Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3783 roślin
Wyświetlanie 1513-1548 z 3783
Fikus Alii
Ficus maclellandii
Ficus maclellandii, szeroko znany jako fikus bananowy lub Fikus Alii, to wiecznie zielone drzewo z rodziny morwowatych, pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej, Indii i południowych Chin. Jego długie, wąskie, błyszczące liście przypominają liście bananowca i nadają popularnej odmianie 'Alii' elegancki, smukły profil. Uprawiany w pomieszczeniach jako efektowna roślina podłogowa, tworzy gęstą, wyprostowaną koronę i dobrze adaptuje się do typowych warunków domowych po aklimatyzacji.
Fikus Moreton Bay
Ficus macrophylla
Ficus macrophylla, znany jako fikus Moreton Bay lub australijski banian, to majestatyczne, wielkie wiecznie zielone drzewo pochodzące ze wschodniej Australii. Należąc do rodziny Moraceae, może osiągać ponad 60 metrów wysokości w stanie dzikim, tworząc imponujące korzenie powietrzne oraz rozległą koronę, która może pokrywać obszar odpowiadający kilku boiskom piłkarskim. Jest powszechnie sadzone w parkach, ogrodach publicznych i alejach miast tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie. Jako roślina doniczkowa rośnie powoli i stanowi efektowny architektoniczny punkt centralny wnętrza.
Figowiec chiński
Ficus microcarpa
Ficus microcarpa, powszechnie znany jako figowiec chiński lub wawrzyn indyjski, to duże wiecznie zielone drzewo figowe pochodzące z Azji Południowej, Azji Południowo-Wschodniej oraz Australii. Ceniony za błyszczące ciemnozielone liście, charakterystyczne korzenie powietrzne i zdolność do tworzenia imponujących koron, jest powszechnie sadzony jako drzewo przydrożne w ciepłych klimatach oraz jest ulubionym gatunkiem bonsai na całym świecie. Często mylony z Ficus retusa, jednak Ficus microcarpa jest obecnie przyjętą nazwą naukową.
Fikus natalensis
Ficus natalensis
Ficus natalensis, powszechnie znany jako fikus natalensis, to wiecznie zielone drzewo z rodziny morwowatych (Moraceae), pochodzące ze wschodniej i południowej Afryki, występujące od północno-wschodniej części RPA po Ugandę i Kenię. W naturze może osiągać od 10 do 30 metrów wysokości, tworząc szeroką koronę z charakterystycznymi dla fikusów dusicieli korzeniami powietrznymi. Jego liście są eliptyczne, błyszczące i skórzaste, a roślina wytwarza małe, czerwonawe lub żółtawe figi. Dzięki energicznemu wzrostowi, pniowi, który szybko grubieje oraz dobrej reakcji na przycinanie i drutowanie, stał się jednym z najpopularniejszych gatunków do uprawy jako bonsai, a także jest ceniony jako łatwa w pielęgnacji roślina doniczkowa.
Figowiec palmowy
Ficus palmata
Ficus palmata, znany jako figowiec palmowy lub figa himalajska, to wytrzymały, zrzucający liście figowiec pochodzący z suchych, skalistych zboczy zachodnich Himalajów, od Pakistanu i północnych Indii po Afganistan i Półwysep Arabski. W przeciwieństwie do swojego uprawnego kuzyna Ficus carica, ten dziki figowiec dobrze rośnie w ubogiej, dobrze przepuszczalnej glebie w pełnym słońcu, produkując małe, słodkie owoce spożywane świeże lub suszone przez lokalne społeczności.
Figowiec skalny
Ficus petiolaris
Ficus petiolaris, znany jako figowiec skalny, to zrzucający liście na zimę gatunek figowca pochodzący ze skalistych kanionów i klifów Dolnej Kalifornii, Sonory oraz południowych rejonów Meksyku aż po Oaxacę. W naturze osiąga 6-10 m wysokości, a jego korzenie oplatają gołe skały w poszukiwaniu podłoża, tworząc efektowną podstawę przypominającą kaudeks. Okazy uprawne są cenione za sercowate liście z różowym unerwieniem i cieszą się dużą popularnością jako rośliny doniczkowe oraz materiał na bonsai.
Figowiec pnący
Ficus pumila
Ficus pumila to bujny, szybko rosnący wiecznie zielony pnącz pochodzący ze wschodniej Azji. Znany z umiejętności przyczepiania się do ścian i powierzchni za pomocą korzeni powietrznych, ta wszechstronna roślina wytwarza małe, sercowate liście tworzące bujny zielony kobierzec. W pomieszczeniach stanowi elegancką roślinę doniczkową o zwisających lub pnących pędach, natomiast na zewnątrz doskonale sprawdza się jako okrywa gruntowa lub pnącze ścienne w klimatach umiarkowanych i tropikalnych.
Figowiec pagodowy
Ficus religiosa
Ficus religiosa, pochodzący z subkontynentu indyjskiego i Indochin, to duże, półzimozielone drzewo figowe z rodziny morwowatych (Moraceae). W naturze rozwija szeroką, rozłożystą koronę z charakterystycznymi liśćmi w kształcie serca, zakończonymi długim wierzchołkiem, które mienią się i szeleszczą przy najlżejszym wietrze – cecha ta jest celebrowana w literaturze buddyjskiej i hinduskiej. Uprawiany jako bonsai lub okaz doniczkowy pozostaje zwarty, zachowując swoje ikoniczne liście z końcówką odprowadzającą wodę.
Fikus Żeń-szeń
Ficus retusa
Ficus retusa, powszechnie znany jako Fikus Żeń-szeń lub Figowiec Bengalski, to tropikalny gatunek drzewa pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej (Malezji). Jest szeroko uprawiany jako bonsai ze względu na charakterystycznie nabrzmiałe korzenie napowietrzne, rzeźbiarski pień oraz małe, błyszczące, owalne liście. Uznawany jest za jeden z najbardziej odpornych i przyjaznych początkującym gatunków bonsai uprawianych w pomieszczeniach na świecie.
Figowiec australijski
Ficus rubiginosa
Ficus rubiginosa to wiecznie zielony figowiec pochodzący ze wschodniej Australii. Ma błyszczące, owalne, ciemnozielone liście z rdzawym meszkiem na spodzie oraz małe, okrągłe figi, które dojrzewają od żółtego do czerwonego koloru. W naturze może stać się dużym drzewem z pniem o przyporach, natomiast w pomieszczeniach i jako bonsai pozostaje kompaktowy i łatwy w pielęgnacji.
Figowiec Thonninga
Ficus thonningii
Ficus thonningii to wiecznie zielony afrykański figowiec, który często zaczyna życie jako epifit, wypuszczając korzenie powietrzne, które z czasem mogą opleść drzewo gospodarza. Tworzy szeroką, gęstą koronę z błyszczących, ciemnozielonych liści nad gładką, jasnoszarą korą. Jest powszechnie uprawiany jako drzewo dające cień, wytrzymała roślina doniczkowa oraz popularny materiał na bonsai.
Drzewo Paprociowe
Filicium decipiens
Filicium decipiens, powszechnie znane jako Drzewo Paprociowe, to małe lub średniej wielkości drzewo pochodzące ze wschodniej Afryki i południowej Azji. Jest szeroko cenione w ogrodnictwie krajobrazowym za gęste i eleganckie ulistnienie – pierzaste liście przypominają liście paproci. Tworzy zaokrągloną, symetryczną koronę z błyszczącymi, zielonymi liśćmi oraz charakterystyczną oskrzydloną osią liścia. Stanowi doskonały wybór do ogrodów tropikalnych lub jako roślina ozdobna w dużych donicach w dobrze oświetlonych wnętrzach.
Wiązówka błotna
Filipendula ulmaria
Wiązówka błotna (Filipendula ulmaria) to wieloletnia roślina zielna z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodząca z Europy i Azji Zachodniej. Roślina typowo rośnie na wilgotnych łąkach, bagnach i wzdłuż strumieni, osiągając wysokość 1-1,5 metra z mocnymi, bruzdowanymi łodygami. Liście są ciemnozielone i ząbkowane na górnej stronie, białawe i owłosione na spodniej. Latem i wczesną jesienią wytwarza gęste grona małych, kremowobiałych kwiatów o silnym, słodkim zapachu przypominającym migdały i balsamiczny środek antyseptyczny. Wiązówka błotna jest historycznie znana jako źródło kwasu salicylowego, prekursora kwasu acetylosalicylowego (aspiryny), który został opracowany przez firmę Bayer w 1899 roku.
Fittonia żylasta
Fittonia albivenis
Fittonia albivenis to roślina tropikalna pochodząca z lasów deszczowych Peru. Charakteryzuje się oszałamiającymi, ciemnozielonymi liśćmi z białymi lub czerwonymi żyłkami, które nadają jej mozaikowy wygląd. Nazwa "fittonia żylasta" pochodzi od sieci żyłek przypominającej układ nerwowy. Należy do rodziny Acanthaceae i została nazwana na cześć Elizabeth i Sarah Mary Fitton – dwóch irlandzkich sióstr-botaniczek z XIX wieku.
Fitonia olbrzymia
Fittonia gigantea
Fitonia olbrzymia (Fittonia gigantea) to płożąca się bylina z rodziny akantowatych, pochodząca z lasów deszczowych Ekwadoru i Peru. Jej owalne liście, osiągające do 16 cm długości, charakteryzują się intensywną zielenią z wyraźnym, czerwonym unerwieniem przypominającym sieć nerwów, skąd pochodzi jej popularna nazwa. Tworzy gęsty, niski dywan, idealny do terrariów, witryn roślinnych oraz wnętrz o wysokiej wilgotności.
sadziec różowy
Fleischmannia incarnata
Sadziec różowy to rodzima wieloletnia roślina dziko rosnąca z rodziny astrowatych, tworząca luźno rozgałęzione, płożące kępy o trójkątnych lub sercowatych liściach przypominających kocimiętkę. Od późnego lata do jesieni wytwarza płaskie baldachogrona małych, pozbawionych promieni koszyczków kwiatowych w odcieniach od delikatnego różu po fiolet (sporadycznie białawe), które przyciągają motyle i rodzime pszczoły. Pochodzi z południowo-wschodnich i środkowo-południowych Stanów Zjednoczonych oraz północno-wschodniego Meksyku; naturalnie rośnie w wilgotnych lasach, lasach łęgowych, zaroślach i wzdłuż brzegów strumieni, gdzie jego zwiewny pokrój pozwala mu swobodnie opierać się o sąsiednie rośliny. Po zadomowieniu toleruje zarówno zwykłą ziemię ogrodową, jak i gleby o wysokiej zawartości wapnia, które sprawiają trudności wielu krzewom kwasolubnym.
Flueggea virosa
Flueggea virosa
Flueggea virosa, powszechnie znana jako krzew o białych owocach, to zdrewniały, wielopędowy krzew z rodziny liściokwiatowatych (Phyllanthaceae), pochodzący z tropikalnych i subtropikalnych regionów Afryki i Azji. Rośnie szybko, tworząc gęste zarośla o wysokości od 2 do 4 metrów, z cienkimi gałęziami, które mogą sprawiać wrażenie ciernistych. Jej kwiaty są małe, kremowozielone, niepozorne, lecz atrakcyjne dla zapylaczy. Po nich pojawiają się okrągłe, mięsiste białe jagody, które po dojrzeniu stają się słodkie i są przysmakiem ptaków oraz lokalnej fauny. Ta niezwykle wytrzymała roślina dobrze znosi suszę i upał, rozwijając się nawet na ubogich, kamienistych glebach, co czyni ją cennym wyborem do mało wymagających nasadzeń krajobrazowych, żywopłotów i projektów rekultywacji terenu. W tradycyjnej medycynie afrykańskiej jej korzenie, kora i owoce są szeroko stosowane w leczeniu ukąszeń węży, malarii, biegunki i stanów zapalnych.
Fockea
Fockea
Fockea to rodzaj kaudeksowych sukulentów pnących z rodziny toinowatych (Apocynaceae), pochodzących głównie z RPA (Prowincje Przylądkowe i KwaZulu-Natal). Najczęściej uprawiany gatunek, Fockea edulis, znany powszechnie jako „chleb Hotentotów”, wytwarza rzeźbiarski, szary, bulwiasty kaudeks, który może osiągnąć do 60 cm średnicy, służąc jako rezerwuar wody pomagający roślinie przetrwać długie okresy suszy. Cienkie, wijące się pędy wyrastają z kaudeksu i w dobrych warunkach mogą osiągać kilka metrów długości. Roślina jest częściowo zimozielona, spowalnia wzrost i czasami zrzuca część liści w chłodniejszych, suchszych miesiącach zimowych, choć rzadko przechodzi w stan całkowitego spoczynku. Małe, gwiaździste, zielonkawobiałe, lekko pachnące kwiaty pojawiają się późną wiosną i latem. Mleczny sok lateksowy jest toksyczny i może podrażniać skórę oraz oczy; bulwiasty korzeń, choć historycznie spożywany przez ludność rdzenną po odpowiedniej obróbce, nie powinien być konsumowany bez właściwego przygotowania. Fockea rośnie powoli i jest wysoko ceniona wśród kolekcjonerów sukulentów kaudeksowych za swoją unikalną, rzeźbiarską formę.
Fockea jadalna
Fockea edulis
Fockea edulis to kaudeksowy sukulent pnący pochodzący z suchych sawann RPA i Namibii. W części nadziemnej wytwarza cienkie, wijące się pędy z małymi, skórzastymi liśćmi, które opierają się o skały i krzewy; pod ziemią (lub częściowo nad nią) tworzy dużą, szarą i brodawkowatą bulwę (kaudeks), która po wielu dziesięcioleciach może przekroczyć 60 cm średnicy. Bulwa ta dała początek potocznej nazwie „chleb Hotentotów”, nawiązującej do tradycyjnego wykorzystania tego skrobiowego korzenia jako pożywienia ratunkowego przez lud Khoikhoi z południowej Afryki, po starannym przygotowaniu w celu usunięcia gorzkich związków. Wolno rosnąca i długowieczna, jest bardzo ceniona przez kolekcjonerów jako ozdobna roślina kaudeksowa.
Koper włoski
Foeniculum vulgare
Koper włoski (Foeniculum vulgare) to aromatyczna bylina z rodziny selerowatych (Apiaceae), pochodząca z regionu Morza Śródziemnego. Charakteryzuje się pierzastym, delikatnym ulistnieniem o anyżowym zapachu i może osiągać do 180 cm wysokości. Latem wytwarza żółte kwiaty zebrane w baldachy. Jest szeroko uprawiany ze względu na swoje zastosowania kulinarne, lecznicze i ozdobne.
Zdrojek pospolity
Fontinalis antipyretica
Zdrojek pospolity (Fontinalis antipyretica) to zimozielony mech wodny z rodziny zdrojkowatych, który rośnie wyłącznie w zanurzeniu – w potokach, rzekach i jeziorach w całej Europie, Azji, Afryce i Ameryce Północnej. Tworzy długie, rozgałęzione kępy ze sztywnymi, ułożonymi w trzech rzędach listkami, które mogą osiągać długość do 60 cm. Zamiast korzeni wykorzystuje chwytniki (ryzoidy), aby przytwierdzić się do zanurzonych kamieni, gałęzi i innych elementów podłoża. Dzięki swojej niewymagającej naturze i dekoracyjnemu wyglądowi jest popularną rośliną w akwariach zimnowodnych i umiarkowanie ciepłych, gdzie służy jako schronienie dla krewetek i narybku. Nazwa gatunkowa „antipyretica” nawiązuje do średniowiecznego zwyczaju wykorzystywania tego mchu do gaszenia pożarów w kominach.
Forsycja pośrednia
Forsythia x intermedia
Forsycja pośrednia (Forsythia x intermedia) to szybko rosnący, liściasty krzew ozdobny z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), będący mieszańcem powstałym ze skrzyżowania Forsythia viridissima i Forsythia suspensa. Wczesną wiosną, jeszcze przed pojawieniem się liści, jej cienkie, łukowato wygięte gałęzie pokrywają się gęsto złocistożółtymi, dzwonkowatymi kwiatami, co czyni ją jedną z najwcześniejszych i najbardziej efektownych roślin zwiastujących wiosnę w ogrodach. W dojrzałym wieku może osiągać od 2,5 do 3 metrów wysokości i od 3 do 3,5 metra szerokości, często sadzona jako wolnostojący krzew ozdobny lub żywopłot.
Poziomka plażowa
Fragaria chiloensis
Fragaria chiloensis, powszechnie znana jako poziomka plażowa lub poziomka nadmorska, to nisko rosnąca bylina rodzima dla pacyficznych wybrzeży obu Ameryk, od Alaski po Chile i Argentynę. Jest jednym z dwóch gatunków rodzicielskich współczesnej truskawki uprawnej (Fragaria × ananassa). Roślina wytwarza białe do bladoczerwonych, silnie aromatyczne owoce i tworzy gęste, okrywające podłoże kobierce za pomocą rozłogów. Ciemnozielone, błyszczące liście trójlistkowe mogą jesienią przybierać czerwonawy odcień, zwiększając walory ozdobne rośliny.
Poziomka piżmowa
Fragaria moschata
Fragaria moschata, znana jako poziomka piżmowa, to wieloletnia roślina zielna z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodząca z Europy Środkowej i Azji o klimacie umiarkowanym. Tworzy kępiastą okrywę gruntu, która powoli rozprzestrzenia się za pomocą rozłogów, wytwarzając małe, ciemnoczerwone owoce o intensywnym aromacie i smaku opisywanym jako mieszanka truskawki, maliny i ananasa. W przeciwieństwie do współczesnej truskawki ogrodowej, większość roślin jest funkcjonalnie dwupienna, co wymaga sadzenia roślin męskich i żeńskich blisko siebie w celu zapewnienia dobrego owocowania.
Poziomka pospolita
Fragaria vesca
Fragaria vesca, powszechnie znana jako poziomka pospolita lub poziomka leśna, to delikatna bylina rodem z Eurazji i Ameryki Północnej. Wytwarza małe, intensywnie aromatyczne czerwone owoce cenione za wyjątkowy smak — znacznie przewyższający walory odmian uprawnych. Białe, pięciopłatkowe kwiaty i trójlistkowe liście sprawiają, że roślina ta jest atrakcyjnym okrywem gleby w ogrodach, na łąkach i skrajach lasów.
Poziomka wirginijska
Fragaria virginiana
Fragaria virginiana, powszechnie znana jako poziomka wirginijska lub poziomka dzika, to wieloletnia roślina okrywowa rodzimego pochodzenia z Ameryki Północnej, należąca do rodziny Rosaceae. Występuje od Nowej Fundlandii po Georgię i na zachód aż do Oklahomy. Jest jednym z dwóch gatunków rodzicielskich współcześnie uprawianej truskawki (Fragaria × ananassa). Tworzy niskie kolonie rozrastające się za pomocą rozłogów, wydając małe, lecz intensywnie aromatyczne czerwone owoce oraz delikatne białe kwiaty o pięciu płatkach, kwitnące wiosną. Dobrze rośnie w pełnym słońcu lub półcieniu i jest wysoko ceniona ze względu na zapobieganie erozji gleby, wsparcie dla owadów zapylających oraz zastosowanie w jadalnych ogrodach krajobrazowych.
Truskawka
Fragaria x ananassa
Truskawka (Fragaria x ananassa) to wieloletnia roślina zielna znana na całym świecie ze swoich pysznych czerwonych owoców. Wyróżnia się żywozielonymi liśćmi trójlistkowymi oraz delikatnymi białymi kwiatami, z których rozwijają się jagody.
Frailea karłowata
Frailea pumila
Frailea pumila to maleńki kaktus pochodzący z trawiastych równin południowej Brazylii, Urugwaju i Argentyny. Należy do rodziny Cactaceae i rzadko przekracza 5 cm średnicy. Jego najbardziej niezwykłą cechą jest klejstogamiczne kwitnienie: żółte kwiaty rozwijają się, zapylają się samoczynnie i zawiązują nasiona, nie otwierając się nigdy — cicha reprodukcyjna osobliwość przystosowana do nieprzewidywalnych warunków środowiskowych.
Kruszyna
Frangula
Frangula to rodzaj obejmujący około 56 gatunków krzewów liściastych lub wiecznie zielonych oraz niewielkich drzew z rodziny szakłakowatych (Rhamnaceae), powszechnie znanych jako kruszyny. Występują niemal na całym świecie – w Europie, obu Amerykach i dużej części Azji. Gatunki z rodzaju Frangula charakteryzują się skrętoległymi, pojedynczymi liśćmi, gałęziami pozbawionymi cierni, pąkami bez łusek, małymi pięciopłatkowymi kwiatami oraz przypominającymi jagody owocami zawierającymi od dwóch do czterech nasion, które są rozsiewane przez ptaki. Kora i owoce mają długą historię zastosowań medycznych jako naturalne środki przeczyszczające. Kilka gatunków, w szczególności kruszyna pospolita (Frangula alnus), jest uważanych za inwazyjne w niektórych częściach Ameryki Północnej.
Jesion (rodzaj)
Fraxinus
Fraxinus to rodzaj roślin kwiatowych z rodziny oliwkowatych (Oleaceae). Obejmuje 45–65 gatunków, zazwyczaj średnich lub dużych drzew, przeważnie liściastych, choć kilka gatunków subtropikalnych jest wiecznie zielonych. Do pospolitych gatunków należą: jesion wyniosły (F. excelsior), jesion biały (F. americana) i jesion pensylwański (F. pennsylvanica). Jesiony są cenionymi drzewami krajobrazowymi, docenianymi za rozległą koronę, jesienną kolorystykę liści oraz wartościowe drewno.
Jesion amerykański
Fraxinus americana
Jesion amerykański (Fraxinus americana) to duże, szybko rosnące drzewo liściaste, pochodzące ze wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej. Należy do rodziny oliwkowatych (Oleaceae), posiada pierzastozłożone liście z 5-9 listkami, które jesienią przebarwiają się na żółto lub fioletowo, osiągając wysokość 18-24 metrów.
Jesion wąskolistny
Fraxinus angustifolia
Jesion wąskolistny (Fraxinus angustifolia) to średnie lub duże drzewo liściaste zrzucające liście na zimę, pochodzące z południowej Europy, północno-zachodniej Afryki i południowo-zachodniej Azji. Należy do rodziny oliwkowatych (Oleaceae) i może osiągać od 20 do 30 metrów wysokości. Jego liście są pierzaste, z charakterystycznymi wąskimi listkami, które jesienią przybierają żółte i czerwonawe odcienie. Kwitnie wiosną przed rozwojem liści, wytwarzając małe, purpurowo-zielonkawe kwiaty.
Jesion wyniosły
Fraxinus excelsior
Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior) to duże drzewo liściaste zrzucające liście na zimę, rodzime dla Europy, należące do rodziny oliwkowatych. Może osiągać od 18 do 24 metrów wysokości, charakteryzuje się zaokrągloną koroną i pierzastymi liśćmi złożonymi. Jego kwiaty są małe i niepozorne, bez płatków, pojawiają się wiosną przed liśćmi. Jest to gatunek o umiarkowanym tempie wzrostu, ceniony jako drzewo ozdobne i cieniodajne, lecz obecnie zagrożony przez chorobę zamierania jesionu (wywołaną przez grzyb Hymenoscyphus fraxineus) oraz opiętka jesionowego.
Jesion mannowy
Fraxinus ornus
Średniej wielkości drzewo liściaste, pochodzące z południowej Europy i południowo-zachodniej Azji, cenione za efektowne, białawe i pachnące kwiatostany pojawiające się wiosną oraz historyczne wykorzystanie jako źródło manny – słodkiego soku pozyskiwanego z nacięć w korze. Posiada liście złożone z 5 do 9 listków i zaokrągloną koronę, osiągając w uprawie około 9 metrów wysokości.
Jesion pensylwański
Fraxinus pennsylvanica
Jesion pensylwański (Fraxinus pennsylvanica) to szybko rosnące drzewo liściaste pochodzące ze wschodniej części Ameryki Północnej. Jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych gatunków jesionu na kontynencie, występujący od wybrzeża Atlantyku po Wielkie Równiny. Znany ze swojej niezwykłej zdolności adaptacji do szerokiego zakresu warunków glebowych — w tym gleb wilgotnych, suchych i zagęszczonych — przez długi czas był popularnym wyborem do nasadzeń miejskich i ogrodowych. Drzewo wytwarza małe, zielonkawo-fioletowe kwiaty wiosną, przed pojawieniem się liści, a jego ulistnienie jesienią przebarwia się na jaskrawy, złocistożółty kolor. Niestety, jesion pensylwański stoi w obliczu egzystencjalnego zagrożenia ze strony opiętka jesionowego, inwazyjnego chrząszcza, który spustoszył populacje jesionów w całej Ameryce Północnej.
Frezja
Freesia leichtlinii
Freesia leichtlinii to wieloletnia roślina cebulowa (bulwiasta) z rodziny kosaćcowatych (Iridaceae), pochodząca z Kraju Przylądkowego w RPA. Wytwarza łukowato wygięte kłosy kwiatowe z bardzo pachnącymi, rurkowatymi kwiatami, zazwyczaj w odcieniach kremu i żółci z oznaczeniami wewnątrz kielicha, choć podgatunek alba posiada białe kwiaty. Jest szeroko uprawiana jako ozdobna roślina doniczkowa oraz na kwiat cięty ze względu na swój intensywny zapach.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.