Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3797 roślin
Wyświetlanie 1837-1872 z 3797
Hoja Sweetheart
Hoya kerrii
Hoya kerrii to urocza tropikalna pnącz pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej, znana ze swoich grubych, sercowatych, sukulentowych liści. Ten wolno rosnący epifit wytwarza wonące kwiaty w kształcie gwiazdy zebrane w grona i jest ceniony jako symbol miłości i uczucia.
Hoja cynamonowa
Hoya lacunosa
Hoya lacunosa to zwarta tropikalna pnącze pochodząca z lasów deszczowych Malezji i Indonezji. Ceniona za intensywnie słodki, cynamonowy zapach — najsilniejszy o zmierzchu i w nocy — tworzy gęste skupiska drobnych, gwiazdkowatych białych kwiatów. Popularna i wdzięczna roślina doniczkowa, szczególnie wśród kolekcjonerów hoi.
Hoya piękna
Hoya lanceolata
Hoya lanceolata to epifityczny krzew z rodziny toinowatych (Apocynaceae), występujący naturalnie na drzewach w lasach Himalajów, od Kumaonu i Nepalu po północno-wschodnie Indie, Bangladesz, Mjanmę, południowo-środkowe Chiny i Wietnam, na wysokościach od 1000 do 2000 m n.p.m. Pędy są cienkie, zwisające, a młode przyrosty pokryte krótkimi włoskami. Liście są małe, lancetowate, mięsiste i skórzaste, o długości od 1,5 do 6 cm. Od późnej wiosny do końca lata roślina wytwarza zwisające baldachy małych, woskowatych kwiatów w kształcie gwiazdek, białych z różowym lub fioletowym środkiem, pachnących głównie wieczorem. Roślina dostępna w handlu to zazwyczaj podgatunek bella, znany jako Hoya bella, który otrzymał nagrodę Garden Merit od Royal Horticultural Society i bywa traktowany jako odrębny gatunek.
Hoja Memoria
Hoya memoria
Hoya memoria, znana również pod synonimem Hoya gracilis, to epifityczna pnącz zwisająca, pochodząca z Filipin. Charakteryzuje się ciemnozielonymi, zaostrzonymi, lekko sukulentnymi liśćmi o wyraźnej, woskowej teksturze. Uwielbiają ją miłośnicy roślin doniczkowych – wiosną i latem wytwarza grona puszystych, gwiazdkowatych kwiatów w kolorze malinowego różu o słodkim, karmelowym zapachu. Pnący pokrój sprawia, że doskonale nadaje się do koszy wiszących i półek.
Hoja Woskowa Obovata
Hoya obovata
Hoya obovata to tropikalny epifityczny pnącz pochodzący z lasów deszczowych Indii, Indonezji i Fidżi. Ceniony jest za grube, woskowe, okrągłe do owalnych, ciemnozielone liście często ozdobione srebrzystymi plamkami. Wytwarza słodko pachnące, gwiaździste różowe kwiaty zebrane w kuliste baldachogrona z czerwonawą koroną pośrodku.
Woskownica pnąca
Hoya pubicalyx
Hoya pubicalyx to bujnie rosnąca tropikalna roślina pnąca, pochodząca z Filipin, ceniona za błyszczące, lancetowate liście oraz spektakularne, ciemnoróżowe do głębokoczerwonego kwiaty w kształcie gwiazd, zebrane w kuliste baldachogrona. Kwiaty wydzielają słodki, przyjemny zapach i pojawiają się wielokrotnie na tych samych ostrogach, co czyni z niej długowieczną kwitnącą roślinę doniczkową. Jest jedną z najpopularniejszych hoi w uprawie, dzięki niezawodnemu kwitnieniu i łatwości pielęgnacji.
Hoya Burtoniae
Hoya sp. aff. burtoniae
Hoya sp. aff. burtoniae to epifit o płożącym pokroju i omszonych liściach, blisko spokrewniony z Hoya burtoniae, pochodzący z lasów Filipin. Jego małe, aksamitne liście w kształcie migdałów nabierają głębokiego, bordowoczerwonego koloru w jasnym świetle. Dojrzałe pnącza nagradzają cierpliwych hodowców klastrami maleńkich, puszystych, gwiaździstych kwiatów z czerwono-złotym przykoronkiem i słodkim, miodowym zapachem. Uprawiana w wiszącym koszu lub na kratce, stanowi efektowny i niewymagający dodatek do każdego jasnego wnętrza.
Huernia
Huernia
Huernia to rodzaj niskich, kępiastych sukulentów pochodzących ze wschodniej i południowej Afryki, cenionych za miękkie, ząbkowane pędy przypominające ogórki oraz niezwykłe kwiaty w kształcie gwiazdy. Najpowszechniej uprawiany gatunek, Huernia zebrina, wytwarza kremowo-żółte kwiaty ozdobione bordowymi pasami przypominającymi zebrę oraz błyszczącym, pierścieniowatym środkiem, który przypomina cukierek „lifesaver” (koło ratunkowe) – stąd jego potoczna nazwa. Podobnie jak inni przedstawiciele podrodziny toinowatych (Apocynaceae, Asclepiadoideae), jej kwiaty wydzielają słaby zapach padliny, aby przyciągnąć zapylające je muchy.
Czerwony Kwiat Smoka
Huernia schneideriana
Huernia schneideriana to fascynująca sukulentna roślina pochodząca ze wschodniej Afryki. Wyróżnia się szarozielonymi, cylindrycznymi łodygami z wyraźnymi ząbkami wzdłuż krawędzi. Jej kwiaty stanowią główną atrakcję: małe, dzwonkowate lub gwiazdkowate, z aksamitnym wnętrzem w ciemnoczerwonym lub intensywnym bordowym kolorze. Jest rośliną nisko rosnącą lub lekko zwisającą, co czyni ją idealną do doniczek wiszących lub kolekcji sukulentów w niewielkich przestrzeniach.
Huernia pasiasta
Huernia zebrina
Huernia zebrina, powszechnie znana jako huernia pasiasta, to nisko rosnący sukulent z rodziny toinowatych (Apocynaceae), pochodzący z południowej Afryki (Namibii, Botswany, RPA, Zimbabwe i Mozambiku). Jej ząbkowane, czworokątne pędy tworzą gęste maty, a od późnej wiosny do lata roślina wytwarza uderzające kwiaty w kształcie gwiazdy z wypukłym, błyszczącym, czerwono-kremowym pierścieniem w centrum, który przypomina cukierek typu „life-saver”. Kwiaty wydzielają słaby zapach padliny, aby przyciągnąć zapylające je muchówki.
Chmiel zwyczajny
Humulus lupulus
Chmiel zwyczajny (Humulus lupulus) to silnie rosnące, wieloletnie pnącze z rodziny konopiowatych (Cannabaceae), naturalnie występujące w Europie, Azji Północnej i Ameryce Północnej. Znany jest z imponującego tempa wzrostu – w optymalnych warunkach pędy mogą przyrastać do 18 cm na dobę wczesnym latem, a roślina może osiągnąć 6–8 metrów długości w ciągu jednego sezonu wegetacyjnego. Jest to roślina dwupienna: osobniki żeńskie wytwarzają charakterystyczne kwiatostany w kształcie szyszek, bogate w substancje goryczkowe (humulony i lupulony) oraz olejki eteryczne. Szyszki te są niezbędne w piwowarstwie, nadając piwu goryczkę, aromat i właściwości konserwujące. Chmiel jest również od setek lat stosowany w medycynie ludowej, szczególnie jako środek uspokajający.
Hiacyntoid hiszpański
Hyacinthoides hispanica
Hiacyntoid hiszpański (Hyacinthoides hispanica) to bulwiasta bylina wieloletnia pochodząca z Półwyspu Iberyjskiego, ceniona za zwisające, dzwonkowate kwiaty w odcieniach błękitu, lawendy, różu lub bieli, kwitnące od połowy do końca wiosny. Łatwo naturalizuje się, tworząc zachwycające skupiska pod drzewami liściastymi. Uwaga: wszystkie części rośliny są toksyczne po spożyciu.
Hiacynt pospolity
Hyacinthus orientalis
Hyacinthus orientalis, powszechnie znany jako hiacynt pospolity lub hiacynt ogrodowy, to cebulowa bylina ceniona za intensywnie pachnące, gęsto upakowane kłosy kwiatowe kwitnące wiosną. Rodzimy dla wschodniego regionu Morza Śródziemnego i Azji Mniejszej, wytwarza wyprostowane łodygi niosące grona dzwonkowatych kwiatów w odcieniach niebieskiego, fioletu, bieli, różu i żółci. Po przekwitnięciu liście obumierają, a cebula pozostaje w stanie spoczynku aż do kolejnego sezonu.
Kolczakówka rdzawa
Hydnellum ferrugineum
Hydnellum ferrugineum, znana jako kolczakówka rdzawa, to fascynujący grzyb naziemny, który tworzy mikoryzę z sosną. Charakteryzuje się twardą, korkowatą konsystencją i głęboko rdzawobrązowymi kroplami płynu, które często wydzielają się z jego górnej powierzchni podczas aktywnego wzrostu. Grzyb ma kolce na spodzie zamiast blaszek, co jest typowe dla tego rodzaju. Nie jest jadalny ze względu na swój niezwykle gorzki smak i zdrewniałą konsystencję, ale jest wysoko ceniony do barwienia wełny, gdzie daje piękne beżowe do brązowych odcieni.
Hortensja pnąca
Hydrangea anomala
Hortensja pnąca (Hydrangea anomala) to liściaste, samoczepne pnącze pochodzące z Japonii, Chin, Korei i wschodniej Syberii. Przytwierdza się do ścian, ogrodzeń i drzew za pomocą korzeni przybyszowych, wytwarzając szerokie, błyszczące, ciemnozielone liście oraz płaskie kwiatostany typu "lacecap" (baldachogrona), składające się z małych, płodnych kwiatów centralnych otoczonych efektownymi, białymi kwiatami płonnymi, od późnej wiosny do lata.
Hortensja gładka
Hydrangea arborescens
Hydrangea arborescens, powszechnie znana jako hortensja gładka lub hortensja dzika, to liściasty krzew pochodzący ze wschodnich Stanów Zjednoczonych. Kultywar 'Annabelle' jest ceniony za ogromne, kuliste kwiatostany w kolorze białym, osiągające nawet 30 cm średnicy. Odporna do strefy 3 USDA, jest jedną z najbardziej mrozoodpornych dostępnych hortensji.
Hortensja Ogrodowa
Hydrangea macrophylla
Hydrangea macrophylla, powszechnie znana jako hortensja ogrodowa, to liściasty krzew kwitnący pochodzący z Japonii. Słynie z dużych, kulistych kwiatostanów, które dramatycznie zmieniają barwę — z różowej na niebieską — w zależności od odczynu pH gleby. Ta wszechstronność i efektowny wygląd sprawiają, że jest jednym z najpopularniejszych ozdobnych krzewów w ogrodach na całym świecie.
Hortensja bukietowa
Hydrangea paniculata
Hydrangea paniculata, powszechnie znana jako hortensja bukietowa, to liściasty krzew pochodzący z Chin, Japonii i Rosji. Ceniona jest za duże, stożkowate kwiatostany (wiechy), które kwitną od połowy lata do jesieni, zmieniając barwę z kremowobiałej na odcienie różu. Jest to gatunek hortensji najbardziej tolerancyjny na nasłonecznienie i mróz.
Hortensja piłkowana
Hydrangea serrata
Hydrangea serrata, znana jako hortensja piłkowana, to krzew liściasty pochodzący z górzystych regionów Korei i Japonii. Wytwarza kwiatostany typu lacecap (talerzowate) w odcieniach niebieskiego, różu, bieli i lawendy, w zależności od pH gleby. Jest to roślina zwarta, o wolnym tempie wzrostu, osiągająca do 120 cm wysokości i 150 cm szerokości. Często uprawiana w ogrodach w stylu orientalnym i wiejskim (cottage), ceniona za długie kwitnienie latem i jesienią.
Żabiściek
Hydrocharis
Hydrocharis to mały rodzaj obejmujący pięć gatunków pływających roślin wodnych z rodziny żabiściekowatych, występujących w Europie, Azji, części Afryki, Nowej Gwinei i obu Amerykach. Najczęściej uprawianym w stawach ozdobnych gatunkiem jest żabiściek pływający (Hydrocharis morsus-ranae) pochodzenia europejskiego: tworzy on rozety okrągłych lub nerkowatych, błyszczących liści o wielkości około 3 cm, często czerwonawych od spodu, które unoszą się na powierzchni dzięki długim, zwisającym korzeniom. Rozprzestrzenia się szybko za pomocą rozłogów, tworząc dywany o szerokości od 0,5 do 1 m, osiągając zaledwie 10 cm wysokości. Latem wytwarza białe, trójpłatkowe kwiaty o średnicy 2-3 cm z żółtą plamką u nasady każdego płatka; kwiaty męskie i żeńskie występują na oddzielnych roślinach. Jesienią część nadziemna obumiera, a roślina zimuje w postaci małych pąków przetrwalnikowych (turionów), które opadają na dno i wypływają ponownie wiosną. W cieplejszych regionach Azji pokrewny gatunek Hydrocharis dubia pełni tę samą rolę w jeziorach i na polach ryżowych.
Wąkrota zwyczajna
Hydrocotyle vulgaris
Wąkrota zwyczajna (Hydrocotyle vulgaris) to płożąca się bylina z rodziny araliowatych, pochodząca z wilgotnych łąk, torfowisk i brzegów stawów w Europie. Jej zaokrąglone liście w kształcie parasolek tworzą gęsty dywan, który łatwo rozprzestrzenia się na nasyconej glebie lub w płytkiej wodzie. Jest często wykorzystywana jako roślina strefy brzegowej w oczkach wodnych i ogrodach wodnych.
Hydropisphaera peziza
Hydropisphaera peziza
Hydropisphaera peziza to gatunek grzyba z gromady workowców, charakteryzujący się drobnymi owocnikami w kształcie miseczek (peritecjami), zazwyczaj o barwie od bladożółtej do pomarańczowej. Rosną one zazwyczaj na butwiejącym drewnie lub na innych grzybach, preferując skrajnie wilgotne i zacienione środowiska w lasach strefy umiarkowanej i tropikalnej.
Wilgotnica ostrostożkowata
Hygrocybe acutoconica
Hygrocybe acutoconica, powszechnie znana jako wilgotnica ostrostożkowata, to uderzający grzyb charakteryzujący się jaskrawożółtym do pomarańczowożółtego stożkowatym kapeluszem. Kapelusz jest często śliski lub lepki, gdy jest wilgotny, i zachowuje swój spiczasty kształt nawet po dojrzeniu. Zazwyczaj występuje na nieużytkowanych pastwiskach, wydmach i obrzeżach lasów. Jako gatunek grzyba nie posiada liści ani kwiatów, lecz wytwarza zarodniki w celu rozmnażania.
Nadwódka wielonasienna
Hygrophila polysperma
Nadwódka wielonasienna (Hygrophila polysperma) to roślina wodna z rodziny akantowatych, pochodząca z Indii oraz innych obszarów Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Od 1945 roku jest niezwykle popularna w akwarystyce dzięki bardzo szybkiemu wzrostowi i dużej wytrzymałości. Posiada wzniesione łodygi z naprzeciwległymi liśćmi o jasnozielonej barwie, która w górnej części, blisko źródła światła, może przechodzić w odcienie różu lub pomarańczu. W uprawie osiąga około 25-45 cm wysokości. Uwaga: w niektórych regionach, takich jak Floryda i inne stany USA, jest uznawana za gatunek inwazyjny, a jej import i sprzedaż są zabronione, dlatego nigdy nie wolno jej uwalniać do naturalnych zbiorników wodnych.
Lisówka pomarańczowa
Hygrophoropsis aurantiaca
Hygrophoropsis aurantiaca, powszechnie znana jako lisówka pomarańczowa, to gatunek grzyba, który łudząco przypomina cenioną jadalną pieprznik jadalny (kurkę). Charakteryzuje się lejkowatym kapeluszem o wyraźnym pomarańczowym lub żółtopomarańczowym odcieniu oraz zbiegającymi, gęstymi blaszkami, które wielokrotnie się widelcowato dzielą. Choć często występuje w lasach iglastych i liściastych Europy i Ameryki Północnej, jest przede wszystkim grzybem saprotroficznym, rozkładającym materię organiczną, taką jak igliwie sosnowe i butwiejące drewno.
Pitaja
Hylocereus costaricensis
Pitaja czerwona (Hylocereus costaricensis) to pnący kaktus pochodzący z Kostaryki i Ameryki Środkowej, uprawiany ze względu na swój intensywnie czerwony miąższ, który jest słodszy i bardziej aromatyczny niż odmiana o białym miąższu. Jest to sukulent o trójkątnych, mięsistych łodygach, które potrzebują podpór lub trejaży do wzrostu. Wytwarza gigantyczne białe kwiaty, które otwierają się tylko w nocy i więdną o świcie. Po zapyleniu pojawiają się różowe owoce z łuskowatą skórką, kryjące rubinowy miąższ usiany jadalnymi czarnymi nasionami.
Pitaja gwatemalska
Hylocereus guatemalensis
Hylocereus guatemalensis (obecnie klasyfikowany również jako Selenicereus guatemalensis) to pnący kaktus epifityczny pochodzący z Gwatemali, Salwadoru i południowego Meksyku. Posiada zielone, mięsiste, trójkątne pędy bez liści, które przywierają do drzew i murów za pomocą korzeni powietrznych, osiągając długość ponad 5 metrów. Jego duże, białe i pachnące kwiaty otwierają się tylko w nocy i przekwitają nad ranem. Owocem jest intensywnie różowa jagoda z łuskami i fioletowym, słodkim, jadalnym miąższem.
Pitaja
Hylocereus undatus
Pitaja (Hylocereus undatus) to epifityczny kaktus pnący, pochodzący z Ameryki Środkowej i Meksyku, obecnie szeroko uprawiany w regionach tropikalnych i subtropikalnych ze względu na egzotyczne owoce o różowej skórce i białym miąższu usianym czarnymi nasionami. Jej zielone, trójkątne i soczyste łodygi rosną jak pnącza, przyczepiając się do drzew, murów lub kratownic za pomocą korzeni powietrznych. Nocą wytwarza ogromne, białe i pachnące kwiaty, które otwierają się tylko na kilka godzin, przez co nazywana jest „królową nocy”.
Gajnik lśniący
Hylocomium splendens
Gajnik lśniący (Hylocomium splendens) to okazały mech z rodziny gajnikowatych, tworzący gęste, lśniące, oliwkowo- lub żółtozielone darnie o charakterystycznej, piętrowej (schodkowatej) budowie – każdy coroczny przyrost wyrasta ze środka pędu z roku poprzedniego, tworząc wyraźne stopnie. Łodyżki, czerwonawe u nasady, osiągają 10-20 cm długości i są pierzasto rozgałęzione. Mech nie posiada prawdziwych korzeni – przytwierdza się do podłoża za pomocą chwytników (ryzoidów), a wodę i składniki odżywcze pobiera całą powierzchnią ciała. Jest gatunkiem pospolitym w borealnych lasach iglastych i mieszanych półkuli północnej. Preferuje ubogie, kwaśne gleby leśne, rosnąc na ziemi, próchnicy i martwym drewnie w miejscach zacienionych.
Rozchodnik okazały 'Autumn Joy'
Hylotelephium
Hylotelephium to rodzaj sukulentowatych bylin z rodziny gruboszowatych, wcześniej klasyfikowanych jako rozchodniki (Sedum). Znane powszechnie jako rozchodniki okazałe, rośliny te są cenione za mięsiste, niebiesko-zielone liście i duże, kopulaste kwiatostany, które pojawiają się późnym latem i utrzymują się przez całą jesień, zdobiąc ogród pod koniec sezonu. Pochodzą z Azji i Europy, są wyjątkowo mrozoodporne, tolerują suszę i przyciągają mnóstwo motyli, pszczół oraz innych zapylaczy.
Rozchodnik okazały
Hylotelephium maximum
Hylotelephium maximum, powszechnie znany jako rozchodnik okazały, to wytrzymały, wieloletni sukulent z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), pochodzący z Europy, Kaukazu i zachodniej Syberii. Tworzy wzniesione, mięsiste łodygi o wysokości 30-80 cm, wyrastające z bulwiastego korzenia, z szerokimi, naprzeciwległymi, szarozielonymi, soczystymi liśćmi. Późnym latem i jesienią (wrzesień-październik) wytwarza gęste, płaskie skupiska małych, kremowobiałych do jasnoróżowych kwiatów, które przyciągają pszczoły i motyle. Przez dziesięciolecia traktowany jako podgatunek Hylotelephium telephium (jako Sedum maximum), rośnie naturalnie na suchych, kamienistych zboczach wapiennych i na skrajach lasów, do wysokości 2500 m n.p.m., ceniony w ogrodach za tolerancję na suszę i niskie wymagania pielęgnacyjne.
Rozchodnik Okazały
Hylotelephium spectabile
Hylotelephium spectabile, powszechnie znany jako Rozchodnik Okazały lub Roślina Lodowa, to wytrzymała, wieloletnia sukulentowa bylina pochodząca z Chin i Korei. Tworzy wyprostowane, kępowe pagórki mięsistych, niebieskozielonych liści, zwieńczonych płaskimi baldachami gwiazdkowatych, różowych kwiatów późnym latem i jesienią — prawdziwy magnes dla motyli i pszczół.
Rozchodnik okazały
Hylotelephium telephium
Rozchodnik okazały (Hylotelephium telephium) to wytrzymała eurazjatycka sukulentowa bylina, ceniona za mięsiste, niebieskozielone liście oraz gęste skupiska gwiazdkowatych kwiatów w odcieniach różu i fioletu, kwitnących od środka lata do jesieni. Jest wyjątkowo odporny na suszę i mróz (strefa USDA 3), doskonale sprawdza się w nasłonecznionych rabatach, ogrodach skalnych i suchych krajobrazach.
Jatoba
Hymenaea courbaril
Jatoba to drzewo rodzime dla Brazylii i innych tropikalnych regionów obu Ameryk, występujące w Amazonii, Cerrado, Lesie Atlantyckim, Caatinga i Pantanalu. W uprawie osiąga zazwyczaj od 8 do 15 metrów wysokości, tworząc szeroką i gęstą koronę. Liście są dwulistkowe, skórzaste i mają kształt sierpa. Kwiaty są białe lub kremowe i pojawiają się między wrześniem a listopadem. Owocami są zdrewniałe strąki z mączystym, słodkawym miąższem otaczającym nasiona. Drewno jest gęste i bardzo cenione, a żywica znana jest jako kopal.
Błonczatka
Hymenocallis
Hymenocallis, znany powszechnie jako błonczatka, to rodzaj wieloletnich roślin cebulowych z rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae), ceniony za białe, pachnące kwiaty o długich i wąskich płatkach przypominających pająka. Pochodzi z tropikalnych i subtropikalnych regionów Ameryki, tworzy kępy liści w kształcie wstęg i najlepiej rozwija się w ciepłym, wilgotnym klimacie, w pobliżu wybrzeży lub na dobrze zdrenowanych rabatach.
Lilia Pajęcza Nadmorska
Hymenocallis littoralis
Lilia Pajęcza Nadmorska (Hymenocallis littoralis) to wieloletnia roślina bulwiasta z rodziny Amaryllidaceae, pochodząca z tropikalnych i subtropikalnych stref przybrzeżnych obu Ameryk – od południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych po Amerykę Południową. Wytwarza pachnące, eleganckie białe kwiaty z długimi, smukłymi płatkami przypominającymi nogi pająka, wznoszące się ponad lśniące, ciemnozielone liście w kształcie rzemyków. Roślina jest bardzo ceniona w nadmorskich i tropikalnych ogrodach ze względu na swoje walory ozdobne oraz odporność na zasolone powietrze.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.