Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 4408 roślin
Wyświetlanie 37-72 z 4408
Klon japoński
Acer palmatum
Klon japoński (Acer palmatum) to ozdobne drzewo pochodzące z Japonii, Chin i Korei, cenione za spektakularną urodę liści, które zmieniają się wraz z porami roku — od głębokiej zieleni wiosną po żywe odcienie czerwieni, pomarańczu i żółci jesienią. Dzięki eleganckiej pokroi i głęboko wcinanym liściom dłoniastym jest jednym z najbardziej lubianych drzew ozdobnych w ogrodach w stylu azjatyckim, ogrodach kontemplacyjnych oraz jako materiał do uprawy bonsai.
Klon norweski
Acer platanoides
Klon norweski (Acer platanoides) to duże drzewo liściaste pochodzące z Europy i zachodniej Azji, szeroko sadzone jako drzewo cieniodajne i przydrożne. Charakteryzuje się szerokimi, dłoniastymi liśćmi, drobnymi żółtozielonymi kwiatami wiosennymi oraz żywą, żółto-pomarańczową barwą jesiennych liści. Jest niezwykle mrozoodporny i łatwo przystosowuje się do różnych warunków – toleruje szerokie spektrum gleb, zanieczyszczenia powietrza i miejskie warunki środowiskowe.
Klon jawor
Acer pseudoplatanus
Acer pseudoplatanus to duże, szybko rosnące drzewo liściaste pochodzące z Europy Środkowej i Południowej oraz południowo-zachodniej Azji, obecnie szeroko rozpowszechnione w Wielkiej Brytanii i Ameryce Północnej. Tworzy szeroką, kopulastą koronę z pięcioklapowymi, ciemnozielonymi liśćmi i wytwarza zwisające grona małych żółto-zielonych kwiatów wiosną, a następnie skrzydlate nasiona (skrzydlaki) jesienią. Toleruje wiatr, mgłę solną, zanieczyszczenia i słabe gleby lepiej niż niemal każde inne drzewo liściaste, co czyni go popularnym wyborem na odsłonięte stanowiska, do parków i pasów wiatrochronnych. Uwaga: nasiona i wiosenne siewki zawierają hipoglicynę A, toksynę powiązaną z miopatią atypową – poważną i często śmiertelną chorobą mięśni u koni wypasanych na pastwiskach, dlatego zaleca się ostrożność przy sadzeniu w pobliżu wybiegów.
Klon czerwony
Acer rubrum
Acer rubrum, powszechnie znany jako klon czerwony, jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych i licznych drzew liściastych we wschodniej Ameryce Północnej. Ceniony za spektakularne, szkarłatne, pomarańczowe i żółte ubarwienie jesiennych liści, jest szybko rosnącym drzewem parkowym, cenionym za walory cieniodajne, rolę w ekosystemach dzikiej przyrody oraz piękno ozdobne.
Klon srebrzysty
Acer saccharinum
Klon srebrzysty (Acer saccharinum) to szybko rosnące drzewo liściaste, rodzime dla wschodniej i centralnej Ameryki Północnej. Swoją nazwę zawdzięcza srebrzystej spodniej stronie liści. Jest szeroko sadzony jako drzewo cieniodajne i ozdobne. Doskonale rośnie wzdłuż rzek i na terenach podmokłych, lecz dobrze przystosowuje się również do bardziej suchych warunków.
Klon cukrowy
Acer saccharum
Klon cukrowy to duże, długowieczne drzewo liściaste, rodzime dla lasów liściastych wschodniej Ameryki Północnej. Najbardziej znany jest z olśniewającego jesiennego ulistnienia, którego barwy wahają się od jasnej żółci przez fluorescencyjną pomarańcz aż po głęboką czerwień. Oprócz walorów estetycznych jest głównym źródłem syropu klonowego, pozyskiwanego ze słodkiego soku w okresie późnej zimy i wiosennych roztopów.
Klon Shirasawy
Acer shirasawanum
Acer shirasawanum, znany jako klon Shirasawy, to wolno rosnące drzewo liściaste lub duży krzew pochodzący z Japonii, ceniony za swoje zaokrąglone, gwiaździste liście, które wiosną przybierają jasny, żółto-zielony kolor, a jesienią mienią się intensywnymi odcieniami pomarańczu i czerwieni. Osiągając 5-6 metrów wysokości i szerokości w wieku dojrzałym, tworzy elegancką, zaokrągloną koronę, która doskonale prezentuje się jako soliter lub w nasadzeniach podrostu.
Klon górski
Acer spicatum
Klon górski (Acer spicatum) to niewielki liściasty krzew lub drzewo podszycia, rodzime dla wschodniej Ameryki Północnej. Doskonale rośnie na skalistych zboczach i brzegach potoków w chłodnych, zacienionych lasach, tworząc jesienią efektowne ulistnienie w odcieniach żółtego, pomarańczowego i czerwonego. Wyprostowane grona drobnych żółtozielonych kwiatów pojawiają się na początku lata.
Klon tatarski
Acer tataricum
Acer tataricum, powszechnie znany jako klon tatarski, to małe lub średniej wielkości drzewo liściaste lub duży krzew pochodzący z Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej oraz Azji Zachodniej. Jest ceniony za efektowne skupiska białych wiosennych kwiatów, atrakcyjne skrzydlaki, które latem stają się czerwone, oraz jaskrawe, pomarańczowo-czerwone do żółtych jesienne liście. To elastyczne drzewo dobrze rozwija się w szerokim zakresie warunków, co czyni je popularnym wyborem do kształtowania krajobrazu i ogrodów miejskich.
Krwawnik
Achillea
Achillea, powszechnie znana jako krwawnik, to rodzaj obejmujący około 85 gatunków kwitnących bylin z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzących z umiarkowanych regionów Europy, Azji i Ameryki Północnej. Najbardziej rozpowszechniony gatunek, Achillea millefolium (krwawnik pospolity), tworzy niskie kępy miękkich, pierzastych, aromatycznych liści, zwieńczone płaskimi baldachogronami drobnych kwiatów w kolorze białym, żółtym, różowym lub czerwonym, kwitnących od późnej wiosny do lata. Niezwykle odporny i tolerancyjny na suszę, krwawnik rozprzestrzenia się za pomocą kłączy, tworząc gęste kolonie i jest ceniony zarówno w ogrodach dla zapylaczy, kserofitowych, jak i przez zielarzy.
Krwawnik różowobiały
Achillea × roseoalba
Achillea × roseoalba to odporna i tolerancyjna na suszę bylina hybrydowa, ceniona za płaskie baldachogrona różowych i białych kwiatów oraz aromatyczne, pierzaste liście przypominające paprocie. Jest to energiczna roślina ogrodowa, która przyciąga zapylacze, takie jak pszczoły i motyle, najlepiej rosnąc na ubogiej, dobrze przepuszczalnej glebie w pełnym słońcu.
Krwawnik azjatycki
Achillea asiatica
Krwawnik azjatycki (Achillea asiatica) to mrozoodporna, kłączowa bylina pochodząca ze stepów i gór Syberii, Azji Środkowej, Mongolii oraz północnych Chin. Tworzy niskie maty drobno pociętych, pierzastych, szarozielonych liści, nad którymi górują płaskie baldachogrona małych kwiatów w odcieniach bieli, delikatnego różu i liliowego. Blisko spokrewniony z krwawnikiem pospolitym (Achillea millefolium), od dawna jest zbierany w mongolskiej i chińskiej medycynie ludowej ze względu na swoje liście, kwiaty i korzenie. W ogrodnictwie ceniony za odporność na suszę i długie letnie kwitnienie.
Krwawnik wiązówkowaty
Achillea filipendulina
Achillea filipendulina to wieloletnia roślina z rodziny astrowatych, pochodząca z Kaukazu, Iranu, Afganistanu i Azji Środkowej. Tworzy kępy pierzastych, paprociowatych liści o szarozielonym kolorze i aromatycznym zapachu, z których wyrastają sztywne pędy o wysokości od 80 cm do 1,5 m. Od początku do końca lata wytwarza duże, płaskie baldachogrona drobnych, złocistożółtych kwiatów, które przyciągają motyle i inne zapylacze. Kwiaty zasychają bez utraty koloru, dlatego są bardzo cenione w suchych bukietach. Jest wysoce mrozoodporna i odporna na suszę; jedyną rzeczą, której nie toleruje, jest ciężka i podmokła gleba.
Krwawnik pospolity
Achillea millefolium
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium) to wieloletnia, niezwykle odporna roślina zielna, która rośnie dziko w całej Polsce na łąkach, pastwiskach, przydrożach i suchych, otwartych terenach. Roślina znana jest z drobno powcinanych, przypominających paprocie liści oraz małych, gęstych kwiatostanów w formie baldachogron, których kolor waha się od białego do jasnoróżowego. Krwawnik jest dobrze znanym w polskiej przyrodzie i ogrodach ziołem wieloletnim, którego długa historia zastosowania medycznego i ozdobnego sięga starożytności — nazwa nawiązuje do greckiego bohatera Achillesa, który według legendy używał tej rośliny do leczenia ran swoich żołnierzy.
Achimenes
Achimenes grandiflora
Achimenes grandiflora to delikatna, kłączowa bylina z rodziny ostrojowatych (Gesneriaceae), pochodząca z górzystych regionów Meksyku i Ameryki Środkowej. Znana jako „roślina gorącej wody” ze względu na niechęć do podlewania zimną wodą, jest gatunkiem o największych kwiatach w swoim rodzaju. Wytwarza aksamitne, ciemnopurpurowe lub karminoworóżowe kwiaty z kontrastującym białym gardzielem, osadzone nad ciemnozielonymi, owłosionymi liśćmi o purpurowoczerwonym spodzie. Każdej wiosny z małych, łuskowatych kłączy wyrasta wiele wyprostowanych, lekko owłosionych pędów, które kwitną obficie od lata do jesieni, po czym zamierają na zimowy spoczynek.
Grzebykowiec szorstki
Achyranthes aspera
Achyranthes aspera to wzniesiona roślina zielna z rodziny szarłatowatych (Amaranthaceae) o zdrewniałej podstawie, występująca w całym pasie tropikalnym i subtropikalnym świata, gdzie zazwyczaj pojawia się jako chwast na poboczach dróg, nieużytkach i obrzeżach lasów. Osiąga około 1,2 m wysokości, posiada naprzeciwległe, owalne i owłosione liście oraz długie kłosy małych, zielonkawych kwiatów, które po otwarciu wyginają się ku dołowi. Owoce posiadają ostre podsadki, które przyczepiają się do ubrań i sierści zwierząt, co ułatwia rozprzestrzenianie nasion. W Indiach znana jest jako „apamarga” i jest jednym z najczęściej stosowanych ziół w medycynie ajurwedyjskiej.
Znieczulecz
Acmella oleracea
Jambu (Acmella oleracea) to roślina z rodziny astrowatych, typowa dla Amazonii i szeroko stosowana w kuchni stanu Pará. Jej liście i żółte kwiaty wywołują uczucie mrowienia i drętwienia w ustach ze względu na zawartość spilantolu.
Tojad
Aconitum napellus
Tojad mocny (Aconitum napellus) to wieloletnia roślina zielna pochodząca z zachodniej i środkowej Europy, dorastająca do 90–150 cm wysokości, o wzniesionych łodygach i głęboko dłoniasto klapowanych liściach. W połowie do późnego lata wytwarza charakterystyczne, hełmowate kwiaty w odcieniach głębokiego niebiesko-fioletowego do purpurowego, zebrane w wysokie, szczytowe grona. Wszystkie części rośliny zawierają bardzo silne alkaloidy — głównie akonitynę — co czyni ją jedną z najbardziej trujących roślin w Europie; podczas obchodzenia się z nią wymagana jest ekstremalna ostrożność.
Akrokoma kolczasta
Acrocomia aculeata
Acrocomia aculeata, powszechnie znana jako akrokoma kolczasta lub palma macaúba, to palma pochodząca z Brazylii i tropikalnej Ameryki, szeroko rozpowszechniona w regionach Cerrado, Mata Atlântica oraz strefach przejściowych. Jej kolczasty pień może osiągać do 15 metrów wysokości, zwieńczony długimi, pierzastymi liśćmi, które nadają jej majestatyczny, tropikalny wygląd. Wytwarza obfite owoce bogate w olej, co czyni ją jedną z najbardziej wszechstronnych i obiecujących palm obu Ameryk. Wysoce odporna na suszę i ogień, dostosowuje się do różnych typów gleb i jest coraz bardziej ceniona w architekturze krajobrazu tropikalnego oraz zrównoważonym agrobiznesie.
Złota Paproć Skórzasta
Acrostichum aureum
Acrostichum aureum, powszechnie znana jako złota paproć skórzasta lub paproć namorzynowa, należy do największych paproci tropikalnych na świecie. Gatunek ten, rodzimy dla pantropikalnych namorzyn i przybrzeżnych terenów podmokłych, wytwarza długie, skórzaste liście osiągające nawet 3 metry długości. Toleruje zarówno słone, jak i słodkowodne środowiska, co czyni ją jedną z najbardziej wszechstronnych paproci na Ziemi.
Paproć Skórzasta Olbrzymia
Acrostichum danaeifolium
Paproć Skórzasta Olbrzymia (Acrostichum danaeifolium) jest jedną z największych paproci w obu Amerykach, rodzimą dla namorzynowych bagien i przybrzeżnych terenów podmokłych tropikalnej Ameryki. Może osiągać do 3,6 metra wysokości i doskonale rośnie w stale wilgotnych, a nawet zalanych glebach przy wysokiej wilgotności powietrza.
Pluskwica prosta
Actaea simplex
Actaea simplex to kępiasta, kłączowa bylina zielna pochodząca z Kamczatki, Sachalinu, Syberii, zachodnich Chin, Mandżurii, Mongolii, Korei i Japonii. Tworzy kępy ciemnozielonych, trójlistkowych, głęboko powcinanych liści, z których późnym latem wyrastają wysokie, sztywne, łukowato wygięte pędy zwieńczone pachnącymi gronami drobnych, biało-kremowych kwiatów, wznoszących się wysoko ponad liśćmi. Osiągając do 150 cm wysokości, jest ceniona w ogrodach cienistych i leśnych za późne kwitnienie, strzelisty pokrój oraz tolerancję na wilgotną, próchniczną glebę.
Kiwi żółte
Actinidia chinensis
Actinidia chinensis to silnie rosnące, liściaste pnącze pochodzące z Chin, uprawiane dla jadalnych owoców o złocistym miąższu i słodkim smaku. Jest to gatunek dwupienny, wymagający roślin męskich i żeńskich do owocowania, oraz solidnych podpór, takich jak kratki lub pergole.
Baobab
Adansonia
Baobab (Adansonia) to rodzaj kultowych drzew z rodziny ślazowatych, pochodzących z afrykańskich sawann, Madagaskaru i Australii. Znany jako „drzewo życia”, gromadzi tysiące litrów wody w swoim masywnym, pękatym pniu, podtrzymując całe ekosystemy podczas długotrwałych susz. Istnieje 8 gatunków, z których wszystkie charakteryzują się kolosalnym pniem w kształcie butelki, szeroką koroną i dłoniastymi liśćmi. Niektóre okazy żyją ponad 1000 lat i są uważane za żywe pomniki przyrody.
Adelonema Wallisa
Adelonema wallisii
Adelonema wallisii, powszechnie nazywana rośliną kamuflażową, to zwarty, kłączowy obrazkowaty, pochodzący z dna lasów deszczowych Wenezueli, Kolumbii i Panamy, gdzie rośnie jako roślina okrywowa w głębokim, wilgotnym cieniu. Jej szerokie, eliptyczno-jajowate liście osiągają 13-20 cm długości na krótkich ogonkach i prezentują uderzający marmurkowy wzór jasnej zieleni i srebrzysto-żółtego, który naśladuje cętkowane światło leśne, nadając roślinie jej popularną nazwę. Długo klasyfikowana w obrębie Homalomena, została przeniesiona do odrębnego neotropikalnego rodzaju Adelonema, chociaż okazy są nadal szeroko sprzedawane pod nazwą handlową Homalomena wallisii Camouflage. Roślina pozostaje niska i tworzy kępy, rzadko przekraczając 40 cm wysokości, i jest ceniona przez kolekcjonerów za swoje liście, a nie za niepozorne kwiatostany obrazkowate.
Adenandra jednokwiatowa
Adenandra uniflora
Adenandra uniflora to mały, wiecznie zielony krzew z rodziny rutowatych (Rutaceae), endemiczny dla fynbosu w południowo-zachodniej prowincji Przylądkowej w RPA. Tworzy niski, rozłożysty krzew o wysokości od 10 do 45 cm, z cienkimi, czerwonawymi zdrewniałymi łodygami. Jego małe, ciemnozielone liście wydzielają aromatyczny zapach po zgnieceniu, podobnie jak u większości rutowatych. Od połowy zimy do wiosny (lipiec do października w jego ojczyźnie) pokrywa się dużymi, pięciopłatkowymi białymi kwiatami, których pąki są czerwone przed otwarciem. Te kwiaty, przypominające porcelanę, są lekko pachnące. W naturze rośnie na piaszczystych glebach i wśród wychodni piaskowca, często na niedawno spalonych obszarach. Jest ceniony jako roślina ozdobna do ogrodów skalnych lub pojemników.
Adenia glauca
Adenia glauca
Adenia glauca to fascynujący sukulent kaudeksowy (pnącze) pochodzący z południowej Afryki, gdzie rośnie dziko w buszu na kamienistych lub piaszczystych glebach Botswany oraz północnych prowincji RPA (Limpopo, Mpumalanga, Gauteng i North West). Gatunek ten tworzy duży, butelkowaty, zielonoszary kaudeks (zgrubiałą podstawę pnia), który może osiągnąć do 1 metra wysokości i 40 cm średnicy, służąc roślinie jako rezerwuar wody podczas okresów suszy. Z kaudeksu wyrastają cienkie, pnące pędy z dłoniastymi, niebiesko-zielonymi liśćmi ('glauca' oznacza po łacinie 'siny' lub 'niebiesko-zielony'). Roślina jest dwupienna, a pachnące, żółte kwiaty pojawiają się od późnego lata do zimy. Ważne: liście i nasiona zawierają glikozydy cyjanogenne, a sok jest toksyczny przy kontakcie i spożyciu – jedynie zgrubiały kaudeks/korzeń jest tradycyjnie uważany za nietoksyczny i był historycznie używany przez ludność lokalną jako źródło wody w sytuacjach awaryjnych, jednak całą roślinę należy traktować jako trującą i trzymać z dala od dzieci i zwierząt.
Adenium (rodzaj)
Adenium
Adenium to rodzaj sukulentnych krzewów i małych drzew pochodzących z suchych regionów Afryki i Półwyspu Arabskiego. Rośliny te są znane z nabrzmiałego, magazynującego wodę kaudeksu (podstawy pnia) oraz okazałych kwiatów w kształcie trąbki w odcieniach różu, czerwieni i bieli. Najszerzej uprawianym gatunkiem jest A. obesum.
Lilia Impala
Adenium multiflorum
Lilia Impala (Adenium multiflorum) to efektowny sukulentowy krzew pochodzący z południowej Afryki, ceniony za spektakularne zimowe kwiaty w dwubarwnej bieli i karminie, pojawiające się na gołych gałęziach. Z czasem roślina wykształca gruby, podstawowy pień zwany kaudeksem, który magazynuje wodę i nadaje jej dramatyczny, bonsai-podobny wygląd.
Róża Pustyni
Adenium obesum
Adenium obesum, powszechnie znane jako Róża Pustyni, to okazały sukulentowy krzew pochodzący ze wschodniej Afryki i Półwyspu Arabskiego. Roślina słynie z grubego, nabrzmiałego kaudeksu oraz efektownych kwiatów w kształcie trąbki, w odcieniach różu, czerwieni i bieli. Jest ulubieńcem miłośników bonsai i kolekcjonerów roślin ozdobnych. Pomimo egzotycznego wyglądu doskonale nadaje się do uprawy w pomieszczeniach, w jasnych i nasłonecznionych miejscach.
Paproć Adiantum (rodzaj)
Adiantum
Paproć Adiantum (rodzaj Adiantum) to jedna z najbardziej eleganckich i delikatnych paproci uprawianych w kulturze, ceniona za drobne, wachlarzowate listki osadzone na ciemnych, druciastych ogonkach. Spośród około 250 gatunków rozmieszczonych na całym świecie, najpopularniejsze w uprawie domowej to A. capillus-veneris (adiantum Wenus) oraz A. raddianum (adiantum deltowe). Roślina słynie z wymagającego charakteru — wysoka wilgotność powietrza i stałe nawilżenie podłoża są absolutnie niezbędne.
Adiantum właściwe
Adiantum aethiopicum
Adiantum aethiopicum, powszechnie znane jako adiantum właściwe lub niekropień, to mała wiecznie zielona paproć pochodząca z tropikalnej i południowej Afryki, Madagaskaru, Australii, Nowej Zelandii oraz Nowej Kaledonii. Jej delikatne, wachlarzowate listki osadzone są na cienkich, błyszczących, niemal czarnych łodygach, które pięknie kontrastują z jasną zielenią ulistnienia. Roślina rozprzestrzenia się za pomocą pełzających kłączy, tworząc gęste kolonie w zacienionych, wilgotnych środowiskach – zarówno w osłoniętych ogrodach, jak i w uprawie doniczkowej.
Paprotka Wenus
Adiantum capillus-veneris
Adiantum capillus-veneris, powszechnie znana jako Paprotka Wenus, jest jedną z najbardziej eleganckich i delikatnych paproci uprawianych w domu. Rosnąca naturalnie w strefach umiarkowanych i tropikalnych na całym świecie, wyróżnia się smukłymi, wachlarzowatymi listkami osadzonymi na czarnych, cienkich jak drut łodygach. Mimo swojego eterycznego piękna, jest rośliną wyjątkowo wymagającą – do prawidłowego wzrostu potrzebuje stałej wilgotności podłoża i wysokiej wilgotności powietrza. Jej nazwa pochodzi z łaciny i oznacza „włosy Wenus”, co odzwierciedla jej długotrwałe powiązania z pięknem i mitologią.
Adiantum stopowate
Adiantum pedatum
Adiantum stopowate (Adiantum pedatum) to paproć zrzucająca liście na zimę, tworząca kępy, rodzima dla wilgotnych lasów liściastych Ameryki Północnej i umiarkowanych stref Azji Wschodniej. Jest ceniona za swoje cienkie, czarne łodygi oraz delikatne, wachlarzowate liście, które wyginają się na zewnątrz niczym otwarte dłonie; każdej zimy część nadziemna zamiera, by powrócić wiosną z kłącza.
Adiantum Poireta
Adiantum poiretii
Adiantum poiretii to paproć z rodziny Pteridaceae o jednym z największych zasięgów w swoim rodzaju: występuje w tropikalnych i subtropikalnych Amerykach, od Meksyku po Urugwaj i Chile, w dużej części Afryki na południe od Sahary, na Madagaskarze i wyspach Oceanu Indyjskiego, w południowo-zachodniej Arabii, południowych Indiach i na Sri Lance. Rośnie w górach, na wysokościach od około 1150 do 2700 m n.p.m., na wilgotnych brzegach stałych strumieni, skałach i mokrych murach, w lekkim cieniu. Kłącze płożące się, wypuszcza cienkie, podziemne pędy, podobne do rozłogów, które tworzą nowe kępy. Łukowate liście, osiągające do 75 cm długości, mają ciemnobrązowy, błyszczący ogonek i blaszkę podzieloną do pięciu razy, z małymi listkami w kształcie wachlarza lub nerki. Zarodnie znajdują się na brzegu płatków i mają od spodu żółty proszek, co odróżnia ją od pospolitej adiantum (Adiantum raddianum). Nie ma kwiatów: rozmnaża się przez zarodniki.
Adiantum trójkątny
Adiantum raddianum
Adiantum raddianum to delikatna i elegancka paproć pochodząca z Ameryki Południowej, znana z wachlarzowatych liści z trójkątnymi listkami i błyszczącymi czarnymi ogonkami. Jest jedną z najpopularniejszych roślin doniczkowych dzięki swojemu eterycznemu i pełnemu wdzięku wyglądowi, który wprowadza świeżość do każdego wnętrza.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.