Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3765 roślin
Wyświetlanie 2845-2880 z 3765
Jaboticaba
Plinia jaboticaba
Jaboticaba to wolno rosnące, tropikalne, wiecznie zielone drzewo owocowe pochodzące z Brazylii, należące do rodziny mirtowatych (Myrtaceae). Słynie z charakterystycznego zjawiska kauliflorii, polegającego na tym, że małe białe kwiaty, a następnie ciemnofioletowe jagody, wyrastają bezpośrednio z pnia i starszych gałęzi. Owoce to jagody o grubej skórce ze słodkim, białym lub różowym, galaretowatym miąższem w środku, przypominające winogrona pod względem smaku i tekstury. Gęste i obficie rozgałęzione drzewo tworzy zaokrągloną koronę i może żyć przez dziesięciolecia. Jest cenione zarówno jako okaz ozdobny ze względu na swoją unikalną strukturę, jak i jako wydajne drzewo owocowe, mające od wieków duże znaczenie kulturowe w Brazylii.
Jabotikaba szypułkowa
Plinia trunciflora
Jabotikaba szypułkowa (Plinia trunciflora) to brazylijski owocowy gatunek drzewa pochodzący z Lasu Atlantyckiego, należący do rodziny Myrtaceae. Wyróżnia się błyszczącymi, czarnymi owocami zwisającymi na długich szypułkach bezpośrednio z pnia i gałęzi — zjawisko to nosi nazwę kauliflorii. Owoce mają słodki smak przypominający kawę. W naturalnym środowisku drzewo może osiągać do 15 metrów wysokości, tworząc kulistą koronę z zwisającymi gałęziami.
Pluchea kamforowa
Pluchea
Pluchea to rodzaj aromatycznych krzewów z rodziny Asteraceae, powszechnie znanych jako pluchee kamforowe lub pchle trawy bagienne. Rośliny te, pochodzące z tropikalnych i subtropikalnych regionów obu Ameryk, są szeroko stosowane w tradycyjnej medycynie ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, antyoksydacyjne i przeciwdrobnoustrojowe. Liście wydzielają charakterystyczny aromat podobny do kamfory i tworzą grona drobnych różowych lub liliowych koszyczków kwiatowych.
Lekarstwo na wszystko
Pluchea carolinensis
Lekarstwo na wszystko (Pluchea carolinensis) to aromatyczny, szybko rosnący wieloletni krzew, pochodzący z Karaibów, Florydy oraz Ameryki Środkowej i Południowej. Aksamitne, pachnące kamforą liście oraz delikatne różowo-lawendowe kwiaty czynią go zarówno ozdobnym, jak i cenionym leczniczo. Od wieków szeroko stosowany w karaibskiej i brazylijskiej medycynie ludowej, tradycyjnie używany do leczenia przeziębień, gorączki, zapalenia oskrzeli, bólu gardła oraz bólów reumatycznych. Rośnie najlepiej w pełnym słońcu i przepuszczalnych glebach, osiągając do 2,5 m wysokości.
Pluchea skrzydlata
Pluchea sagittalis
Pluchea skrzydlata (Pluchea sagittalis) to aromatyczne zioło lecznicze pochodzące z Ameryki Południowej, znane ze skrzydlatych łodyg i drobnych kwiatów w odcieniach różu i bieli. Dobrze rośnie w ciepłym, wilgotnym klimacie i od wieków jest stosowane w tradycyjnej medycynie ludowej na całym kontynencie.
Ołownik uszkowaty
Plumbago auriculata
Ołownik uszkowaty (Plumbago auriculata) to zimozielony lub półzimozielony krzew pochodzący z Afryki Południowej, ceniony za grona błękitnych kwiatów w kształcie trąbek, które pojawiają się niemal nieprzerwanie od wiosny do jesieni. Charakteryzuje się silnym wzrostem i może być prowadzony jako pnącze przy ścianach i kratkach lub formowany w żywopłoty i rośliny okrywowe. Toleruje szeroki zakres gleb i dobrze znosi suszę po zakorzenieniu, choć jest wrażliwy na zastój wody oraz mróz.
Plumeria
Plumeria
Plumeria to rodzaj obejmujący około dwunastu gatunków drzew i krzewów liściastych, pochodzących z tropikalnych i subtropikalnych regionów obu Ameryk, uprawianych na całym świecie ze względu na pachnące, woskowate kwiaty i gładką, szarawą korę. Znana w Brazylii jako jasmim-manga, jest wykorzystywana jako drzewo krajobrazowe w klimatach wolnych od mrozu oraz jako roślina doniczkowa w chłodniejszych regionach, kwitnąc w białych, żółtych, różowych i czerwonych gronach od późnej wiosny do jesieni, po czym przechodzi w stan spoczynku bez liści zimą.
Plumeria biała
Plumeria alba
Plumeria alba, znana jako plumeria biała lub frangipani, to niewielkie drzewo liściaste z rodziny toinowatych (Apocynaceae), pochodzące z Portoryko i Małych Antyli na Karaibach. Może osiągać do 7,5 metra wysokości, charakteryzując się grubymi, sukulentowatymi gałęziami, które po nacięciu wydzielają mleczny sok. Jej białe kwiaty z żółtym środkiem są niezwykle pachnące i rosną w skupiskach na końcach pędów.
Plumeria
Plumeria obtusa
Plumeria tępa (Plumeria obtusa), znana również jako frangipani, to tropikalne drzewo z rodziny toinowatych, pochodzące z Karaibów i Ameryki Środkowej. Jej białe kwiaty z żółtym środkiem wydzielają intensywny, odurzający zapach. Szeroko uprawiana w Azji Południowo-Wschodniej, na Hawajach i Karaibach, jest gatunkiem charakterystycznym dla ogrodów tropikalnych, ceremonii religijnych oraz wyrobu girland.
Bukiet Ślubny
Plumeria pudica
Plumeria pudica, powszechnie znana jako Bukiet Ślubny lub Plumeria Skrzypcowata, to tropikalny krzew pochodzący z Panamy, Kolumbii i Wenezueli. Wyróżnia się charakterystycznymi liśćmi w kształcie skrzypiec (łopatkowatymi) oraz gronami czysto białych kwiatów z żółtymi środkami. W odróżnieniu od większości plumerii jest wiecznie zielona i nie zrzuca liści sezonowo, co czyni ją wyjątkową rośliną ozdobną do ogrodów tropikalnych i subtropikalnych.
Frangipani
Plumeria rubra
Frangipani (Plumeria rubra) to liściasty krzew lub małe drzewo pochodzące z Meksyku i Ameryki Środkowej, słynące na całym świecie z intensywnie pachnących, woskowych kwiatów w odcieniach bieli, żółci, pomarańczy, różu i czerwieni. Doskonale rośnie w gorącym, słonecznym klimacie, toleruje suszę po ukorzenieniu i należy do najbardziej ikonicznych tropikalnych roślin ozdobnych na świecie. Rośnie szybko i może osiągać od 2 do 8 metrów wysokości.
Łuskowiec fałdowany
Pluteus longistriatus
Pluteus longistriatus, powszechnie znany jako łuskowiec fałdowany, to mały, delikatny grzyb charakteryzujący się głęboko promienistymi prążkami na kapeluszu. Kapelusz jest zazwyczaj brązowawy do szarobrązowego, często z ciemniejszym środkiem. Jest to grzyb saprotroficzny, co oznacza, że czerpie składniki odżywcze z rozkładającego się drewna, zwłaszcza z kłód i szczątków drewna liściastego w ekosystemach leśnych.
Wiechlina roczna
Poa annua
Poa annua, powszechnie znana jako wiechlina roczna, to mała, kępkowa trawa jednoroczna lub krótkowieczna bylina, pochodząca z umiarkowanych stref Europy i Azji, obecnie spotykana na całym świecie. Tworzy gęste, niskie darnie o drobnej teksturze i jasnożółto-zielonych liściach z charakterystycznymi wierzchołkami w kształcie łódki. Choć często uważana za chwast trawnikowy, jest również uprawiana na polach golfowych (putting greens) i stosowana jako roślina okrywowa w miejscach o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych. Kiełkuje w chłodne dni, kwitnie wiosną i zamiera wraz z nadejściem letnich upałów.
Wiechlina bulwiasta
Poa bulbosa
Wiechlina bulwiasta (Poa bulbosa) to wieloletnia trawa pochodząca z Europy i regionu śródziemnomorskiego, obecnie rozpowszechniona na całym świecie. Tworzy zwarte kępy osiągające do 70 cm wysokości, z charakterystycznymi bulwiastymi podstawami łodyg gromadzącymi zapasy wody, co czyni ją wyjątkowo odporną na suszę i mróz. Wiosną wytwarza drobne kłoski przekształcające się w bulwilki służące do rozmnażania wegetatywnego.
Wiechlina łąkowa
Poa pratensis
Wiechlina łąkowa (Poa pratensis) to wieloletnia trawa kępowa i rozłogowa strefy umiarkowanej, pochodząca z Europy, północnej Azji oraz gór północnej Afryki. Szeroko naturalizowana w Ameryce Północnej, jest jednym z najczęściej uprawianych gatunków traw trawnikowych na świecie, cenionym za delikatną teksturę, niebieskawo-zielony odcień oraz zdolność do tworzenia gęstej darni dzięki podziemnym kłączom. Najlepiej rozwija się w chłodnym i wilgotnym klimacie, znajdując szerokie zastosowanie w ogrodach przydomowych, na boiskach sportowych, polach golfowych oraz pastwiskach w strefach mrozoodporności USDA 3a–7b.
wiechlina niska
Poa supina
Wiechlina niska (Poa supina) to niskorosnąca trawa wieloletnia pochodząca z alpejskich i subalpejskich regionów Europy. Wyróżnia się gładkimi, miękkimi liśćmi o jaskrawozielonym kolorze oraz płożącym pokrojem, który dzięki rozłogom tworzy gęstą darń. Jest jedną z niewielu traw zdolnych do rozwoju w warunkach głębokiego cienia, nawet do 90% zacienienia, co czyni ją idealną do trudnych miejsc, takich jak obszary pod gęstymi drzewami, ścieżki piesze i boiska sportowe w zacienionym otoczeniu. Wiosną wytwarza kłoski nasienne z charakterystycznym fioletowym nalotem.
Trawa trawnikowa
Poaceae
Wiechlinowate (Poaceae) to jedna z najbardziej rozpowszechnionych i bogatych w gatunki rodzin roślin na świecie, stanowiąca podstawę większości trawników, terenów zielonych i boisk sportowych. Trawa trawnikowa charakteryzuje się wąskimi, podłużnymi liśćmi oraz gęstym, włóknistym systemem korzeniowym, który wraz z rozłogami (kłączami i stolonami) tworzy spójny, wytrzymały zielony dywan. W zależności od gatunku wyróżnia się trawy chłodnolubne (np. wiechlina łąkowa i życica trwała), które najlepiej rozwijają się w klimacie umiarkowanym, oraz trawy ciepłolubne (np. trawa bermudzka), preferujące cieplejsze regiony. Trawa jest niezwykle odporna, dobrze znosi koszenie oraz deptanie i stanowi kluczowy element ogrodów, parków oraz przestrzeni publicznych na całym świecie.
Podalyria jedwabista
Podalyria sericea
Niski, zimozielony krzew osiągający około 1 m wysokości i szerokości, pochodzący z piaskowcowych i granitowych wychodni w okolicach Kapsztadu w RPA (od Zatoki Saldanha po Półwysep Przylądkowy). Liście pokryte są długimi, lśniącymi włoskami, które nadają im jedwabisty, srebrzysty wygląd. Od jesieni do zimy (od maja do sierpnia na półkuli południowej) wytwarza małe, różowe kwiaty z białym środkiem, typowe dla roślin strączkowych (Fabaceae), a następnie rozdęte strąki zawierające kilka nasion. Gatunek sklasyfikowany jako „narażony” (Vulnerable) ze względu na utratę siedlisk, inwazję obcych roślin i częste pożary.
Zastalin nadmorski
Podocarpus costalis
Podocarpus costalis, znany jako zastalin nadmorski lub arius, to mały wiecznie zielony iglak pochodzący z nadmorskich klifów i wapiennych wychodni Filipin oraz Tajwanu, w tym wyspy Lanyu (Wyspa Storczykowa). Rosnąc jako gęste, krzewiaste drzewo o wysokości od 1 do 5 metrów, charakteryzuje się wąskimi, skórzastymi, ciemnozielonymi igłami oraz sękatym, szarobrązowym pniem ukształtowanym przez nieustanne morskie wiatry. Jako roślina iglasta nie wytwarza prawdziwych kwiatów; zamiast tego rodzi małe, mięsiste, jadalne szyszkojagody. Ceniony za odporność na sól oraz powolny, rzeźbiarski wzrost, jest jednym z najbardziej pożądanych gatunków do uprawy bonsai i kształtowania krajobrazu nadmorskiego w Azji Wschodniej, choć dzikie populacje są obecnie zagrożone wyginięciem z powodu nadmiernego pozyskiwania ze środowiska.
Żółtodrzew z rzeki Breede
Podocarpus elongatus
Podocarpus elongatus, powszechnie znany jako żółtodrzew z rzeki Breede, to wiecznie zielony iglak pochodzący z Prowincji Przylądkowej Zachodniej w Republice Południowej Afryki, gdzie rośnie wzdłuż doliny rzeki Breede i w górach Cederberg. W przeciwieństwie do swoich wyższych krewnych żółtodrzewów, zazwyczaj tworzy szeroki, wielopienny, zaokrąglony krzew lub małe drzewo z wydłużonymi, szaroniebieskimi liśćmi przypominającymi igły, choć w osłoniętych, dobrze nawodnionych wąwozach może osiągnąć do 20 m. Jest to jedyny południowoafrykański żółtodrzew zdolny do odrastania z korzeni i pnia po pożarze lub powodzi, co czyni go wyjątkowo odpornym w jego rodzimym siedlisku fynbos.
Podokarp szerokolistny
Podocarpus latifolius
Podocarpus latifolius, znany w języku angielskim jako real yellowwood, to wolno rosnąca, wiecznie zielona roślina iglasta z rodziny Podocarpaceae i narodowe drzewo Republiki Południowej Afryki. Rośnie naturalnie w górskich lasach południowej i wschodniej części kraju, od Prowincji Przylądkowej Zachodniej po KwaZulu-Natal i Limpopo, a także w Eswatini i Lesotho, od poziomu morza do ponad 1800 m. W lesie osiąga 20-35 m, ale na otwartych przestrzeniach i w ogrodach jest znacznie mniejszy, z gęstą, zaokrągloną koroną. Liście w kształcie wstążki mierzą 25-40 mm u dorosłych drzew (do 100 mm u młodych), są ciemnozielone i skórzaste, a nowe pędy są miękkie i jasne, kontrastując ze starym ulistnieniem. Występują drzewa męskie i żeńskie: żeńskie tworzą okrągłe, niebieskoszare nasiona na mięsistym dnie kwiatowym, które dojrzewa na fioletowo i jest zjadane przez ptaki i małpy.
Sosna Buddyjska
Podocarpus macrophyllus
Podocarpus macrophyllus to elegancka wiecznie zielona iglasta roślina pochodząca z Japonii i Chin. Posiada wąskie, skórzaste, ciemnozielone liście przypominające spłaszczone igły. Jest powszechnie stosowana w ogrodnictwie do tworzenia gęstych żywopłotów, zielonych kolumn lub jako roślina soliterowa, a także jest popularnym wyborem w sztuce bonsai ze względu na swoją plastyczność i kontrolowany wzrost.
Stopowiec himalajski
Podophyllum hexandrum
Stopowiec himalajski (Podophyllum hexandrum, synonim Sinopodophyllum hexandrum) to wieloletnia roślina zielna z rodziny berberysowatych (Berberidaceae), występująca naturalnie w Himalajach na wysokościach od 2400 do 4500 m n.p.m. na terenach Chin, Afganistanu, Bhutanu, Indii, Kaszmiru, Nepalu i Pakistanu. Wiosną roślina wytwarza dwa głęboko powcinane liście oraz pojedynczy kwiat o barwie od białej do różowej, z którego później rozwija się czerwony, jagodokształtny owoc. Roślina jest skrajnie trująca – korzenie i kłącza zawierają podofilotoksynę, wykorzystywaną do produkcji leków przeciwnowotworowych (np. etopozydu) – dlatego należy obchodzić się z nią z dużą ostrożnością i trzymać z dala od dzieci oraz zwierząt domowych.
Podranea ricasoliana
Podranea ricasoliana
Podranea ricasoliana, powszechnie znana jako różowe pnącze trąbkowe, to silnie rosnące pnącze drzewiaste z rodziny bignoniowatych, pochodzące z RPA. Wytwarza efektowne, liliowo-różowe kwiaty w kształcie trąbek z fioletowym żyłkowaniem, które obficie kwitną od lata do jesieni. Rośnie szybko, osiągając do 5 metrów długości, i jest ceniona za pokrywanie pergoli, ścian i ogrodzeń bujną, tropikalną kaskadą kwiatów.
Bambusik domowy
Pogonatherum paniceum
Pogonatherum paniceum, powszechnie znany jako bambusik domowy, to zwarta ozdobna trawa pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej i Chin. Mimo że nie jest prawdziwym bambusem, jego smukłe, łukowate źdźbła i delikatne ulistnienie tworzą uderzająco podobny wygląd. Jest to szybko rosnąca, niewymagająca roślina doniczkowa, która doskonale radzi sobie w pomieszczeniach przy jasnym, rozproszonym świetle i stale wilgotnym podłożu, co czyni ją idealnym wyborem dla osób pragnących uzyskać tropikalny klimat w małych przestrzeniach.
Poinsecja
Poinsettia pulcherrima
Poinsecja (Euphorbia pulcherrima) to wiecznie zielony krzew pochodzący z Meksyku i Ameryki Środkowej, należący do rodziny wilczomleczowatych. Słynie z efektownie zabarwionych podsadek – czerwonych, różowych, białych lub kremowych – które otaczają małe, prawdziwe kwiaty, żółte i zebrane w cyathia w centrum rozety. W naturze może osiągać kilka metrów wysokości, ale uprawiana w doniczce pozostaje zwartym krzewem, typowo sprzedawanym w okresie świąt Bożego Narodzenia. Jak wszystkie wilczomlecze, wytwarza biały lateks, który jest lekko toksyczny po spożyciu lub w kontakcie ze skórą i oczami.
Polaskia chichipe
Polaskia chichipe
Polaskia chichipe to kolumnowy kaktus o pokroju drzewiastym i rozgałęzionej strukturze, endemiczny dla doliny Tehuacán-Cuicatlán w stanach Puebla i Oaxaca w Meksyku. Rośnie na wysokościach od 1600 do 2300 m n.p.m. w kolczastych zaroślach zwanych „chichipera”. Osiąga od 4 do 5 metrów wysokości, posiada wyraźny pień i liczne szarozielone pędy z 9–12 wydatnymi żebrami, uzbrojonymi w krótkie, szarawe ciernie o ciemnych końcówkach. Jego kwiaty są małe (2–3 cm), białe lub zielonkawo-żółte z różowym paskiem pośrodku; kwitnie częściowo nocą w okresie wiosenno-letnim. Owoce, zwane chichitunas, to kuliste, czerwone i słodkie jagody, które dojrzewają w połowie lata; są spożywane na świeżo oraz wykorzystywane do produkcji dżemów i rzemieślniczych lodów. Gatunek ten ma długą historię udomowienia i uprawy przez społeczności tubylcze w dolinie, będąc uważanym za kluczowy element kulturowy i żywieniowy.
Wielosił błękitny
Polemonium caeruleum
Wielosił błękitny (Polemonium caeruleum) to elegancka bylina z rodziny Polemoniaceae, rosnąca dziko na wilgotnych łąkach, w zaroślach i na skrajach lasów umiarkowanej Europy i Azji. Tworzy gęste kępy z wzniesionymi łodygami osiągającymi 45–60 cm wysokości. Liście są nieparzystopierzastozłożone, jasnozielone, złożone z 7–27 listków ułożonych schodkowato — to właśnie ich wygląd dał roślininie polską nazwę „drabina Jakuba". Od końca kwietnia do początku czerwca roślina obsypuje się groniastymi kwiatostanami złożonymi z kubkowatych kwiatów o intensywnie niebieskiej, czasem białej barwie, z wyraźnie żółtymi pręcikami. Jest odporna na mróz (strefy 3–8 USDA) i świetnie nadaje się do ogrodów cieniowych, skalniaka i ogrodów w stylu wiejskim. Roślina nie jest toksyczna dla ludzi ani zwierząt domowych.
Tuberozy
Polianthes tuberosa
Tuberoza (Polianthes tuberosa) to wieloletnia roślina bulwiasta pochodząca z Meksyku, ceniona na całym świecie za intensywny, odurzający zapach. Jej kwiatostany mogą osiągać do 1 metra wysokości, tworząc grona woskowych, białych kwiatów rurkowatych kwitnących od lata do jesieni. Tuberoza jest cenioną rośliną ozdobną i ciętą, szeroko stosowaną w perfumiarstwie oraz tradycyjnych ceremoniach.
Drzewo masztowe
Polyalthia longifolia
Drzewo masztowe to elegancka, kolumnowa roślina tropikalna, pochodząca z południowych Indii i Sri Lanki. Jej długie, wąskie liście o falistych brzegach rodzą się w miedziano-brązowym odcieniu i dojrzewają do błyszczącej, ciemnej zieleni, opadając kaskadowo wzdłuż gałęzi — stąd wygląd „płaczący”. Wiosną przez kilka tygodni wytwarza małe, bladozielone, gwiazdkowate kwiaty, po których następują owoce w gronach, dojrzewające od zielonego do ciemnofioletowego, cenione przez ptaki. Często jest mylone z prawdziwym drzewem Ashoka (Saraca asoca), dlatego nazywane jest „fałszywą asoką”.
Czterołustka czterołistna
Polycarpon tetraphyllum
Polycarpon tetraphyllum to niska, jednoroczna roślina zielna o płożących, rozgałęzionych pędach, osiągająca zazwyczaj 15-20 cm wysokości. Liście są odwrotnie jajowate, błyszczące, zebrane w nibyokółki po cztery (stąd nazwa „tetraphyllum” – czterołistna). Małe, białe kwiaty, czasem z różowym odcieniem, są zebrane w gęste kwiatostany na szczytach łodyg, a okrągłe nasiona są maleńkie (0,4-0,5 mm). Pochodząca z Europy Południowej, regionu Morza Śródziemnego, Wielkiej Brytanii, Bliskiego Wschodu i subkontynentu indyjskiego, roślina zadomowiła się na niemal wszystkich kontynentach. Zwykle rośnie na piaszczystych glebach w obszarach przybrzeżnych, w miejscach przekształconych przez człowieka, w szczelinach chodników, ogrodach i na nieużytkach, często zachowując się jak chwast.
Krzyżownica
Polygala
Krzyżownica (Polygala) to obszerny rodzaj roślin kwiatowych z rodziny krzyżownicowatych (Polygalaceae), obejmujący setki gatunków – od niskich roślin zielnych po wiecznie zielone krzewy subtropikalne. Najbardziej znanym gatunkiem ozdobnym jest krzyżownica mirtolistna (Polygala myrtifolia), szybko rosnący krzew ceniony za obfite, purpurowo-różowe kwiaty, podczas gdy inne gatunki, takie jak Polygala tenuifolia i Polygala senega, mają długą historię zastosowania w medycynie tradycyjnej.
Krzew Groszku Pachnącego
Polygala myrtifolia
Polygala myrtifolia, powszechnie znana jako Krzew Groszku Pachnącego lub Krzyżownica Mirtowa, to wiecznie zielony krzew rodzimy dla Południowej Afryki. Przez niemal cały rok obficie kwitnie motylkowatymi kwiatami w odcieniach fioletu, lila i różu, co czyni go jednym z najbardziej ozdobnych i niewymagających krzewów ogrodowych, idealnym na tarasy oraz do nadmorskich kompozycji krajobrazowych. Należy do rodziny Polygalaceae i jest gatunkiem szybko rosnącym.
Kokoryczka
Polygonatum
Polygonatum, znana jako kokoryczka, to rodzaj obejmujący około 63 gatunki kłączowych bylin leśnych z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), pochodzących z umiarkowanej strefy półkuli północnej, z największą liczbą gatunków w Azji. Wiosną z pełzającego kłącza wyrastają nierozgałęzione, łukowato wygięte pędy, na których osadzone są dwa rzędy owalnych liści o równoległym unerwieniu. Z kątów liści zwisają małe, rurkowate, kremowobiałe kwiaty z zielonymi końcówkami, często delikatnie pachnące, pojawiające się późną wiosną i wczesnym latem. Następnie, późnym latem, dojrzewają niebieskoczarne (u niektórych gatunków czerwone) jagody. W ogrodach najczęściej spotyka się kokoryczkę ogrodową (P. x hybridum), kokoryczkę wielokwiatową (P. multiflorum), kokoryczkę wonną (P. odoratum), kokoryczkę dwukwiatową (P. biflorum) oraz odmiany pstre; ich wysokość waha się od 20-centymetrowych karłów do kęp o wysokości 1-1,5 m. Jesienią liście żółkną, a na zimę część nadziemna całkowicie zamiera.
Kokoryczka wielokwiatowa
Polygonatum multiflorum
Polygonatum multiflorum to mrozoodporna, kłączowa bylina pochodząca z lasów Europy i umiarkowanej Azji. Nie rozgałęzione, wdzięcznie wygięte łodygi o wysokości do 90 cm niosą naprzemianległe, owalne liście, a późną wiosną pod nimi zwisają skupiska 2-6 zwisających, rurkowatych białych kwiatów z zielonymi końcówkami, po których następują okrągłe, niebiesko-czarne jagody. Powoli rozrasta się w eleganckie kolonie w cieniu.
Kokoryczka wonna
Polygonatum odoratum
Polygonatum odoratum, powszechnie znana jako kokoryczka wonna, to kłączowa bylina leśna pochodząca z umiarkowanych stref Europy i Azji, od Wielkiej Brytanii przez Rosję po Chiny, Koreę i Japonię. Nazwana tak ze względu na kanciaste krawędzie wzdłuż łukowatych łodyg, ta cieniolubna bylina każdej wiosny wytwarza eleganckie rzędy zwisających, dzwonkowatych, kremowobiałych kwiatów z zielonymi końcówkami pod naprzemianległymi, eliptycznymi liśćmi. Jesienią ulistnienie przebarwia się na złoto, po czym zamiera, pozostawiając guzowate kłącze z okrągłymi bliznami – przypominającymi woskowe pieczęcie – które zimuje pod ziemią. Kłącze jest znanym składnikiem tradycyjnej medycyny chińskiej (znanym jako Yu Zhu), natomiast dojrzałe niebiesko-czarne jagody są toksyczne i nigdy nie powinny być spożywane.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.