Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3768 roślin
Wyświetlanie 2737-2772 z 3768
Phragmipedium ogoniaste
Phragmipedium caudatum
Phragmipedium caudatum to duży, wachlarzowaty storczyk naziemny lub naskalny, pochodzący z lasów mglistych od Meksyku po Peru i Boliwię, rosnący na wilgotnych, mszystych zboczach i klifach na wysokościach od 800 do 2500 metrów. Słynie z niezwykle długich, spiralnie skręconych płatków bocznych, które zwisają w dół i u dojrzałych okazów mogą osiągać od 60 do 90 centymetrów (sporadycznie ponad metr), co czyni je jednymi z najdłuższych struktur kwiatowych w królestwie roślin. Kremowe lub żółto-zielone kwiaty są żyłkowane ciemniejszą zielenią i podbarwione bordową czerwienią wzdłuż skręconych płatków, otwierając się sukcesywnie przez wiele tygodni. Ceniony przez kolekcjonerów od czasów wiktoriańskich, pozostaje jednym z najbardziej spektakularnych i wymagających w uprawie sabotków.
Trzcina pospolita
Phragmites australis
Trzcina pospolita (Phragmites australis) to wysoka, wieloletnia trawa bagienna, która rośnie w gęstych skupiskach – zwanych szuwarami – na brzegach wód stojących i wolno płynących. Osiąga wysokość do czterech metrów i często szeroko rozprzestrzenia się za pomocą silnych podziemnych kłączy. Charakterystyczne, ciemnopurpurowe do srebrzystoszarych wiechy kwiatostanowe pojawiają się późnym latem i jesienią nad wąskimi, niebieskozielonymi liśćmi, które zimą zmieniają kolor na złocistobrązowy. Rozpowszechniona na całym świecie trzcina jest ekologicznie ważnym siedliskiem dla ptaków i owadów, ale po zadomowieniu może bardzo agresywnie się rozprzestrzeniać.
Lippia słodka
Phyla dulcis
Lippia słodka (Phyla dulcis, syn. Lippia dulcis) to wieloletnia bylina z rodziny werbenowatych (Verbenaceae), pochodząca z południowego Meksyku, Ameryki Środkowej, Karaibów (Kuba, Hispaniola, Portoryko) oraz północnej części Ameryki Południowej (Kolumbia, Wenezuela). Aztekowie używali jej jako naturalnego słodzika i rośliny leczniczej jeszcze przed przybyciem Europejczyków; po raz pierwszy została naukowo opisana w XVI wieku przez hiszpańskiego lekarza Francisco Hernándeza. Liście zawierają ekstremalnie słodką substancję – hernandulcynę, ale jednocześnie kamforę, dlatego powinny być spożywane tylko w niewielkich ilościach. Roślina tworzy niskie, płożące lub zwisające pędy z drobnymi białymi kwiatami i jest popularna w wiszących doniczkach oraz jako roślina okrywowa.
Phyla węzłokwiatowa
Phyla nodiflora
Phyla nodiflora, powszechnie znana jako phyla węzłokwiatowa lub żabieniec rozłogowy, to żywotna, nisko rosnąca bylina okrywowa. Charakteryzuje się małymi, ząbkowanymi zielonymi liśćmi oraz charakterystycznymi cylindrycznymi główkami kwiatowymi otoczonymi drobnymi białymi do różowawofioletowych kwiatami. Jest bardzo ceniona jako zrównoważona alternatywa dla trawnika ze względu na odporność na deptanie oraz wysoką atrakcyjność dla zapylaczy, takich jak motyle i pszczoły.
Chanca Piedra
Phyllanthus amarus
Mała, jednoroczna tropikalna roślina zielna o szybkim tempie wzrostu, osiągająca 30–60 cm wysokości. Pochodzi z regionów tropikalnych i subtropikalnych, od wieków jest szeroko stosowana w tradycyjnej medycynie portugalskiej i brazylijskiej. Charakteryzuje się małymi, naprzemianległymi liśćmi, drobnymi zielonkawo-żółtymi kwiatami i miniaturowymi nasionami. Roślina jest odporna na suszę i najlepiej rozwija się w gorącym, wilgotnym klimacie.
Bambus Złoty
Phyllostachys aurea
Bambus Złoty (Phyllostachys aurea) to szybko rosnący bambus tworzący kępy, pochodzący z południowych Chin. Jego łodygi (kulmy) zaczynają jako zielone, a wystawione na pełne słońce nabierają złocistożółtej barwy, co dało roślinie jej popularną nazwę. Może osiągać do 9 metrów wysokości i jest powszechnie stosowany jako żywopłot, wiatrochrona i element ozdobny. Jednak w wielu regionach jest klasyfikowany jako gatunek inwazyjny ze względu na agresywne podziemne rozrastanie się kłączy.
Bambus złotobruzdowy
Phyllostachys aureosulcata
Bambus złotobruzdowy (Phyllostachys aureosulcata) to efektowny bambus drzewiasty pochodzący z chińskiej prowincji Zhejiang. Swoją nazwę zawdzięcza charakterystycznej żółtej bruździe biegnącej wzdłuż każdego ciemnozielonego pędu, co tworzy przyciągający wzrok dwukolorowy efekt. Jest to jeden z najbardziej mrozoodpornych dostępnych bambusów, wytrzymujący spadki temperatur do -20°C, co czyni go odpowiednim do ogrodów w klimacie umiarkowanym w strefach mrozoodporności USDA 4–9. Szybki i energiczny wzrost sprawia, że jest popularny jako żywopłot, osłona przeciwwiatrowa oraz roślina ozdobna. Młode pędy są jadalne i wyróżniają się brakiem gorzkiego smaku, typowego dla wielu innych gatunków bambusa.
Bambus Moso
Phyllostachys edulis
Bambus Moso (Phyllostachys edulis) to największy na świecie bambus strefy umiarkowanej, rodzimy dla górskich lasów środkowych Chin. Jego pędy mogą osiągać do 28 metrów wysokości i 15 cm średnicy. Szeroko uprawiany ze względu na jadalne pędy, drewno budowlane oraz walory ozdobne, jest również jedną z najszybciej rosnących roślin na Ziemi.
Bambus czarny
Phyllostachys nigra
Phyllostachys nigra, czyli bambus czarny, to gatunek bambusa ekspansywnego (rozłogowego) o szybkim wzroście i zimozielonym ulistnieniu, znany z błyszczących zielonych pędów, które w ciągu dwóch do trzech lat ciemnieją do głębokiej czerni. Pochodzi z Chin, tworzy wysokie i gęste kępy o łukowatych liściach, przez co jest często wykorzystywany jako ozdobny żywopłot lub osłona prywatności. Ze względu na rozprzestrzenianie się za pomocą podziemnych kłączy, może stać się inwazyjny, jeśli nie zostanie ograniczony; zaleca się sadzenie w dużych donicach lub za barierą korzeniową.
Paproć guzkowa
Phymatosorus grossus
Phymatosorus grossus, powszechnie nazywana paprocią guzkową lub paprocią o zapachu maile, to paproć kłączowa pochodząca z tropikalnego Pacyfiku i Australazji. Jej błyszczące, skórzaste liście wyrastają z płożących, łuskowatych kłączy i po zgnieceniu wydzielają zapach podobny do maile. Na Hawajach, gdzie naturalizowała się po wprowadzeniu na początku XX wieku, jej liście są wplatane w lei i używane do perfumowania tradycyjnej tkaniny kapa. Jako roślina doniczkowa tworzy gęste, rozłożyste maty głęboko klapowanych liści, które tolerują słabe światło lepiej niż większość paproci.
Paproć jamajska
Phymatosorus scolopendria
Phymatosorus scolopendria, popularnie znana jako paproć jamajska, to wieloletnia, kłączowa paproć pochodząca z tropikalnych regionów Afryki, Azji i Oceanii. Jej liście są skórzaste, jasnozielone i głęboko klapowane, osiągając do 90 cm wysokości. Charakterystyczną cechą są jej zarodnie (organy rozrodcze), które tworzą zaokrąglone wypukłości na górnej powierzchni liści, przypominające małe brodawki, dlatego też nazywana jest „paprocią brodawkowatą”. Niezwykle wszechstronna, może rosnąć jako epifit na drzewach, jako roślina okrywowa w ogrodach tropikalnych lub jako ozdobna roślina doniczkowa w pomieszczeniach o dobrej wilgotności. Dobrze adaptuje się do warunków cienia i półcienia, co czyni ją idealną do wnętrz, jasnych łazienek i zacienionych ogrodów.
Miechunka (rodzaj)
Physalis
Miechunka (Physalis) to duży rodzaj z rodziny psiankowatych (Solanaceae), obejmujący ponad 100 gatunków, w tym agrest przylądkowy (P. peruviana), tomatillo (P. ixocarpa) oraz miechunkę rozdętą (P. alkekengi). Wszystkie gatunki wytwarzają owoce otoczone papierową łuską (kielichem), co jest charakterystyczną cechą tego rodzaju. Rośliny te dobrze rosną w pełnym słońcu, w glebie przepuszczalnej, i są łatwe w uprawie.
Tomatillo
Physalis ixocarpa
Physalis ixocarpa, powszechnie znana jako tomatillo, to roślina jednoroczna z rodziny psiankowatych (Solanaceae), pochodząca z Meksyku i Ameryki Środkowej. Wytwarza zielone owoce otoczone charakterystyczną papierową łuską, szeroko stosowane w tradycyjnej kuchni meksykańskiej do salsy, mole i sosów.
Miechunka peruwiańska
Physalis peruviana
Physalis peruviana, powszechnie znana jako miechunka peruwiańska lub złota jagoda, to rozłożysty wieloletni półkrzew z rodziny psiankowatych (Solanaceae), pochodzący z wyżyn andyjskich Peru, Ekwadoru, Kolumbii i Boliwii. Wytwarza małe, okrągłe, złocistopomarańczowe jagody otoczone papierową osłonką (kielichem), która przypomina chiński lampion. Jadalne są wyłącznie w pełni dojrzałe owoce; niedojrzałe owoce oraz wszystkie części wegetatywne (liście, łodygi i papierowa osłonka) zawierają solaninę oraz inne toksyczne alkaloidy i nigdy nie powinny być spożywane.
Miechunka jadalna
Physalis philadelphica
Miechunka jadalna (Physalis philadelphica) to jednoroczna roślina zielna pochodząca z Meksyku, uprawiana ze względu na małe zielone owoce otoczone papierową łuską. Będąc podstawą meksykańskiej kuchni, miechunki jadalne są niezbędnym składnikiem sals, zielonych sosów i gulaszy. Roślina bujnie rośnie w ciepłym klimacie, w pełnym słońcu i przepuszczalnej glebie; bywa również określana jako synonim Physalis ixocarpa.
Miechunka
Physalis sp
Physalis to rodzaj obejmujący około 90 gatunków z rodziny psiankowatych (Solanaceae), pochodzących z obu Ameryk, szczególnie z Ameryki Środkowej i Południowej. Rośliny te są cenione za charakterystyczną papierową okrywę otaczającą pomarańczową jagodę, walory ozdobne, jadalne owoce oraz właściwości lecznicze. Białe lub żółte kwiaty zakwitają wiosną i latem, po czym rozwijają się pożywne owoce bogate w witaminy i antyoksydanty.
Pęcherzyca kalinolistna
Physocarpus opulifolius
Pęcherzyca kalinolistna (Physocarpus opulifolius) to liściasty krzew pochodzący ze wschodniej Ameryki Północnej, ceniony za charakterystyczną, złuszczającą się korę, która odpada cienkimi warstwami, odsłaniając czerwonawobrązowe i jasnobrązowe wnętrze pnia. Wiosną wytwarza gęste grona kremowobiałych do lekko różowych kwiatów. Jest powszechnie stosowana w ogrodnictwie krajobrazowym ze względu na swoją odporność, dekoracyjność przez wiele sezonów oraz zdolność przystosowania się do różnych warunków.
Fizostegia wirginijska
Physostegia virginiana
Fizostegia wirginijska (Physostegia virginiana) to wytrzymała, rozłogowa bylina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodząca z wilgotnych łąk, brzegów strumieni i prerii Ameryki Północnej. Na jej kanciastych łodygach od lipca do października pojawiają się kłosowate kwiatostany w kolorze różowym, białym lub fioletowym, przypominające głowę smoka. Swoją potoczną nazwę „posłuszna roślina” zawdzięcza temu, że pojedyncze kwiaty po przesunięciu palcem przez pewien czas pozostają w nowej pozycji. Tworzy szybko rozprzestrzeniające się, gęste kępy, dlatego w ogrodzie warto ją co jakiś czas przerzedzać poprzez podział.
Szkarłatka (rodzaj)
Phytolacca
Phytolacca to rodzaj obejmujący około 25 gatunków bylin, krzewów i drzew, występujących naturalnie w tropikalnych i umiarkowanych strefach klimatycznych na całym świecie. Najbardziej znane gatunki to Phytolacca americana (szkarłatka amerykańska) — bujny, chwastopodobny bylina ze wschodnich regionów Ameryki Północnej — oraz Phytolacca dioica (ombú), ikoniczne olbrzymie drzewo-zielne z argentyńskich pampasów. Wszystkie gatunki są silnie trujące — każda część rośliny zawiera saponiny i fitolakkatoksynę, a jagody są szczególnie niebezpieczne.
Szkarłatka jagodowa
Phytolacca acinosa
Phytolacca acinosa to silna i szybko rosnąca bylina z rodziny szkarłatkowatych, pochodząca z umiarkowanych i tropikalnych obszarów Azji (Himalaje, Chiny, Japonia, Korea i Wietnam). Tworzy kępy dużych, owalnych liści na czerwonawych łodygach, z wzniesionymi kłosami małych, biało-zielonkawych kwiatów latem, po których następują ciemnofioletowe jagody. Znaturalizowana w części Europy, uprawiana jest jako roślina ozdobna ze względu na bujne ulistnienie, jednak cała roślina jest toksyczna w przypadku spożycia na surowo.
Szkarłatka amerykańska
Phytolacca americana
Phytolacca americana, powszechnie znana jako szkarłatka amerykańska, to duża, szybko rosnąca bylina zielna pochodząca ze wschodniej Ameryki Północnej. Może osiągać do 3 metrów wysokości, posiada grube czerwonofioletowe łodygi oraz duże liście wydzielające nieprzyjemny zapach po roztarciu. Latem tworzy długie grona drobnych białych kwiatów, po których pojawiają się efektowne ciemnofioletowe jagody chętnie zjadane przez ptaki. OSTRZEŻENIE: Wszystkie części rośliny są silnie trujące dla ludzi, psów i kotów.
Ombu
Phytolacca dioica
Ombu (Phytolacca dioica) to okazałe południowoamerykańskie drzewo z rodziny szkarłatkowatych, rodzime dla pampasów Argentyny i Urugwaju. Mimo że wygląda na solidne drzewo, jego pień składa się głównie z wody i miękkiej tkanki, co czyni go niezwykle lekkim. Rośnie bardzo szybko, osiągając ponad 15 metrów wysokości, z gęstą i szeroką koroną zapewniającą obfity cień. Jest to roślina dwupienna — kwiaty męskie i żeńskie występują na osobnych osobnikach.
Świerk pospolity
Picea abies
Świerk pospolity (Picea abies) to szybko rosnące, zimozielone drzewo iglaste pochodzące z północnej i środkowej Europy, powszechnie uprawiane jako choinka bożonarodzeniowa oraz w celach krajobrazowych. Charakteryzuje się stożkowatą koroną, ciemnozielonymi igłami i charakterystycznymi, zwisającymi szyszkami.
Świerk biały
Picea glauca
Świerk biały (Picea glauca) to mrozoodporna, wiecznie zielona roślina iglasta, pochodząca z Kanady i północnych Stanów Zjednoczonych, ceniona za gęstą, piramidalną koronę i miękkie, niebieskozielone igły. Podczas gdy dziki gatunek może osiągnąć 18-24 m w lasach, jego kompaktowa odmiana 'Conica' (świerk karłowaty) rośnie tylko kilka centymetrów rocznie, co czyni ją jedną z najpopularniejszych roślin iglastych do doniczek, bonsai oraz uprawy w pomieszczeniach lub na tarasie.
Świerk biały 'Conica'
Picea glauca 'Conica'
Picea glauca 'Conica', czyli świerk biały 'Conica', to wolno rosnące, wiecznie zielone drzewo iglaste, pochodzące od naturalnego świerka białego (Picea glauca), odkryte w 1904 roku w Albercie w Kanadzie. Ta odmiana jest znana ze swojego idealnego, symetrycznego stożkowego kształtu – rośnie zaledwie 5–10 cm rocznie, co sprawia, że doskonale nadaje się do małych ogrodów, skalniaków i pojemników. Jej krótkie, miękkie, jasnozielone igły są gęsto osadzone na pędach, nadając roślinie elegancki, kompaktowy wygląd. Odmiana ta jest bardzo mrozoodporna (do –40 °C) i wymaga minimalnej pielęgnacji, ale jest bardzo wrażliwa na przędziorki i nie toleruje wysokiej wilgotności ani gorącego lata.
Świerk biały
Picea laxa
Świerk biały (Picea glauca), znany również jako świerk kanadyjski, to majestatyczne drzewo iglaste pochodzące z północnych rejonów Ameryki Północnej – od Alaski po Nową Fundlandię i na południe po Montanę. Charakteryzuje się gęstą, stożkowatą koroną, krótkimi, czworokątnymi igłami o szarozielonym kolorze i charakterystycznym zapachu oraz małymi, cienkimi szyszkami. Należy do najbardziej wytrzymałych drzew na świecie – znosi mrozy do -50°C i potrafi przetrwać surowe północne zimy. Dorasta do 25 metrów wysokości, przy czym naturalnie rośnie dość wolno. Jest kluczowym gatunkiem lasów północnych, zapewniając schronienie wielu ptakom i ssakom. Karłowe odmiany, takie jak 'Conica', są popularnymi roślinami ozdobnymi w ogrodach i pojemnikach.
świerk kaukaski
Picea orientalis
Świerk kaukaski (Picea orientalis) to zimozielone drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, pochodzące z północno-wschodniej Turcji i kaukaskiego regionu Gruzji. Drzewo tworzy gęstą, wąską, piramidalną koronę z przewisającymi gałęziami bocznymi i krótkimi, błyszczącymi, ciemnozielonymi igłami, które ściśle przylegają do pędów. Wiosną drzewo wytwarza efektowne, czerwono-fioletowe szyszki męskie, które jesienią dojrzewają w brązowe szyszki nasienne. W ogrodach i parkach gatunek ten osiąga zazwyczaj 15-18 metrów wysokości przy szerokości 4-7 metrów po wielu latach wzrostu, podczas gdy dzikie okazy mogą być jeszcze wyższe. Znany jest z powolnego, ale równomiernego wzrostu i często wykorzystywany jako drzewo ozdobne, żywopłot lub soliter w dużych ogrodach i parkach.
Świerk kłujący
Picea pungens
Świerk kłujący (Picea pungens) to duże, zimozielone drzewo iglaste o piramidalnym pokroju, pochodzące z Gór Skalistych w zachodniej części Stanów Zjednoczonych. Ceniony za sztywne, srebrzystoniebieskie igły ułożone w gęsty, szczotkowaty wzór, w krajobrazie może osiągać wysokość 15–23 m. Jest oficjalnym drzewem stanowym Kolorado i popularnym wyborem na wiatrochrony, żywopłoty osłonowe oraz jako żywa choinka bożonarodzeniowa.
Żagiew lśniąca
Picipes badius
Picipes badius, dawniej znany jako Polyporus badius, to grzyb nadrzewny charakteryzujący się gładkim, błyszczącym kapeluszem o barwie od kasztanowej do ciemnobrązowej. Jego trzon jest typowo czarny u podstawy i wyrasta asymetrycznie. Występuje głównie na martwym drewnie drzew liściastych. Choć nie jest toksyczny, jego tekstura z wiekiem staje się niezwykle twarda i skórzasta, co czyni go niejadalnym.
Pieris japoński
Pieris japonica
Pieris japoński (Pieris japonica) to zimozielony krzew z rodziny wrzosowatych, pochodzący z Japonii, południowych Chin i Tajwanu. Wyróżnia się miedzianoczerwonymi młodymi przyrostami, które z czasem stają się błyszcząco ciemnozielone, oraz zwisającymi wiechami małych, białych kwiatów w kształcie dzwoneczków, kwitnących wczesną wiosną. Rośnie powoli i najlepiej czuje się w półcieniu, w stale wilgotnej, kwaśnej glebie.
Pilea
Pilea
Pilea to rodzaj roślin tropikalnych z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae), pochodzących z południowych Chin i Wietnamu. Obejmuje popularne rośliny doniczkowe, takie jak P. peperomioides (chiński kwiat pieniędzy), P. cadierei (roślina aluminiowa) oraz P. mollis (roślina Księżycowej Doliny). Te zwarte, szybko rosnące rośliny są łatwe w pielęgnacji i doskonale sprawdzają się w uprawie domowej.
Roślina aluminiowa
Pilea cadierei
Pilea cadierei, powszechnie znana jako roślina aluminiowa, to efektowna tropikalna bylina rodem z lasów Wietnamu. Ceniona za owalne, ciemnozielone liście ozdobione czterema wypukłymi, srebrzystymi plamami nadającymi roślinie metaliczny blask, należy do rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Roślina jest zwarta i szybko rosnąca – w pomieszczeniach osiąga około 30–40 cm wysokości i doskonale sprawdza się jako roślina doniczkowa dla początkujących.
Pilea Depressa
Pilea depressa
Pilea depressa to mała, szybko rosnąca roślina płożąca i zwisająca z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae), pochodząca z tropikalnych regionów Ameryki Środkowej i Karaibów. Jej drobne, okrągłe, błyszczące zielone liście tworzą gęste kobierce, które pięknie kaskadują z wiszących koszy, opadają przez krawędzie doniczek lub pokrywają podłoże terrariów. Jest całkowicie nieszkodliwa dla ludzi, kotów i psów, co czyni ją popularnym wyborem w domach z czworonogami.
Roślina Przyjaźni
Pilea involucrata
Pilea involucrata to tropikalny, wiecznie zielony bylina pochodząca z Ameryki Środkowej i Południowej, należąca do rodziny Urticaceae. Wyróżnia się efektownymi, owalnymi, aksamitnymi liśćmi o głęboko pikowanej lub pomarszczonej teksturze, prezentującymi ciemnozielone odcienie z brązowymi i miedzianymi refleksami oraz czerwonofioletowymi spodami. Ta zwarta roślina osiąga 15–30 cm wysokości, co czyni ją idealną do terrariów, biurek i jasnych wnętrz.
Pilea libanensis
Pilea libanensis
Pilea libanensis to płożąca lub zwisająca bylina z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae), ceniona za swoje drobne, szaro-niebieskie liście o srebrzystym połysku, osadzone na cienkich, czerwonawych łodygach. Pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej. Często sprzedawana pod nazwami Pilea glauca lub Pilea glaucophylla, idealnie nadaje się do wiszących doniczek, terrariów oraz jako roślina okrywowa w kompozycjach mieszanych.
Roślina Artyleryjska
Pilea microphylla
Roślina Artyleryjska (Pilea microphylla) to mała tropikalna roślina pochodząca z tropikalnej Ameryki, ceniona za niezwykle drobne, mchopodobne listki tworzące bujny, gęsty zielony kobierzec. Należy do rodziny Urticaceae i słynie z niezwykłego mechanizmu wystrzeliwania pyłku — gdy jej pręciki dojrzewają, z siłą wyrzucają pyłek w powietrze w postaci widocznej chmury, co dało roślinie jej nazwę. Jest powszechnie stosowana jako roślina okrywowa, w terrariach oraz jako ozdobna roślina doniczkowa.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.