Podocarpaceae
Kahikatea: roślina jadalna
Dacrycarpus dacrydioides
Zapewnij kahikatea żyzną, stale wilgotną lub podmokłą glebę oraz stanowisko w pełnym słońcu lub półcieniu; lepiej znosi zalewanie niż suszę. Wzrost jest powolny, więc wymagana jest cierpliwość, a drzewo potrzebuje dużo miejsca, aby osiągnąć swój ostateczny rozmiar.
Co 4 dni
Półcień
-5° - 28°C
60% - 90%
Kategorie
Czym jest Kahikatea?
Kahikatea (Dacrycarpus dacrydioides) to roślina o trudny pielęgnacji z rodziny Podocarpaceae. Kahikatea (Dacrycarpus dacrydioides) to najwyższe rodzime drzewo Nowej Zelandii i jedna z najstarszych linii ewolucyjnych iglaków na świecie, wywodząca się z lasów Gondwany. Jest to wolno rosnący, zimozielony podokarp, który naturalnie dominuje w lasach bagiennych i na równinach zalewowych, tworząc...
Kahikatea wyrasta do 60.0m, szerokość 600 cm, podlewanie co 4 dni, -5°C – 28°C, 60–90% wilgotności. Jest nieodpowiedni do środowisk domowych i bezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do łatwych w pielęgnacji roślin, Kahikatea wymaga stałej uwagi na wilgotność i światło. Nie jest zalecana dla początkujących. W przeciwieństwie do wielu popularnych gatunków, Kahikatea jest bezpieczna do trzymania w pobliżu zwierząt domowych.
Jak pielęgnować Kahikatea?
TLDR: Kahikatea potrzebuje Półcień, podlewania co 4 dni i temperatury między -5-28°C przy wilgotności 60-90%.
Jak często podlewać Kahikatea?
Utrzymuj strefę korzeniową stale wilgotną — kahikatea jest gatunkiem lasów bagiennych i nie toleruje przesuszenia. Nigdy nie dopuszczaj do długotrwałej suszy; w okresach bezdeszczowych uzupełniaj opady podlewaniem, szczególnie w przypadku młodych drzew.
Ile światła potrzebuje Kahikatea?
Uprawiaj w pełnym słońcu, aby uzyskać najlepszy pokrój po zadomowieniu się, choć młode drzewa tolerują półcień lub osłonę pod okapem lasu. Głęboki cień przez wiele lat skutkuje słabszym i mniej żywotnym drzewem.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Kahikatea?
Preferuje gleby bogate, słabo zdrenowane lub bagienne (torfowe lub gliniasto-pylaste); dobrze rośnie tam, gdzie wiele innych drzew cierpiałoby z powodu nadmiaru wody. Unikaj miejsc suchych, piaszczystych lub szybko wysychających.
Jakiej doniczki użyć dla Kahikatea?
Nie nadaje się do długotrwałej uprawy w doniczce; należy ją sadzić bezpośrednio w gruncie, w stale wilgotnym miejscu z dużą przestrzenią do wzrostu.
Czym jest Kahikatea i skąd pochodzi?
Kahikatea (Dacrycarpus dacrydioides) to najwyższe rodzime drzewo Nowej Zelandii i jedna z najstarszych linii ewolucyjnych iglaków na świecie, wywodząca się z lasów Gondwany. Jest to wolno rosnący, zimozielony podokarp, który naturalnie dominuje w lasach bagiennych i na równinach zalewowych, tworząc smukłą, stożkowatą koronę na wysokim pniu, często z korzeniami podporowymi, osiągającym w naturze ponad 50 m wysokości. W przeciwieństwie do roślin kwitnących, rozmnaża się za pomocą małych szyszek zamiast prawdziwych kwiatów; żeńska szyszka dojrzewa w czerwonym, spuchniętym i soczystym dnie kwiatowym (koroi), które historycznie było cenionym pokarmem Maorysów. W uprawie jest to imponujące drzewo ozdobne lub osłonowe do dużych, stale wilgotnych ogrodów, parków i projektów renowacji terenów podmokłych, ale nie nadaje się na małe działki, do doniczek ani na suche gleby.
Jak rozmnażać Kahikatea?
Rozmnażanie z nasion
Świeże nasiona kiełkują znacznie lepiej niż te przechowywane; szkółki specjalizujące się w roślinach rodzimych są zazwyczaj bardziej wiarygodnym źródłem sadzonek niż samodzielne rozmnażanie.
- 1 Jesienią zbierz dojrzałe, czerwone owoce (koroi) z przyczepionym czarnym nasionem
- 2 Usuń mięsisty miąższ i oczyść nasiono
- 3 Wysiej świeże nasiona do dobrze przepuszczalnego podłoża, ponieważ ich żywotność szybko spada podczas przechowywania
- 4 Utrzymuj tacę z nasionami stale wilgotną, w zacienionym miejscu wolnym od mrozu
- 5 Kiełkowanie jest powolne i nieregularne; zachowaj cierpliwość przez wiele miesięcy
- 6 Przepikuj i przesadź siewki do doniczek, gdy pojawią się pierwsze liście właściwe, dbając o wilgotność gleby
- 7 Uprawiaj w pojemnikach przez 1-2 lata przed posadzeniem w docelowym, stale wilgotnym miejscu
Potrzebne materiały:
Jak duże może być Kahikatea?
TLDR: Kahikatea może osiągnąć wysokość do 60.0m przy Wolny tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
60.0m
Rozpiętość
6.0m
Tempo wzrostu
Wolny
Ulistnienie
Wiecznie zielona
Zastosowania rośliny
Jadalna
Można spożywać
Lecznicza
Właściwości lecznicze
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Zastosowania lecznicze
- Tradycyjne wywary z liści stosowane przez Maorysów przy problemach z układem moczowym; preparaty z kory używane na stłuczenia
Zastosowania kulinarne
- Dojrzałe owoce koroi (dno kwiatowe) spożywane na świeżo, historycznie zbierane w dużych ilościach jako pokarm sezonowy
Na jakie choroby jest narażona Kahikatea?
TLDR: Kahikatea jest podatna na 4 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Zgnilizna korzeni Phytophthora
Choroba wywoływana przez organizmy grzybopodobne (lęgniowce) żyjące w glebie i mogące przetrwać przez wiele lat. Atakuje korzenie, łodygę i szyjkę korzeniową roślin, będąc szczególnie groźna w glebach zalanych wodą lub źle drenowanych. Jest to druga najczęstsza przyczyna zgnilizny korzeni u drzew i krzewów.
Zgnilizna korzeni (Phytophthora)
Rodzaj Phytophthora obejmuje przenoszone przez glebę patogeny roślinne podobne do grzybów, atakujące głównie drzewa i rośliny zdrewniałe. Zazwyczaj rozprzestrzeniają się one przez korzenie roślin, prowadząc do ich osłabienia i obumarcia.
Czerń sadzakowa
Czerń sadzakowa to choroba grzybowa rozwijająca się na powierzchniach pokrytych spadzią - lepką, słodką substancją wydzielaną przez owady ssące sok roślinny, takie jak mszyce, czerwce i mączliki. Choć nie atakuje bezpośrednio tkanek rośliny, zmniejsza zdolność fotosyntezy poprzez blokowanie światła słonecznego i pogarsza wygląd estetyczny rośliny.
Mszyce
Mszyce to małe owady o miękkim ciele i gruszkowatym kształcie (1,5 do 3 mm długości), które żywią się wysysając bogaty w składniki odżywcze sok z roślin. Rozmnażają się szybko i mogą gwałtownie osłabić rośliny, powodując zniekształcenia wzrostu oraz przenosząc wirusy roślinne. Mszyce występują w różnych kolorach, w tym zielonym, czarnym, czerwonym, żółtym, brązowym i szarym. Wydzielają spadź — lepką substancję, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych.
Znaczenie i symbolika
Kahikatea jest dla Maorysów taonga (skarbem), będąc najwyższym drzewem w lesie i symbolem długowieczności, pochodzenia oraz obfitości ekosystemu mokradeł; jej owoce koroi w przeszłości żywiły duże zgromadzenia społeczności.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Triantha lepka | Trudny | Jasne rozproszone | 1d | ✓ |
| Mietlica rozłogowa | Trudny | Bezpośrednie słońce | 3d | ✓ |
| Nasięźrzał bulwiasty | Trudny | Półcień | 4d | ✓ |
| Anturium krystaliczne | Trudny | Półcień | 7d | ⚠️ |
