Complete plantengids
Verken planten op moeilijkheidsgraad, seizoen en meer. Vind de perfecte plant voor jou.
Moeilijkheidsgraad
Planten per stad
🗺️ Planten per stad3752 planten gevonden
2917-2952 van 3752 weergeven
Honingmesquite
Prosopis glandulosa
De honingmesquite (Prosopis glandulosa) is een bladverliezende boom of struik uit de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae), inheems in de aride en semi-aride gebieden van het zuidwesten van de Verenigde Staten en het noorden van Mexico. Hij bereikt een hoogte van 4 tot 9 meter, met een brede, uitwaaierende kroon, een korte stam en takken voorzien van doorns. In de lente en zomer produceert hij dichte trossen geurige geelgroene bloemen, gevolgd door langwerpige, platte peulen die aan het eind van de zomer rijpen. Dankzij de penwortel, die tientallen meters diep kan gaan op zoek naar water, en het vermogen om stikstof uit de lucht te binden, is het een extreem droogtebestendige soort die essentieel is voor woestijnecosystemen.
Schroefboon
Prosopis strombulifera
Een doornige struik uit de Fabaceae-familie, inheems in droge en semi-droge gebieden van Amerika, van het zuidwesten van de Verenigde Staten tot Patagonië in Argentinië. Meestal meet hij tussen de 15 en 150 cm en bereikt af en toe 3 m. Hij verspreidt zich via zijwortels die nieuwe scheuten produceren en vormt dichte struikgewassen. Het heeft bipinnate bladeren, witte doornen en gele spiraalvormige vruchten. Het is een halofyt die kan groeien in zeer zoute bodems en stikstof kan fixeren.
Koningsprotea
Protea cynaroides
Protea cynaroides, de Koningsprotea, is een groenblijvende struik die inheems is in de fynbos-regio van de West- en Zuid-Kaap in Zuid-Afrika. Hier gedijt de plant in voedselarme, goed doorlatende zandgrond onder een mediterraan klimaat met hete, droge zomers en koele, natte winters. De plant produceert de grootste bloemkop van het geslacht - een bekervormige bloeiwijze van dicht opeengepakte zijdeachtige bloempjes, omringd door grote, stijve schutbladen die variëren van roomwit tot diep karmozijnrood, waarbij zacht zilverroze de meest gewaardeerde vorm is. Onder de bloemen draagt de plant taaie, leerachtige, donkergroene bladeren die zijn aangepast om droogte en wind te weerstaan. De plant groeit langzaam en is langlevend; na natuurbranden loopt hij krachtig uit vanuit een houtige ondergrondse wortelstok, een eigenschap die centraal staat in zijn status als de nationale bloem van Zuid-Afrika.
Oleanderblad-protea
Protea neriifolia
Protea neriifolia, algemeen bekend als de oleanderblad-protea, is een majestueuze groenblijvende heester die inheems is in Zuid-Afrika. De plant staat bekend om haar komvormige bloeistanden, opgebouwd uit kleurrijke schutbladeren die variëren van zacht roze tot crèmewit en eindigen in opvallende fluweelzachte zwarte punten. De bladeren zijn smal en leerachtig en lijken op die van de oleander, wat de soortaanduiding verklaart.
Gewone brunel
Prunella vulgaris
Prunella vulgaris, in de volksmond bekend als gewone brunel of bijenkorfje, is een kruipende overblijvende plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), inheems in Europa, Azië en Noord-Amerika. De buisvormige bloemen in tinten paars, lila, roze en wit bloeien van het late voorjaar tot de herfst en trekken bijen en vlinders aan. De plant vormt dichte tapijten van halfwintergroen blad en staat algemeen bekend om zijn medicinale en culinaire eigenschappen.
Pruim / Kers (geslacht)
Prunus
Prunus is een van de grootste en economisch meest belangrijke geslachten in de rozenfamilie (Rosaceae), met meer dan 400 soorten bomen en struiken, waaronder kersen, pruimen, perziken, amandelen en abrikozen. Inheems in gematigde streken van het noordelijk halfrond zijn deze bladverliezende planten beroemd om hun spectaculaire lentebloeisem en eetbare vruchten. Ze gedijen het best in volle zon en goed doorlatende grond en verdragen koude winters tot USDA-zone 4.
Abrikoos
Prunus armeniaca
De abrikoos (Prunus armeniaca) is een bladverliezende vruchtdragende boom uit de rozenfamilie (Rosaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Centraal-Azië en Oost-Europa. Hij produceert sappige, goudoranje vruchten die zowel vers, gedroogd als geconserveerd zeer gewaardeerd worden. In het voorjaar, voordat de bladeren uitlopen, is de boom bedekt met witte en roze bloesems die de wedergeboorte van het seizoen aankondigen. De pitten bevatten amygdaline, een cyanogeen glycoside dat in grote hoeveelheden giftig kan zijn — de vrucht zelf is volledig veilig voor consumptie.
Zoete Kerselaar
Prunus avium
Prunus avium, algemeen bekend als de zoete kerselaar, is een grote bladverliezende boom uit de familie Rosaceae, inheems in Europa en West-Azië. De boom produceert prachtige witte bloesems in het voorjaar en zoete rode kersen in de zomer, en wordt geteeld zowel om zijn sierwaarde als om zijn eetbare vruchten.
Kerspruim
Prunus cerasifera
De kerspruim (Prunus cerasifera) is een bladverliezende sierboom uit de rozenfamilie (Rosaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Zuidwest-Azië en de Balkan. Hij staat bekend om zijn spectaculaire bloei in het vroege voorjaar, nog voordat de bladeren verschijnen, met een overvloed aan kleine, geurige witte tot lichtroze bloemen. Veel populaire cultivars hebben opvallend paars of bronskleurig blad, waardoor het een van de meest gewaardeerde sierbomen is in tuinen met een gematigd klimaat.
Zure kers
Prunus cerasus
De zure kers (Prunus cerasus) is een bladverliezende fruitboom uit de rozenfamilie (Rosaceae), inheems in Oost-Europa en Zuidwest-Azië. De boom produceert rode, zure vruchten die zeer gewaardeerd worden in de keuken, vooral voor gebak, likeuren zoals kriek of ginjinha, en taarten. In het voorjaar is de boom bedekt met geurige witte bloesems die de tuin in een uniek schouwspel veranderen.
Pruimenboom
Prunus domestica
De pruimenboom (Prunus domestica) is een bladverliezende fruitboom die oorspronkelijk uit West-Azië komt en al millennia in Europa wordt gekweekt. Hij produceert sappige vruchten — pruimen — die zeer gewaardeerd worden om vers te eten, in jam, likeuren en als gedroogde pruimen (zoals de Agen-pruim). De boom bloeit in het voorjaar met delicate witte bloesems voordat de bladeren verschijnen, waardoor hij ook een sieraad is voor de tuin.
Amandel
Prunus dulcis
Prunus dulcis, algemeen bekend als de amandel, is een bladverliezende boom die oorspronkelijk uit het Midden-Oosten en Zuid-Azië komt. Tegenwoordig wordt hij op grote schaal gekweekt in mediterrane klimaten vanwege zijn eetbare zaad. In de late winter barst de boom uit in bleekroze en witte bloesem voordat de smalle bladeren verschijnen; het is een van de vroegst bloeiende bomen van het jaar. Gekweekt als boomgaard- of sierboom, heeft hij een hete, droge zomer en een koude winterrust nodig om goed vrucht te dragen. Er bestaan twee vormen: de zoete amandel (var. dulcis), gewaardeerd om zijn eetbare kern, en de bittere amandel (var. amara), waarvan de zaden amygdaline bevatten en giftig zijn tenzij ze worden verwerkt.
Kroosje
Prunus insititia
De kroosjespruim (Prunus insititia) is een kleine bladverliezende boom of struik uit de rozenfamilie (Rosaceae), inheems in Europa en Zuidwest-Azië. Hij draagt witte bloesems in het vroege voorjaar en kleine, zure, donkerpaarse vruchten die traditioneel worden gebruikt in jam, conserven en kroosjespruimjenever.
Laurierkers
Prunus laurocerasus
Prunus laurocerasus, algemeen bekend als laurierkers, is een krachtige, grote groenblijvende struik of kleine boom. De plant wordt alom gewaardeerd om zijn dichte groeiwijze en glanzende, leerachtige donkergroene bladeren, waardoor hij een ideale keuze is voor privacyhagen. In het midden van de lente vormt hij rechtopstaande pluimen met kleine, geurige witte bloemen die bestuivers aantrekken, gevolgd door kleine, kersenachtige vruchten die rijpen tot zwart. De plant is uitzonderlijk winterhard en kan aanzienlijke stedelijke luchtvervuiling en diepe schaduw verdragen.
Portugese laurierkers
Prunus lusitanica
De Portugese laurier (Prunus lusitanica) is een groenblijvende struik of kleine boom die inheems is in het Iberisch Schiereiland en de Macaronesische eilanden. Met zijn glanzende donkergroene bladeren, geurige witte bloemen in lange trossen en donkerpaarse vruchten, is hij zeer geliefd in formele tuinen, hagen en voor vormsnoei. Hij is winterhard en aanpasbaar, en verdraagt diverse grondsoorten, halfschaduw en kustcondities.
Weichselboom
Prunus mahaleb
De weichselboom (Prunus mahaleb) is een bladverliezende boom of struik uit de rozenfamilie (Rosaceae), inheems in Midden- en Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië. Hij kan een hoogte bereiken van 2 tot 10 meter, met een grijsachtige schors en duidelijke lenticellen. De kleine, ronde bladeren met gezaagde randen gaan vergezeld van geurige witte bloemen in trossen die in het voorjaar verschijnen. De vruchten zijn kleine steenvruchten die donker worden bij rijping; ze smaken bitter en zijn niet eetbaar uit de hand. De zaden daarentegen worden geroosterd en gemalen tot mahlab, een specerij die veel wordt gebruikt in brood en gebak uit het oostelijke Middellandse Zeegebied. Vanwege zijn robuustheid en tolerantie voor kalkrijke, droge bodems wordt hij ook veelvuldig gebruikt als onderstam voor gecultiveerde kersenbomen.
Japanse abrikoos (Ume)
Prunus mume
Een kleine bladverliezende boom uit de rozenfamilie, gewaardeerd om zijn intens geurende bloemen die aan het einde van de winter op nog kale takken verschijnen, lang voordat de bladeren uitlopen. Oorspronkelijk afkomstig uit China en al eeuwenlang gecultiveerd in Japan en Korea. De boom produceert zure, abrikoosachtige vruchten die worden gebruikt in voedingsmiddelen zoals umeboshi en ume-likeuren.
Gewone vogelkers
Prunus padus
De gewone vogelkers (Prunus padus) is een snelgroeiende bladverliezende boom uit de rozenfamilie (Rosaceae), inheems in Noord-Europa en Azië. De boom kan tot 15 meter hoog worden, met een ronde kroon en een donkere schors die een karakteristieke geur verspreidt. In het voorjaar produceert hij lange trossen geurende witte bloemen, gevolgd door kleine, bittere zwarte vruchten die zeer geliefd zijn bij vogels.
Perzikboom
Prunus persica
De perzikboom (Prunus persica) is een fruitboom die oorspronkelijk uit China komt en op grote schaal wordt gekweekt in gematigde streken over de hele wereld. Hij produceert sappige en aromatische vruchten met geel of wit vruchtvlees en een fluweelzachte schil. Het is een van de meest geconsumeerde vruchten ter wereld, gewaardeerd om zowel de smaak als de voedingswaarde.
Japanse pruim
Prunus salicina
De Japanse pruim (Prunus salicina) is een kleine tot middelgrote bladverliezende boom, oorspronkelijk afkomstig uit China en op grote schaal gekweekt in gematigde streken wereldwijd. Hij produceert delicate witte bloesems in het voorjaar, nog voordat de bladeren verschijnen, en sappige vruchten in de kleuren geel, rood of paars in de zomer. De boom wordt gewaardeerd om zowel zijn sierwaarde als zijn eetbare en voedzame vruchten.
Amerikaanse vogelkers
Prunus serotina
De Amerikaanse vogelkers (Prunus serotina) is een grote, snelgroeiende loofboom die oorspronkelijk uit Noord-Amerika komt. De boom wordt gewaardeerd om zijn geurige lentebloesems, eetbare donkere vruchten en kostbaar hardhout. Hij gedijt goed in de volle zon in een breed scala aan klimaten, van Canada tot het zuiden van de Verenigde Staten.
Japanse Kersenbloesem
Prunus serrulata
Prunus serrulata, algemeen bekend als Sakura of Japanse Kersenbloesem, is een loofboom van onvergelijkbare schoonheid, oorspronkelijk afkomstig uit Japan, Korea en China. De boom is beroemd om zijn kortstondige en uitbundige bloei die vroeg in de lente plaatsvindt, waarbij kale takken worden bedekt met dichte trossen roze of witte bloemen. De getande bladeren verschijnen na de bloemen en krijgen bronzen tinten voordat ze groen worden, om in de herfst uiteindelijk geel of roodachtig te kleuren.
Sleedoorn
Prunus spinosa
De sleedoorn (Prunus spinosa) is een dichte, doornige bladverliezende struik die inheems is in Europa, West-Azië en Noordwest-Afrika. Hij wordt gewaardeerd om zijn wolken van kleine witte bloesems die in het vroege voorjaar op kale takken verschijnen, nog vóór de bladeren. Later produceert hij de wrange, donkerblauw-zwarte sleepruimen die geliefd zijn voor het maken van sloe gin. Door zijn doornige, uitlopervormende groei is het een traditionele keuze voor heggen en natuurvriendelijke tuinen.
Virginische kers
Prunus virginiana
Prunus virginiana, bekend als de Virginische kers, is een snelgroeiende, uitlopervormende bladverliezende struik of kleine boom die inheems is in bijna elke Amerikaanse staat en Canadese provincie. In het late voorjaar produceert hij lange, geurige, witte bloemtrossen (racemen) die uitgroeien tot bessen ter grootte van een erwt, die tegen het einde van de zomer rijpen van rood naar bijna zwart. De Virginische kers wordt door tuiniers gewaardeerd om zijn waarde voor wilde dieren en de voorjaarsbloei, en door foerageerders om zijn wrange vruchten, die traditioneel worden verwerkt tot gelei, siroop en wijn. Elk ander deel van de plant — schors, bladeren, twijgen en pitten — bevat cyanogene verbindingen en is giftig bij kauwen of verwelking, dus alleen het rijpe vruchtvlees zonder pitten is veilig om te eten.
Muur gipskruid
Psammophiliella muralis
Muur gipskruid (Psammophiliella muralis), voorheen geclassificeerd als Gypsophila muralis, is een eenjarige kruidachtige plant uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae). De soort werd al in 1753 beschreven door Carl Linnaeus en de naam muralis ("op muren groeiend") verwijst naar de voorkeur voor droge, open groeiplaatsen zoals grindpaden, stenen muren en zandgronden. De plant vormt een dichte, bossige pol van dunne, vertakte stengels met smalle, lijnvormige bladeren en wordt gewoonlijk 30-40 cm hoog. Van de hoogzomer tot de herfst is de pol bedekt met een wolk van kleine, vijftallige bloemen in tinten roze, minder vaak wit. De soort is nagenoeg vrij van ernstige plagen, maar kan in vochtige, slecht gedraineerde grond last krijgen van wortelrot en grijze schimmel.
Perzische korenbloem
Psephellus dealbatus
Psephellus dealbatus (Perzische korenbloem) is een uiterst winterharde vaste plant uit de bergstreken van de Kaukasus, geschikt voor USDA-zones 3 tot 9b. Kenmerkend zijn de diep ingesneden, grijsgroene bladeren met een zilverachtige, viltige onderkant, wat de plant ook in de winter een decoratieve uitstraling geeft. In de vroege zomer produceert hij spectaculaire, gefranjerde bloemen in roze-lavendeltinten die uitstekend bijen en vlinders aantrekken. De plant gedijt het best in arme, goed doorlatende grond; in rijke, vochtige grond kan hij omvallen en is hij gevoelig voor wortelhalsrot.
Paarse Valse Eranthemum
Pseuderanthemum carruthersii
Pseuderanthemum carruthersii, algemeen bekend als Paarse Valse Eranthemum, is een tropische vaste heester afkomstig van de Pacifische eilanden. De plant is opmerkelijk vanwege zijn weelderig sierbladwerk met ovale bladeren in intense tinten paars, bordeauxrood en metaalgroen. De bloemen zijn klein, wit met roze of paarse harten, en verschijnen in eindstandige aren. Het is een uitstekende plant om kleurcontrasten te creëren in tropische tuinen of als blikvanger in ruime, lichte interieurs.
Inktviszwam
Pseudocolus fusiformis
De Pseudocolus fusiformis, algemeen bekend als de 'Inktviszwam', is een fascinerende saprofytische schimmel. Hij komt tevoorschijn uit een wit ondergronds 'ei' en vormt een structuur met 3 tot 4 armen die aan de bovenkant met elkaar verbonden zijn en bij volwassenheid uit elkaar gaan, lijkend op tentakels. De binnenkant van de armen is bedekt met een stinkende groenbruine gleba die vliegen aantrekt voor de verspreiding van sporen.
Gele helmbloem
Pseudofumaria lutea
Pseudofumaria lutea, algemeen bekend als gele helmbloem, is een compacte, polvormende vaste plant uit de papaverfamilie (Papaveraceae). Oorspronkelijk afkomstig uit schaduwrijke kalksteenspleten in de Alpen van Italië en Zwitserland, heeft de plant zich genaturaliseerd op oude muren, bestrating en rotstuinen in heel Europa en Noord-Amerika. Het varenachtige, blauwgroene blad vormt nette pollen met daarboven trossen heldere goudgele bloemen met korte sporen, die bijna onafgebroken bloeien van het late voorjaar tot de eerste nachtvorst.
Gouden lariks
Pseudolarix amabilis
De Gouden lariks (Pseudolarix amabilis) is een bladverliezende conifeer afkomstig uit Oost-China, de enige soort in het geslacht Pseudolarix. In tegenstelling tot de meeste coniferen verliest hij elke herfst zijn naalden, die voor het vallen een opvallende goudgele kleur krijgen, waaraan de boom zijn naam dankt. Hij groeit langzaam en kan in cultuur 9-18 m hoog worden, met zachte, lichtgroene naalden gerangschikt in bundels op korte scheuten. In plaats van echte bloemen ontwikkelt hij kegels: kleinere mannelijke pollenkegels in het voorjaar en rechtopstaande, eivormige vrouwelijke kegels die rijpen tot een roodbruine kleur en uiteenvallen na het rijpen van de zaden. Hij wordt gewaardeerd als solitaire sierboom en als bonsai vanwege zijn seizoensgebonden schoonheid en ongewone uiterlijk.
Rode maretakcactus
Pseudorhipsalis ramulosa
De Pseudorhipsalis ramulosa, bekend als de rode maretakcactus, is een epifytische cactus die oorspronkelijk uit de vochtige regenwouden van Midden- en Zuid-Amerika komt, waar hij groeit op boomstammen en rotsen. De platte, lintvormige stengels hangen in cascades naar beneden en kunnen enkele meters lang worden, waarbij ze verkleuren van diepgroen naar robijnrood wanneer ze aan meer licht worden blootgesteld. In de zomer produceert hij kleine groenwitte bloemen gevolgd door witte of roodachtige bessen, wat het een zeer gewaardeerde sierplant maakt voor hangmanden.
Pijlbamboe
Pseudosasa japonica
De Pijlbamboe (Pseudosasa japonica) is een gematigde bamboesoort die oorspronkelijk uit Japan en Korea komt. Het vormt dichte pollen van elegante, rechtopstaande stengels bedekt met lange, glanzende donkergroene bladeren die tot 30 cm lang kunnen worden. Het is een van de meest gekweekte bamboesoorten in gematigde tuinen wereldwijd.
Douglasspar
Pseudotsuga menziesii
De douglasspar (Pseudotsuga menziesii) is een grote, snelgroeiende groenblijvende conifeer die inheems is in het westen van Noord-Amerika, variërend van de Rocky Mountains tot de Pacifische kust. Ondanks de Nederlandse naam is het geen echte spar (Abies), maar behoort hij tot zijn eigen geslacht, Pseudotsuga. De boom heeft een kegelvormige, piramidale vorm met zachte, platte, blauwgroene tot donkergroene naalden die spiraalsgewijs om de tak staan, en kenmerkende hangende kegels met driepuntige schutbladen die als 'slangentongen' tussen de schubben uitsteken. In zijn natuurlijke habitat behoort hij tot de hoogste bomen ter wereld, met historische uitschieters van meer dan 90 meter; in gecultiveerde landschappen wordt hij doorgaans 12-24 meter hoog met een breedte van 4-6 meter. De douglasspar is de ruggengraat van de houtindustrie in het noordwesten van de VS en is de officiële staatsboom van Oregon. Door het geurige loof is het bovendien een van de meest populaire kerstbomen in Noord-Amerika.
Aardbeiguave
Psidium cattleyanum
Aardbeiguave (Psidium cattleyanum) is een vruchtdragende heester of kleine boom afkomstig uit Brazilië, behorend tot de familie Myrtaceae. De plant produceert kleine vruchten met een aardbeismaak die rood of geel kunnen zijn. Bekend om zijn robuustheid en aanpassingsvermogen, gedijt hij uitstekend in tropische en subtropische klimaten en wordt hij gewaardeerd om zowel zijn eetbare vruchten als zijn sierwaardig uiterlijk.
Guaveboom
Psidium guajava
De guaveboom (Psidium guajava) is een tropische fruitboom uit de familie Myrtaceae, afkomstig uit Amerika. Hij wordt op grote schaal geteeld vanwege zijn zoete en aromatische vruchten, bekend als guaves. De boom heeft gladde schors, elliptische bladeren en delicate witte bloemen. Het is een robuuste en snelgroeiende plant die meerdere meters hoog kan worden, gewaardeerd om zowel zijn vruchtenproductie als zijn medicinale eigenschappen.
Psilocybe angulospora
Psilocybe angulospora
Psilocybe angulospora is een soort plaatjeszwam uit de familie Hymenogastraceae. Het wordt gekenmerkt door zijn kleine, bruinachtige tot geelachtige hoeden die vaak een blauwe verkleuring vertonen bij beschadiging, wat duidt op de aanwezigheid van psilocybine. De soort is opmerkelijk vanwege zijn hoekige (angulate) sporen, wat hem onderscheidt van veel andere leden van het geslacht. Hij wordt doorgaans aangetroffen op houtsnippers, mulch of rijk organisch afval in gematigde en subtropische regio's.
De perfecte plant vinden
Onze plantengids helpt je ideale soorten te vinden voor jouw ervaringsniveau en het seizoen.
Blader op Moeilijkheid, Seizoen en Meer
Gebruik de filters hieronder om deze catalogus te verfijnen op verzorgingsniveau, seizoen, omgeving, of zoek direct op naam. Elk filter leidt naar een lijst die is afgestemd op jouw kweekomstandigheden.