Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3796 roślin
Wyświetlanie 1945-1980 z 3796
Jatrofa dwupienna
Jatropha dioica
Jatrofa dwupienna (Jatropha dioica) to mały sukulentny krzew z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodzący z suchych, skalistych terenów od Teksasu, przez Meksyk, aż po Oaxaca. Jego łukowate, skórzaste, prawie bezlistne łodygi osiągają 30-90 cm wysokości i są wystarczająco elastyczne, aby można je było zawiązać w supeł bez łamania. Roślina powoli rozprzestrzenia się w niskie kolonie za pomocą podziemnych rozłogów i wytwarza małe białe kwiaty wiosną i wczesnym latem. Jej najbardziej charakterystyczną cechą jest mleczny sok, który jest przezroczysty do jasnożółtego, ale w kontakcie z powietrzem zmienia kolor na krwistoczerwony, co dało początek hiszpańskiej nazwie „sangre de drago” (krew smoka).
Jatrofa całobrzega
Jatropha integerrima
Jatrofa całobrzega (Jatropha integerrima) to wiecznie zielony krzew lub małe drzewo z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodzące z Kuby i Hispanioli na Karaibach. Przez niemal cały rok wytwarza czerwone, różowe lub białe kwiaty, które przyciągają kolibry i motyle. Jest rośliną mało wymagającą i odporną na suszę po zakorzenieniu, ale jest TOKSYCZNA: jej mleczny sok podrażnia skórę i oczy, a wszystkie części rośliny są trujące po spożyciu.
Roślina brzucha Buddy
Jatropha podagrica
Jatropha podagrica to efektowna sukulentowa roślina kaudeksowa, pochodząca z Ameryki Środkowej i południowego Meksyku. Jej charakterystyczna, nabrzmiała, butelkowata łodyga magazynuje wodę i składniki odżywcze, zapewniając wyjątkową odporność na suszę. Przez niemal cały rok roślina wytwarza intensywne, pomarańczowo-czerwone kwiaty zebrane w gęste kwiatostany na długich szypułkach, tworząc uderzający kontrast z dużymi, głęboko wcinanymi liśćmi. OSTRZEŻENIE: wszystkie części rośliny są silnie trujące dla ludzi, kotów i psów.
Jaumea mięsista
Jaumea carnosa
Jaumea mięsista (Jaumea carnosa) to niska bylina z rodziny astrowatych, która rośnie na nadmorskich solniskach, terenach zalewowych i u podnóża klifów morskich, od Kolumbii Brytyjskiej po północną Dolną Kalifornię. Rozprzestrzenia się za pomocą podziemnych kłączy i wypuszcza miękkie, różowawo-zielone łodygi o wysokości zazwyczaj od 15 do 35 cm, pokryte mięsistymi, wąskimi liśćmi, które przypominają przypołudnikowate. Od późnej wiosny do jesieni wytwarza małe, żółte koszyczki kwiatowe o średnicy około 2 cm. Roślina potrafi przetrwać w wodzie morskiej dzięki magazynowaniu soli w komórkach, co pozwala jej zajmować tereny, na których niewiele innych roślin jest w stanie przeżyć. Jest wykorzystywana w renowacji wybrzeży i kontroli erozji.
Joannesia princeps
Joannesia princeps
Joannesia princeps, znana powszechnie jako cutieira lub andá-açu, to duże drzewo liściaste z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), endemiczne dla Lasu Atlantyckiego we wschodniej Brazylii, od południowej Bahii po Espírito Santo i Minas Gerais. Może przekraczać 20 metrów wysokości, posiada rozłożystą koronę, szarawą korę i skrętoległe, dłoniaste liście z 3 do 5 jajowatymi lub eliptycznymi listkami. Wytwarza małe białe lub fioletowe kwiaty między zimą a wczesną wiosną, a następnie kuliste owoce pestkowe, które zawierają nasiona o dużej wartości leczniczej i przemysłowej. Gatunek ten jest sklasyfikowany jako narażony (Vulnerable) przez IUCN z powodu utraty siedlisk.
Orzech czarny
Juglans nigra
Juglans nigra, czyli orzech czarny, to duże drzewo liściaste pochodzące ze wschodnich i środkowych Stanów Zjednoczonych, cenione za ciemne, bogato usłojone drewno, jadalne orzechy oraz imponującą, dającą cień koronę. Dorosłe osobniki zazwyczaj osiągają 20–30 m wysokości, mają szeroką, zaokrągloną koronę i mogą żyć ponad sto lat. Pierzasto złożone liście, składające się z 15 do 23 lancetowatych listków, jesienią przebarwiają się na jasnożółto przed wczesnym opadnięciem, a głęboko bruzdowana kora o barwie od ciemnoszarej do brązowej nadaje starszym drzewom rustykalną, rzeźbiarską sylwetkę. Wiosną wraz z nowymi liśćmi pojawiają się niepozorne zielone bazie, a następnie okrągłe orzechy o grubej łupinie, które dojrzewają jesienią i barwią dłonie oraz podłoże na głęboki brąz. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tego gatunku jest allelopatia: jego korzenie, opadłe liście i łupiny orzechów uwalniają juglon – substancję, która hamuje wzrost lub zabija wiele roślin rosnących w pobliżu (w tym pomidory, azalie i borówki) w obrębie rzutu korony, dlatego zaleca się sadzenie go z dala od ogrodów warzywnych i rabat ozdobnych. Juglon i inne związki obecne w łupinach i trocinach mogą również podrażniać psy, a przede wszystkim są toksyczne dla koni, jeśli zostaną użyte jako ściółka. Mimo tych specyficznych cech, orzech czarny jest cennym drzewem dla fauny, stanowiąc pokarm dla wiewiórek i innych ssaków, a jego drewno należy do najbardziej pożądanych w Ameryce Północnej.
Orzech włoski
Juglans regia
Orzech włoski (Juglans regia) to drzewo liściaste z rodziny orzechowatych, dorastające do 20–30 metrów wysokości. Pochodzi z obszarów od Bałkanów po Azję Środkową, obecnie jest uprawiany na całym świecie ze względu na smaczne, bogate w olej owoce i cenne drewno. Charakteryzuje się szeroką, rozłożystą koroną oraz pachnącymi, nieparzystopierzastymi liśćmi. Wiosną kwitnie niepozornymi, zielonkawymi kwiatami zebranymi w kotki, zapylanymi przez wiatr.
Sit
Juncus
Sit to popularna nazwa roślin z rodzaju Juncus, szerokiej grupy kępowych bylin przypominających trawy, które rosną na bagnach, mokradłach i brzegach jezior na całym świecie. Sity wyróżniają się cylindrycznymi łodygami, bez wyraźnych liści, o zimozielonym lub półzimozielonym charakterze, tworzącymi wzniesione lub łukowate kępy. Latem na łodygach pojawiają się małe, brązowe lub zielonkawe kwiaty. Roślina rośnie powoli i jest łatwa w pielęgnacji, często wykorzystywana w ogrodach deszczowych, ogrodach bagiennych oraz w donicach przy zbiornikach wodnych.
Sit rozpierzchły
Juncus effusus
Sit rozpierzchły (Juncus effusus) to kosmopolityczna bylina terenów podmokłych z rodziny sitowatych (Juncaceae). Tworzy gęste, wzniesione kępy gładkich, cylindrycznych i trwałych łodyg pozbawionych właściwych liści, co nadaje roślinie charakterystyczną sylwetkę przypominającą pęk. Występuje naturalnie na brzegach jezior, bagien i rowów na całym świecie; sit jest prawdziwym hydrofitem, który toleruje stojącą wodę i jest szeroko stosowany w ogrodach wodnych, ogrodach deszczowych oraz projektach rekultywacji terenów podmokłych.
Jałowiec
Juniperus
Jałowiec (Juniperus) to rodzaj wiecznie zielonych drzew iglastych z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae), szeroko rozpowszechniony na półkuli północnej. Obejmuje 50–70 gatunków – od krzewów okrywowych po wysokie drzewa. Jałowce cieszą się wyjątkową popularnością w uprawie bonsai, szczególnie J. chinensis, J. procumbens, J. rigida i J. squamata.
Jałowiec chiński
Juniperus chinensis
Juniperus chinensis, powszechnie znany jako jałowiec chiński, to wiecznie zielony iglak rodzimy dla Chin, Mongolii, Korei i Japonii. Jest jednym z najpopularniejszych gatunków bonsai na świecie, cenionym za niezwykłą wytrzymałość, podatność na formowanie oraz charakterystyczne ulistnienie, które może być łuskowate (u roślin dorosłych) lub igłowate (u młodych osobników). Okazy rosnące w gruncie mogą osiągać imponujące wysokości, a gatunek oferuje setki odmian uprawnych, w tym Hetzii, Blue Point, Spartan oraz uwielbianą odmianę karłowatą Procumbens Nana.
Jałowiec pospolity
Juniperus communis
Jałowiec pospolity (Juniperus communis) to zimozielony krzew lub małe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae), o zasięgu okołobiegunowym, obejmującym Europę, Azję i Amerykę Północną. Wytwarza ciemnoniebieskie, mięsiste szyszkojagody, używane do produkcji ginu i jako przyprawa kulinarna.
Jałowiec płożący
Juniperus horizontalis
Juniperus horizontalis, powszechnie znany jako jałowiec płożący, to odporny, nisko rozrastający się wiecznie zielony iglak rodzimy dla Ameryki Północnej. Tworzy gęstą darń niebieskozielono-srebrzysto-niebieskiego ulistnienia przylegającego do podłoża, co czyni go znakomitą rośliną okrywową na skarpy, ogrody skalne i otwarte przestrzenie. Wykazując dużą tolerancję na mróz, suszę, zasolenie i ubogie gleby, należy do najbardziej wszechstronnych i odpornych iglastych w ogrodach klimatu umiarkowanego.
Jałowiec japoński ogrodowy
Juniperus procumbens
Juniperus procumbens, powszechnie znany jako jałowiec japoński ogrodowy, to niskopienne, wiecznie zielone drzewo iglaste pochodzące z południowej Japonii. Tworzy gęsty, kaskadowy kobierzec niebiesko-zielonego, igłowego listowia i jest bardzo ceniony w uprawie bonsai, szczególnie w kompaktowej odmianie 'Nana'. Doskonały jako roślina okrywowa, do ogrodów skalnych i stabilizacji skarp — najlepiej rośnie w pełnym słońcu przy znakomitym drenażu.
Jałowiec sabiński
Juniperus sabina
Juniperus sabina, powszechnie znany jako jałowiec sabiński, to nisko rosnący, rozłożysty iglak z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae), pochodzący z gór środkowej i południowej Europy, Kaukazu oraz części zachodniej Azji i Syberii. Zazwyczaj tworzy gęsty, płożący krzew osiągający około 1 do 2 metrów wysokości przy szerokości od 2 do 3 metrów lub więcej, choć niektóre formy mogą być półwzniesione. Łuskowate, niebiesko-zielone igliwie po rozgnieceniu wydziela silny, żywiczny zapach pochodzący z olejku eterycznego – sabinenu. Jako gatunek dwupienny, poszczególne rośliny są męskie lub żeńskie; rośliny żeńskie wytwarzają małe, przypominające jagody, niebiesko-czarne szyszkojagody. Wyjątkowo mrozoodporny i tolerancyjny na suszę po zakorzenieniu, jałowiec sabiński jest szeroko sadzony jako roślina okrywowa, na skarpach i w ogrodach skalnych ze względu na niskie wymagania pielęgnacyjne oraz tolerancję na ubogie, kamieniste lub zasadowe gleby. Wszystkie części rośliny są toksyczne po spożyciu, dlatego należy go sadzić z dala od dzieci i zwierząt domowych.
Jałowiec skalny
Juniperus scopulorum
Jałowiec skalny (Juniperus scopulorum) to wolno rosnąca, mrozoodporna, wiecznie zielona roślina iglasta, pochodząca z gór i podnóży zachodniej Ameryki Północnej, od Kolumbii Brytyjskiej i Alberty na południe przez Góry Skaliste do Arizony, Nowego Meksyku i zachodniego Teksasu. W zależności od odmiany, rośnie jako wąskie drzewo kolumnowe lub szeroki krzew, osiągając w naturze 9-12 m wysokości, z łuskowatymi, niebiesko-zielonymi do srebrzystych igłami i małymi, jagodopodobnymi, niebiesko-szarymi szyszkami. Wyjątkowo odporny na suszę, wiatr i mróz, dobrze rośnie w kamienistych, dobrze przepuszczalnych glebach i jest popularnym wyborem na wiatrołapy, żywopłoty i ogrody kserofityczne w strefach USDA 3a-7b.
Jałowiec łuskowaty
Juniperus squamata
Juniperus squamata, powszechnie znany jako jałowiec łuskowaty lub jałowiec himalajski, to nisko rosnący krzew iglasty pochodzący z pasm górskich Himalajów, Chin i Tajwanu. Jego najpopularniejsza odmiana uprawna 'Blue Star' jest ceniona za efektowne, niebieskoszare, igłowate liście oraz zwarty, kopułkowaty pokrój, co czyni go niezastąpionym elementem ogrodów skalnych, nasadzeń fundamentowych i nowoczesnych aranżacji krajobrazowych.
Jałowiec wirginijski
Juniperus virginiana
Juniperus virginiana, powszechnie znany jako jałowiec wirginijski, to wiecznie zielony iglak rodzimy dla wschodniej Ameryki Północnej. Drzewo to słynie z aromatycznego, trwałego i odpornego na gnicie drewna, często wykorzystywanego do produkcji skrzyń i szaf. Jego ulistnienie jest gęste, złożone z łuskowatych igieł pozostających zielonych przez cały rok, choć zimą mogą przybierać brązowe odcienie. Roślina wytwarza małe, niebieskawoniebieskie szyszki przypominające jagody, stanowiące ważne źródło pożywienia dla wielu gatunków ptaków.
Justycja / Roślina Krewetkowa (rodzaj)
Justicia
Justycja (Justicia) to duży rodzaj obejmujący około 600 gatunków z rodziny Acanthaceae, skupiający tropikalne i subtropikalne zioła oraz krzewy. Najpopularniejszymi roślinami ozdobnymi są Justicia brandegeeana (Roślina Krewetkowa) oraz Justicia carnea (Brazylijski Kwiat Pióropuszowy), cenione za charakterystyczne, barwne przysadki i kwiaty. Dobrze rosną jako rośliny doniczkowe oraz w ogrodach subtropikalnych.
Roślina Krewetka
Justicia brandegeeana
Justicia brandegeeana to tropikalny wiecznie zielony krzew pochodzący z Meksyku, należący do rodziny Acanthaceae. Jest powszechnie uprawiany jako roślina ozdobna ze względu na charakterystyczne, przypominające krewetki przysadki w kolorach od czerwonego po różowy i żółty, z których wyłaniają się małe białe kwiaty. Może osiągać do 90 cm wysokości i kwitnie niemal przez cały rok w ciepłym klimacie.
Lilia Zmartwychwstania
Kaempferia rotunda
Kaempferia rotunda, powszechnie znana jako Lilia Zmartwychwstania lub Tropikalny Krokus, to bylina zielna z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae), pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej, w tym z Indii i Mjanmy. Roślina ta słynie z zachwycających kwiatów w kolorach fioletu i bieli, które wyrastają wprost z ziemi jeszcze przed pojawieniem się liści każdej wiosny, tworząc magiczny widok przywodzący na myśl zmartwychwstanie. Szerokie, ozdobne liście zdobią dekoracyjne wzory w odcieniach zieleni. W okresie zimowym roślina przechodzi w pełny stan spoczynku, całkowicie zamierając do poziomu kłącza, by z wigorem odrodzić się w kolejnym sezonie.
Matka Milionów Hybrid
Kalanchoe × houghtonii
Kalanchoe × houghtonii to sukulentowy mieszaniec Kalanchoe daigremontiana i K. delagoensis, obu gatunków pochodzących z Madagaskaru. Powszechnie zwany Matką Milionów Hybrid, wytwarza dziesiątki drobnych siewek wzdłuż brzegów liści, które łatwo się ukorzeniają w każdym miejscu, gdzie opadną. Jest to szybko rosnąca, efektowna roślina ozdobna, jednak silnie toksyczna dla zwierząt domowych i ludzi, a w ciepłych klimatach potencjalnie inwazyjna.
Aksamitne Ucho Słonia
Kalanchoe beharensis
Kalanchoe beharensis to okazały sukulent pochodzący z południowego Madagaskaru, znany z dużych, aksamitnych, trójkątnych liści pokrytych miękkimi brązowymi lub srebrzystymi włoskami. W naturalnym środowisku może wyrastać w krzew przypominający drzewo, osiągający nawet 3 metry wysokości. Grube, filcowate liście nadają tej roślinie niemal surrealistyczny wygląd, czyniąc ją ulubienicą kolekcjonerów sukulentów. Pomimo egzotycznej aparycji jest wyjątkowo łatwa w pielęgnacji — świetnie znosi zaniedbanie i wymaga minimalnego podlewania.
Płonąca Katy
Kalanchoe blossfeldiana
Kalanchoe blossfeldiana to kwitnąca sukulenta pochodząca z Madagaskaru, znana z żywych, długotrwałych kwiatów pojawiających się jesienią i zimą. Jest rośliną łatwą w pielęgnacji, idealną dla początkujących.
Kalandywa
Kalanchoe calandiva
Kalandywa to seria odmian uprawnych o pełnych kwiatach należących do Kalanchoe blossfeldiana, pochodzącej z Madagaskaru. Jej bujne, różokształtne kwiaty z co najmniej 8 płatkami czynią ją jedną z najbardziej dekoracyjnych sukulentów dostępnych jako rośliny doniczkowe. Jest odporna i mało wymagająca – doskonale radzi sobie przy minimalnej pielęgnacji.
Kalanchoe rogata
Kalanchoe ceratophylla
Kalanchoe ceratophylla to wieloletnia sukulentna roślina pochodząca z tropikalnej Azji, której zasięg obejmuje subkontynent indyjski, południowe Chiny, Indochiny, Tajwan oraz Filipiny. Należy do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae) i wytwarza drobne, żółtozielone, dzwonkowate kwiaty zimą i wiosną. Jest ceniona jako roślina ozdobna oraz ze względu na tradycyjne zastosowania lecznicze – jest odporna na suszę i łatwa w uprawie.
Matka Tysięcy
Kalanchoe daigremontiana
Kalanchoe daigremontiana, znana jako Matka Tysięcy, to fascynujący sukulent pochodzący z Madagaskaru. Słynie z wytwarzania maleńkich roślin potomnych wzdłuż brzegów swoich mięsistych, lancetowatych liści — każda z nich potrafi samodzielnie odpaść i się ukorzenić. To roślina odporna i niewymagająca, która najlepiej rośnie przy minimalnej pielęgnacji. Jest łagodnie toksyczna i może stać się inwazyjna na zewnątrz w ciepłym klimacie.
Matka Milionów
Kalanchoe delagoensis
Kalanchoe delagoensis, powszechnie znana jako Matka Milionów lub Roślina Żyrandolowa, to efektowna sukulentka pochodząca z Madagaskaru. Znana również pod synonimem Bryophyllum delagoense, ta szybko rosnąca roślina słynie z wytwarzania maleńkich roślin potomnych wzdłuż krawędzi swoich rurkowatych, nakrapianych liści — jest to forma rozmnażania wegetatywnego, która sprawia, że roślina rozmnaża się wyjątkowo intensywnie. Wyprostowane łodygi mogą osiągać 120 cm wysokości, a zimą i wiosną wieńczą je grona zwisających, rurkowatych kwiatów w kolorze pomarańczowo-czerwonym. Ze względu na agresywne rozprzestrzenianie się za pośrednictwem tych roślin potomnych, gatunek ten jest klasyfikowany jako chwast inwazyjny w Australii, na Florydzie, w Republice Południowej Afryki oraz na kilku wyspach Pacyfiku.
Kalanchoe gęstokwiatowe
Kalanchoe densiflora
Kalanchoe densiflora, znane jako kalanchoe gęstokwiatowe, to wieloletni sukulent pochodzący z południowej Afryki. Tworzy wzniesioną, nagą roślinę o grubych, mięsistych liściach o podłużnym kształcie. Wytwarza wysokie pędy z gęstymi gronami rurkowatych kwiatów o barwie od żółtej do pomarańczowej, kwitnąc głównie zimą i wiosną. Cenione za odporność na suszę i łatwość w uprawie, najlepiej rośnie w jasnym świetle i dobrze przepuszczalnej glebie, stanowiąc doskonały wybór na słoneczne parapety, do ogrodów skalnych oraz do kształtowania krajobrazu w ciepłym klimacie.
Kalanchoe wełnista
Kalanchoe eriophylla
Kalanchoe eriophylla, znana jako kalanchoe wełnista, to karłowaty, gęsto rozgałęziony sukulent z rodziny gruboszowatych, pochodzący z Madagaskaru. Każda część rośliny pokryta jest gęstym kutnerem białych, srebrzystych włosków, które chronią liście przed silnym słońcem i utratą wody, tworząc zwartą kępę. W chłodniejszym sezonie wytwarza małe kwiaty o barwie od różowej do fioletowej.
Lawenda Skalopiasta
Kalanchoe fedtschenkoi
Wieloletni krzewiasto-sukulentowy gatunek pochodzący z Madagaskaru, znany z mięsistych, niebieskoszarych liści z falistymi krawędziami, które pod wpływem intensywnego nasłonecznienia zabarwiają się na różowo. Zimą roślina wytwarza piękne grona zwisających, dzwonkowatych kwiatów.
Kalanchoe choinkowe
Kalanchoe laciniata
Kalanchoe laciniata, powszechnie znane jako kalanchoe choinkowe, to efektowny sukulent pochodzący z tropikalnej Afryki i Półwyspu Arabskiego. Wytwarza głęboko powcinane, przypominające paprocie zielone liście, które nadają mu sylwetkę przypominającą drzewko, co przyczyniło się do powstania jego świątecznej nazwy zwyczajowej. Wiosną i latem zakwita skupiskami rurkowatych, żółtych lub pomarańczowych kwiatów, które przyciągają zapylacze.
Kalanchoe Wielka Mama
Kalanchoe laetivirens
Kalanchoe laetivirens, powszechnie znane jako Wielka Mama lub Matka Tysięcy, to sukulent pochodzący z Madagaskaru, należący do rodziny Crassulaceae. Na brzegach jego błyszczących, zielonych liści tworzą się niezliczone małe sadzonki, które opadają i łatwo się ukorzeniają — stąd pochodzi jego popularna nazwa. Kwitnie zimą i wczesną wiosną, wydając małe kwiaty w odcieniach różu, czerwieni lub pomarańczy.
Kalanchoe mleczna
Kalanchoe laxiflora
Kalanchoe laxiflora, znana powszechnie jako kalanchoe mleczna lub kalanchoe dzwonkowa, to urokliwy wieloletni sukulentny krzew pochodzący z centralnego Madagaskaru. Wytwarza grona delikatnych, zwisających kwiatów w kształcie dzwonków w odcieniach różu, koralu i pomarańczy na smukłych, łukowatych łodygach. Mięsiste, niebieskozielone liście są często obrzeżone czerwienią, a roślina swobodnie produkuje drobne roślinki potomne (bulwilki) wzdłuż brzegów liści — cecha zwana wiwarią — co sprawia, że jest łatwa w rozmnażaniu. Ten zwarty sukulet doskonale rośnie w jasnym świetle i suchych warunkach, co czyni go doskonałym wyborem na nasłonecznione parapety, ogrody skalne i ogrody kserofityczne.
Kalanchoe długokwiatowa
Kalanchoe longiflora
Kalanchoe longiflora to zwarty krzewiasty sukulent z rodziny gruboszowatych, pochodzący z klifów skalnych i łupkowych zboczy dorzecza rzeki Tugela w KwaZulu-Natal w RPA. Dorasta do około 40 cm wysokości, charakteryzując się płożącymi, czworokątnymi mięsistymi łodygami oraz niebieskawo-szarozielonymi liśćmi w kształcie muszli, które w silnym słońcu często przebarwiają się na różowo lub karminowo. Od jesieni do zimy wytwarza grona rurkowatych, żółtych kwiatów. Jako gatunek naskalny (kremnofit), posiada kruche łodygi, które łatwo się łamią i ukorzeniają z odłamanych fragmentów, co jest przystosowaniem do obrywów skalnych i erozji. Roślina jest odporna na suszę i upał, ale wrażliwa na mróz i nadmierne podlewanie.
Roślina Naleśnikowa
Kalanchoe luciae
Kalanchoe luciae, powszechnie znana jako roślina naleśnikowa lub roślina wiosełkowa, to efektowna sukulenta pochodząca z południowej Afryki. Tworzy duże, płaskie, okrągłe liście ułożone w rozetę — niczym stos naleśników. Liście są bladozielone z srebrzystym odcieniem, lecz pod wpływem intensywnego nasłonecznienia lub chłodnych temperatur zimowych nabierają wyrazistych czerwonych lub różowych obrzeży, co czyni z niej wyjątkowo ozdobny okaz.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.