634 Średnie Bezpieczne dla zwierząt | Przewodnik 2026 - Strona 17
Znajdź 634 średni bezpieczne dla zwierząt. Kompletny przewodnik do Twojego ogrodu.
634 Bezpieczne dla zwierząt o poziomie średni
Wyświetlanie 577-612 z 634
Stromante
Stromanthe
Stromante to rodzaj obejmujący około 13 gatunków tropikalnych roślin z rodziny marantowatych (Marantaceae), pochodzących z lasów deszczowych Ameryki Południowej, w szczególności z Brazylii. Rośliny te są cenione za oszałamiające, wielobarwne ulistnienie w odcieniach zieleni, bieli, różu i czerwieni, co czyni je jednymi z najbardziej efektownych roślin doniczkowych dostępnych na rynku. Najsłynniejszym gatunkiem jest Stromanthe sanguinea 'Triostar', której trójkolorowe liście sprawiają, że wyróżnia się spośród innych roślin. Podobnie jak inne rośliny modlitewne, stromante poruszają liśćmi w ciągu dnia w odpowiedzi na zmieniające się natężenie światła.
Stromanthe trójkolorowa
Stromanthe sanguinea
Stromanthe sanguinea, powszechnie znana jako stromanthe trójkolorowa lub Triostar, to zachwycająca roślina tropikalna pochodząca z lasów deszczowych Brazylii. Jej długie, lancetowate liście prezentują olśniewającą paletę barw: ciemną zieleń, róż, krem oraz głęboką burgundową barwę na spodniej stronie blaszek liściowych, co czyni ją jedną z najbardziej efektownych roślin doniczkowych. Jako przedstawicielka rodziny Marantaceae i krewna kalateii oraz maranty, gatunek ten wykazuje nyktynastyczne ruchy liści — o zmierzchu, w odpowiedzi na zmieniające się warunki świetlne, składa liście ku górze.
Stromanthe trójbarwna
Stromanthe thalia
Stromanthe trójbarwna (Stromanthe thalia) to olśniewająca brazylijska roślina tropikalna z rodziny Marantaceae, ceniona za spektakularne trójbarwne ulistnienie w odcieniach zieleni, różu i kremowej bieli, z głęboko karmazynowo-fioletowymi spodami liści. Jako roślina modląca się, jej liście składają się ku górze o zmierzchu i rozwijają ponownie o świcie. Doskonale rośnie w pomieszczeniach przy jasnym rozproszonym świetle i wysokiej wilgotności powietrza.
Struthiola Przylądkowa
Struthiola
Struthiola to rodzaj obejmujący około 31 gatunków wrzosowatych krzewów z rodziny Thymelaeaceae, rodzimych dla biotopu fynbos w Przylądkowym Regionie Florystycznym Republiki Południowej Afryki. Te wiecznie zielone krzewinki są cenione za słodko pachnące kwiatki rurkowate, otwierające się o zmierzchu, oraz za wyjątkową odporność na suszę na piaszczystych, dobrze przepuszczalnych glebach.
Jagoda Cud
Synsepalum dulcificum
Synsepalum dulcificum, znana jako Jagoda Cud, to wiecznie zielony krzew pochodzący z Afryki Zachodniej. Jej najbardziej charakterystyczną cechą jest wytwarzanie małych czerwonych jagód zawierających mirokulinę. To glikoproteina tymczasowo modyfikuje kubki smakowe, powodując, że kwaśne lub gorzkie potrawy są odbierane jako wyjątkowo słodkie. Roślina ma błyszczące, ciemnozielone liście i rośnie powoli, lecz elegancko.
Liliowy pospolity
Syringa vulgaris
Syringa vulgaris, czyli liliowy pospolity (bez lilak), to wytrzymały krzew liściasty pochodzący z Bałkanów, powszechnie uprawiany ze względu na spektakularny wiosenny pokaz intensywnie pachnących kwiatostanów. Osiągając do 5 metrów wysokości, tworzy gęste wiechy w odcieniach od klasycznego fioletu i lawendy po biel, róż i amarant. Jest ukochaną ozdobą ogrodów w klimacie umiarkowanym i doskonale rośnie w warunkach chłodnych zim przy pełnym nasłonecznieniu.
Różowe Drzewo Trąbkowe
Tabebuia impetiginosa
Tabebuia impetiginosa, powszechnie znana jako Różowe Drzewo Trąbkowe lub Pau d'Arco, należy do najbardziej spektakularnych drzew kwitnących Ameryki Południowej. Rodzime dla tropikalnych i subtropikalnych lasów Brazylii oraz krajów ościennych, zachwyca oszałamiającymi kwiatostanami w odcieniach fioletu i różu, o trąbkowatym kształcie, pojawiającymi się późną zimą i wczesną wiosną – zazwyczaj gdy drzewo pozbawione jest liści. Należące do rodziny Bignoniaceae, w warunkach naturalnych może osiągać do 30 metrów wysokości; jest powszechnie sadzone jako ozdobne drzewo przydrożne i ogrodowe w ciepłych strefach klimatycznych na całym świecie.
Tabebuia różowa
Tabebuia rosea
Tabebuia różowa to majestatyczne drzewo tropikalne pochodzące z obszarów od Meksyku po Kolumbię i Wenezuelę, słynące z widowiskowego, różowego kwitnienia.
Ipê białe
Tabebuia roseoalba
Ipê białe (Tabebuia roseoalba) to drzewo pochodzące z brazylijskich regionów Cerrado i Pantanal, należące do rodziny Bignoniaceae. Może osiągnąć od 7 do 16 metrów wysokości, z pniem o średnicy 40 do 50 cm i spękaną, korkową korą. Jego liście są złożone, trójlistkowe, o niebiesko-zielonym zabarwieniu. Pod koniec zimy i na początku wiosny (od sierpnia do października) korona całkowicie traci liście i pokrywa się białymi do różowawych kwiatów z żółtymi plamami w gardzieli korony – spektakl, który trwa zaledwie kilka dni. Jest to gatunek odporny, tolerancyjny na suszę oraz ubogie i kamieniste gleby, często wykorzystywany w zieleni miejskiej i projektach rekultywacji zdegradowanych obszarów.
Tetrastigma chińska
Tetrastigma obtectum
Tetrastigma obtectum, znana jako tetrastigma chińska lub tetrastigma owłosiona, to bujne, wiecznie zielone pnącze z rodziny winoroślowatych (Vitaceae). Pochodzi z południowych Chin i części Azji Południowo-Wschodniej, gdzie rośnie na obrzeżach lasów, wzdłuż brzegów rzek oraz na chłodnych, wilgotnych zboczach górskich do wysokości 2000 m n.p.m. Roślina posiada charakterystyczne dłoniaste liście złożone z pięciu lancetowatych listków. Latem wytwarza małe, zielonkawobiałe kwiaty, po których pojawiają się kuliste, przypominające winogrona czarne jagody. Jest szczególnie popularna jako roślina do terrariów oraz pokojowa roślina ozdobna ze względu na zdolność do wzrostu w słabym świetle i wysokiej wilgotności.
Talia kolankowata
Thalia geniculata
Thalia geniculata, powszechnie znana jako talia kolankowata, to okazała wieloletnia roślina wodna. Jej duże, jasnozielone, owalne liście przypominają liście maranty, lecz wyrastają na długich, wyprostowanych łodygach mogących osiągać imponującą wysokość. Najbardziej charakterystyczną cechą rośliny jest zygzakowate kwiatostan, na którym osadzone są delikatne, drobne fioletowe kwiaty przyciągające zapylacze – motyle i kolibry.
Tunbergia Myzorska
Thunbergia mysorensis
Thunbergia mysorensis, powszechnie znana jako tunbergia myzorska lub indyjska winorośl zegarowa, to spektakularna, wiecznie zielona pnąca roślina pochodząca z tropikalnych regionów południowych Indii, szczególnie stanu Karnataka. Należy do rodziny Acanthaceae i słynie z dramatycznych, zwisających groniastych kwiatostanów o dwubarwnych kwiatach – jaskrawożółtych z ciemnoczerwonymi, fioletowo-bordowymi brzegami – opadających niczym sznury egzotycznych klejnotów. Laureatka nagrody Award of Garden Merit Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego, ta szybko rosnąca pnącz może osiągać do 6 metrów długości i cieszy się popularnością w ogrodach tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie.
Kwiat Księżniczki
Tibouchina granulosa
Tibouchina granulosa, powszechnie znana jako Kwiat Księżniczki lub Krzew Chwały, to średniej wielkości drzewo pochodzące z brazylijskiego Lasu Atlantyckiego. Wyróżnia się zaokrągloną koroną oraz ciemnozielonymi liśćmi o aksamitnej fakturze. Jego najbardziej spektakularną cechą jest obfite kwitnienie, które zazwyczaj odbywa się dwa razy w roku, okrywając drzewo żywymi odcieniami fioletu lub różu.
Manacá-da-serra
Tibouchina mutabilis
Manacá-da-serra (Tibouchina mutabilis) to ozdobne drzewo pochodzące z brazylijskiego lasu atlantyckiego, typowe dla przybrzeżnych pasm górskich São Paulo, Rio de Janeiro, Paraná i Santa Catarina. Należy do rodziny Melastomataceae i może osiągnąć do 12 metrów wysokości w naturze, z otwartą koroną i wiecznie zielonymi liśćmi. Jego najbardziej uderzającą cechą jest kwitnienie: kwiaty rodzą się białe, stają się różowe, a następnie fioletowe, tworząc wielobarwny efekt na tej samej roślinie w ciągu kilku dni.
Tygrysówka pawia
Tigridia
Tygrysówka pawia to efektowna letnia roślina cebulowa z rodziny kosaćcowatych (Iridaceae), pochodząca z Meksyku i Ameryki Środkowej. Charakteryzuje się spektakularnymi, jaskrawo ubarwionymi kwiatami z charakterystycznymi cętkowanymi środkami, przypominającymi oko tygrysa lub pawia. Pojedynczy kwiat kwitnie tylko jeden dzień, ale roślina wytwarza kolejne kwiaty przez 2-4 tygodnie w lecie. Liście są mieczowate, pofałdowane, z wyraźnymi podłużnymi żyłkami i obumierają jesienią.
Lipa drobnolistna
Tilia cordata
Lipa drobnolistna (Tilia cordata) to długowieczne drzewo liściaste z rodziny Malvaceae, rodzime dla Europy i zachodniej Azji. Osiąga wysokość do 30 m z szeroką, zaokrągloną koroną o rozpiętości do 12 m. Latem (czerwiec–lipiec) kwitnie drobnym, kremowo-żółtym kwiatem o intensywnym, słodkim zapachu, przywabiającym pszczoły – stąd jej wielka wartość dla pszczelarstwa. Sercowate, ciemnozielone liście jesienią przebarwiają się na złoto. Lipa jest drzewem długowiecznym (nawet ponad 1000 lat), wybitnie mrozoodpornym (do -34°C) i stosunkowo odpornym na warunki miejskie.
Lipa Henry'ego
Tilia henryana
Lipa Henry'ego (Tilia henryana) to drzewo liściaste pochodzące z górskich lasów środkowych Chin (Anhui, Hubei, Hunan, Shaanxi, Zhejiang...), sprowadzone na Zachód przez Ernesta Wilsona w 1901 roku. Jest bardziej zwarta niż lipa szerokolistna, osiągając w uprawie od 10 do 15 m wysokości (do 25 m w środowisku naturalnym), o zaokrąglonym, rozłożystym pokroju i jasnoszarej korze, która pęka wraz z wiekiem. Jej sercowate liście, miedziane podczas pękania pąków, a następnie błyszcząco zielone, wyróżniają się orzęsionym brzegiem z długimi, jedwabistymi wypustkami przypominającymi rzęsy rośliny mięsożernej, po czym jesienią przebarwiają się na złocistożółty kolor. Kwitnienie następuje późno (koniec sierpnia-wrzesień), dając obfite grona kremowobiałych, bardzo pachnących i miododajnych kwiatów, które otwierają się jako jedne z ostatnich w rodzaju Tilia.
Tillandsia brachycaulos
Tillandsia brachycaulos
Tillandsia brachycaulos to mała epifityczna roślina powietrzna pochodząca z Meksyku i Ameryki Środkowej, ceniona za gęstą rozetę wąskich, srebrzysto-zielonych liści, które dramatycznie zmieniają kolor na głęboki czerwony lub szkarłatny w tygodniach poprzedzających kwitnienie, co jest cechą, od której pochodzi jej popularna nazwa, „Blushing Bride” (Rumieniąca się Panna Młoda). Rośnie bez gleby, pobierając wodę i składniki odżywcze przez wyspecjalizowane łuski liściowe zwane trichomami, i wytwarza fioletowo-purpurowe rurkowate kwiaty wyrastające z czerwonych lub pomarańczowych podsadek.
Oplątwa niebieskawa
Tillandsia cyanea
Tillandsia cyanea, znana jako oplątwa niebieskawa, to epifityczna roślina powietrzna pochodząca z Ekwadoru, ceniona za trwały, jaskraworóżowy, spłaszczony kwiatostan wyrastający z rozety wąskich, łukowato wygiętych zielonych liści. W przeciwieństwie do roślin doniczkowych rosnących w ziemi, nie posiada ona prawdziwych korzeni do pobierania składników odżywczych – zamiast tego czerpie wodę i minerały poprzez wyspecjalizowane trichomy na liściach. Małe, rurkowate, fioletowoniebieskie kwiaty pojawiają się pojedynczo z różowego przykwiatka, który sam w sobie zachowuje barwę przez dwa do trzech miesięcy.
Oplątwa Lindena
Tillandsia lindenii
Tillandsia lindenii, znana powszechnie jako Oplątwa Lindena lub Błękitna pochodnia, to efektowna bromelia epifityczna pochodząca z lasów mglistych Ekwadoru i Peru. Tworzy zwartą rozetę łukowatych, ciemnozielonych liści w kształcie wstążek, z której wyrasta spłaszczony, mieczowaty przykwiat w odcieniach zieleni, różu lub czerwieni. Z tego barwnego kłosa wyłaniają się sukcesywnie duże, intensywnie niebiesko-fioletowe kwiaty z białym środkiem; każdy z nich utrzymuje się tylko kilka dni, podczas gdy sam przykwiat pozostaje dekoracyjny przez wiele miesięcy. Uprawiana jako roślina doniczkowa, najlepiej czuje się zamocowana na korze lub posadzona w bardzo luźnym, bezglebowym podłożu, ponieważ wodę i składniki odżywcze pobiera poprzez wyspecjalizowane łuski na liściach, zwane trichomami.
Oplątwa brodaczkowata
Tillandsia usneoides
Oplątwa brodaczkowata to kwitnąca bromelia epifityczna, która nie jest ani prawdziwym mchem, ani pasożytem. Pochodzi z południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, Meksyku, Ameryki Środkowej i Południowej. Tworzy długie, srebrzystoszare pasma zwisające z drzew żywicielskich, takich jak dęby wirginijskie i cypryśniki błotne. Pobiera wodę i składniki odżywcze z powietrza za pomocą wyspecjalizowanych łusek (trichomów) na liściach, zamiast przez korzenie w glebie.
Jarząb brekinia
Torminalis glaberrima
Jarząb brekinia (Torminalis glaberrima, dawniej Sorbus torminalis) to średniej wielkości lub duże drzewo liściaste z rodziny różowatych (Rosaceae), występujące naturalnie w całej Europie i Azji Zachodniej. Charakterystyczne, klapowane liście przypominające liście klonu jesienią przybierają jaskrawą, czerwono-brązową barwę. Białe kwiaty zebrane w luźne wiechy rozwijają się w maju i czerwcu. Owocem jest małe, brązowe, nakrapiane jabłuszko, które ze względu na cierpki smak nadaje się do spożycia dopiero po przejrzeniu (lub zmięknięciu po przymrozkach, tzw. „ulężeniu”), stając się wtedy bogatym w witaminę C przysmakiem. Rośnie w umiarkowanym tempie, ale jest wyjątkowo długowieczny, osiągając do 20 metrów wysokości. Dobrze znosi suchsze, wapienne gleby, a dojrzałe okazy są odporne na suszę.
Palma wiatrakowa
Trachycarpus fortunei
Trachycarpus fortunei, znana jako palma wiatrakowa, jest jedną z najbardziej mrozoodpornych palm na świecie. Pochodząca z górskich regionów Chin i Japonii, charakteryzuje się pniem pokrytym gęstą warstwą brązowych włókien przypominających konopie. Jej liście w kształcie wachlarza mają intensywny ciemnozielony kolor i znoszą obfite opady śniegu oraz temperatury znacznie poniżej zera, co czyni ją popularnym wyborem do ogrodów w klimacie umiarkowanym.
Kotewka orzech wodny
Trapa natans
Trapa natans, powszechnie znana jako kotewka orzech wodny lub kotewka pospolita, to unosząca się na wodzie jednoroczna roślina wodna, rodzima dla Eurazji i Afryki. Rozpoznawalna jest po romboidalnych liściach pływających ułożonych w różyczkę oraz charakterystycznych czworóg kolczastych orzechach, które są jadalne i spożywane przez ludzi od ponad 3000 lat. Na terenie Ameryki Północnej uznawana jest za gatunek inwazyjny.
Catuaba
Trichilia
Catuaba (Trichilia catigua) to drzewo podszytu lasów tropikalnych, należące do rodziny miodlowatych (Meliaceae), która obejmuje ponad sto gatunków z rodzaju Trichilia występujących w Amerykach, Afryce i na Madagaskarze. Pochodzi z Lasu Atlantyckiego i lasów Ameryki Południowej. Może osiągać do 10 metrów wysokości, posiada liście złożone z 5 do 7 listków oraz żółto-białe kwiaty, które pojawiają się między wrześniem a październikiem. W Brazylii tradycyjnie znana jest jako środek wzmacniający oraz roślina ozdobna do niższych partii ogrodu.
Trichoderma
Trichoderma
Trichoderma to rodzaj grzybów występujących we wszystkich glebach, gdzie stanowią najliczniejszą grupę grzybów hodowlanych. Wiele gatunków z tego rodzaju można scharakteryzować jako oportunistyczne, niepatogenne symbionty roślin. Są one szeroko stosowane w rolnictwie jako środki ochrony biologicznej ze względu na ich zdolność do pasożytowania na innych grzybach oraz stymulowania wzrostu roślin.
Trichodiadema bulbosum
Trichodiadema bulbosum
Trichodiadema bulbosum to niewielki sukulent kaudyciformy z rodziny pryszczyrnicowatych (Aizoaceae), pochodzący z RPA. Tworzy bulwiasty, spichrzowy kaudeks, który zazwyczaj jest częściowo zagłębiony w podłożu, a z niego wyrastają wzniesione, rozgałęzione pędy o krzaczastym pokroju, co nadaje roślinie wygląd miniaturowego drzewka bonsai. Jej liście pokryte są brodawkami w formie szczecinek i zwieńczone „diademem” sztywnych włosków, co jest cechą charakterystyczną, od której pochodzi nazwa rodzaju. Wiosną i latem wytwarza efektowne różowe kwiaty z żółtym środkiem. Jest to roślina wolno rosnąca, bardzo ceniona w uprawie jako sukulent ozdobny oraz materiał na bonsai do wnętrz i na zewnątrz.
Trójsklepka tajwańska
Tricyrtis formosana
Tricyrtis formosana, czyli trójsklepka tajwańska, to odporna bylina pochodząca z leśnego podszytu Tajwanu. Późnym latem i jesienią wytwarza drobne, gwiaździste kwiaty w kolorze białym z wyraźnymi purpurowymi kropkami i żółtą gardzielą, przypominające egzotyczne storczyki. Błyszczące, lancetowate, ciemnozielone liście pozostają atrakcyjne przez cały sezon wegetacyjny, a roślina z czasem tworzy gęste kępy dzięki pełzającym kłączom. Jest to roślina cieniolubna, odporna na choroby i szkodniki, idealna do ogrodów leśnych, cienistych rabat oraz w pobliżu oczek wodnych.
Trimezja żółta
Trimezia gracilis
Trimezia gracilis, powszechnie znana jako trimezja żółta lub irys kroczący, to kłączowa bylina z rodziny kosaćcowatych (Iridaceae), pochodząca z południowo-wschodniej i środkowo-zachodniej Brazylii oraz Paragwaju. Tworzy wzniesione wachlarze mieczowatych liści i wytwarza krótkotrwałe żółte kwiaty z brązowo-fioletowymi plamami u nasady płatków. Każdy kwiat utrzymuje się tylko jeden dzień, ale kwitnienie trwa od wiosny do jesieni. Nazwa zwyczajowa nawiązuje do młodych sadzonek, które tworzą się na końcach przekwitłych pędów kwiatowych; ukorzeniają się one w miejscu, w którym dotkną ziemi, co sprawia, że kępa sprawia wrażenie, jakby „szła”.
Pszenica zwyczajna
Triticum aestivum
Pszenica zwyczajna (Triticum aestivum) to najczęściej uprawiane zboże na świecie i jedna z najstarszych roślin uprawnych ludzkości. Udomowiona ponad 9 000 lat temu na Bliskim Wschodzie, obecnie jest uprawiana na wszystkich kontynentach. Ta jednoroczna trawa osiąga wysokość do 120 cm i wytwarza charakterystyczne kłosy, które dojrzewają latem. Jej ziarna stanowią podstawę do produkcji chleba, mąki, makaronów i wielu innych produktów spożywczych. Pszenica zwyczajna ma stosunkowo wysokie wymagania glebowe, wodne i klimatyczne, preferując słoneczne stanowiska z żyznymi, dobrze przepuszczalnymi glebami.
Wiąz holenderski
Ulmus × hollandica
Ulmus × hollandica, znany powszechnie jako wiąz holenderski, to naturalny mieszaniec wiązu górskiego (Ulmus glabra) i wiązu pospolitego (Ulmus minor), który powstał spontanicznie w Europie w miejscach, gdzie nakładają się zasięgi występowania obu gatunków rodzicielskich. Jest to duże, szybko rosnące drzewo liściaste, historycznie sadzone na szeroką skalę wzdłuż ulic i kanałów w Holandii, cenione za tolerancję na warunki miejskie oraz szeroką, elegancką koronę. Jego liście mają formę pośrednią między obojgiem rodziców. Wczesną wiosną, przed rozwojem liści, wytwarza dyskretne, czerwonawe kwiaty, a następnie skrzydlate owoce (samary). Historia tego mieszańca została naznaczona przez epidemie holenderskiej choroby wiązu w XX wieku, choć niektóre klony wykazują umiarkowaną odporność i są nadal selekcjonowane w celu poprawy ich tolerancji.
Wiąz amerykański
Ulmus americana
Wiąz amerykański (Ulmus americana) to szybko rosnące drzewo liściaste z rodziny wiązowatych (Ulmaceae), pochodzące z wschodniej części Ameryki Północnej. Drzewo to słynie z charakterystycznej korony w kształcie wazy i w naturze może osiągać do 24 metrów wysokości przy podobnej szerokości korony. Od połowy XX wieku grzybowa choroba, holenderska choroba wiązu, zdziesiątkowała dużą część dzikiej populacji w Ameryce Północnej, jednak od tego czasu wyhodowano odmiany odporne na tę chorobę. Gatunek ten wytwarza małe, niepozorne zielonkawo-czerwone kwiaty wczesną wiosną, jeszcze przed rozwojem liści, a jego szorstkie, ciemnozielone ulistnienie przebarwia się jesienią na złoty kolor.
Wiąz polny
Ulmus minor
Ulmus minor, znany jako wiąz polny, jest majestatycznym drzewem liściastym rodzimym dla Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej. Wyróżnia się okazałą sylwetką, głęboko spękaną korą u dojrzałych okazów oraz naprzemianległymi liśćmi o wyraźnie asymetrycznej nasadzie. Jest gatunkiem kluczowym w lasach łęgowych, choć jego populacje zostały drastycznie zredukowane w ostatnich dziesięcioleciach z powodu holenderskiej choroby wiązów – niszczycielskiej infekcji grzybiczej.
Pływacz liściasty
Utricularia foliosa
Pływacz liściasty (Utricularia foliosa) to wodna roślina owadożerna z rodziny pływaczowatych (Lentibulariaceae), występująca naturalnie w tropikalnych i subtropikalnych regionach Ameryki i Afryki. Unosi się swobodnie lub pozostaje zanurzony w stojących wodach stawów, bagien i wolno płynących rzek, tworząc gęste maty cienkich, rozgałęzionych łodyg, które mogą osiągać kilka metrów długości. Jego nitkowate liście o długości do 30 cm posiadają małe pułapki w kształcie pęcherzyków (utrykuły), które zasysają i chwytają mikroskorupiaki, larwy komarów i inne małe bezkręgowce wodne. W okresie kwitnienia wytwarza wzniesiony pęd kwiatowy wyrastający ponad wodę na wysokość do 40 cm, z kilkoma żółtymi kwiatami przypominającymi małe lwie paszcze.
Borówka Króliczooka
Vaccinium ashei
Borówka króliczooka (Vaccinium ashei) to liściasty krzew rodzimy dla południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, ceniony za wyjątkową odporność na upały i suszę. Latem obficie owocuje niebieskimi jagodami, a jesienią zachwyca barwnym ulistnieniem w odcieniach pomarańczy i szkarłatu.
Borówka wysoka
Vaccinium corymbosum
Borówka wysoka (Vaccinium corymbosum) to liściasty, owocujący krzew pochodzący ze wschodniej Ameryki Północnej i należący do rodziny wrzosowatych (Ericaceae), spokrewniony z azaliami i rododendronami. Jest to główny gatunek uprawiany komercyjnie do produkcji borówek na całym świecie. Rośliny tworzą wyprostowane kępy o wysokości 1,8-3,7 m, z zielonymi liśćmi, które jesienią zmieniają barwę na jaskrawoczerwono-pomarańczową, małymi białymi lub różowymi dzwonkowatymi kwiatami wiosną oraz słodkimi, bogatymi w składniki odżywcze niebiesko-purpurowymi jagodami latem.
Bezpieczne dla zwierząt o Średni pielęgnacji
Nasz wybór 634 średni bezpieczne dla zwierząt łączy cechy tej kategorii z umiarkowanymi potrzebami pielęgnacyjnymi. Idealne dla tych z podstawowym doświadczeniem.
Dlaczego wybrać Średni Bezpieczne dla zwierząt?
Łącząc piękno bezpieczne dla zwierząt z poziomem trudności średni, możesz cieszyć się tą kategorią ze zrównoważonym zaangażowaniem pielęgnacyjnym. Każda roślina została wybrana, aby oferować najlepsze cechy kategorii na poziomie pielęgnacji, którego szukasz.