616 Średnie Bezpieczne dla zwierząt | Przewodnik 2026 - Strona 15
Znajdź 616 średni bezpieczne dla zwierząt. Kompletny przewodnik do Twojego ogrodu.
616 Bezpieczne dla zwierząt o poziomie średni
Wyświetlanie 505-540 z 616
Wgłębka pływająca
Riccia fluitans
Wgłębka pływająca (Riccia fluitans) to kosmopolityczny gatunek wątrobowca z rodziny wgłębkowatych, występujący naturalnie również w Polsce w stojących wodach bagiennych. Tworzy widlasto rozgałęzione, soczyście zielone plechy bez korzeni i właściwych liści, które unoszą się pod powierzchnią wody w gęstych, poduszkowatych kępach. Jest niezwykle popularna w akwarystyce dzięki Takashi Amano, który spopularyzował ją jako roślinę trawnikową: przymocowana do kamieni lub korzeni tworzy bujny, perlący się (pęcherzyki tlenu) zielony dywan. Pływając swobodnie, stanowi doskonałe schronienie dla narybku i krewetek.
Rodgersja kasztanowcolistna
Rodgersia aesculifolia
Rodgersja kasztanowcolistna to duża, kępiasta bylina z płożącymi kłączami, pochodząca z wilgotnych lasów i brzegów strumieni w północnych Chinach. Jej dłoniaste liście mogą osiągać do 40 cm długości, są głęboko klapowane z 5–9 grubo ząbkowanymi listkami przypominającymi liście kasztanowca, a młode mają brązowawy połysk, zanim z czasem zielenieją. Latem roślina wypuszcza duże, pierzaste kwiatostany o wysokości do 60 cm z kremowobiałymi lub jasnoróżowymi kwiatami, które później stają się zielone. Gatunek ten jest szeroko stosowany jako roślina ozdobna na cienistych rabatach bylinowych, przy stawach i strumieniach, tworząc z czasem duże, okazałe kępy.
Róża
Rosa
Róża jest jednym z najbardziej kultowych krzewów na świecie, należącym do rodziny Rosaceae. Znana ze swojego olśniewającego piękna i niepowtarzalnego zapachu, posiada zdrewniałe łodygi zazwyczaj chronione przez kolce. Istnieją tysiące odmian powstałych w wyniku wielowiekowej hybrydyzacji, od miniaturowych po róże pnące.
Róża 'Nice Day'
Rosa 'CHEWNICEBELL'
Rosa 'CHEWNICEBELL', sprzedawana jako 'Nice Day', to nowoczesna róża pnąca tarasowa wyhodowana przez nagradzanego brytyjskiego hodowcę Chrisa Warnera, znanego z kompaktowych, odpornych na choroby, niewymagających częstego opryskiwania róż ogrodowych. Wytwarza luźne grona małych, pełnych, pachnących kwiatów w odcieniach łososiowo-koralowego różu, o średnicy do 5 cm, które kwitną powtórnie przez całe lato i jesień, na tle schludnych, błyszczących, ciemnozielonych liści. Osiągając około 1,5-2,5 m wysokości i 0,5-1 m szerokości, jej kompaktowy pokrój pnący nadaje się do uprawy przy słupach, obeliskach, płotach i w dużych pojemnikach tarasowych w mniejszych ogrodach.
Róża herbaciana
Rosa × odorata
Róża herbaciana (Rosa × odorata) to elegancki mieszaniec pochodzący z Chin, będący krzyżówką Rosa chinensis i Rosa gigantea. Ceniona za duże, pachnące kwiaty w odcieniach bieli, różu, kremu i żółci, stała się genetyczną podstawą większości współczesnych róż wielkokwiatowych. Jej delikatny, herbaciany zapach oraz zdolność do powtórnego kwitnienia sprawiły, że jest jednym z najbardziej wpływowych gatunków róż w historii ogrodnictwa.
Róża jodłolistna
Rosa abietina
Rosa abietina, znana powszechnie jako róża jodłolistna lub róża sosnowa, to liściasty krzew pochodzący z górskich regionów Alp Europejskich, obejmujących Szwajcarię, Austrię, Francję, Włochy i Niemcy. Dorasta do 2 metrów wysokości, wydając delikatne różowe kwiaty o łagodnym, korzennym zapachu od maja do lipca. Ta dzika róża jest wysoko ceniona w ogrodach alpejskich i naturalistycznych.
Róża polna
Rosa arvensis
Rosa arvensis, znana jako róża polna, to silnie rosnący krzew liściasty zrzucający liście na zimę, rodzimy dla Europy Zachodniej, Środkowej i Południowej. Latem wytwarza grona delikatnych, białych kwiatów ze złotymi pręcikami, po których pojawiają się małe, pomarańczowoczerwone owoce (szypułki). Jej łukowate i kolczaste pędy sprawiają, że idealnie nadaje się na naturalne żywopłoty oraz jako roślina okrywowa.
Róża Banksa
Rosa banksiae
Róża Banksa (Rosa banksiae) to silnie rosnące pnącze, niemal pozbawione kolców, pochodzące z Chin. Wiosną wytwarza kaskady małych, pachnących kwiatów w kolorze białym lub żółtym, które mogą pokrywać całe ściany, pergole i ogrodzenia. Jedna z najstarszych róż uprawianych na Zachodzie, łączy w sobie historyczny urok z niezwykłą odpornością, tolerancją na suszę i odpornością na choroby.
Róża karolińska
Rosa carolina
Rosa carolina, powszechnie znana jako róża karolińska, to liściasty krzew rodzimy dla wschodniej części Ameryki Północnej, należący do rodziny różowatych (Rosaceae). Mrozoodporna w strefach USDA 4–9, zazwyczaj osiąga od 60 cm do 1,5 m wysokości, rozprzestrzeniając się naturalnie za pomocą podziemnych rozłogów, tworząc gęste zarośla. Późną wiosną i wczesnym latem wytwarza pojedyncze, pięciopłatkowe, pachnące kwiaty w odcieniach od średniego do głębokiego różu. Po przekwitnięciu pojawiają się jasnoczerwone lub pomarańczowoczerwone owoce pozorne (szupinki), które utrzymują się przez jesień i zimę, stanowiąc istotne źródło pożywienia dla ptaków i dzikich zwierząt. Ceniona w ogrodnictwie naturalistycznym, rekultywacji siedlisk i kontroli erozji, róża karolińska dobrze rośnie na obrzeżach lasów, poboczach dróg i otwartych polach, oferując zarówno walory dekoracyjne, jak i korzyści ekologiczne.
Róża sina
Rosa dumalis
Róża sina (Rosa dumalis) to krzew liściasty zrzucający liście na zimę, rodzimy dla Europy i części Azji Zachodniej. Osiąga 1-2 m wysokości, tworząc łukowato wygięte, kolczaste pędy. Jej niebieskawo-zielone (sine) ulistnienie oraz pachnące, różowe kwiaty, kwitnące od wiosny do lata, ustępują miejsca jasnoczerwonym owocom szupinkowym bogatym w witaminę C. Blisko spokrewniona z dziką różą (Rosa canina), rośnie pospolicie w żywopłotach, zaroślach i na obrzeżach lasów w swoim naturalnym zasięgu.
Róża perska żółta
Rosa foetida
Rosa foetida, powszechnie znana jako róża perska żółta lub dzika róża austriacka, to kolczasty, liściasty krzew pochodzący z Azji Południowo-Zachodniej. Późną wiosną i na początku lata wytwarza intensywnie złocistożółte, pojedyncze kwiaty o charakterystycznym piżmowym zapachu, który zainspirował jej łacińską nazwę „foetida". Ma historyczne znaczenie jako przodek wszystkich współczesnych żółtych róż.
Róża francuska
Rosa gallica
Rosa gallica, powszechnie znana jako róża francuska lub róża aptekarska, jest jedną z najstarszych uprawianych róż na świecie, rodzimą dla Europy Środkowej i Południowej. Latem wytwarza pachnące, głębokoróżowe do karmazynowych kwiaty i od wieków ceniona jest za walory ozdobne, lecznicze i aromatyczne. Jest przodkiem wielu współczesnych odmian róż.
Róża Kordana
Rosa kordana
Róża Kordana to miniaturowa róża doniczkowa wyhodowana dla kompaktowego rozmiaru i powtarzającego się kwitnienia, opracowana przez niemiecką szkółkę Kordes do uprawy w pomieszczeniach i na patio. Jej małe, wyglądające jak pełnowymiarowe kwiaty występują w wielu kolorach i sprawiają, że jest to jedna z najpopularniejszych róż prezentowych i doniczkowych na świecie.
Róża Pamiątkowa
Rosa lucieae
Rosa lucieae, powszechnie znana jako Róża Pamiątkowa lub Róża Wichury, to silnie rosnąca, półwiecznie zielona róża pnąca i płożąca, pochodząca ze wschodniej Azji. Dzięki długim, kolczastym, rozesłanym pędom, które mogą osiągać do 6 metrów długości, tworzy gęste kobierce i doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa lub wspinająca się po różnych konstrukcjach. Jej pojedyncze, białe kwiaty z wyraźnymi żółtymi pręcikami zakwitają latem, wypełniając ogród bogatym zapachem. Gatunek wyróżnia się odpornością na choroby i mączniaka, a także stał się rodzicem wielu ulubionych, klasycznych odmian róż pnących, takich jak Dorothy Perkins i New Dawn.
Róża wielokwiatowa
Rosa multiflora
Rosa multiflora, powszechnie znana jako róża wielokwiatowa lub róża dziecięca, to silnie rosnący krzew pnący, pochodzący ze wschodniej Azji (Japonii, Korei i Chin). Wytwarza spektakularne, kaskadowo opadające grona drobnych, wonnych kwiatów w kolorze białym do jasnoróżowego, kwitnących późną wiosną i na początku lata. Po przekwitnięciu pojawiają się małe czerwone owoce (owoce róży), utrzymujące się przez całą zimę. Mimo atrakcyjnych walorów ozdobnych gatunek ten jest klasyfikowany jako wysoce inwazyjny na znacznej części terytorium Stanów Zjednoczonych oraz w kilku innych krajach, gdzie tworzy gęste, nieprzebyte zarośla wypierające rodzimą roślinność.
Róża pomarszczona
Rosa rugosa
Róża pomarszczona (Rosa rugosa) to wytrzymały, ciernisty krzew pochodzący ze wschodniej Azji — Japonii, Chin, Korei i Rosji. Znana jest z wyjątkowej odporności na słone powietrze, wiatr i silne mrozy, dzięki czemu doskonale sprawdza się w ogrodach nadmorskich i klimacie umiarkowanym. Pachnące kwiaty w odcieniach różu, bieli i czerwieni pojawiają się od późnej wiosny do jesieni, a po nich tworzą się duże, pomarańczowo-czerwone owoce różane bogate w witaminę C.
Róża wieczniezielona
Rosa sempervirens
Rosa sempervirens, znana powszechnie jako róża wieczniezielona lub śródziemnomorska róża pnąca, to silnie rosnąca roślina pochodząca z basenu Morza Śródziemnego. Wyróżnia się półzimozielonymi, błyszczącymi liśćmi oraz obfitym kwitnieniem w postaci białych lub kremowych kwiatów zebranych w grona, które pojawiają się wiosną i latem. Jest szeroko stosowana do obsadzania murów, pergoli i ogrodzeń, dodając ogrodom piękna i zapachu przez wiele miesięcy.
Róża gruczołowata
Rosa transmorrisonensis
Rosa transmorrisonensis to pnąca róża pochodząca z Tajwanu i Filipin (Luzon), występująca w subtropikalnych biomach górskich. Odróżnia się od gatunków pokrewnych gładkimi (nieowłosionymi) słupkami.
Róża Wielkokwiatowa
Rosa x grandiflora
Rosa x grandiflora, powszechnie znana jako róża wielkokwiatowa, to nowoczesna klasa mieszańców stworzona w latach 50. XX wieku poprzez skrzyżowanie róż herbaciano-mieszańcowych z różami wielokwiatowymi (floribunda). Efektem jest silnie rosnący, wysoki krzew, który wydaje duże, eleganckie kwiaty zebrane w grona na długich łodygach, łącząc najlepsze cechy obu klas rodzicielskich. Róże wielkokwiatowe są cenione za powtarzające się kwitnienie, imponującą wysokość oraz szeroki wachlarz barw – od czystej bieli po głęboką czerwień, złocistą żółć i żywe dwubarwne kompozycje.
Roskoea purpurowa
Roscoea purpurea
Roskoea purpurowa (Roscoea purpurea) to wieloletnia roślina zielna z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae), występująca naturalnie w wysokich partiach Himalajów – głównie w Nepalu i północnych Indiach – na alpejskich łąkach, skalnych półkach, tarasach i obrzeżach lasów. Z krótkiego, pionowego kłącza wczesnym latem wyrastają szerokie liście przypominające storczyki oraz mięsista łodyga rzekoma, osiągająca wysokość od 30 do 50 cm. Od lata do wczesnej jesieni pojawiają się duże, purpurowe lub liliowe kwiaty z trójdzielną koroną i wyraźną warżką, które przypominają tropikalne orchidee, co nadało roślinie przydomek „imbirowej orchidei”. Jako geofit roślina całkowicie zamiera na zimę, przeżywając mroźne miesiące pod ziemią w formie kłącza.
Dąb cerrado
Roupala montana
Roupala montana, powszechnie znana jako dąb cerrado, to drzewo lub krzew z rodziny Proteaceae, występujący od Meksyku po południową Brazylię, Boliwię, Paragwaj i Argentynę. Jest typowy dla cerrado, lasów galeriowych, formacji skalnych i resting, rosnąc zazwyczaj od 1 do 8 metrów wysokości, a w sprzyjających warunkach może osiągnąć nawet 15-25 metrów. Ma gęstą i zaokrągloną koronę, cylindryczny pień oraz liście pojedyncze lub złożone, z gęsto owłosionymi młodymi gałęziami. Jej małe kwiaty, od białych do kremowych lub jasnożółtych, zebrane są w wydłużone kwiatostany (grona), które pojawiają się głównie między latem a jesienią. Jest to gatunek uważany za „ochlo-gatunek”, charakteryzujący się dużą zmiennością morfologiczną między populacjami. Jej szlachetne drewno, podobne do dębu europejskiego, jest wykorzystywane w stolarstwie, budownictwie i produkcji węgla drzewnego, natomiast kora jest używana w medycynie tradycyjnej.
Jeżyna
Rubus fruticosus
Rubus fruticosus, powszechnie znana jako jeżyna lub ostrężyna, to silnie rosnący, liściasty krzew pochodzący z Europy, szeroko zadomowiony na całym świecie. Wytwarza łukowate, kolczaste pędy (zwane pędami owocującymi), na których w późnej wiośnie i wczesnym lecie pojawiają się grona białych lub bladoróżowych kwiatów, a po nich znajome, błyszczące, czarne owoce o słodko-kwaśnym smaku, uwielbiane w dżemach, ciastach i spożywane na świeżo. Jako roślina o dwuletnim cyklu pędów, pędy pierwszoroczne rosną wegetatywnie, podczas gdy pędy drugiego roku owocują, a następnie obumierają, co sprawia, że coroczne cięcie jest niezbędne. Głęboko zakorzeniona w europejskim folklorze i przydomowych ogrodach, jeżyna jest jedną z najhojniejszych jadalnych roślin żywopłotowych dzikiej przyrody.
Jeżyna Grabowskiego
Rubus grabowskii
Jeżyna Grabowskiego to jeden z ponad 330 mikrogatunków tworzących grupę jeżyny krzewiastej (Rubus fruticosus aggregate) – kompleksu apomiktycznych (tworzących klony nasion) krzewów występujących w żywopłotach, na obrzeżach lasów i nieużytkach w Europie Środkowej i Północnej. Podobnie jak jej krewniacy, jest to silnie rosnący, kolczasty krzew o łukowato wygiętych pędach dwuletnich: pędy pierwszoroczne rosną wegetatywnie, a w drugim roku kwitną, owocują i zamierają, ustępując miejsca nowym przyrostom. Botanicy odróżniają ją od innych mikrogatunków po zwężających się kolcach, liściach z wyraźnie długim ogonkiem listka szczytowego, szerokich, często piramidalnych kwiatostanach oraz białych lub bladoróżowych kwiatach z owłosionymi słupkami. Produkowane późnym latem owoce są jadalne i, jak wszystkie jeżyny z tej grupy, stanowią cenne źródło pożywienia, schronienia i nektaru dla dzikiej fauny.
Winiarka japońska
Rubus phoenicolasius
Rubus phoenicolasius, znana jako winiarka japońska, to silnie rosnący wieloletni krzew z rodziny różowatych. Pochodzi ze wschodniej Azji i jest łatwo rozpoznawalna dzięki łodygom gęsto pokrytym czerwonofioletowymi gruczołowatymi włoskami. Roślina wytwarza drobne białe kwiaty, z których rozwijają się jasnoczerwone, błyszczące, jadalne jagody. Owoce są osłonięte ochronnym, owłosionym kielichem aż do pełnej dojrzałości. Jest bardzo ceniona za słodko-kwaśny smak, jednak w wielu regionach Ameryki Północnej uznawana jest za gatunek inwazyjny ze względu na szybki wzrost i zdolność do tworzenia gęstych zarośli.
Trzcina cukrowa
Saccharum officinarum
Trzcina cukrowa (Saccharum officinarum) to wysoka, wieloletnia trawa pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej i Nowej Gwinei, uprawiana od tysiącleci ze względu na soczyste łodygi bogate w sacharozę. Tworzy energiczne kępy z wyprostowanymi, węzłowatymi i włóknistymi łodygami, które mogą przekraczać 4 do 6 metrów wysokości, pokryte długimi, wąskimi i ostrymi liśćmi. Jest głównym światowym źródłem cukru i jedną z najważniejszych upraw rolnych na planecie, wykorzystywaną również do produkcji etanolu, cachaçy, rapadury i melasy. Kwitnie tylko wtedy, gdy dni stają się krótsze, wytwarzając srebrzysty, pierzasty kwiatostan zwany „strzałą”.
Sageretia herbaciana
Sageretia theezans
Sageretia herbaciana (Sageretia theezans) to wiecznie zielony krzew z rodziny szakłakowatych (Rhamnaceae), pochodzący z południowych Chin. Jest to jeden z najpopularniejszych gatunków na bonsai pokojowe, ponieważ łączy w sobie drobne, błyszczące ulistnienie, atrakcyjną, łuszczącą się, wielobarwną korę oraz czerwonawy kolor młodych przyrostów. Późnym latem pojawiają się niepozorne, kremowobiałe wiechy kwiatowe, z których dojrzewają małe, jadalne, niebiesko-czarne pestkowce. W swojej ojczyźnie osiąga wysokość od 1 do 3 metrów, jednak jako bonsai, dzięki regularnemu przycinaniu, pozostaje znacznie mniejsza.
Fiołek afrykański
Saintpaulia ionantha
Fiołek afrykański to ukochana, zwarta roślina doniczkowa pochodząca z górskich lasów mglistych Tanzanii i Kenii. Odkryty w 1892 roku przez barona Waltera von Saint Paula, wyróżnia się aksamitnymi, ciemnozielonymi liśćmi oraz delikatnymi kwiatami kwitnącymi w odcieniach fioletu, niebieskiego, różowego, białego i czerwonego. Przy odpowiedniej pielęgnacji te urocze rośliny mogą żyć nawet 50 lat i kwitnąć niemal przez cały rok.
Soliród
Salicornia
Soliród (Salicornia) to rodzaj jednorocznych roślin z rodziny szarłatowatych (Amaranthaceae), przystosowanych do siedlisk słonowodnych, charakteryzujących się mięsistymi łodygami. Jego członowane, bezlistne, sukulentne pędy są zielone, a jesienią często zmieniają kolor na czerwono-pomarańczowy. Rośnie na słonych bagnach przybrzeżnych, glebach zasolonych i brzegach słonych jezior, gdzie prawie żadne inne rośliny nie są w stanie przetrwać. Młode pędy są znane jako „szparagi morskie” lub „fasolka morska” i są poszukiwanym na całym świecie, chrupiącym, słonym warzywem.
Wierzba kocia
Salix discolor
Salix discolor, powszechnie znana jako wierzba kocia, to szybko rosnący liściasty krzew lub małe drzewo rodzime dla Ameryki Północnej. Ceniona za jedwabiste, perłowoszare kotki pojawiające się późną zimą, zanim rozwiną się liście, jest jedną z pierwszych roślin zwiastujących nadejście wiosny. Doskonale rośnie w wilgotnych lub mokrych glebach i idealnie nadaje się do ogrodów deszczowych, brzegów strumieni oraz siedlisk dzikich zwierząt.
Wierzba całolistna 'Hakuro-nishiki'
Salix integra
Salix integra to krzew liściasty z rodziny wierzbowatych (Salicaceae), uprawiany głównie ze względu na ozdobne ulistnienie, a nie niepozorne żółte bazie. Szeroko sadzona odmiana 'Hakuro-nishiki' (wierzba całolistna) wytwarza smukłe, lancetowate liście z różowymi, kremowymi i zielonymi przebarwieniami w momencie pojawienia się, które latem zielenieją, a jesienią stają się złote. Jest to roślina szybkorosnąca, mrozoodporna i łatwo adaptująca się do różnych rodzajów gleb, w tym do wilgotnych lub cięższych podłoży, na których wiele innych roślin ozdobnych sobie nie radzi.
Wierzba całolistna 'Hakuro Nishiki'
Salix integra 'Hakuro Nishiki'
Wierzba całolistna 'Hakuro Nishiki' (Salix integra) to ozdobny krzew liściasty z rodziny wierzbowatych, znany z niezwykle dekoracyjnych, pstrokatych liści w odcieniach różu, bieli i zieleni, które najintensywniej wybarwiają się na młodych przyrostach wiosną i wczesnym latem. Wiosną pojawiają się drobne, nieozdobne żółtozielone kotki. Roślina jest szybko rosnąca, często formowana jako niski krzew lub szczepiona na pniu w formie tzw. "lizaka" ozdobnego. Chętnie stosowana w ogrodach jako element solitarny lub w kompozycjach, szczególnie w pobliżu wody, gdyż dobrze znosi wilgotne stanowiska.
Dzbanecznik blady
Sarracenia alata
Wieloletnia roślina mięsożerna pochodząca z południowo-wschodniej Ameryki Północnej, charakteryzująca się wysokimi, smukłymi, rurkowatymi pułapkami (dzbankami) w kolorze od jasnożółtego do białego. Rośnie w nasyconych, ubogich w składniki odżywcze glebach na sawannach sosnowych, łapiąc owady w celu uzupełnienia składników odżywczych.
Kapturnica purpurowa
Sarracenia purpurea
Sarracenia purpurea, znana jako kapturnica purpurowa, to wieloletnia roślina owadożerna pochodząca z ubogich w składniki odżywcze torfowisk i terenów podmokłych wschodniej części Ameryki Północnej. Jej rozeta pustych liści w kształcie dzbanków, wypełnionych wodą, chwyta i trawi owady, aby zrekompensować niedobory składników w glebie, w której rośnie. Pułapki przybierają barwy od zielonej po intensywnie purpurowoczerwoną, a wiosną roślina wytwarza pojedynczy, zwisający, purpurowoczerwony kwiat.
Kanna
Sceletium tortuosum
Kanna (Sceletium tortuosum) to płożący sukulent o mięsistych liściach, pochodzący z półpustynnych, kwarcowych regionów Południowej Afryki. Nazwa (od greckiego „skeletos”, czyli szkielet) pochodzi od wysuszonych liści, które pozostając na łodydze, tworzą szkieletowy, siatkowaty wzór. Drobne, białe, jasnożółte lub różowe kwiaty o średnicy 20-30 mm kwitną wiosną. Kanna jest znana w wielowiekowej tradycji ludów Khoisan i San jako roślina poprawiająca nastrój i uspokajająca, spożywana przez żucie lub fermentację („kougoed”).
Szeflera najwytworniejsza
Schefflera elegantissima
Szeflera najwytworniejsza (Schefflera elegantissima, synonimy Dizygotheca elegantissima i Plerandra elegantissima) to efektowny krzew wiecznie zielony z rodziny araliowatych, pochodzący z Nowej Kaledonii na południowym Pacyfiku. Jest wysoko ceniona jako roślina doniczkowa ze względu na swoje młode, głęboko ząbkowane liście o miedziano-brązowym odcieniu, które z czasem dojrzewają do błyszczącej, ciemnej zieleni i skórzastej tekstury. Młode okazy mają wąskie, niemal koronkowe listki ułożone w rozetę przypominającą parasol, podczas gdy dojrzałe rośliny wykształcają szersze liście i zdrewniały pień przypominający drzewo, osiągając w warunkach domowych wysokość 1,8–2,5 m. Szeflera najwytworniejsza ma opinię rośliny nieco kapryśnej w porównaniu do innych gatunków szefler; gwałtownie reaguje na przeciągi, nagłe zmiany temperatury i nieregularne podlewanie zrzucaniem liści, dlatego odwdzięcza się tym, którzy zapewnią jej stabilne stanowisko i stałą rutynę pielęgnacyjną.
Sośnica japońska
Sciadopitys verticillata
Sośnica japońska (Sciadopitys verticillata) to jedyny żyjący przedstawiciel rodziny sośnicowatych – prawdziwa „żywa skamielina”, której najbliżsi krewni przetrwali jedynie w formie skamieniałości. Jest to roślina endemiczna dla Japonii, występująca naturalnie w górskich lasach wysp Sikoku, Kiusiu oraz półwyspu Kii, zazwyczaj na wysokościach 700–1400 m n.p.m., na skalistych zboczach i w nadrzecznych wąwozach. Jej najbardziej charakterystyczną cechą są spłaszczone, przypominające igły twory (kladodia) o długości 4–14 cm, zebrane na końcach pędów w parasolowate okółki, od których pochodzi polska i międzynarodowa nazwa rośliny. Jest to niezwykle wolno rosnące drzewo wiecznie zielone: w swojej ojczyźnie stuletnie okazy mogą osiągać 30–40 metrów wysokości, jednak w uprawie ogrodowej nawet po kilkudziesięciu latach dorasta zaledwie do kilku metrów.
Bezpieczne dla zwierząt o Średni pielęgnacji
Nasz wybór 616 średni bezpieczne dla zwierząt łączy cechy tej kategorii z umiarkowanymi potrzebami pielęgnacyjnymi. Idealne dla tych z podstawowym doświadczeniem.
Dlaczego wybrać Średni Bezpieczne dla zwierząt?
Łącząc piękno bezpieczne dla zwierząt z poziomem trudności średni, możesz cieszyć się tą kategorią ze zrównoważonym zaangażowaniem pielęgnacyjnym. Każda roślina została wybrana, aby oferować najlepsze cechy kategorii na poziomie pielęgnacji, którego szukasz.