego mięsiste, sinozielone liście pokryte są naturalnym białym nalotem (fariną), który odbija intensywne promieniowanie słoneczne i pomaga zatrzymywać wilgoć.
Dudleja oprószona
Dudleya pulverulenta
Dudleja oprószona (Dudleya pulverulenta) to niezwykle efektowny sukulent tworzący rozety, pochodzący z południowej Kalifornii i Dolnej Kalifornii. Jej szerokie, srebrzystobiałe liście pokryte są mączystym nalotem woskowym, który odbija intensywne promienie słoneczne. Wiosną z rośliny wyrastają łukowate, czerwonawe pędy z rurkowatymi kwiatami o barwie od czerwonej do żółtej, które przyciągają kolibry. Rozety mogą osiągać ponad 30 cm średnicy.
Echeveria cante
Echeveria cante
Echeveria cante to sukulent pochodzący z północno-zachodniego Zacatecas w Meksyku, tworzący duże rozety matowych liści o barwie od srebrzystoniebieskiej po różową, pokrytych jasnym nalotem woskowym. Rozety osiągają od 30 do 40 cm średnicy, a roślina powoli wykształca krótki pęd. Latem na długiej łodydze pojawiają się pomarańczowe lub różowe kwiaty. Gatunek ten został wyróżniony nagrodą Award of Garden Merit przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS).
Eszeweria Laua
Echeveria laui
Echeveria laui to wolno rosnący sukulent pochodzący z Oaxaca w Meksyku, ceniony za swoje zwarte rozety pokryte grubą warstwą biało-niebieskiego nalotu woskowego (farina), który nadaje liściom oszroniony wygląd, przypominający cukier puder. Mięsiste, łyżeczkowate liście tworzą gęstą rozetę o wysokości kilku centymetrów, a dojrzałe rośliny latem wytwarzają koraloworóżowe kwiaty w kształcie dzwonków na wysokich pędach.
Echeveria shaviana
Echeveria shaviana
Echeveria shaviana to sukulent z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), pochodzący z gór północno-wschodniego Meksyku (Nuevo León i Tamaulipas), gdzie rośnie na zacienionych głazach wśród igieł sosnowych. Tworzy bezłodygowe rozety o średnicy od 8 do 15 cm, składające się z 50 lub więcej cienkich, łyżeczkowatych liści, które są srebrzystoszare lub niebieskawe, pokryte białym nalotem (farina) i obrzeżone falistymi, pomarszczonymi falbankami. W silnym świetle krawędzie i liście nabierają różowego odcienia. Od późnej wiosny do lata wypuszcza rozgałęzione pędy o długości do 30 cm z dzwonkowatymi kwiatami, różowymi na zewnątrz i żółtymi w środku. Roślina otrzymała Nagrodę Zasługi Ogrodowej Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego.
Kaktus jeżowy Engelmanna
Echinocereus engelmannii
Echinocereus engelmannii to cylindryczny, rozgałęziony kaktus, pochodzący z pustyń południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i północnego Meksyku, ceniony za gęste, kolorowe kolce i efektowne, lejkowate kwiaty w kolorze magenty do różu, które pojawiają się wiosną.
Kaktus grzebieniasty
Echinocereus pectinatus
Echinocereus pectinatus to mały, samotny, cylindryczny kaktus, pochodzący z pustyni Chihuahua w północnym Meksyku i regionu Trans-Pecos w Teksasie. Jego żebra pokryte są gęstymi, grzebieniastymi cierniami z białymi i różowymi pasmami, co dało mu popularną nazwę. Późną wiosną wytwarza duże, lejkowate kwiaty w kolorze magenty.
Echinocereus pentalophus
Echinocereus pentalophus
Echinocereus pentalophus, znany jako kaktus palczasty, to nisko rosnący, kępiasty kaktus pochodzący z południowego Teksasu i północno-wschodniego Meksyku. Jego smukłe, przypominające palce pędy płożą się i rozgałęziają, tworząc gęste maty o szerokości do jednego metra. Późną wiosną roślina wytwarza duże, lejkowate kwiaty o barwie od intensywnego różu do magenty z jasnym środkiem, które podczas krótkiego, ale spektakularnego kwitnienia potrafią niemal całkowicie przykryć całą kępę.
Kaktus dalia
Echinocereus poselgeri
Echinocereus poselgeri, znany jako sacasil, zocoxóchitl lub kaktus dalia, to smukły, słabo rozgałęziony kaktus, pochodzący z południowego Teksasu i północno-wschodniego Meksyku (Coahuila, Nuevo León, Tamaulipas i San Luis Potosí). W naturze rośnie w suchych zaroślach na piaszczystej lub aluwialnej glebie do wysokości około 1150 m n.p.m., opierając się i wspinając wśród krzewów. Jego ciemnozielone łodygi mają tylko 1 do 2 cm grubości, ale osiągają 60-120 cm długości, z 8 do 10 niskimi żebrami pokrytymi małymi, białawymi, przylegającymi do łodygi cierniami. Pod ziemią tworzy grupę do ośmiu brązowych bulw o długości 6 do 10 cm, przypominających korzenie dalii. Późną wiosną i wczesnym latem wytwarza różowe do purpurowych kwiaty o średnicy 5 do 7 cm, z ciemniejszą gardzielą, blisko wierzchołków łodyg; otwierają się w południe i zamykają wieczorem. Przez długi czas nazywano go Wilcoxia poselgeri.
Kaktus tęczowy
Echinocereus rigidissimus
Echinocereus rigidissimus to mały kaktus pochodzący z południowo-wschodniej Arizony, południowo-zachodniego Nowego Meksyku i północnego Meksyku (Sonora i Chihuahua), gdzie rośnie na wysokościach od 1200 do 2000 m n.p.m. na żwirowych wzgórzach i półpustynnych terenach. Zazwyczaj ma pojedynczą, cylindryczną łodygę o wysokości od 6 do 30 cm i szerokości do 11 cm, całą pokrytą krótkimi, grzebieniastymi cierniami przylegającymi do ciała. Ciernie tworzą poziome pasy w odcieniach szarości, czerwonobrązowego, różowego i białego, stąd nazwa tęczowy. Późną wiosną i latem otwiera duże, intensywnie różowe kwiaty z białym środkiem, o średnicy 6-7 cm.
Kaktus Zielona Kula
Echinopsis calochlora
Kaktus Zielona Kula (Echinopsis calochlora) to mały, kulisty kaktus skupiskowy, pochodzący z Brazylii i Paragwaju. Z czasem tworzy gęste kępy jaskrawozielonych kul pokrytych kolcami, a wiosną i latem wydaje duże, pachnące białe kwiaty otwierające się nocą.
Epiphyllum
Epiphyllum
Epiphyllum (kaktus-orchidea) to rodzaj kaktusów epifitycznych pochodzących z lasów tropikalnych Ameryki Środkowej i Południowej. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, rośnie na gałęziach drzew w przefiltrowanym świetle, rozwijając długie, spłaszczone i zwisające pędy. Słynie ze swoich spektakularnych kwiatów — ogromnych, pachnących i często kwitnących nocą — które trwają tylko jeden lub dwa dni, tworząc niezapomniane, ulotne widowisko.
Królowa Nocy
Epiphyllum oxypetalum
Epiphyllum oxypetalum to spektakularny epifityczny kaktus pochodzący z Ameryki Środkowej, słynący z zachwycających białych kwiatów nocnych, które mogą osiągać do 30 cm średnicy. Kwiaty otwierają się tylko na jedną noc, wydzielając słodki i intensywny zapach, by zwiędnąć o świcie. Jest to roślina szybko rosnąca, mogąca osiągnąć do 3 metrów wysokości, z spłaszczonymi łodygami pełniącymi funkcję liści (kladodia) o falistych brzegach. W odróżnieniu od innych kaktusów nie posiada kolców.
Kaktus o zakrzywionych kolcach
Eriosyce curvispina
Eriosyce curvispina to kulisty kaktus endemiczny dla środkowego Chile, gdzie rośnie głównie na skalistych zboczach wzgórz od prawie poziomu morza do około 2200 m n.p.m. Tworzy jedną lub dwie kuliste łodygi o średnicy 5-25 cm z 13-21 żebrami. Jego kolce są mocne, czarne do brązowych: centralne, o długości 2-4 cm, zakrzywiają się do góry (stąd nazwa), a promieniowe zakrzywiają się na boki. Wytwarza duże, lejkowate kwiaty o długości 3-6,5 cm, żółtawe do czerwonawych z czerwonym paskiem centralnym, po których następują owalne, czerwone do brązowych owoce. Jest to gatunek bardzo zmienny pod względem rozmiaru, ułożenia kolców i koloru kwiatów, dlatego otrzymał wiele nazw.
Espostoa guentheri
Espostoa guentheri
Espostoa guentheri, sprzedawana również jako Vatricania guentheri, to kolumnowy kaktus endemiczny dla wschodniej Boliwii, z doliny rzeki Grande, gdzie rośnie na zboczach suchych lasów na wysokości od 800 do 1300 m n.p.m. Tworzy jasnozielone kolumny o wysokości do 2 lub 3 m i średnicy około 10 cm, z około 27 żebrami i słomkowożółtymi cierniami, rozgałęziając się od podstawy wraz z wiekiem. Wyróżnia go boczny cefalium: pas czerwonobrązowej wełny z włoskami, o długości do 50 cm, który rośnie tylko z jednej strony łodygi i z którego wyrastają kwiaty. Kwiaty są rurkowate, żółtawe do białawych i otwierają się wczesnym latem. Owoce są jadalne, ale bez smaku. Jest to gatunek różniący się od Espostoa lanata, kaktusa bawełnianego z Peru.
Espostoa wełnista
Espostoa lanata
Espostoa lanata, powszechnie znana jako espostoa wełnista, to kaktus kolumnowy pochodzący z andyjskich zboczy południowego Ekwadoru i północnego Peru. Jego łodyga jest gęsto pokryta białymi, wełnistymi włosami, które skrywają ostre ciernie, nadając mu puszysty i ozdobny wygląd. W swoim naturalnym środowisku może przekraczać 7 metrów wysokości, jednak uprawiany w doniczce rośnie znacznie wolniej i zachowuje bardziej kompaktowe rozmiary.
Espostoopsis dybowskii
Espostoopsis dybowskii
Espostoopsis dybowskii to rzadki gatunek kaktusa kolumnowego, występujący wyłącznie we wschodniej i północnej części stanu Bahia w Brazylii, w siedliskach typu caatinga, na wysokościach od 300 do 750 metrów n.p.m. Roślina rośnie na skałach granitowych i gnejsowych oraz na wychodniach kwarcytowych, tworząc miejscami gęste, jednogatunkowe skupiska. Jej wzniesione, nierozgałęzione, cylindryczne pędy mogą osiągać wysokość od 2 do 4 metrów przy średnicy około 8 cm, posiadając od 20 do 28 niskich żeber. Pędy pokryte są gęstym, białym owłosieniem, które niemal całkowicie skrywa ich powierzchnię, co nadało im potoczne nazwy „cabeça-branca” (biała głowa) i „homem-velho” (stary człowiek). Ciernie składają się z 2–3 żółtawych lub brązowawych, igłowatych cierni środkowych o długości 2–3 cm, podczas gdy ciernie boczne są delikatne, krótkie i ukryte w wełnie. Kwitnące nocą, białe, dzwonkowate kwiaty o długości około 4 cm wyrastają z bocznego cefalium (białego, wełnistego obszaru kwitnienia), zazwyczaj latem. Gatunek ten jest endemitem Brazylii i jedynym znanym przedstawicielem rodzaju Espostoopsis w rodzinie Cactaceae.
Pitaja gwatemalska
Hylocereus guatemalensis
Hylocereus guatemalensis (obecnie klasyfikowany również jako Selenicereus guatemalensis) to pnący kaktus epifityczny pochodzący z Gwatemali, Salwadoru i południowego Meksyku. Posiada zielone, mięsiste, trójkątne pędy bez liści, które przywierają do drzew i murów za pomocą korzeni powietrznych, osiągając długość ponad 5 metrów. Jego duże, białe i pachnące kwiaty otwierają się tylko w nocy i przekwitają nad ranem. Owocem jest intensywnie różowa jagoda z łuskami i fioletowym, słodkim, jadalnym miąższem.
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme, powszechnie znany jako Kaktus Huragan, to efektowny kaktus epifityczny pochodzący z lasów deszczowych Ameryki Południowej. W odróżnieniu od typowych kaktusów pustynnych, rośnie na drzewach i tworzy długie, członowane pędy, które często mają trójkątny lub płaski przekrój. W jasnym świetle ulistnienie może przybrać piękny czerwonawo-fioletowy odcień. Wzdłuż krawędzi pędów wyrastają drobne, delikatne kwiaty, a po nich pojawiają się ozdobne owoce przypominające jagody.
Leuchtenbergia
Leuchtenbergia principis
Leuchtenbergia principis, znana jako kaktus agawowy, to wyjątkowy sukulent pochodzący z centralnego i północnego Meksyku. Jest to jedyny gatunek w swoim rodzaju, wyróżniający się długimi, trójkątnymi brodawkami o niebiesko-zielonym kolorze, które nadają mu wygląd agawy. Na ich końcach znajdują się papierowe, niegroźne ciernie. Roślina wykształca gruby korzeń palowy, a latem wytwarza duże, żółte i pachnące kwiaty.
Pereskia
Leuenbergeria
Leuenbergeria to niewielki rodzaj liściastych, drzewiastych kaktusów pochodzących z basenu Morza Karaibskiego, Ameryki Środkowej i północnej Ameryki Południowej. W przeciwieństwie do większości kaktusów, gatunki Leuenbergeria zachowują prawdziwe liście i rozwijają zdrewniałe, pokryte korą łodygi w młodym wieku, przez co na pierwszy rzut oka przypominają bardziej ciernisty krzew niż klasyczny kaktus. Rodzaj został wydzielony z szerszej grupy Pereskia w 2012 roku i obecnie tworzy własną podrodzinę, Leuenbergerioideae, uważaną za najbardziej prymitywną linię w obrębie kaktusowatych (Cactaceae). Najlepiej udokumentowany gatunek, Leuenbergeria bleo (Kaktus różany), rośnie jako ciernisty krzew lub małe drzewo do 8 metrów wysokości wzdłuż brzegów rzek i w lasach wtórnych, wytwarzając efektowne pomarańczowe do różowych kwiaty przypominające róże, po których następują jadalne żółte owoce. Liście, owoce i kora mają długą historię tradycyjnego zastosowania leczniczego w Ameryce Środkowej i Azji Południowo-Wschodniej.
Kaktus mózgowy
Mammillaria elongata 'Cristata'
Kaktus mózgowy to grzebieniasta forma Mammillaria elongata, małego kaktusa pochodzącego z centralnego Meksyku. Mutacja powoduje, że łodygi rosną wzdłuż linii, a nie z jednego punktu, i zwijają się w pofalowaną masę przypominającą mózg. Łodygi pokryte są małymi skupiskami gwiazdkowatych, białych, złotych lub miedzianych kolców. Roślina pozostaje mała i rośnie powoli, dlatego jest bardzo popularna na parapetach.
Sukulenty o Średni pielęgnacji
Nasz wybór 52 średni sukulenty łączy cechy tej kategorii z umiarkowanymi potrzebami pielęgnacyjnymi. Idealne dla tych z podstawowym doświadczeniem.
Dlaczego wybrać Średni Sukulenty?
Łącząc piękno sukulenty z poziomem trudności średni, możesz cieszyć się tą kategorią ze zrównoważonym zaangażowaniem pielęgnacyjnym. Każda roślina została wybrana, aby oferować najlepsze cechy kategorii na poziomie pielęgnacji, którego szukasz.