Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3782 roślin
Wyświetlanie 2269-2304 z 3782
Trawa gwinejska
Megathyrsus maximus
Megathyrsus maximus, powszechnie znana jako trawa gwinejska, to duża bylinna trawa pochodząca z Afryki. Jest szeroko ceniona za swoją wytrzymałość, szybki wzrost oraz tworzenie gęstych kęp. Jej liście są długie i wąskolinijne, a kwiatostany tworzą otwarte, rozgałęzione wiechy. Choć należy do głównych tropikalnych roślin pastewnych na świecie, bywa również wykorzystywana w projektach rekultywacji terenów zdegradowanych oraz jako żywa bariera wizualna w dużych ogrodach.
Melaleuka bransoletkowata
Melaleuca armillaris
Melaleuka bransoletkowata (Melaleuca armillaris), powszechnie znana jako mirt miodowy, to duży wiecznie zielony krzew lub małe drzewo pochodzące z południowej Australii (Australia Południowa, Wiktoria, Tasmania). Może osiągać od 4,6 do 9 metrów wysokości przy podobnej rozpiętości korony. Charakteryzuje się szarą, papierową korą, która łuszczy się pasmami, drobnym, igiełkowatym ulistnieniem o intensywnie zielonym kolorze oraz spektakularnymi, cylindrycznymi kłosami kremowobiałych kwiatów przypominających szczotki do butelek, które kwitną wiosną i latem. Jej nazwa gatunkowa „armillaris” (z łaciny: bransoletka) nawiązuje do pierścieniowatego układu torebek nasiennych wzdłuż pędów. Jest to roślina niezwykle wytrzymała, odporna na suszę, wiatr, zasolenie oraz zanieczyszczenie powietrza, co czyni ją doskonałym wyborem na wiatrochrony lub żywopłoty w ogrodach śródziemnomorskich i nadmorskich. Obfite kwitnienie przyciąga ptaki miodojady, rodzime pszczoły i liczne inne zapylacze. Jej olejek eteryczny, bogaty w 1,8-cyneol, posiada właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybicze potwierdzone badaniami naukowymi.
Kuflik cytrynowy
Melaleuca citrina
Melaleuca citrina, znana powszechnie jako kuflik cytrynowy lub kallistemon, to krzewiaste drzewo pochodzące z Australii, należące do rodziny mirtowatych (Myrtaceae). Charakteryzuje się charakterystycznymi czerwonymi kwiatami w kształcie szczotki do butelek, które pojawiają się głównie latem i przyciągają ptaki oraz motyle. Liście są wiecznie zielone, lancetowate i po roztarciu wydzielają przyjemny, cytrusowy aromat. Gatunek ten jest niezwykle odporny na suszę po zadomowieniu i rośnie szybko przy odpowiednim przycinaniu.
Kalistemon wierzbowy
Melaleuca viminalis
Kalistemon wierzbowy (Melaleuca viminalis) to szybko rosnący, zimozielony krzew lub małe drzewo pochodzące z wschodniej Australii, cenione za swoje wdzięczne, zwisające gałęzie i żywe, karmazynowo-czerwone kwiatostany w kształcie szczotki do butelek, które kwitną od wiosny do lata. Jego wąskie, skórzaste liście tworzą miękką, płaczącą koronę, która przyciąga kolibry, pszczoły i motyle. Odporny i łatwy w utrzymaniu po zadomowieniu, dobrze rośnie w ciepłym klimacie jako soliter, żywopłot lub roślina osłonowa.
Pszeniec gajowy
Melampyrum nemorosum
Pszeniec gajowy (Melampyrum nemorosum) to efektowna, jednoroczna, półpasożytnicza roślina polna występująca naturalnie w europejskich lasach i na ich obrzeżach, od Europy Środkowej po Wschodnią. Jest natychmiast rozpoznawalny dzięki swojej dramatycznej, dwukolorowej szacie: rurkowatym, złocistożółtym kwiatom osadzonym wśród jaskrawych, fioletowoniebieskich przysadek górnych – to połączenie jest tak charakterystyczne, że w wielu językach europejskich zyskało ludową nazwę „Dzień i noc”. Jako fakultatywny półpasożyt korzeniowy z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae), pobiera dodatkową wodę i minerały od sąsiednich roślin żywicielskich (zazwyczaj traw, turzyc lub zielnych gatunków leśnych) za pomocą ssawek (haustoriów), jednocześnie przeprowadzając fotosyntezę. W tradycji słowiańskiej roślina ta znana jest jako „Iwan da Maria”, co symbolizuje jedność przeciwieństw: żółte kwiaty reprezentują pierwiastek męski (Iwan), a fioletowe przysadki – żeński (Maria). Zazwyczaj osiąga wysokość 15–50 cm, preferując wilgotne, bogate w próchnicę, lekko kwaśne gleby w siedliskach półcienistych, takich jak obrzeża lasów, zarośla i skraje muraw wapiennych.
Ciemnobiałka brodawkowatotrzonowa
Melanoleuca verrucipes
Melanoleuca verrucipes, powszechnie znana jako ciemnobiałka brodawkowatotrzonowa, to charakterystyczny grzyb wyróżniający się białym kapeluszem oraz trzonem pokrytym ciemnymi, brodawkowatymi łuskami lub ziarnistościami. Zazwyczaj pojawia się w ogrodach, parkach i na obszarach bogatych w kompost. W przeciwieństwie do wielu innych gatunków z rodzaju Melanoleuca, tekstura jej trzonu sprawia, że jest ona łatwo rozpoznawalna dla mikologów.
Miodla pospolita
Melia azedarach
Miodla pospolita to szybko rosnące drzewo liściaste, cenione za zaokrągloną koronę z pierzastymi liśćmi oraz pachnące grona liliowych kwiatów pojawiające się wiosną. Pochodzi z Azji i Australii, a obecnie jest naturalizowana w ciepłych regionach całego świata. Dobrze znosi upał, suszę i ubogie gleby, co czyni ją odpornym i niewymagającym drzewem cieniodajnym. Wszystkie części rośliny, a zwłaszcza żółte owoce, są toksyczne po spożyciu, dlatego należy ją sadzić z dala od dzieci i zwierząt.
Nostrzyk biały
Melilotus albus
Nostrzyk biały (Melilotus albus) to jednoroczna lub dwuletnia roślina zielna z rodziny bobowatych (Fabaceae), pochodząca z Eurazji, a obecnie szeroko rozprzestrzeniona w strefach umiarkowanych całego świata. Roślina może osiągać do 2 metrów wysokości i wytwarza długie, wąskie grona drobnych, białych kwiatów o subtelnym, słodkim zapachu kumaryny. Dzięki głębokiemu korzeniowi palowemu jest wyjątkowo odporna na suszę i poprawia strukturę gleby poprzez wiązanie azotu we współpracy z bakteriami z rodzaju Rhizobium.
Nostrzyk żółty
Melilotus officinalis
Nostrzyk żółty (Melilotus officinalis) to dwuletnia roślina zielna z rodziny Fabaceae (bobowatych), pochodząca z Europy i Azji, obecnie naturalizowana w większości świata. Tworzy silnie rozgałęzione łodygi osiągające około 1,5 m wysokości, z trójlistkowymi liśćmi i małymi, żółtymi, aromatycznymi kwiatami zebranymi w grona, które są często odwiedzane przez pszczoły. Posiada głęboki korzeń palowy, wiąże azot w glebie dzięki symbiozie z rizobiami i jest szeroko stosowana jako zielony nawóz oraz roślina miododajna.
Melisa lekarska
Melissa officinalis
Melisa lekarska (Melissa officinalis) to wieloletnie aromatyczne zioło z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodzące z basenu Morza Śródziemnego i południowej Europy. Ceniona za delikatny cytrynowy zapach, jest szeroko uprawiana w celach leczniczych, kulinarnych i ozdobnych. Jej ciemnozielone liście są bogate w olejki eteryczne o właściwościach uspokajających, przeciwutleniających i przeciwwirusowych.
Kaktus Turecki Kaptur
Melocactus zehntneri
Melocactus zehntneri, powszechnie znany jako Kaktus Turecki Kaptur, jest kulistym kaktusem rodzimym dla biomu Caatinga w północno-wschodniej Brazylii. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest cephalium — cylindryczna struktura z białych szczecinek i wełny, rozwijająca się na szczycie rośliny dopiero w jej dojrzałości, z której wyrastają drobne różowe kwiaty i czerwone owoce. Jest doskonale przystosowany do surowych warunków jednego z najbardziej suchych ekosystemów Brazylii.
Melochia kutnerowata
Melochia tomentosa
Melochia kutnerowata (Melochia tomentosa) to wieloletni krzew z rodziny ślazowatych (Malvaceae), pochodzący z suchych i półpustynnych obszarów tropikalnej oraz subtropikalnej Ameryki, od południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych po Amerykę Południową. Osiąga wysokość od 0,3 do 2,5 metra, a jego łodygi i jajowate liście pokryte są gęstym, białawym kutnerem, który nadaje roślinie aksamitny wygląd. Wytwarza małe kwiaty o barwie od różowej do fioletowej, zebrane w kątach liści. Kwitnienie przypada głównie na okres od wiosny do jesieni, przyciągając liczne zapylacze, takie jak motyle i dzikie pszczoły. Owocem jest piramidalna, oskrzydlona torebka, co stanowi cechę charakterystyczną tego rodzaju. W naturze rośnie na poboczach dróg, skalistych zboczach, w zaroślach kserofitycznych i suchych lasach, od poziomu morza do 1600 m n.p.m.
Miesięcznik
Menispermum canadense
Menispermum canadense, powszechnie znany jako miesięcznik lub miesięcznik kanadyjski, to silne, zrzucające liście pnącze pochodzące ze wschodniej Ameryki Północnej, rozciągające się od południowej Kanady po północną Florydę i na zachód po Manitobę i Teksas. Rośnie w wilgotnych zaroślach, na skrajach lasów i brzegach strumieni, pnąc się na wysokość do 6 metrów. Duże, sercowate do dłoniasto klapowanych liście (5–20 cm szerokości) są jego najbardziej rozpoznawalną cechą. Późną wiosną i wczesnym latem (maj–sierpień) wytwarza małe, niepozorne, zielonkawo-białe do żółtawo-zielonych kwiaty w zwisających wiechach. Po nich jesienią pojawiają się grona niebiesko-czarnych, winogronopodobnych pestkowców, z których każdy zawiera pojedyncze, charakterystyczne nasiono w kształcie półksiężyca — źródło nazwy zwyczajowej. UWAGA: wszystkie części rośliny, zwłaszcza owoce, są silnie toksyczne. Alkaloid daurycyna powoduje drgawki i może być śmiertelny; owoce spowodowały zgony u dzieci, które pomyliły je z dzikimi winogronami.
Mięta (rodzaj)
Mentha
Mentha to rodzaj aromatycznych ziół z rodziny Lamiaceae, powszechnie uprawianych ze względu na zastosowania kulinarne i lecznicze. Obejmuje miętę pieprzową (M. piperita) oraz miętę zieloną (M. spicata). Mięta rośnie bujnie i może stać się inwazyjna na grządkach ogrodowych.
Mięta pieprzowa
Mentha × piperita
Mięta pieprzowa (Mentha × piperita) to mieszańcowe zioło aromatyczne, będące krzyżówką mięty wodnej (Mentha aquatica) i mięty zielonej (Mentha spicata), należące do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Jest jednym z najszerzej uprawianych ziół na świecie, cenionym za intensywnie orzeźwiający aromat mentolowy oraz szerokie zastosowanie w medycynie i kuchni. Roślina rozprzestrzenia się intensywnie za pomocą podziemnych rozłogów.
Mięta jabłkowa
Mentha × rotundifolia
Mięta jabłkowa (Mentha × rotundifolia) to silnie rosnąca, wieloletnia hybryda z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), będąca naturalną krzyżówką Mentha suaveolens i Mentha longifolia. Charakteryzuje się miękkimi, zaokrąglonymi, omszonymi liśćmi, które po roztarciu wydzielają przyjemny, owocowy zapach jabłek. Znana z szybkiego rozprzestrzeniania się za pomocą podziemnych kłączy, jest popularnym i łatwym w uprawie ziołem kulinarnym i aromatycznym, idealnym do ogrodów oraz uprawy w pojemnikach.
Mięta nadwodna
Mentha aquatica
Mentha aquatica, znana jako mięta nadwodna, to aromatyczna bylina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodząca z Europy, Afryki Północnej i zachodniej Azji. Rośnie naturalnie na brzegach stawów, strumieni, w rowach i na podmokłych łąkach, gdzie jej czworokątne łodygi oraz owalne, ząbkowane liście szybko rozprzestrzeniają się za pomocą płożących rozłogów. Od połowy lata do jesieni wytwarza gęste okółki małych kwiatów o barwie od różowej do liliowej na szczytach pędów, które przyciągają pszczoły, motyle i inne zapylacze. Cała roślina wydziela intensywny, mentolowy zapach po dotknięciu lub rozgnieceniu.
Mięta polna
Mentha arvensis
Mięta polna (Mentha arvensis) to aromatyczna bylina z rodziny Lamiaceae, pochodząca z umiarkowanych stref klimatycznych Eurazji i Ameryki Północnej. Znana z intensywnego zapachu mentolu, jest szeroko stosowana w kuchni, tradycyjnej medycynie oraz jako naturalny środek odstraszający owady. Roślina intensywnie rozrasta się za pomocą podziemnych rozłogów i może stać się inwazyjna, jeśli nie zostanie odpowiednio ograniczona.
Mięta długolistna
Mentha longifolia
Mentha longifolia, znana jako mięta długolistna lub mięta końska, to silnie rosnąca bylina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodząca z Europy, Azji i Afryki. Osiąga do 120 cm wysokości, posiada lancetowate, szarozielone liście pokryte srebrzystymi, jedwabistymi włoskami. Latem wytwarza gęste kłosy kwiatów o barwie od jasnoliliowej do malwowej, które są bardzo atrakcyjne dla zapylaczy. Charakteryzuje się intensywnym miętowym zapachem oraz długą historią zastosowań kulinarnych i leczniczych.
Mięta polej
Mentha pulegium
Mięta polej (Mentha pulegium) to szybko rosnąca, wieloletnia roślina aromatyczna z rodziny jasnotowatych, pochodząca z regionu Morza Śródziemnego, Europy i Afryki Północnej. Posiada małe, miętowe liście i liliowe kwiaty zebrane w gęste okółki, które pojawiają się latem. Uwaga: zawiera pulegon, substancję toksyczną w formie skoncentrowanej (olejek eteryczny) — nie powinna być spożywana, szczególnie przez kobiety w ciąży, dzieci i zwierzęta domowe.
Mięta
Mentha sp
Mięta (Mentha sp) to rodzaj aromatycznych bylin z rodziny Lamiaceae, pochodzących z Europy i Azji. Ceniona za orzeźwiający zapach i intensywny smak, jest powszechnie uprawiana w ogrodach, doniczkach i przydomowych ogródkach ziołowych. Rozprzestrzenia się energicznie poprzez podziemne rozłogi i może stać się inwazyjna, jeśli nie zostanie odpowiednio ograniczona. Jej liście stosuje się świeże lub suszone w kuchni, medycynie ludowej i aromaterapii.
Mięta zielona
Mentha spicata
Mięta zielona (Mentha spicata) to aromatyczna bylina z rodziny jasnotowatych, pochodząca z Europy i regionu Morza Śródziemnego. Znana ze swojego świeżego i lekko słodkiego aromatu, jest szeroko uprawiana na całym świecie zarówno do celów kulinarnych, jak i leczniczych. Roślina rośnie energicznie dzięki podziemnym kłączom i może stać się inwazyjna, jeśli nie zostanie ograniczona. Jej wzniesione łodygi i ząbkowane, jasnozielone liście wytwarzają latem kłosy liliowych lub białych kwiatów, które przyciągają pszczoły i motyle.
Mięta ananasowa
Mentha suaveolens
Mentha suaveolens, znana jako mięta ananasowa lub mięta jabłkowa, to aromatyczna bylina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodząca z południowej i zachodniej Europy oraz regionu Morza Śródziemnego. Tworzy niskie, rozłożyste kępy miękkich, aksamitnych i zaokrąglonych liści o słodkim, owocowym zapachu przypominającym jabłko lub ananas. Rozprzestrzenia się energicznie za pomocą podziemnych rozłogów. Latem pojawiają się drobne kłosy białych lub bladoróżowych kwiatów, które przyciągają pszczoły i inne zapylacze.
Mięta pieprzowa
Mentha x piperita
Mięta pieprzowa (Mentha x piperita) to naturalna hybryda mięty nadwodnej (M. aquatica) i mięty zielonej (M. spicata), uprawiana od wieków ze względu na intensywny aromat mentolu i niezwykłe właściwości lecznicze. Ta silnie rosnąca bylina charakteryzuje się jajowatymi, ostro ząbkowanymi, ciemnozielonymi liśćmi, które po dotknięciu uwalniają charakterystyczny chłodny, orzeźwiający zapach. Pod koniec lata wytwarza małe, jasnofioletowe lub różowe kwiaty zebrane w gęste kłosy na szczytach pędów, przyciągając zapylacze. Szybko rozprzestrzeniająca się za pomocą podziemnych kłączy, mięta pieprzowa jest jedną z najczęściej stosowanych roślin aromatycznych na świecie.
Szczyr trwały
Mercurialis
Wieloletnia roślina zielna z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodząca z Europy, Azji i Północnej Afryki. Rośnie w zacienionych siedliskach lasów dębowych i bukowych, tworząc gęste dywany na ziemi. Wszystkie części rośliny są trujące.
Szczyr roczny
Mercurialis annua
Jednoroczna roślina zielna z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodząca z regionu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu. Jest chwastem pól uprawnych, ogrodów, poboczy dróg i nieużytków. Zazwyczaj osiąga 30–50 cm wysokości, wyjątkowo do 1 metra. Łodyga jest wzniesiona i rozgałęziona. Liście naprzeciwległe, lancetowate z piłkowanymi brzegami, o długości 3–6 cm. Roślina dwupienna: kwiaty męskie żółtawe zebrane w kłosy, kwiaty żeńskie zielone, wyrastające pojedynczo. Owocem jest torebka o brodawkowatej powierzchni.
Meryta
Meryta
Meryta to rodzaj obejmujący około 28 gatunków wiecznie zielonych drzew i krzewów z rodziny araliowatych (Araliaceae), pochodzących z subtropikalnych i tropikalnych wysp Oceanu Spokojnego. Największą różnorodność wykazują w Nowej Kaledonii, a kolejne gatunki pochodzą z Nowej Zelandii (M. sinclairii, znana jako „puka”), wyspy Norfolk i Markizów. Jest to profil pielęgnacyjny na poziomie rodzaju, ponieważ większość gatunków Meryta ma podobne nawyki wzrostu i potrzeby. Są cenione za duże, błyszczące, pojedyncze liście, które nadają ogrodom i wnętrzom wyrazisty, tropikalny wygląd. Są to rośliny dwupienne (osobne osobniki męskie i żeńskie), szybko rosnące i odporne na nadmorski wiatr oraz zasolenie, ale wrażliwe na mróz i wymagające ochrony w chłodniejszym klimacie.
Kryształek
Mesembryanthemum
Kryształek (Mesembryanthemum) to rodzaj jednorocznych lub dwuletnich sukulentów z rodziny Aizoaceae, pochodzący z południowej i wschodniej Afryki. Słynie z błyszczących, pęcherzykowatych komórek naskórka, które pokrywają liście i łodygi, sprawiając wrażenie, jakby były pokryte kroplami lodu lub zamarzniętej rosy. Jest to halofit fakultatywny, zdolny do tolerowania gleb zasolonych i przełączania się między fotosyntezą C3 a metabolizmem kwasowym gruboszowatych (CAM) w warunkach stresu wodnego lub solnego. Jest szeroko uprawiany jako ozdobna roślina okrywowa w ogrodach nadmorskich i skalnych, a także wykorzystywany jako pożywienie i w medycynie tradycyjnej.
Aptenia Słoneczna
Mesembryanthemum cordifolium
Aptenia Słoneczna to wieloletni, płożący sukulent pochodzący z Południowej Afryki, znany z jasnych, mięsistych liści w kształcie serca. Jej kwiaty są małe, żywe i przypominają stokrotki – otwierają się wyłącznie pod wpływem bezpośredniego światła słonecznego. To roślina wyjątkowo odporna, idealna jako okrywa gruntu na nasłonecznionych stanowiskach lub do zdobienia wiszących doniczek, gdzie jej pędy mogą swobodnie zwisać.
Przypołudnik kryształowy
Mesembryanthemum crystallinum
Mesembryanthemum crystallinum, znany powszechnie jako przypołudnik kryształowy lub lodowiec, to płożący sukulent halofit pochodzący z piaszczystych wybrzeży i słonych mokradeł RPA, obecnie naturalizowany na wybrzeżach Morza Śródziemnego i w innych regionach o klimacie umiarkowanym. Jego liście i łodygi pokryte są lśniącymi, pęcherzykowatymi komórkami naskórka, które magazynują wodę i sól, nadając roślinie wygląd oszronionej lub pokrytej kroplami lodu. Uprawiany jest zarówno jako ozdobna roślina okrywowa, jak i warzywo dla smakoszy, cenione za soczyste, lekko słone liście spożywane na surowo lub po ugotowaniu.
Przypołudnik węzłowy
Mesembryanthemum nodiflorum
Mesembryanthemum nodiflorum, znany jako przypołudnik węzłowy, to płożąca się jednoroczna sukulenta z rodziny pryszczyrnicowatych (Aizoaceae). Pochodzi z obszarów przybrzeżnych Morza Śródziemnego, Makaronezji, południowej Afryki i Bliskiego Wschodu. Tworzy rozesłane dywany mięsistych, cylindrycznych liści pokrytych lśniącymi komórkami pęcherzykowatymi, które nadają roślinie charakterystyczny, oszroniony wygląd. Małe, białe lub bladożółte kwiaty pojawiają się od wiosny do lata. Roślina wykazuje dużą tolerancję na sól i suszę, rośnie na piaszczystych glebach przybrzeżnych, wydmach i obrzeżach słonych mokradeł. Została naturalizowana w częściach Australii i zachodnich Stanów Zjednoczonych.
Nieszpułka zwyczajna
Mespilus germanica
Nieszpułka zwyczajna (Mespilus germanica) to niewielkie drzewo liściaste lub duży krzew z rodziny różowatych, pochodzące z gór południowo-wschodniej Europy, Kaukazu i północnego Iranu. Rośnie powoli, tworząc rozłożystą, zaokrągloną koronę o wysokości i szerokości 4–8 m, z ciemnozielonymi, podłużnymi liśćmi, które jesienią przebarwiają się na rdzawy kolor. Jej pięciopłatkowe, białe lub bladoróżowe kwiaty otwierają się późno, w maju lub czerwcu, długo po tym, jak większość innych drzew owocowych zakończy kwitnienie. Brązowe owoce w kształcie jabłek nie dojrzewają na drzewie; muszą ulec procesowi ulęgania (zmięknąć pod wpływem mrozu lub przechowywania), zanim staną się słodkie i jadalne.
Metasekwoja chińska
Metasequoia glyptostroboides
Metasekwoja chińska (Metasequoia glyptostroboides) to szybko rosnące, duże drzewo iglaste zrzucające igły na zimę, pochodzące z górskich lasów środkowych Chin. Przez tysiąclecia uważana za wymarłą – znana jedynie ze skamieniałości – została ponownie odkryta w 1941 roku w prowincji Hubei, stając się jednym z najbardziej niezwykłych odkryć botanicznych XX wieku. Jest to jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju metasekwoja. Wiosną i latem zachwyca delikatnym, jasnozielonym igliwiem przypominającym liście paproci; jesienią, przed opadnięciem, igły przybierają olśniewające odcienie pomarańczu i miedzi. Pień dorosłych drzew pokrywa głęboko spękana, czerwonobrązowa kora. W ogrodach i parkach może osiągać do 30 metrów wysokości, zachowując elegancki, piramidalny pokrój.
Pohutukawa
Metrosideros excelsa
Metrosideros excelsa, powszechnie znana jako Pohutukawa lub Nowozelandzkie Drzewo Bożonarodzeniowe, to majestatyczne drzewo nadbrzeżne. Słynie z wybuchowego kwitnienia w postaci jaskrawoczerwonych kwiatów złożonych z długich pręcików, pojawiających się w szczycie lata. Jej liście są skórzaste, ciemnozielone na górnej powierzchni i pokryte gęstymi białymi włoskami na dolnej, co nadaje im srebrzyste zabarwienie. Jest to gatunek wyjątkowo odporny, zdolny do wzrostu na skalistych klifach i wytrzymujący silne słone wiatry.
Miconia albicans
Miconia albicans
Miconia albicans (znana w Brazylii jako Canela-de-velho) to krzew lub małe drzewo pochodzące z brazylijskiego regionu Cerrado, należące do rodziny zaczerniowatych (Melastomataceae). Może osiągać od 1 do 4 metrów wysokości, charakteryzując się skórzastymi liśćmi, których spodnia strona pokryta jest charakterystycznym białawym kutnerem. Jej białe lub kremowo-zielonkawe kwiaty pojawiają się w wiechach pod koniec pory suchej, z szczytem kwitnienia we wrześniu. Jest to gatunek pionierski, powszechny na obszarach cerrado i terenach niedawno przekształconych, szeroko znany w brazylijskiej medycynie ludowej dzięki wykorzystaniu liści do sporządzania naparów i maści przeciwzapalnych.
Micranthocereus
Micranthocereus
Micranthocereus to rodzaj kaktusów kolumnowych endemicznych dla Brazylii, obejmujący około dziesięciu gatunków występujących głównie w stanach Bahia i Minas Gerais, w środowiskach typu caatinga, campos rupestres oraz na wychodniach skalnych kwarcytu. Pędy są wzniesione, rozgałęzione u podstawy, pokryte niskimi żebrami i wełnistymi areolami, z których wyrastają białe do brązowych ciernie. Na szczycie starszych pędów tworzy się wełniste cefalium – biała, puszysta struktura, z której wyrastają kwiaty. Kwiaty są rurkowate, zazwyczaj białe, czasem żółtawe lub różowawe, otwierają się nocą i są zapylane przez nietoperze oraz ćmy, a następnie przekształcają się w kuliste, mięsiste owoce. Jest to roślina rustykalna, przystosowana do długich okresów suszy, intensywnego światła oraz ubogich, dobrze zdrenowanych gleb, ceniona przez kolekcjonerów kaktusów za swoją rzeźbiarską formę i odporność.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.