Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3752 roślin
Wyświetlanie 3097-3132 z 3752
Rotala okrągłolistna
Rotala rotundifolia
Rotala rotundifolia to roślina łodygowa z rodziny Lythraceae, pochodząca z Azji Południowej i Południowo-Wschodniej, gdzie rośnie jako pospolity chwast na polach ryżowych i wilgotnych obszarach Indii, Chin, Tajwanu, Tajlandii, Laosu i Wietnamu. Występuje w dwóch formach w zależności od sposobu uprawy: w formie wynurzonej (poza wodą) rozwija zaokrąglone liście, natomiast zanurzona w akwarium jej liście są wąskie i lancetowate. Przy intensywnym oświetleniu końcówki łodyg i górne liście przybierają odcienie od bladoróżowego do pomarańczowo-czerwonego, natomiast przy słabym świetle roślina pozostaje intensywnie zielona.
Niebieskie Drzewo Motylkowe
Rotheca myricoides
Rotheca myricoides, powszechnie znana jako Niebieskie Drzewo Motylkowe, to wiecznie zielony krzew pochodzący ze wschodniej Afryki. Wytwarza zachwycające, bladofioletowo-niebieskie kwiaty w kształcie motyla z charakterystycznym ciemniejszym niebieskim dolnym płatkiem i długimi, wygiętymi pręcikami, co czyni go prawdziwą ozdobą ogrodów tropikalnych i subtropikalnych. Dawniej klasyfikowany jako Clerodendrum ugandense, należy do rodziny jasnotowatych Lamiaceae.
Dąb cerrado
Roupala montana
Roupala montana, powszechnie znana jako dąb cerrado, to drzewo lub krzew z rodziny Proteaceae, występujący od Meksyku po południową Brazylię, Boliwię, Paragwaj i Argentynę. Jest typowy dla cerrado, lasów galeriowych, formacji skalnych i resting, rosnąc zazwyczaj od 1 do 8 metrów wysokości, a w sprzyjających warunkach może osiągnąć nawet 15-25 metrów. Ma gęstą i zaokrągloną koronę, cylindryczny pień oraz liście pojedyncze lub złożone, z gęsto owłosionymi młodymi gałęziami. Jej małe kwiaty, od białych do kremowych lub jasnożółtych, zebrane są w wydłużone kwiatostany (grona), które pojawiają się głównie między latem a jesienią. Jest to gatunek uważany za „ochlo-gatunek”, charakteryzujący się dużą zmiennością morfologiczną między populacjami. Jej szlachetne drewno, podobne do dębu europejskiego, jest wykorzystywane w stolarstwie, budownictwie i produkcji węgla drzewnego, natomiast kora jest używana w medycynie tradycyjnej.
Królewska Palma Kubańska
Roystonea regia
Majestatyczna Królewska Palma Kubańska, Roystonea regia, to wielka palma drzewiasta pochodząca z tropikalnych regionów obu Ameryk. Charakteryzuje się pojedynczym, gładkim, jasnoszarym pniem, który nieznacznie poszerza się u podstawy i jest zwieńczony gęstą koroną dużych, łukowato wygiętych liści pierzastych. Jest szeroko stosowana w architekturze krajobrazu, by tworzyć efektowny akcent wizualny przy alejach, w parkach i ogrodach.
Marzana barwierska
Rubia tinctorum
Marzana barwierska (Rubia tinctorum) to wieloletnia roślina pnąca lub płożąca z rodziny marzanowatych (Rubiaceae), pochodząca z regionu Morza Śródziemnego i Azji Zachodniej. Jej czworokątna łodyga, pokryta haczykowatymi włoskami, rozgałęzia się na wielu poziomach, a lancetowate liście o kolczastych brzegach wyrastają w okółkach. Na początku i w połowie lata zakwitają drobne, miodowożółte kwiaty, z których rozwijają się czarne, mięsiste jagody. Długi, mięsisty, pomarańczowoczerwony korzeń zawiera barwnik zwany alizaryną, który od tysiącleci służy do barwienia tkanin na czerwono – od średniowiecza do pojawienia się barwników syntetycznych w XIX wieku była ona najważniejszym naturalnym źródłem czerwonego barwnika.
Jeżyna armeńska
Rubus armeniacus
Rubus armeniacus, powszechnie znana jako jeżyna armeńska, to silnie rosnący, szybko rosnący, półzimozielony krzew pochodzący z Armenii i północnego Iranu. Jej łukowate, dwuletnie pędy mogą osiągać 3–10 metrów długości i są pokryte mocnymi kolcami. Pomimo nazwy zwyczajowej, nie pochodzi z Himalajów; została sprowadzona do Ameryki Północnej w 1885 roku i od tego czasu stała się jednym z najbardziej rozprzestrzenionych krzewów inwazyjnych w regionach o klimacie umiarkowanym na całym świecie. Roślina wytwarza atrakcyjne, białe lub bladoróżowe kwiaty późną wiosną i wczesnym latem, a następnie duże, słodkie, lśniąco czarne owoce, które są cenione do spożycia na świeżo, wyrobu dżemów, ciast i napojów. Kora korzeni i liście mają również długą historię zastosowania medycznego jako środek ściągający.
Jeżyna himalajska
Rubus bifrons
Jeżyna himalajska (Rubus bifrons) to kolczasty krzew pnący z rodziny różowatych, pochodzący z Europy i Azji Zachodniej. Rośnie bardzo silnie, tworząc gęste zarośla o łukowatych pędach, które mogą osiągać kilka metrów długości. Wiosną i latem wytwarza białe lub jasnoróżowe kwiaty, po których następują czarne, błyszczące i słodkie owoce. Jest niezwykle wytrzymała i stała się gatunkiem inwazyjnym w wielu regionach poza swoim naturalnym zasięgiem.
Jeżyna popielica
Rubus caesius
Płożący się krzew liściasty z rodziny różowatych, rodzimy dla Europy i Azji, blisko spokrewniony z jeżynami i malinami. Posiada łukowate pędy z nielicznymi kolcami, trójlistkowe, lekko omszone liście oraz białe kwiaty o średnicy do 6 cm. Owocem jest skupisko niebiesko-czarnych pestkowców pokrytych woskowym nalotem, który nadaje im błękitny odcień, stąd nazwa łacińska 'caesius'. Rośnie w żywopłotach, na obrzeżach lasów, brzegach rzek i nieużytkach.
Jeżyna
Rubus fruticosus
Rubus fruticosus, powszechnie znana jako jeżyna lub ostrężyna, to silnie rosnący, liściasty krzew pochodzący z Europy, szeroko zadomowiony na całym świecie. Wytwarza łukowate, kolczaste pędy (zwane pędami owocującymi), na których w późnej wiośnie i wczesnym lecie pojawiają się grona białych lub bladoróżowych kwiatów, a po nich znajome, błyszczące, czarne owoce o słodko-kwaśnym smaku, uwielbiane w dżemach, ciastach i spożywane na świeżo. Jako roślina o dwuletnim cyklu pędów, pędy pierwszoroczne rosną wegetatywnie, podczas gdy pędy drugiego roku owocują, a następnie obumierają, co sprawia, że coroczne cięcie jest niezbędne. Głęboko zakorzeniona w europejskim folklorze i przydomowych ogrodach, jeżyna jest jedną z najhojniejszych jadalnych roślin żywopłotowych dzikiej przyrody.
Jeżyna Grabowskiego
Rubus grabowskii
Jeżyna Grabowskiego to jeden z ponad 330 mikrogatunków tworzących grupę jeżyny krzewiastej (Rubus fruticosus aggregate) – kompleksu apomiktycznych (tworzących klony nasion) krzewów występujących w żywopłotach, na obrzeżach lasów i nieużytkach w Europie Środkowej i Północnej. Podobnie jak jej krewniacy, jest to silnie rosnący, kolczasty krzew o łukowato wygiętych pędach dwuletnich: pędy pierwszoroczne rosną wegetatywnie, a w drugim roku kwitną, owocują i zamierają, ustępując miejsca nowym przyrostom. Botanicy odróżniają ją od innych mikrogatunków po zwężających się kolcach, liściach z wyraźnie długim ogonkiem listka szczytowego, szerokich, często piramidalnych kwiatostanach oraz białych lub bladoróżowych kwiatach z owłosionymi słupkami. Produkowane późnym latem owoce są jadalne i, jak wszystkie jeżyny z tej grupy, stanowią cenne źródło pożywienia, schronienia i nektaru dla dzikiej fauny.
Malina właściwa
Rubus idaeus
Malina właściwa (Rubus idaeus) to zrzucający liście krzew owocowy pochodzący z Europy i północnej Azji, należący do rodziny różowatych (Rosaceae). Wytwarza łukowate, kolczaste pędy, na których latem pojawiają się pyszne, jasnoczerwone owoce złożone. Szeroko uprawiana zarówno ze względu na jadalne owoce, jak i ozdobną wartość jako żywopłot, doskonale rośnie w klimacie umiarkowanym z chłodnymi zimami i łagodnymi latami.
Malina zachodnia
Rubus occidentalis
Rubus occidentalis, powszechnie znana jako malina zachodnia lub malina czarna, to kolczasty, zrzucający liście krzew owocowy pochodzący ze wschodniej części Ameryki Północnej. Wyróżnia się łukowato wygiętymi pędami o fioletowym zabarwieniu, pokrytymi woskowym, białym nalotem. Ten silnie rosnący krzew wytwarza małe, czarne owoce w kształcie kopuły, cenione za głęboki, słodko-kwaśny smak i wysoką zawartość antyoksydantów. W przeciwieństwie do malin czerwonych, pędy maliny czarnej ukorzeniają się wierzchołkowo w miejscu styku z podłożem, naturalnie tworząc nowe rośliny. Doskonale rośnie w nasłonecznionych żywopłotach, na obrzeżach lasów oraz w uprawach ogrodowych.
Winiarka japońska
Rubus phoenicolasius
Rubus phoenicolasius, znana jako winiarka japońska, to silnie rosnący wieloletni krzew z rodziny różowatych. Pochodzi ze wschodniej Azji i jest łatwo rozpoznawalna dzięki łodygom gęsto pokrytym czerwonofioletowymi gruczołowatymi włoskami. Roślina wytwarza drobne białe kwiaty, z których rozwijają się jasnoczerwone, błyszczące, jadalne jagody. Owoce są osłonięte ochronnym, owłosionym kielichem aż do pełnej dojrzałości. Jest bardzo ceniona za słodko-kwaśny smak, jednak w wielu regionach Ameryki Północnej uznawana jest za gatunek inwazyjny ze względu na szybki wzrost i zdolność do tworzenia gęstych zarośli.
Jeżyna wiązolistna
Rubus ulmifolius
Rubus ulmifolius, powszechnie znany jako jeżyna wiązolistna lub jeżyna srebrzysta, to silnie rosnący, półwiecznie zielony krzew pochodzący z Europy i regionu śródziemnomorskiego. Tworzy gęste, kolczaste zarośla i wydaje jadalne jeżyny szeroko wykorzystywane w kuchni oraz tradycyjnej medycynie. Introdukowany poza swój naturalny zasięg, uznawany jest za gatunek inwazyjny w części Australii, Chile i Nowej Zelandii.
Rudbekia
Rudbeckia
Rudbekia to rodzaj roślin kwiatowych z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzący z Ameryki Północnej. Znana z efektownych żółtych i złotych kwiatów z ciemnymi środkami, jest jedną z najpopularniejszych roślin ozdobnych w ogrodach na całym świecie.
Rudbekia błyskotliwa
Rudbeckia fulgida
Rudbeckia fulgida to kępiasta bylina pochodząca ze wschodniej części Ameryki Północnej, ceniona za radosne kwiaty przypominające stokrotki o złoto-pomarańczowych płatkach wokół ciemnobrązowego, niemal czarnego stożka środkowego. Kwitnie od późnego lata do jesieni, tworząc przyziemną rozetę owłosionych, ząbkowanych liści i powoli rozprzestrzenia się za pomocą kłączy, tworząc naturalne plamy na rabatach, w ogrodach preriowych i ogrodach dla zapylaczy. Popularne odmiany, takie jak 'Goldsturm', wyróżniają się długim okresem kwitnienia i dobrą odpornością w różnych klimatach.
Rudbekia błyskotliwa
Rudbeckia hirta
Rudbeckia hirta, powszechnie znana jako rudbekia błyskotliwa, to rodzima północnoamerykańska roślina dziko rosnąca, ceniona za jasne żółto-pomarańczowe płatki otaczające ciemnobrązowe centrum. Obficie kwitnie od lata do jesieni, przyciągając motyle, pszczoły i śpiewające ptaki.
Ruelia błękitna
Ruellia
Ruellia, znana powszechnie jako ruelia lub petunia meksykańska, to szybko rosnąca bylina z rodziny akantowatych (Acanthaceae), pochodząca z Meksyku oraz Ameryki Środkowej i Południowej. Tworzy wzniesione, wielołodygowe kępy o wydłużonych, ciemnozielonych liściach i kwiatach w kształcie trąbki, które żyją tylko jeden dzień, ale pojawiają się nieprzerwanie od wiosny do jesieni. Po zakorzenieniu jest bardzo odporna na suszę i łatwa w utrzymaniu, co czyni ją popularnym wyborem na obwódki, rabaty i do ogrodów w ciepłym klimacie.
Ruellia meksykańska
Ruellia brittoniana
Ruellia brittoniana (Ruellia meksykańska), klasyfikowana również jako Ruellia simplex, to szybko rosnąca, zimozielona bylina pochodząca z Meksyku, ceniona za kwiaty przypominające petunie w kolorze lawendowego fioletu, które kwitną nieprzerwanie od wczesnego lata do jesieni. Roślina ta najlepiej czuje się w pełnym słońcu i łatwo adaptuje się zarówno do warunków wilgotnych, jak i suszy, rozprzestrzeniając się za pomocą kłączy oraz samosiewu. Ze względu na silny wzrost, na Florydzie i w innych regionach o ciepłym klimacie uznawana jest za gatunek inwazyjny, dlatego ogrodnicy powinni sadzić ją ostrożnie lub wybierać odmiany sterylne.
Petunka meksykańska
Ruellia simplex
Ruellia simplex, powszechnie znana jako petunka meksykańska, to bujnie rosnąca bylina zielna pochodząca z Meksyku, Karaibów i Ameryki Południowej. Charakteryzuje się długimi, wąskimi, ciemnozielonymi liśćmi oraz trąbkowatymi kwiatami kwitnącymi w odcieniach fioletu, różu lub bieli. Jest to roślina szybkorosnąca i mało wymagająca, idealna do ogrodów, rabat i pojemników, zwłaszcza w ciepłym klimacie, gdzie może kwitnąć przez większą część roku. Mimo że jest rośliną ozdobną, warto pamiętać, że w niektórych regionach może wykazywać właściwości inwazyjne.
Gęśnica czerwonawa
Rugosomyces carneus
Rugosomyces carneus, powszechnie znany jako gęśnica czerwonawa, to gatunek grzyba z rodziny kępkowcowatych. Charakteryzuje się małym kapeluszem o barwie od bladoróżowej do cielistej, który początkowo jest wypukły, a z czasem staje się spłaszczony, z gęstymi, białymi blaszkami. Jest to grzyb saprotroficzny, który zazwyczaj rośnie na pastwiskach, łąkach i terenach trawiastych w okresie letnim i jesiennym.
Szczaw
Rumex
Rumex to rodzaj obejmujący około 200 gatunków jednorocznych, dwuletnich i wieloletnich roślin zielnych z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), powszechnie znanych jako szczawie. Pochodzące z umiarkowanej strefy półkuli północnej, a obecnie naturalizowane niemal na całym świecie, gatunki Rumex tworzą zgrabne rozety liści od podłużnych do strzałkowatych, zwieńczone w sezonie wysokimi pędami małych zielonkawych kwiatów, które dojrzewają w rdzawoczerwone skupiska nasion. Kilka gatunków, zwłaszcza Rumex acetosa (szczaw zwyczajny) i Rumex crispus (szczaw kędzierzawy), jest uprawianych ze względu na ich cierpkie, cytrynowe jadalne liście oraz korzenie używane w tradycyjnej medycynie ziołowej, podczas gdy inne są pospolitymi chwastami przydrożnymi cenionymi głównie przez zapylacze i dziką faunę.
Szczaw polny
Rumex acetosella
Szczaw polny (Rumex acetosella) to niewielka wieloletnia dzika roślina zielna z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodząca z umiarkowanych stref Europy i Azji, szeroko zadomowiona również w Ameryce Północnej. Jego strzałkowate liście charakteryzują się wyraźnym, kwaśnym smakiem wynikającym z zawartości kwasu szczawiowego. Jest to roślina odporna, dobrze radząca sobie na ubogich, kwaśnych glebach – ceniona jako zioło jadalne i w medycynie ludowej, choć może stać się inwazyjna dzięki pełzającym kłączom.
Szczaw kędzierzawy
Rumex crispus
Wieloletnia roślina zielna z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodząca z Europy i Azji Zachodniej. Charakteryzuje się gładkimi liśćmi o pofalowanych brzegach, które mogą osiągać 14-24 cm długości. Jest pospolitym gatunkiem inwazyjnym na terenach przekształconych przez człowieka, wykazującym odporność na mróz i suszę. Tworzy gęste rozety i produkuje tysiące żywotnych nasion z jednej rośliny.
Szczaw krwisty
Rumex sanguineus
Szczaw krwisty (Rumex sanguineus) to zimozielona bylina z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodząca z Europy, Azji Południowo-Zachodniej i Afryki Północnej. Jest ceniony za swoje uderzające liście z głębokimi, krwistoczerwonymi żyłkami na tle ciemnozielonej blaszki liściowej, co nadaje mu dramatyczny, dekoracyjny wygląd w ogrodach i na stołach. Roślina tworzy zwarte, rozetowe kępy i najlepiej rośnie w wilgotnej, dobrze przepuszczalnej glebie, w pełnym słońcu do półcienia.
Paproć skórzasta
Rumohra adiantiformis
Rumohra adiantiformis, powszechnie znana jako paproć skórzasta, to okazały, wieloletni gatunek ceniony za trójkątne, skórzaste, głęboko zielone liście. Jest niezwykle popularna w branży florystycznej ze względu na wyjątkową trwałość liści po ścięciu – zachowują świeżość w kompozycjach przez kilka tygodni. W naturze rośnie zarówno jako epifit, jak i na leśnym dnie.
Ruszczyk (rodzaj)
Ruscus
Ruszczyk (Ruscus) to rodzaj nisko rosnących wiecznie zielonych krzewów z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), rodzimych dla Europy, regionu śródziemnomorskiego i zachodniej Azji. Ich charakterystyczną cechą są kladody — spłaszczone łodygi imitujące liście, na których pojawiają się zarówno kwiaty, jak i owoce. Jaskrawoczerwone jagody, dojrzewające jesienią i zimą, sprawiają, że rośliny te są chętnie wykorzystywane jako ozdobne rośliny ogrodowe i materiał do aranżacji kwiatowych. Do najbardziej znanych gatunków należą R. aculeatus (ruszczyk kolczasty) oraz R. hypoglossum.
Ruszczyk języczkowaty
Ruscus hypoglossum
Ruscus hypoglossum, znany jako ruszczyk języczkowaty, to niewielki, wiecznie zielony krzew z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), pochodzący z lasów południowej Europy i Azji Mniejszej. W przeciwieństwie do ruszczyka kolczastego (Ruscus aculeatus), jego szerokie i błyszczące gałęziaki (kladodia) nie mają kolców, co czyni go popularną rośliną okrywową w zacienionych częściach ogrodu.
Roślina Fajerwerk
Russelia equisetiformis
Russelia to wieloletni krzew znany ze swoich smukłych, zielonych, kaskadowych gałązek przypominających koński ogon lub fajerwerki. Rurkowate kwiaty, zazwyczaj w żywych odcieniach czerwieni, są produkowane w obfitości i są bardzo atrakcyjne dla kolibrów i motyli. Jest to roślina niezwykle wszechstronna, doskonała do koszyczków wiszących, murów oporowych lub jako okrywa gruntu na skarpach.
Gołąbek przypalony
Russula adusta
Gołąbek przypalony to grzyb z rodziny gołąbkowatych, który wyróżnia się charakterystyczną zmianą barwy. Początkowo białawy, jego kapelusz z czasem staje się szarobrązowy, a u dojrzałych osobników niemal czarny. Jest to gatunek mikoryzowy, odgrywający kluczową rolę w ekosystemach lasów iglastych poprzez wymianę składników odżywczych z korzeniami drzew. Jego miąższ jest twardy, jednak spożycie może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Ruta wąskolistna
Ruta angustifolia
Ruta angustifolia, znana jako ruta wąskolistna lub ruta frędzlowana, to aromatyczna, wiecznie zielona krzewinka z rodziny rutowatych, pochodząca z regionu Morza Śródziemnego i szeroko naturalizowana w Azji Południowo-Wschodniej. Osiąga wysokość 40–100 cm, posiada smukłe, zdrewniałe łodygi oraz drobno podzielone, niebiesko-zielone liście, które po rozgnieceniu wydzielają silny, ostry zapach. Od wiosny do lata kwitnie skupiskami małych, żółtych kwiatów o nieprzyjemnej woni. Roślina ma długą historię zastosowań w medycynie tradycyjnej przy dolegliwościach takich jak gorączka, skurcze czy problemy z wątrobą, jednak wszystkie jej części są toksyczne po spożyciu, a sok może powodować poważne oparzenia skóry pod wpływem światła słonecznego.
Ruta egipska
Ruta chalepensis
Ruta chalepensis, znana powszechnie jako ruta egipska, to wieloletni, wiecznie zielony krzew aromatyczny z rodziny rutowatych (Rutaceae), pochodzący z basenu Morza Śródziemnego, Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Osiąga wysokość 40–80 cm, posiada drobno pierzaste, szarozielone liście o silnym, ostrym zapachu oraz skupiska małych, żółtych kwiatów pojawiających się latem. Roślina zawiera furanokumaryny, alkaloidy i flawonoidy, które nadają jej silne właściwości lecznicze, ale także znaczną toksyczność. Powoduje fototoksyczne zapalenie skóry przy kontakcie i późniejszej ekspozycji na słońce, a spożycie w dużych ilościach może prowadzić do poważnego uszkodzenia narządów. Jest szeroko stosowana w medycynie tradycyjnej i ma głębokie znaczenie kulturowe jako talizman ochronny.
Ruta
Ruta graveolens
Ruta (Ruta graveolens) to wieloletni krzew znany z intensywnego aromatu i właściwości leczniczych. Posiada drobno podzielone, szarozielone liście oraz małe, kremowe lub żółtawe kwiaty pojawiające się latem. Jest rośliną wytrzymałą, jednak wymaga uwagi ze względu na swoją toksyczność.
Trzcina cukrowa
Saccharum officinarum
Trzcina cukrowa (Saccharum officinarum) to wysoka, wieloletnia trawa pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej i Nowej Gwinei, uprawiana od tysiącleci ze względu na soczyste łodygi bogate w sacharozę. Tworzy energiczne kępy z wyprostowanymi, węzłowatymi i włóknistymi łodygami, które mogą przekraczać 4 do 6 metrów wysokości, pokryte długimi, wąskimi i ostrymi liśćmi. Jest głównym światowym źródłem cukru i jedną z najważniejszych upraw rolnych na planecie, wykorzystywaną również do produkcji etanolu, cachaçy, rapadury i melasy. Kwitnie tylko wtedy, gdy dni stają się krótsze, wytwarzając srebrzysty, pierzasty kwiatostan zwany „strzałą”.
Sageretia herbaciana
Sageretia theezans
Sageretia herbaciana (Sageretia theezans) to wiecznie zielony krzew z rodziny szakłakowatych (Rhamnaceae), pochodzący z południowych Chin. Jest to jeden z najpopularniejszych gatunków na bonsai pokojowe, ponieważ łączy w sobie drobne, błyszczące ulistnienie, atrakcyjną, łuszczącą się, wielobarwną korę oraz czerwonawy kolor młodych przyrostów. Późnym latem pojawiają się niepozorne, kremowobiałe wiechy kwiatowe, z których dojrzewają małe, jadalne, niebiesko-czarne pestkowce. W swojej ojczyźnie osiąga wysokość od 1 do 3 metrów, jednak jako bonsai, dzięki regularnemu przycinaniu, pozostaje znacznie mniejsza.
Karmnik drobny
Sagina apetala
Sagina apetala to niewielka, jednoroczna lub dwuletnia roślina zielna tworząca niskie, gęste kępy. Często spotykana w środowiskach miejskich – wyrasta w szczelinach chodników, murów oraz w ubita, piaszczystej glebie. Jej liście są równowąskie, a kwiaty niepozorne, zwykle zielonkawe i pozbawione widocznych płatków, co znalazło odzwierciedlenie w nazwie gatunkowej 'apetala'. Jest rośliną wyjątkowo odporną i ekspansywną.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.