Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3728 roślin
Wyświetlanie 721-756 z 3728
Chaber czarniawy
Centaurea nigrescens
Centaurea nigrescens to wytrzymała bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z górskich łąk Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej. Jej wzniesione i rozgałęzione łodygi wytwarzają od lata do jesieni różowo-fioletowe koszyczki kwiatowe przypominające osty, z charakterystycznymi ciemnymi i frędzlowatymi podsadkami. Choć jest ceniona w ogrodach naturalistycznych za swoją odporność, zdziczała również poza swoim naturalnym zasięgiem i w niektórych częściach Ameryki Północnej jest uważana za roślinę inwazyjną; przed posadzeniem warto sprawdzić lokalne przepisy.
Wąkrota azjatycka
Centella asiatica
Wąkrota azjatycka to płożąca się bylina z rodziny selerowatych, pochodząca z wilgotnych obszarów południowej i południowo-wschodniej Azji. Wytwarza długie rozłogi (stolony), które zakorzeniają się w węzłach i szybko pokrywają wilgotną glebę. Liście mają kształt nerkowaty lub monetowaty z karbowanym brzegiem, a latem roślina wydaje drobne, białawe lub różowawe kwiaty. W tradycyjnej medycynie ajurwedyjskiej i chińskiej należy do najważniejszych ziół leczniczych.
Ostrogowiec czerwony
Centranthus ruber
Ostrogowiec czerwony (Centranthus ruber) to wieloletnia bylina z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae), pochodząca z regionu Morza Śródziemnego. Dzięki swoim jaskrawoczerwonym, różowym lub białym wiechom kwiatostanów i wzniesionemu, krzaczastemu pokrojowi, osiągającemu do 90 cm wysokości, stanowi prawdziwą ozdobę każdego ogrodu. Roślina jest niezwykle wytrzymała, odporna na suszę i szczególnie dobrze rośnie na słonecznych, wapiennych stanowiskach. Długi okres kwitnienia od wiosny do jesieni oraz jej atrakcyjność dla motyli i pszczół sprawiają, że jest cennym dodatkiem do ogrodu naturalnego. Po zadomowieniu jest niemal bezobsługowa i bez problemu zimuje w umiarkowanych strefach klimatycznych.
Guzikowiec zachodni
Cephalanthus occidentalis
Guzikowiec zachodni (Cephalanthus occidentalis) to liściasty krzew bagienny pochodzący ze wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie naturalnie rośnie wzdłuż brzegów jezior, na bagnach i nad strumieniami. Od czerwca do sierpnia wytwarza charakterystyczne, kuliste kwiatostany złożone z małych, białych lub kremowych, pachnących kwiatów rurkowatych, które przypominają poduszeczki do igieł i przyciągają motyle oraz pszczoły. Krzew zazwyczaj osiąga 1,5-2,5 metra wysokości i podobną szerokość, charakteryzując się błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi ułożonymi naprzeciwlegle. Ponieważ doskonale znosi zalewanie i stojącą wodę, idealnie nadaje się do ogrodów deszczowych, na obrzeża oczek wodnych i wilgotne obniżenia terenu.
Kaktus starzec
Cephalocereus senilis
Cephalocereus senilis, czyli Kaktus starzec, to wolno rosnący kaktus kolumnowy pochodzący z gór północno-wschodniego Meksyku. Słynie z długiej, kudłatej warstwy białych, włosopodobnych kolców, które pokrywają jego łodygę, chroniąc roślinę przed intensywnym słońcem i zimnem. W naturze może osiągnąć wiele metrów wysokości w ciągu stulecia lub więcej, ale jako roślina doniczkowa pozostaje kompaktową, rzeźbiarską i niezwykle łatwą w utrzymaniu rośliną domową.
Rogownica pospolita
Cerastium fontanum
Cerastium fontanum, powszechnie znana jako rogownica pospolita, to nisko rosnące, tworzące darń wieloletnie zioło. Łatwo ją rozpoznać po małych, owłosionych, owalnych listkach oraz drobnych białych kwiatach z pięcioma płatkami, tak głęboko wciętymi, że sprawiają wrażenie dziesięciu. Jest to gatunek odporny, często spotykany na trawnikach, łąkach i glebach naruszonych w strefach umiarkowanych.
Szakłak pospolity
Ceratonia siliqua
Szakłak pospolity (Ceratonia siliqua) to wiecznie zielone drzewo śródziemnomorskie z rodziny bobowatych, cenione za słodkie i jadalne strąki (karob), stosowane jako zamiennik czekolady. Jest bardzo odporne na suszę i długowieczne, zdolne osiągnąć do 15 m wysokości nawet na ubogich i skalistych glebach.
Ołownik karłowy
Ceratostigma plumbaginoides
Ceratostigma plumbaginoides, powszechnie znany jako ołownik karłowy lub ołownik siny, to płożąca bylina pochodząca z Chin. Tworzy gęste kolonie o wysokości 20-25 cm dzięki swoim płożącym kłączom i pod koniec lata wytwarza obfitość kwiatów o intensywnym gencjanowym błękicie, które utrzymują się aż do pierwszych przymrozków. Jej błyszczące zielone liście jesienią przybierają spektakularne brązowo-czerwone odcienie, oferując podwójną wartość dekoracyjną. Jest to roślina wyjątkowo odporna, toleruje suszę po zadomowieniu się i wytrzymuje mroźne zimy (aż do strefy USDA 5a).
Ophiołuska samobójcza
Cerbera odollam
Cerbera odollam, znana również jako drzewo samobójcze lub pong-pong, to wiecznie zielone drzewo z rodziny Apocynaceae, pochodzące z bagiennych obszarów przybrzeżnych i namorzynów południowych Indii, Madagaskaru i Azji Południowo-Wschodniej. Może osiągnąć 10-12 metrów wysokości, ma błyszczące liście i pachnące białe kwiaty z żółtym środkiem. Owoce, początkowo zielone, a po dojrzeniu czerwone, zawierają jedno niezwykle toksyczne nasiono bogate w glikozydy nasercowe (cerberynę), zdolne do zatrzymania akcji serca nawet w bardzo małych ilościach: stąd tragiczny przydomek, pod którym jest znane w Indiach.
Grujecznik japoński
Cercidiphyllum japonicum
Cercidiphyllum japonicum, znane jako grujecznik japoński lub katsura, to drzewo liściaste pochodzące z Japonii i Chin, charakteryzujące się sercowatymi liśćmi, które początkowo są czerwonkawe, a latem stają się zielone. Jesienią liście zmieniają barwę na żółtą, pomarańczową i czerwonkawy morelowy, a po opadnięciu wydzielają słodki zapach karmelu, cynamonu lub waty cukrowej. Drzewo jest średniej wielkości do dużego, często wielopniowe, z elegancką, zaokrągloną koroną i szarawą korą, która z wiekiem łuszczy się. W Polsce jest w pełni mrozoodporne i często sadzone jako drzewo ozdobne w ogrodach, parkach i alejach.
Judaszowiec kanadyjski
Cercis canadensis
Cercis canadensis, powszechnie znany jako judaszowiec kanadyjski, to małe lub średniej wielkości drzewo liściaste pochodzące ze wschodniej części Ameryki Północnej. Jest ceniony za spektakularny, wczesnowiosenny pokaz różowych, motylkowatych kwiatów, które wyrastają w gęstych pęczkach bezpośrednio na nagich gałęziach, a nawet na pniu, jeszcze przed pojawieniem się sercowatych liści. Osiąga wysokość i szerokość od 6 do 9 metrów, doskonale sprawdza się jako drzewo podszytowe i jest jednym z pierwszych zwiastunów wiosny.
Judaszowiec chiński
Cercis chinensis
Cercis chinensis, powszechnie znany jako judaszowiec chiński, to liściasty krzew kwitnący lub małe drzewo pochodzące z centralnych Chin. Ceniony za spektakularny pokaz różowo-purpurowych kwiatów, które pokrywają nagie gałęzie od wczesnej do środkowej wiosny, zanim pojawią się liście w kształcie serca. Jest popularną rośliną ozdobną w ogrodach, na dziedzińcach oraz jako soliter. Nieprzycinany zazwyczaj rośnie jako wielopniowy krzew osiągający 2-4,5 m wysokości, choć może być prowadzony jako małe drzewo o pojedynczym pniu.
Judaszowiec południowy
Cercis siliquastrum
Judaszowiec południowy (Cercis siliquastrum) to ozdobne drzewo liściaste pochodzące z basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu. Słynie ze spektakularnego kwitnienia wiosną, wytwarzając grona różowo-purpurowych kwiatów bezpośrednio na gałęziach i pniu (kaulifloria) jeszcze przed pojawieniem się sercowatych liści. Osiąga od 6 do 8 metrów wysokości przy podobnej rozpiętości korony, a latem zdobią go dekoracyjne purpurowe strąki, natomiast jesienią złociste ulistnienie.
Cereus / Kaktus żywopłotowy (rodzaj)
Cereus
Cereus to rodzaj wysokich, kolumnowych kaktusów pochodzących z Ameryki Południowej, obejmujący m.in. gatunki C. hildmannianus, C. repandus i C. peruvianus. Te okazałe, szybkorosnące kaktusy wytwarzają spektakularne białe kwiaty nocne i są powszechnie uprawiane jako rośliny ozdobne w ogrodach oraz nasłonecznionych wnętrzach.
Kaktus jabłkowy plażowy
Cereus fernambucensis
Kaktus jabłkowy plażowy to krzewiasty, obficie rozgałęziający się kaktus kolumnowy, endemiczny dla wschodniego wybrzeża Brazylii, gdzie rośnie na wydmach, w zaroślach restinga i na skalistych wybrzeżach, tworząc gęste kępy o szerokości do 5 metrów. Jego żebrowane, kolczaste łodygi rodzą duże, kwitnące nocą białe kwiaty, po których następują jadalne owoce z cierpkim białym miąższem. Jest to wytrzymały gatunek odporny na suszę i sól, dobrze przystosowany do gorących, słonecznych warunków przybrzeżnych.
Kaktus spiralny
Cereus forbesii 'Spiralis'
Cereus forbesii 'Spiralis' to kolumnowy kaktus o niebiesko-zielonych, pokrytych woskowym nalotem pędach, których żebra skręcają się spiralnie wokół łodygi, tworząc niezwykły, dekoracyjny efekt. W naturalnym środowisku Ameryki Południowej osiąga nawet kilka metrów wysokości, jednak w uprawie doniczkowej rośnie znacznie wolniej i pozostaje bardziej kompaktowy. Latem, w nocy, dojrzałe okazy mogą wytwarzać duże, lejkowate, białe kwiaty. To roślina łatwa w pielęgnacji, odporna na suszę i zaniedbania, idealna dla początkujących miłośników sukulentów.
Kaktus Monstrualny
Cereus hildmannianus
Cereus hildmannianus f. monstrosus, powszechnie znany jako Kaktus Monstrualny, to fascynująca i rzeźbiarska odmiana kolumnowego kaktusa pochodzącego z Ameryki Południowej. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest nieregularny i skręcony wzrost, będący wynikiem mutacji punktów wzrostu, który tworzy unikalne i „monstrualne” formy. Posiada niebieskawozielone zabarwienie i, choć rzadko w doniczkach, może wytwarzać duże nocne białe kwiaty, po których pojawiają się czerwonawe, słodkie owoce.
Kaktus Mandacaru
Cereus jamacaru
Cereus jamacaru, popularnie znany jako Mandacaru, to ikoniczny kaktus kolumnowy pochodzący z brazylijskiego regionu półsuchego. Wyróżnia się imponującą sylwetką, kolczastymi gałęziami oraz wspaniałymi białymi kwiatami, które rozkwitają wyłącznie nocą i więdną o świcie. Symbol odporności i żywotności Caatingi – potrafi magazynować duże ilości wody w swoim soczystym pędzie.
Cereus peruwiański
Cereus peruvianus
Cereus peruwiański (Cereus peruvianus) to szybko rosnący kaktus kolumnowy pochodzący z Ameryki Południowej, spokrewniony z innymi gatunkami z rodzaju Cereus. Jest ceniony za swój strzelisty pokrój oraz duże, pachnące kwiaty, które otwierają się wyłącznie w nocy. Może osiągać kilka metrów wysokości, posiada żebrowane, niebiesko-zielone pędy i solidne ciernie. Jego kremowobiałe kwiaty rozkwitają nocą i więdną o świcie. Jest niezwykle odporny na suszę i często uprawiany jako roślina ozdobna lub żywy płot w ciepłym klimacie.
Kaktus peruwiański
Cereus repandus
Cereus repandus, powszechnie znany jako kaktus peruwiański, to wysoki kaktus kolumnowy pochodzący z Ameryki Południowej, szczególnie z Wenezueli i Kolumbii. Jego szarozielone do niebieskozielonych cylindryczne pędy mogą osiągać w naturze do 10 metrów wysokości, ozdobione 8–13 żebrami i mocnymi kolcami. Od późnej wiosny do jesieni przez jedną noc rozkwitają pachnące białe kwiaty, po których pojawiają się jadalne czerwone owoce. Ten szybko rosnący gatunek jest ceniony na całym świecie za swoje architektoniczne walory estetyczne i wyjątkową odporność na suszę.
oślada
Cerinthe major
Cerinthe major, powszechnie znana jako oślada, to szybko rosnąca śródziemnomorska roślina jednoroczna z rodziny ogórecznikowatych, ceniona za woskowate, niebiesko-zielone liście oraz zwisające grona rurkowatych kwiatów otoczonych sercowatymi podkwiatkami. Pochodzi z południowej Europy, zachodniej Azji i Afryki Północnej. Łatwo rozsiewa się samoczynnie na ciepłych rabatach i w pojemnikach, kwitnąc od wiosny do jesieni. Jej bogate w nektar kwiaty są magnesem dla pszczół i innych zapylaczy, a nazwa rodzajowa – pochodząca z greki i oznaczająca „woskowy kwiat” – nawiązuje do dawnego wierzenia, że pszczoły zbierały wosk z jej kwiatów.
Żagiew łuskowata
Cerioporus
Cerioporus to rodzaj grzybów z rodziny żagwiowatych, którego najbardziej znanym przedstawicielem jest żagiew łuskowata (Cerioporus squamosus). Grzyby te charakteryzują się dużymi, wachlarzowatymi lub nerkowatymi owocnikami, które rosną na butwiejącym drewnie liściastym. Wyróżniają się charakterystycznym wzorem brązowawych łusek na górnej powierzchni oraz porowatym spodem zamiast blaszek. Młode osobniki są miękkie i posiadają unikalny zapach przypominający skórkę arbuza lub ogórka.
Sznur serc
Ceropegia
Ceropegia to rodzaj pnących i zwisających sukulentów, należący do rodziny Apocynaceae, pochodzący głównie z Republiki Południowej Afryki, Suazi i Zimbabwe. Najpopularniejszym gatunkiem jest Ceropegia woodii, znana jako Sznur serc, słynąca z sercowatych, ciemnozielonych liści ze srebrzystymi przebarwieniami i purpurowym spodem, które rozwijają się na długich, zwisających pędach. Latem i jesienią wytwarza rurkowate, latarenkowate kwiaty o barwie od bladoróżowej do ciemnofioletowej. Wzdłuż pędów tworzy bulwy powietrzne, wykorzystywane do rozmnażania.
Ceropegia wąskolistna
Ceropegia linearis
Ceropegia linearis to płożący sukulent pochodzący z RPA, należący do rodziny toinowatych. Tworzy długie, cienkie, zwisające pędy z wąskimi liśćmi i małymi rurkowatymi kwiatami w kształcie lampionów. Jej podgatunek woodii to popularna ceropegia Wooda (lampionowaty kwiat).
Sznur Serc
Ceropegia woodii
Ceropegia woodii, powszechnie znana jako Sznur Serc, to urocza, zwisająca sukulentka pochodząca z Afryki Południowej. Ta elegancka roślina wyróżnia się delikatnymi liśćmi w kształcie serc o pięknych marmurkowych wzorach w odcieniach zieleni i srebra, wyrastającymi na smukłych, kaskadowych pędach, które mogą osiągać nawet 4 metry długości. Latem i jesienią wytwarza małe, rurkowate kwiaty w kolorze różowo-fioletowym, a wzdłuż łodyg rozwijają się małe bulwki powietrzne.
Ceropegia Wooda
Ceropegia woodii 'Variegata'
Ceropegia woodii 'Variegata', znana jako ceropegia wooda variegata, to pnący/zwisający sukulent pochodzący z Afryki Południowej i Zimbabwe, należący do rodziny Apocynaceae. Jej sercowate liście wykazują wzór variegata w odcieniach zieleni, srebra, kremu i różu, z fioletowym spodem. Jej cienkie, nitkowate, czerwonkawe łodygi mogą osiągać kilka metrów długości, co czyni ją idealną do wiszących doniczek i półek.
Tewecja peruwiańska
Cervera thevetia
Thevetia peruviana, powszechnie znana jako tewecja peruwiańska lub żółty oleander, to wiecznie zielony krzew lub małe drzewo cenione za błyszczące zielone liście i rurkowate kwiaty. Choć jest estetycznie atrakcyjna, wszystkie jej części są skrajnie toksyczne ze względu na obecność glikozydów nasercowych.
Jaśmin nocny
Cestrum nocturnum
Cestrum nocturnum, powszechnie znany jako jaśmin nocny, to szybko rosnący krzew drzewiasty, słynący z drobnych, zielonkawych kwiatów otwierających się o zmierzchu, które wydzielają słodki i intensywny zapach wyczuwalny z dużych odległości.
Pigwowiec japoński
Chaenomeles japonica
Pigwowiec japoński (Chaenomeles japonica) to ciernisty, zrzucający liście krzew pochodzący z Japonii i Korei Południowej, należący do rodziny różowatych. Jest ceniony jako roślina ozdobna ze względu na spektakularne, wczesnowiosenne kwitnienie w odcieniach czerwieni, pomarańczu, różu i bieli, które pojawia się na nagich pędach jeszcze przed rozwinięciem liści. Małe, żółto-zielone owoce są aromatyczne i jadalne, powszechnie wykorzystywane do wyrobu galaretek, przetworów i nalewek. Wysoce mrozoodporny (strefy USDA 5a–9b), jest szeroko stosowany w nasadzeniach brzegowych, żywopłotach, do kontroli erozji oraz w uprawie bonsai.
Pigwowiec okazały
Chaenomeles speciosa
Pigwowiec okazały (Chaenomeles speciosa) to gęsty, liściasty krzew pochodzący z Chin, Tybetu i Mjanmy, należący do rodziny Rosaceae. Zakwita spektakularnie późną zimą i wczesną wiosną – często jeszcze przed rozwinięciem liści – wydając kwiaty w odcieniach czerwieni, różu i bieli. Roślina wytwarza również pachnące, żółtozielone owoce bogate w witaminę C, cenione do przyrządzania dżemów, galaretek i preparatów leczniczych. Jest wyjątkowo mrozoodporna i dobrze przystosowuje się do szerokiego zakresu warunków ogrodowych.
Bakopa
Chaenostoma cordatum
Chaenostoma cordatum, powszechnie znana jako bakopa, to szybko rosnąca, wiecznie zielona, płożąca bylina z rodziny trędownikowatych (Scrophulariaceae), pochodząca z Afryki Południowej. Roślina tworzy gęste dywany małych, sercowatych, zielonych liści i obficie wytwarza drobne, pięciopłatkowe kwiaty w odcieniach bieli, różu, niebieskiego lub fioletu. Charakteryzuje się krzaczastym i naturalnie zwisającym pokrojem, co czyni ją popularnym wyborem do skrzynek balkonowych, wiszących koszy oraz jako roślinę okrywową na rabatach ogrodowych.
Trybuła bulwiasta
Chaerophyllum
Chaerophyllum (świerzop) to rodzaj obejmujący około 35-40 gatunków roślin zielnych z rodziny selerowatych (Apiaceae), rodzimych dla umiarkowanych regionów Europy, Azji, Ameryki Północnej i Afryki Północnej. Rodzaj ten obejmuje zarówno dzikie gatunki przydrożne, takie jak świerzop drżący (C. temulum), jak i uprawną trybułę bulwiastą (C. bulbosum), hodowaną dla jej słodkiego, mączystego korzenia spichrzowego. Rośliny tworzą pierzaste, przypominające paprocie liście i wytwarzają płaskie baldachy drobnych, białych kwiatów od późnej wiosny do lata.
Kaktus Orzeszkowy
Chamaecereus silvestrii
Chamaecereus silvestrii, powszechnie znany jako kaktus orzeszkowy, to sukulent pochodzący z Argentyny. Charakteryzuje się cylindrycznymi, rozgałęzionymi pędami rosnącymi w sposób płożący, przypominającymi orzeszki ziemne. Słynie ze spektakularnego kwitnienia wiosną – wytwarza duże, żywe pomarańczowo-czerwone kwiaty, które pięknie kontrastują z jasnozieloną barwą pędów.
Cyprysik Lawsona
Chamaecyparis lawsoniana
Chamaecyparis lawsoniana, znany jako cyprysik Lawsona lub cedr portorfordzki, to duże wiecznie zielone drzewo szpilkowe pochodzące z południowo-zachodniej części stanu Oregon oraz północno-zachodniej Kalifornii. Ceniony za eleganckie, zwisające końcówki gałęzi i łuskowate ulistnienie, jest powszechnie uprawiany jako drzewo ozdobne i roślina do tworzenia żywopłotów w ogrodach strefy umiarkowanej na całym świecie.
Cyprysik Hinoki
Chamaecyparis obtusa
Chamaecyparis obtusa, powszechnie znany jako cyprysik Hinoki, to wiecznie zielony iglak rodzimy dla środkowej i południowej Japonii. Charakteryzuje się eleganckim, ciemnozielonym, łuskowatym ulistnieniem oraz powolnym, piramidalnym pokrojem wzrostu. Szeroko stosowany w japońskich ogrodach zen, bonsai i ozdobnym zagospodarowaniu terenów zielonych – w naturze może przekraczać 20 metrów wysokości, jednak w uprawie pozostaje zwarty.
Cyprysik groszkowy
Chamaecyparis pisifera
Chamaecyparis pisifera, znany jako cyprysik groszkowy, to wiecznie zielone drzewo iglaste pochodzące z Japonii, należące do rodziny cyprysowatych (Cupressaceae). Jest szeroko uprawiany jako roślina ozdobna ze względu na swoje łuskowate i eleganckie ulistnienie, dostępne w licznych odmianach o barwach od zielonej po złotą i srebrzystoniebieską. Rośnie w formie piramidalnej, osiągając w uprawie ogrodowej do 18 metrów wysokości, i jest ceniony zarówno za swoje walory estetyczne, jak i wysoką mrozoodporność.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.