Rosaceae
Tawułowiec jarzębolistny: roślina okrywowa
Sorbaria sorbifolia
Sadzić w pełnym słońcu lub półcieniu, w przeciętnej, dobrze przepuszczalnej glebie. Podlewać regularnie w pierwszym sezonie w celu zakorzenienia, a następnie pozwolić glebie lekko przeschnąć między podlewaniami — zadomowione rośliny tolerują krótkie okresy suszy. Przycinać mocno późną zimą lub wczesną wiosną, aby kontrolować rozmiar i pobudzić świeży wzrost kwiatów, oraz usuwać niechciane odrosty korzeniowe, gdy tylko się pojawią.
Co 7 dni
Jasne rozproszone
° - °C
% - %
Kategorie
Czym jest Tawułowiec jarzębolistny?
Tawułowiec jarzębolistny (Sorbaria sorbifolia) to roślina o łatwy pielęgnacji z rodziny Rosaceae. Tawułowiec jarzębolistny to silnie rosnący, wytwarzający odrosty krzew liściasty z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzący z umiarkowanych lasów Syberii, Dalekiego Wschodu Rosji, północnych Chin, Korei i Japonii. Tworzy wzniesioną, wielopędową kępę pierzastych, złożonych liści przypominających uli...
Tawułowiec jarzębolistny wyrasta do 3.0m, szerokość 300 cm, podlewanie co 7 dni. Jest nieodpowiedni do środowisk domowych i bezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu roślin tropikalnych, Tawułowiec jarzębolistny toleruje błędy przy podlewaniu. Najlepsza dla początkujących. W przeciwieństwie do wielu popularnych gatunków, Tawułowiec jarzębolistny jest bezpieczna do trzymania w pobliżu zwierząt domowych.
Jak pielęgnować Tawułowiec jarzębolistny?
TLDR: Tawułowiec jarzębolistny potrzebuje Jasne rozproszone, podlewania co 7 dni i temperatury między 15-30°C przy wilgotności 40-70%.
Jak często podlewać Tawułowiec jarzębolistny?
Podlewać obficie około raz w tygodniu w okresie wegetacji, częściej podczas ekstremalnych upałów lub w przypadku nowo posadzonych okazów. Po zadomowieniu się tawułowiec bez problemu znosi krótkie okresy suszy.
Ile światła potrzebuje Tawułowiec jarzębolistny?
Aby uzyskać najobfitsze kwitnienie, należy zapewnić pełne słońce; w gorącym letnim klimacie lekki popołudniowy cień pomaga zapobiegać poparzeniom liści.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Tawułowiec jarzębolistny?
Nie jest wybredny co do rodzaju gleby — piaszczysta, gliniasta lub ilasta — pod warunkiem, że jest dobrze przepuszczalna i zawiera materię organiczną. Cięższe gleby gliniaste faktycznie pomagają spowolnić jego tendencję do tworzenia odrostów.
Jakiej doniczki użyć dla Tawułowiec jarzębolistny?
Najlepiej uprawiać w gruncie, a nie w pojemnikach, ze względu na rozłożysty pokrój; jeśli uprawa w pojemniku jest konieczna, należy użyć dużej, szerokiej donicy z dobrym drenażem, aby pomieścić odrosty korzeniowe, oraz przesadzać/dzielić roślinę co kilka lat.
Czym jest Tawułowiec jarzębolistny i skąd pochodzi?
Tawułowiec jarzębolistny to silnie rosnący, wytwarzający odrosty krzew liściasty z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzący z umiarkowanych lasów Syberii, Dalekiego Wschodu Rosji, północnych Chin, Korei i Japonii. Tworzy wzniesioną, wielopędową kępę pierzastych, złożonych liści przypominających ulistnienie jarzębiny, zwieńczoną wczesnym i środkowym latem gęstymi, piramidalnymi wiechami małych, białych kwiatów, które przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Wyjątkowo mrozoodporny i łatwo adaptujący się, jest ceniony w ogrodach północnych za zapobieganie erozji, nasadzenia masowe i nieformalne żywopłoty, choć jego rozprzestrzeniające się odrosty korzeniowe oznaczają, że potrzebuje miejsca do wzrostu lub regularnego ograniczania.
Jak rozmnażać Tawułowiec jarzębolistny?
Podział odrostów korzeniowych
Odrosty łatwo się oddzielają, ponieważ tawułowiec naturalnie rozprzestrzenia się w ten sposób; podział jest najszybszą i najbardziej niezawodną metodą.
- 1 Zlokalizuj ukorzeniony odrost rosnący z dala od głównej kępy
- 2 Okop odrost, aby odsłonić jego korzenie, zachowując jak największą masę korzeniową
- 3 Oddziel odrost od systemu korzeniowego rośliny matecznej za pomocą ostrego szpadla lub sekatora
- 4 Przesadź natychmiast na przygotowane stanowisko lub do doniczki z dobrze przepuszczalną glebą
- 5 Podlej obficie i utrzymuj stałą wilgotność, aż pojawi się nowy wzrost
Potrzebne materiały:
Rozmnażanie z nasion
Rośliny wyhodowane z nasion potrzebują więcej czasu na zadomowienie się niż te z podziału; stratyfikacja poprawia wskaźniki kiełkowania.
- 1 Zbierz dojrzałe nasiona z wysuszonych torebek nasiennych jesienią
- 2 Wysiej nasiona w inspekcie lub przechowuj w lodówce przez kilka tygodni, aby przerwać spoczynek
- 3 Wysiej do tacek z dobrze przepuszczalnym kompostem do nasion późną zimą
- 4 Utrzymuj lekką wilgotność i zapewnij jasne, rozproszone światło do momentu wykiełkowania
- 5 Przesadź sadzonki na zewnątrz po pierwszym roku, gdy będą już dobrze rozwinięte
Potrzebne materiały:
Jak duże może być Tawułowiec jarzębolistny?
TLDR: Tawułowiec jarzębolistny może osiągnąć wysokość do 3.0m przy Szybki tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
3.0m
Rozpiętość
3.0m
Tempo wzrostu
Szybki
Ulistnienie
Liściasta
Zastosowania rośliny
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Okrywa gruntowa
Pokrywa glebę
Zastosowania kulinarne
- Młode liście i pędy mogą być gotowane i spożywane w małych ilościach, choć zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa
Na jakie choroby jest narażona Tawułowiec jarzębolistny?
TLDR: Tawułowiec jarzębolistny jest podatna na 4 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Mączniak prawdziwy
Mączniak prawdziwy to powszechna choroba grzybowa wywoływana przez różne gatunki grzybów, w tym Erysiphe, Podosphaera, Oïdium i Leveillula. Atakuje ponad 10 000 gatunków roślin na całym świecie. Choroba rozwija się w ciepłym, suchym klimacie przy wysokiej wilgotności powietrza i objawia się charakterystycznym białym, mączystym nalotem na powierzchni roślin.
Mszyce
Mszyce to małe owady o miękkim ciele i gruszkowatym kształcie (1,5 do 3 mm długości), które żywią się wysysając bogaty w składniki odżywcze sok z roślin. Rozmnażają się szybko i mogą gwałtownie osłabić rośliny, powodując zniekształcenia wzrostu oraz przenosząc wirusy roślinne. Mszyce występują w różnych kolorach, w tym zielonym, czarnym, czerwonym, żółtym, brązowym i szarym. Wydzielają spadź — lepką substancję, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych.
Przędziorki
Przędziorki to maleńkie pajęczaki (mniej niż 1,3 mm długości) spokrewnione z pająkami i kleszczami, które żywią się sokiem roślinnym. Najlepiej rozwijają się w gorących i suchych warunkach i mogą powodować znaczne szkody w roślinach ozdobnych i warzywnych. Podczas silnych inwazji straty w uprawach mogą sięgać 14% lub więcej, ponieważ szkodniki te zakłócają kluczowe procesy roślinne, w tym fotosyntezę, pobieranie dwutlenku węgla i transpirację.
Czerwce
Czerwce to małe szkodniki ssące soki, które pojawiają się jako brązowe, przypominające muszle guzki na łodygach i liściach roślin. Istnieje ponad 25 gatunków, podzielonych na czerwce pancerzowe (twarde) i miseczniki (miękkie). Żywią się przebijając tkankę roślinną i wysysając sok, co osłabia roślinę i może prowadzić do żółknięcia, zahamowania wzrostu, a nawet śmierci, jeśli nie zostanie podjęte leczenie. Wydzielają również spadź, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzyba sadzakowego.
Znaczenie i symbolika
W swoim rodzimym syberyjskim zasięgu, wytrzymałość tawułowca i gotowość do zasiedlania naruszonych terenów uczyniły go ludowym symbolem odporności i odrodzenia po surowych zimach.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Klon polny | Łatwy | Jasne rozproszone | 14d | ✓ |
| Brzoza brodawkowata | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Gailardia nadobna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 10d | ✓ |
| Kalocefalus Browna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
