Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3781 roślin
Wyświetlanie 2377-2412 z 3781
Błękitna świeca
Myrtillocactus geometrizans
Myrtillocactus geometrizans, znany powszechnie jako Błękitna świeca, to imponujący kaktus kolumnowy pochodzący z centralnego i północnego Meksyku. Jego rozgałęzione pędy mają charakterystyczny niebiesko-zielony odcień i mogą osiągać do 5 metrów wysokości. Jest szeroko uprawiany jako roślina ozdobna, a także ceniony za jadalne owoce przypominające jagody, znane w Meksyku jako „garambullos”. Jego geometryczny kształt i egzotyczny kolor sprawiają, że stanowi on wyrazisty punkt centralny w ogrodach i suchych krajobrazach.
Mirt
Myrtus
Mirt (Myrtus) to aromatyczny, wiecznie zielony krzew pochodzący z regionu Morza Śródziemnego, ceniony za błyszczące, ciemnozielone liście, pachnące, białe kwiaty w kształcie gwiazd i ciemne jagody używane w kuchni i tradycyjnej medycynie. Rośnie wolno do umiarkowanie, jest niezwykle odporny na suszę po ukorzenieniu i najlepiej rośnie w pełnym słońcu w dobrze przepuszczalnej glebie. Jest często używany na żywopłoty, do formowania i w doniczkach.
Mirt zwyczajny
Myrtus communis
Mirt zwyczajny (Myrtus communis) to wiecznie zielony i aromatyczny krzew pochodzący z regionu Morza Śródziemnego, należący do rodziny mirtowatych. Jego małe, błyszczące liście, bogate w olejki eteryczne, po rozgnieceniu wydzielają intensywny zapach. Od późnej wiosny do lata roślina wytwarza delikatne, białe kwiaty z długimi pręcikami, po których pojawiają się małe, ciemnoniebieskie do fioletowo-czarnych jagody, jadalne i od wieków stosowane w kuchni oraz do produkcji likierów, takich jak sardyński mirto. Uprawiany jako krzew ozdobny, aromatyczny żywopłot, a nawet jako bonsai w doniczce, mirt jest odporny na suszę, łatwy w utrzymaniu i niesie ze sobą silną symbolikę historyczną związaną z miłością i wiernością.
Nandina Niebiańska / Bambus Niebiański (rodzaj)
Nandina
Nandina to zwarty, wiecznie zielony krzew pochodzący ze wschodniej Azji (Japonii, Chin i Himalajów), należący do rodziny berberysowatych (Berberidaceae). Pomimo potocznej nazwy „Bambus Niebiański" nie jest prawdziwym bambusem. Wyróżnia się eleganckim ulistnieniem z intensywnie czerwonymi młodymi pędami, białymi kwiatami wiosną oraz żywoczerwnymi jagodami jesienią i zimą. Jest szeroko stosowana w ogrodnictwie ozdobnym w strefach mrozoodporności USDA 6–11.
Niebo Bambus
Nandina domestica
Niebo Bambus (Nandina domestica) to zimozielony krzew pochodzący z Chin i Japonii, ceniony za ozdobne ulistnienie, które zmienia barwę z brązowo-czerwonej wiosną, przez świeżą zieleń latem, po intensywną szkarłatną i burgundową jesienią i zimą. Mimo swojej popularnej nazwy nie jest prawdziwym bambusem, lecz należy do rodziny berberysowatych (Berberidaceae). Wytwarza przewiewne wiechy drobnych białych kwiatów późną wiosną oraz grona błyszczących czerwonych jagód, które utrzymują się przez całą zimę, czyniąc go okazem czterosezonowym w ogrodzie.
Narcyz
Narcissus
Narcyz (Narcissus) to rodzaj przeważnie wiosennie kwitnących bylin cebulowych z rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae). Rodzaj obejmuje narcyzy, żonkile i narcyzy białe, oferując szeroką gamę form kwiatowych i barw – od białej po żółtą, pomarańczową i różową. Pochodzi głównie z Europy i Afryki Północnej.
Narcyz cyklaminowy
Narcissus cyclamineus
Narcissus cyclamineus to miniaturowy gatunek narcyza pochodzący z Półwyspu Iberyjskiego, szczególnie z wilgotnych łąk i brzegów strumieni w północno-zachodniej Portugalii oraz Galicji w Hiszpanii. Jest natychmiast rozpoznawalny dzięki w pełni odgiętym ku tyłowi listkom okwiatu — przylegającym niemal równolegle do łodygi — oraz długiej, wąskiej, jasnożółtej trąbce. Jest jednym z najbardziej charakterystycznych i prawnie chronionych dzikich narcyzów w Europie, kwitnącym późną zimą i wczesną wiosną. Jako wieloletnia roślina cebulowa wchodzi w letni stan spoczynku po przekwitnięciu.
Narcyz wielokwiatowy
Narcissus papyraceus
Narcissus papyraceus, powszechnie znany jako narcyz wielokwiatowy lub Paperwhite, to wieloletnia roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych, pochodząca z regionu Morza Śródziemnego (od południowej Portugalii i Hiszpanii po Grecję, a także Maroko i Algierię). Jest szeroko uprawiany w celu pędzenia w pomieszczeniach zimą bez konieczności okresu chłodzenia, wytwarzając grona intensywnie pachnących białych kwiatów na smukłych łodygach.
Narcyz poetycki
Narcissus poeticus
Narcyz poetycki (Narcissus poeticus) to wieloletnia roślina cebulkowa pochodząca z południowej Europy, ceniona za czysto białe, intensywnie pachnące kwiaty z charakterystyczną żółtą koroną obrzeżoną czerwienią. Jest jednym z najstarszych uprawianych gatunków narcyza – znany i podziwiany od starożytności, stanowi jeden z filarów europejskiego perfumiarstwa. Kwitnie wiosną, po czym latem przechodzi w stan spoczynku.
Żonkil
Narcissus pseudonarcissus
Narcyz trąbkowy (Narcissus pseudonarcissus) to wieloletnia roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae), pochodząca z Europy Zachodniej. Wytwarza pojedynczy, zwisający kwiat na łodydze, z jasnożółtymi zewnętrznymi płatkami otaczającymi intensywniej żółtą koronę w kształcie trąbki, kwitnący od późnej zimy do wczesnej wiosny. Wąskie, szarozielone liście pojawiają się przed kwiatem i całkowicie zasychają wczesnym latem, gdy cebula przechodzi w stan spoczynku. Wszystkie części rośliny, zwłaszcza cebula, zawierają toksyczne alkaloidy, głównie likorynę, co czyni ją niebezpieczną dla ludzi i zwierząt domowych w przypadku spożycia.
Narcyz Tazetta
Narcissus tazetta
Narcyz Tazetta, powszechnie znany jako narcyz papierowy lub narcyz bukietowy, to cebulowa bylina pochodząca z regionu śródziemnomorskiego i części Azji Środkowej. W przeciwieństwie do narcyzów jednokwiatowych, każda łodyga niesie grono 4 do 8 małych, intensywnie pachnących kwiatów z białymi płatkami i płytką żółtą lub białą koroną. Dorastając do 45-75 cm wysokości, jest ceniony zarówno jako cebula ogrodowa do klimatów o łagodnych zimach, jak i jako cebula pokojowa, którą można zmusić do kwitnienia na zimowe święta bez ziemi, po prostu umieszczając ją w wodzie i kamykach.
Ostnica cieniutka
Nassella tenuissima
Nassella tenuissima, znana również jako ostnica cieniutka, to ozdobna trawa kępowa o delikatnej strukturze, pochodząca z Meksyku, Teksasu i Argentyny. Tworzy miękkie, jedwabiste, nitkowate źdźbła, które falują i mienią się przy najmniejszym podmuchu wiatru, zmieniając barwę z jasnej zieleni na złocisty brąz w miarę dojrzewania kwiatostanów latem. Ceniona w kseriscapingu i nowoczesnym projektowaniu ogrodów, najlepiej rośnie na ubogich, dobrze przepuszczalnych glebach i w pełnym słońcu, wymagając minimalnej pielęgnacji po zakorzenieniu. Należy pamiętać, że łatwo się rozsiewa i jest uważana za gatunek inwazyjny w części Kalifornii i Australii.
Rzeżucha wodna
Nasturtium officinale
Rukiew wodna (Nasturtium officinale) to wieloletnia roślina wodna z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), pochodząca z Europy i Azji Środkowej, gdzie naturalnie rośnie na brzegach strumieni i źródeł o czystej, płynącej wodzie. Jej puste w środku, pływające łodygi łatwo zakorzeniają się w węzłach stykających się z podmokłą glebą, tworząc gęste kępy ciemnozielonych, zaokrąglonych liści o pikantnym i lekko gorzkim smaku. Jest to jedno z najstarszych warzyw liściastych uprawianych przez człowieka: Hipokrates zalecał ją jako środek wykrztuśny w starożytnej Grecji, a greccy żołnierze spożywali ją wierząc, że wzmacnia ciało i umysł. Dziś uznawana jest za jedno z najbardziej wartościowych odżywczo warzyw na świecie, bogate w witaminy A, C i z grupy B, a także żelazo, kwas foliowy i wapń.
Nekemias arborea
Nekemias arborea
Nekemias arborea (dawniej Ampelopsis arborea) to silnie rosnące, zrzucające liście lub półzimozielone pnącze drzewiaste z rodziny winoroślowatych, pochodzące z południowo-wschodnich i środkowo-południowych Stanów Zjednoczonych. Wspina się za pomocą wąsów czepnych na drzewa, krzewy, ogrodzenia i inne konstrukcje, osiągając długość od 6 do 10 metrów, lub płoży się jako nieformalna roślina okrywowa w miejscach pozbawionych podpór. Jej podwójnie pierzastozłożone liście początkowo mają barwę purpurowo-czerwoną, a po dojrzeniu stają się błyszczące i ciemnozielone, by jesienią przebarwić się na żółto lub czerwono. Małe, zielonkawobiałe kwiatostany pojawiają się od późnej wiosny do lata, ustępując miejsca efektownym jagodom, które zmieniają kolor z zielonego na czerwony, aż po lśniący niebiesko-czarny, chętnie zjadany przez ptaki i małe ssaki. Ze względu na szybkie rozprzestrzenianie się poprzez nasiona i odrosty korzeniowe, w uprawach często uznawana jest za roślinę ekspansywną.
Lotos orzechodajny
Nelumbo nucifera
Lotos orzechodajny to kultowa azjatycka wieloletnia roślina wodna, uprawiana w oczkach wodnych dla dużych, pachnących kwiatów (o średnicy od 20 do 30 cm), które wyrastają ponad szerokie, okrągłe liście o właściwościach hydrofobowych. Jest mrozoodporny do strefy USDA 4, o ile kłącza nie zamarzną pod wodą; zimą przechodzi w stan spoczynku (zrzuca liście), by wiosną gwałtownie wznowić wzrost. Święta roślina w buddyzmie i hinduizmie, symbolizująca zdolność do czystego rozkwitu mimo błotnistego otoczenia.
Nagarbia
Nematanthus gregarius
Nematanthus gregarius, powszechnie znana jako Nagarbia lub Złota rybka, to roślina epifityczna pochodząca z brazylijskich lasów tropikalnych. Jej liście są małe, owalne, o sukulentowatej strukturze i błyszczącym, ciemnozielonym kolorze. Nazwa zwyczajowa wywodzi się od jej pomarańczowych, rurkowatych kwiatów z charakterystycznym wybrzuszeniem w dolnej części, które przypominają małe złote rybki. Jest to roślina o zwisającym pokroju, idealna do uprawy w wiszących pojemnikach.
Nematantus
Nematanthus wettsteinii
Nematantus (Nematanthus wettsteinii) to epifityczna roślina pnąca pochodząca z brazylijskich lasów deszczowych (Mata Atlântica), gdzie naturalnie rośnie na pniach drzew. Jest uprawiana ze względu na swoje małe, mięsiste i błyszczące liście oraz pomarańczowe, rurkowate, rozdęte kwiaty, które przypominają małe rybki z otwartymi pyszczkami — stąd jej nazwa zwyczajowa. Idealnie nadaje się do wiszących donic, w których jej zwisające pędy są pięknie wyeksponowane.
Nemezja krzewiasta
Nemesia fruticans
Nemezja krzewiasta (Nemesia fruticans) to wieloletnia roślina pochodząca z RPA, ceniona jako roślina ozdobna preferująca chłodniejsze pory roku. Charakteryzuje się obfitym kwitnieniem w szerokiej gamie kolorów: białym, żółtym, pomarańczowym, różowym, czerwonym, fioletowym i niebieskim. Należy do rodziny trędownikowatych (Scrophulariaceae) i rośnie w sposób zwarty i krzaczasty, osiągając od 20 do 50 cm wysokości. Idealnie nadaje się do donic, wiszących koszy, na obwódki ogrodowe oraz do ogrodów przyjaznych zapylaczom. Kwitnie najintensywniej wiosną i jesienią, gdy temperatury są umiarkowane, natomiast w najgorętszych miesiącach letnich kwitnienie może ulec spowolnieniu.
Nemezja
Nemesia strumosa
Nemesia strumosa, powszechnie znana jako nemezja, to zwarta, jednoroczna roślina kwitnąca w chłodnym sezonie, pochodząca z południowo-zachodnich prowincji Przylądkowych w Republice Południowej Afryki. Krewna lwiej paszczy, wytwarza mnóstwo małych, torebkowatych, często dwubarwnych kwiatów w odcieniach bieli, kremu, żółci, pomarańczy, różu, czerwieni i fioletu od wiosny do jesieni. Jej szybki wzrost i pokrój tworzący kępy sprawiają, że jest popularnym wyborem na obwódki, do pojemników i wiszących koszy, choć ma tendencję do słabnięcia, gdy nadejdą letnie upały.
Iris Wędrujący
Neomarica caerulea
Neomarica caerulea, powszechnie znana jako Iris Wędrujący lub Roślina Apostołów, to kłączowa bylina pochodząca z Brazylii. Tworzy gęste, wyprostowane kępy mieczykowatych, wachlarzowato ułożonych, ciemnozielonych liści. Od późnej wiosny do lata rozgałęzione łodygi kwiatowe wydają kolejne, zachwycające kwiaty w odcieniach niebiesko-fioletowych, przypominające kwiaty irysów, ozdobione misternymi białymi, żółtymi i cynamonowymi plamkami — każdy kwiat trwa tylko jeden dzień, lecz przez kilka tygodni pojawiają się falami.
Neomarica candida
Neomarica candida
Neomarica candida to wieloletnia roślina kłączowa z rodziny kosaćcowatych (Iridaceae), pochodząca z wybrzeży Brazylii. Tworzy kępy liści ułożonych w wachlarz, przypominające małą lilię lub storczyka. Między wiosną a latem wytwarza delikatne kwiaty z białymi działkami kielicha z brązowymi prążkami u nasady oraz trzema niebieskimi, wygiętymi płatkami. Kwiaty żyją tylko jeden dzień, ale stale się odnawiają. Jest to roślina wytrzymała, tolerująca bryzę morską i wiatr, która „kroczy” po ogrodzie, tworząc nowe sadzonki na końcach pędów kwiatowych.
Neomaryka
Neomarica gracilis
Neomarica gracilis, powszechnie znana jako neomaryka lub kroczący irys, to kłączowa bylina z rodziny kosaćcowatych, pochodząca z Brazylii. Jej przydomek wywodzi się z niezwykłego zwyczaju: po kwitnieniu na końcach pędów kwiatowych tworzą się małe sadzonki, które pod własnym ciężarem wyginają się łukowato, aż dotkną podłoża i wypuszczą korzenie, pozwalając roślinie „kroczyć” z dala od kępy macierzystej. Mieczowate liście ułożone w wachlarz są wiecznie zielone, a efektowne kwiaty — białe płatki zewnętrzne z fioletowymi, niebieskimi i brązowymi wzorami na wewnętrznych segmentach — rozkwitają kolejno wiosną i latem, choć każdy pojedynczy kwiat żyje tylko jeden dzień.
Neoregelia
Neoregelia
Neoregelia to duży rodzaj tropikalnych bromelii pochodzących z lasów deszczowych Brazylii, uprawianych niemal wyłącznie dla ich efektownych, kolorowych rozet, a nie dla kwiatów. Szerokie, rzemieniowate liście tworzą w centrum ciasny kielich („zbiornik”), a gdy roślina zbliża się do kwitnienia, najbardziej wewnętrzne liście „rumienią się” na czerwono, różowo lub fioletowo, co nadaje rodzajowi jego potoczną nazwę. Małe, rurkowate, białe lub niebieskie kwiaty pojawiają się nisko w kielichu i łatwo je przeoczyć. Większość neoregelii to epifity lub półepifity występujące w naturze, ale łatwo adaptują się do doniczek, co czyni je popularnymi, niewymagającymi roślinami doniczkowymi i ozdobami tarasów w ciepłym klimacie.
Bromeliad Rumieniący się
Neoregelia carolinae
Neoregelia carolinae to bromeliad pochodzący z brazylijskiego Lasu Atlantyckiego, ceniony za błyszczące liście tworzące płaską rozetę. W czasie kwitnienia centrum rozety przybiera żywy czerwony kolor, co dało roślinie nazwę „Bromeliad Rumieniący się". Małe niebiesko-fioletowe kwiaty wyrastają ze środkowego zbiornika uformowanego przez liście. Jest to roślina epifityczna, która w naturze rośnie na pniach drzew, pobierając wodę i składniki odżywcze przez centralną rozetę.
Bromelia Rumieniąca
Neoregelia sp
Neoregelia sp to rodzaj bromelii pochodzących z Brazylii, szeroko uprawianych ze względu na żywe, ozdobne ulistnienie i odporność. Liście tworzą charakterystyczną rozetę z centralnym kielichem zbierającym wodę, tworząc unikalny miniaturowy ekosystem. Przed kwitnieniem centrum rozety zazwyczaj przybiera intensywny kolor — czerwony, różowy lub fioletowy — czyniąc tę roślinę wyjątkowo efektowną wizualnie.
Dzbanecznik tropikalny (rodzaj)
Nepenthes
Nepenthes to rodzaj tropikalnych mięsożernych roślin pnących, występujących głównie w Azji Południowo-Wschodniej, obejmujący ponad 170 opisanych gatunków. Rośliny te słyną z wiszących pułapek w kształcie dzbanków (ascidiów), zwisających z wąsów liściowych, zdolnych do chwytania i trawienia owadów oraz małych zwierząt. Gatunki wahają się od niewielkich epifitów po duże pnącza koronowe.
Dzbanecznik Neglecta
Nepenthes × neglecta
Nepenthes × neglecta to naturalnie występująca tropikalna roślina dzbanecznikowa, hybryda N. gracilis i N. mirabilis, pochodząca z nizinnych lasów deszczowych Borneo, Półwyspu Malajskiego, Sumatry i Tajlandii, występująca poniżej 1000 m n.p.m. Ten pnący się, wspinający się półkrzew może osiągnąć do 5 m długości, wytwarzając dzbanki w kształcie lejka o wysokości do 15 cm, które wabią i trawią owady, aby uzupełnić ubogie w składniki odżywcze gleby. Podobnie jak większość hybryd Nepenthes, wykazuje silną wigor hybrydowy, co czyni go bardziej wytrzymałym i łatwiejszym w uprawie niż wiele czystych gatunków.
Dzbanecznik
Nepenthes alata
Nepenthes alata, powszechnie znana jako dzbanecznik, to tropikalna roślina mięsożerna pnąca, pochodząca z Filipin, gdzie występuje na szerokim zakresie wysokości, od nizinnych lasów po górskie zbocza. Jej skrzydlate ogonki liściowe dały początek nazwie gatunkowej, a spiralne wąsy wytwarzają kolorowe pułapki w kształcie dzbanów, które wabią, łapią i trawią owady, aby uzupełnić ubogie w składniki odżywcze gleby, w których rośnie. Bardzo ceniona przez kolekcjonerów roślin domowych za swoje efektowne dzbany i za to, że jest stosunkowo bardziej tolerancyjna niż inne Nepenthes, często jest polecana jako roślina mięsożerna dla początkujących.
Dzbanecznik osobliwy
Nepenthes mirabilis
Nepenthes mirabilis, znany jako dzbanecznik osobliwy, jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych roślin owadożernych na świecie, występującą od południowych Chin po północną Australię i Azję Południowo-Wschodnią. Jest to energiczne pnącze wytwarzające charakterystyczne dzbanki służące do chwytania i trawienia owadów, co pozwala mu zrekompensować niedobory składników odżywczych w jego naturalnych, bagnistych i słonecznych siedliskach. Jego zdolność adaptacji i stosunkowo łatwa uprawa sprawiają, że jest to popularny gatunek dla początkujących hodowców roślin mięsożernych.
Dzbanecznik tropikalny
Nepenthes spp
Nepenthes, powszechnie znane jako tropikalne dzbaneczniki lub kubki małpie, to fascynujące rośliny mięsożerne pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej, szczególnie z Borneo, Sumatry i Filipin. Wytwarzają charakterystyczne pułapki w kształcie dzbanka wypełnione płynem trawiennym, który chwyta i rozkłada owady oraz małe zwierzęta, pozyskując w ten sposób składniki odżywcze z ubogich w substancje mineralne, kwaśnych gleb rodzimego środowiska.
Dzbanecznik Ventrata
Nepenthes ventrata
Nepenthes ventrata to wytrzymała hybryda Nepenthes alata i Nepenthes ventricosa, popularna jako mięsożerna roślina doniczkowa. Wytwarza dzbanki na końcach wąsów liściowych, które łapią i trawią owady, i najlepiej rośnie w wiszących doniczkach.
Dzbanecznik rozdęty
Nepenthes ventricosa
Nepenthes ventricosa to tropikalna mięsożerna roślina dzbaneczkowa pochodząca z górskich lasów wyspy Luzon na Filipinach, gdzie rośnie jako pnącze na skalistych zboczach i obrzeżach lasów. Wytwarza dzbanki w kształcie lejka z pionową pokrywką w kształcie tarczy, służące do wabienia i chwytania owadów, które roślina następnie trawi, aby uzupełnić niedobory składników odżywczych w ubogiej glebie wulkanicznej. Jest to jeden z gatunków roślin owadożernych najbardziej polecanych dla początkujących ze względu na dużą zdolność adaptacji do różnych poziomów wilgotności.
Dzbanecznik Vieillarda
Nepenthes vieillardii
Nepenthes vieillardii, dzbanecznik Vieillarda, to mięsożerny krzew pnący, endemit wyspy Nowa Kaledonia na południowo-zachodnim Pacyfiku – jest to najbardziej wysunięte na wschód stanowisko spośród wszystkich gatunków dzbaneczników. Rośnie w zaroślach, suchych lasach i na terenach otwartych, od nizin nadmorskich do około 900 m n.p.m., zazwyczaj na ubogich glebach pochodzenia ultramaficznego. Jak wszystkie dzbaneczniki, wytwarza zmodyfikowane końcówki liści tworzące pułapki wypełnione płynem: dolne dzbanki są pękate i owalne z postrzępionymi skrzydełkami, natomiast górne są węższe i lejkowate, o barwie od żółtawej do czerwonawiej. Schwytane owady uzupełniają skąpe odżywianie mineralne z rodzimej gleby. Jest to roślina wolno rosnąca i uważana za trudną w uprawie, wymagająca bardzo dobrze zdrenowanego podłoża i stałej, wysokiej wilgotności.
Kocimiętka
Nepeta cataria
Nepeta cataria, powszechnie znana jako kocimiętka, to wieloletnia roślina zielna z rodziny Lamiaceae, pochodząca z Europy, Azji i Afryki. Znana na całym świecie ze swojego euforyzującego działania na koty, ta aromatyczna roślina posiada również cenne właściwości lecznicze dla ludzi, w tym działanie uspokajające, rozkurczowe i wiatropędne. Wytwarza małe, białe do liliowych kwiaty zebrane w długie kłosy, przyciągając pszczoły i motyle. Charakteryzuje się energicznym wzrostem i łatwością uprawy, dobrze adaptuje się w ogrodach i doniczkach.
Kocimiętka groniasta
Nepeta racemosa
Nepeta racemosa, powszechnie znana jako kocimiętka groniasta, to niska, aromatyczna bylina pochodząca z Kaukazu i południowo-zachodniej Azji. Tworzy kaskadowe kępy szarozielonych liści, ozdobione obfitymi lawendowo-niebieskimi kwiatami od późnej wiosny do jesieni, co czyni ją ulubionym wyborem do obrzeży ogrodowych, ogrodów skalnych i ogrodów dla zapylaczy. W przeciwieństwie do prawdziwej kocimiętki (Nepeta cataria), jest ceniona głównie jako roślina ozdobna i jest bardzo atrakcyjna dla pszczół i motyli.
Kocimiętka
Nepeta sp
Kocimiętka (Nepeta sp.) to wytrzymała, aromatyczna bylina zielna z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodząca z Europy i Azji. Znana z lawendowo-fioletowych kłosów kwiatowych i srebrzystoszarego ulistnienia, jest ceniona w ogrodach za długi sezon kwitnienia, odporność na suszę oraz nieodpartą atrakcyjność dla kotów. Doskonale rośnie w pełnym słońcu i przepuszczalnych glebach, co czyni ją idealną rośliną do rabat, ogrodów skalnych oraz ogrodów dla zapylaczy.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.