2253 Łatwe rośliny | Przewodnik 2026 - Strona 61
Odkryj 2253 łatwe rośliny do swojego ogrodu. Kompletny przewodnik pielęgnacyjny.
2253 Łatwe rośliny
Wyświetlanie 2161-2196 z 2253
Podbiał pospolity
Tussilago farfara
Podbiał pospolity (Tussilago farfara) to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych (Asteraceae), znana z wyjątkowego cyklu wzrostu: kwiaty pojawiają się wczesną wiosną, jeszcze przed rozwinięciem się liści. Pokryte łuskami pędy kwiatowe o wysokości 5–15 cm niosą jaskrawożółte kwiatostany przypominające mniszka lekarskiego już w kwietniu i maju. Dopiero po przekwitnięciu z ziemi wyrastają duże, o szerokości 10–20 cm, sercowate lub nerkowate liście, których spód pokryty jest gęstym, białym kutnerem. Roślina rozprzestrzenia się efektywnie za pomocą długich kłączy sięgających do 70 cm głębokości, tworząc często rozległe skupiska w miejscach otwartych i nasłonecznionych – na przydrożach, brzegach rowów, piaszczystych brzegach rzek i terenach ruderalnych. Gatunek ten jest bardzo pospolity w całej Polsce. Nazwa rodzajowa i gatunkowa wywodzi się z łacińskich słów tussis (kaszel) i agere (pędzić/usuwać), co nawiązuje do długiej historii stosowania rośliny w medycynie ludowej jako środka na kaszel.
Pałka wąskolistna
Typha domingensis
Pałka (Typha domingensis) to wieloletnia roślina zielna z rodziny pałkowatych, typowa dla terenów podmokłych, bagien oraz brzegów rzek i lagun w tropikalnych i subtropikalnych regionach Ameryki. Tworzy gęste zarośla o wysokości do 4 metrów dzięki swoim płożącym, bardzo żywotnym i kolonizującym kłączom. Jej liście są długie, płaskie i wzniesione, a kwiaty zebrane są w charakterystyczny, cylindryczny, brązowy kłos przypominający cygaro. Toleruje zalania do 1,5 metra oraz gleby zasolone, pełniąc kluczową rolę ekologiczną poprzez oczyszczanie wody i zapewnianie schronienia faunie wodnej.
Pałka szerokolistna
Typha latifolia
Pałka szerokolistna (Typha latifolia) to wieloletnia, kłączowa roślina wodna i bagienna, często spotykana na Węgrzech w kanałach, trzcinowiskach, bagnach i na brzegach wód stojących. Może dorastać do 2,5–3 metrów wysokości, ma blado niebieskozielone, równolegle unerwione, wstęgowate liście o szerokości 8–20 mm. Charakterystyczny brązowy, „cygarokształtny” kwiatostan składa się z dwóch części: u dołu brązowy, żeński kwiatostan, a powyżej żółta, męska część, która opada po kwitnieniu. Dzięki silnie rozrastającemu się kłączu tworzy gęste skupiska i stanowi ważne siedlisko oraz źródło pożywienia dla fauny mokradeł.
Wiąz drobnolistny
Ulmus parvifolia
Ulmus parvifolia, znany powszechnie jako wiąz drobnolistny lub wiąz chiński, to drzewo liściaste, zrzucające liście lub półzimozielone, pochodzące z Azji Wschodniej (Chiny, Japonia i Korea), gdzie w warunkach naturalnych może osiągać od 10 do 15 metrów wysokości. Jego najbardziej uderzającą cechą jest kora: wraz z wiekiem złuszcza się nieregularnymi płatami, odsłaniając mozaikę odcieni szarości, zieleni, pomarańczu i brązu. Liście są małe (1–3 cm), błyszczące i ząbkowane, a jesienią przed opadnięciem przybierają złote, czerwonawe lub fioletowe barwy. Kwitnie dyskretnie pod koniec lata lub jesienią, wytwarzając czerwonawo-zielone kwiaty, które dają początek małym, skrzydlatym samarom. Jest to jeden z gatunków najbardziej cenionych w sztuce bonsai ze względu na swój wigor, drobne rozgałęzienia i łatwość prowadzenia. W ogrodnictwie miejskim wyróżnia się jako drzewo cieniodajne i alejowe dzięki odporności na zanieczyszczenia, umiarkowaną suszę i drastyczne przycinanie.
Wiąz syberyjski
Ulmus pumila
Wiąz syberyjski (Ulmus pumila) to wytrzymałe, szybko rosnące drzewo liściaste pochodzące z Syberii, północnych Chin, Mongolii i Himalajów. Ceniony za wyjątkową mrozoodporność, tolerancję na suszę oraz zdolność do wzrostu na ubogich, zbitych lub zasadowych glebach, był powszechnie sadzony na Wielkich Równinach w USA jako pasy wiatrochronne i osłonowe w XX wieku. W przeciwieństwie do większości innych wiązów, wykazuje znaczną odporność na holenderską chorobę wiązów, jednak jego szybki wzrost skutkuje słabym, kruchym drewnem podatnym na uszkodzenia burzowe; pozostaje również wrażliwy na ataki szubaka wiązowca i korników. W wielu stanach USA wymknął się spod uprawy i jest obecnie klasyfikowany jako gatunek inwazyjny lub uciążliwy chwast ze względu na obfity samosiew. Jego małe liście i tolerancja na silne przycinanie sprawiają, że jest popularnym, choć szybko rosnącym, wyborem na bonsai.
Umbellularia kalifornijska
Umbellularia californica
Umbellularia californica to wiecznie zielone drzewo z rodziny laurowatych (Lauraceae), pochodzące z lasów przybrzeżnych Kalifornii i południowo-zachodniego Oregonu. W naturze osiąga wysokość od 20 do 25 metrów, choć na suchych glebach często przybiera formę krzewiastą. Jego lancetowate, ciemnozielone i błyszczące liście po rozgnieceniu wydzielają intensywny, ostry aromat dzięki olejkom eterycznym bogatym w umbelulon. Wiosną wytwarza małe, kremowo-żółte kwiaty zebrane w baldachy, a następnie owoce typu pestkowiec o barwie od zielonej do fioletowej. Jest to gatunek długowieczny, wytrzymały i odporny na suszę, wysoko ceniony w architekturze krajobrazu oraz ze względu na swoje drewno (znane jako myrtlewood).
Pępownik skalny
Umbilicus rupestris
Pępownik skalny (Umbilicus rupestris) to wieloletni, mięsisty sukulent z rodziny gruboszowatych, pochodzący z południowej i zachodniej Europy, gdzie rośnie dziko w szczelinach zacienionych murów i na wilgotnych, skalistych zboczach. Jego okrągłe, woskowate liście posiadają centralne wgłębienie przypominające pępek, skąd wywodzi się jego nazwa zwyczajowa i naukowa. Pod koniec wiosny i latem wytwarza długie pędy z małymi, dzwonkowatymi kwiatami o zielono-różowej barwie.
Złoty Guzik
Unxia kubitzkii
Unxia kubitzkii, powszechnie znana jako Złoty Guzik, to bylina zielna pochodząca z Brazylii, należąca do rodziny astrowatych (Asteraceae). Osiąga 30–50 cm wysokości i przez cały rok produkuje drobne, złocistożółte kwiaty, z największą intensywnością kwitnienia wiosną i latem. Roślina jest wytrzymała i praktycznie odporna na szkodniki oraz choroby, dlatego chętnie stosuje się ją w rabatach, klombach i ogrodach pojemnikowych.
Lilia amazońska
Urceolina amazonica
Lilia amazońska (Urceolina amazonica, syn. Eucharis amazonica) to zachwycająca tropikalna bylina cebulkowa, pochodząca z Andów Kolumbii i Peru. Wytwarza lśniące, ciemnozielone liście oraz grona śnieżnobiałych, narcyzopodobnych kwiatów z delikatnie zielonawym kielichem, cenionych za słodki zapach. Doskonale sprawdza się jako roślina doniczkowa w domach w klimacie umiarkowanym.
Pokrzywa zwyczajna
Urtica dioica
Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica) to wieloletnia bylina rosnąca dziko w całej Europie, Azji i Ameryce Północnej. Może osiągać do 180 cm wysokości i silnie rozprzestrzenia się za pomocą kłączy. Roślina jest łatwo rozpoznawalna dzięki jajowatym liściom o ząbkowanych brzegach oraz licznym włoskom parzącym pokrywającym łodygi i liście. Włoski te zawierają kwas mrówkowy i histaminę, które przy dotknięciu wywołują krótkotrwałe uczucie pieczenia. Kwiaty są małe, zielonkawe do białawych, zebrane w gęste kwiatostany pojawiające się od wiosny do późnego lata. Pokrzywa zwyczajna jest jedną z najbardziej pożytecznych roślin w naturze, o udokumentowanym zastosowaniu medycznym, kulinarnym i włókienniczym.
Pokrzywa wąskolistna
Urtica gracilis
Urtica gracilis, znana jako pokrzywa wąskolistna lub pokrzywa amerykańska, to wieloletnia roślina zielna pochodząca z Ameryki Północnej, występująca od Gwatemali po Kanadę. Może dorastać do 3 metrów wysokości i charakteryzuje się głęboko ząbkowanymi liśćmi pokrytymi parzącymi włoskami, które przy kontakcie powodują silne podrażnienie skóry. Mimo swojej groźnej reputacji, jest wysoko ceniona w medycynie tradycyjnej, kulinariach oraz rzemiośle tekstylnym ludów rdzennych. Naturalnie rośnie na zalesionych terenach zalewowych, brzegach rzek oraz na glebach przekształconych przez człowieka, bogatych w azot.
Pokrzywa żegawka
Urtica urens
Urtica urens, znana jako pokrzywa żegawka lub pokrzywa mała, to jednoroczna roślina zielna z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Pochodzi z Europy i basenu Morza Śródziemnego, stała się chwastem kosmopolitycznym. Dorasta do 100 cm wysokości i jest znana z liści pokrytych włoskami parzącymi, które powodują silne podrażnienie przy dotyku, uważane za bardziej dotkliwe niż w przypadku pokrzywy zwyczajnej (Urtica dioica). Posiada małe, zielonkawo-białe kwiaty kwitnące latem; jest rośliną jednopienną zapylaną przez wiatr.
Borówka niska
Vaccinium angustifolium
Vaccinium angustifolium, powszechnie znana jako borówka niska, to nisko rosnący, rodzimy krzew północno-wschodniej Ameryki Północnej. Wydaje małe, intensywnie aromatyczne jagody, cenione zarówno przez dziką przyrodę, jak i ludzi. Jej przepiękne, czerwone ulistnienie jesienne sprawia, że jest równie wartościowa jako ozdobna roślina okrywowa.
Borówka blada
Vaccinium pallidum
Vaccinium pallidum, znana powszechnie jako borówka blada, to krzew liściasty zrzucający liście na zimę, pochodzący ze wschodniej części Ameryki Północnej i należący do rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Osiąga od 60 do 90 cm wysokości i szerokości, wiosną wytwarza delikatne, białe kwiaty w kształcie dzwonków, a latem słodkie, jadalne, niebiesko-czarne jagody. Roślina jest ceniona za efektowne, szkarłatne ulistnienie jesienią oraz ogromne znaczenie dla rodzimej fauny – służy jako roślina żywicielska dla motyla Callophrys augustinus i stanowi istotne źródło pożywienia dla ptaków, małych ssaków oraz zapylaczy. Dobrze rośnie na kwaśnych, dobrze zdrenowanych glebach w strefach mrozoodporności USDA 5a–9b, co czyni ją idealną do ogrodów naturalistycznych, jadalnych krajobrazów i obszarów zrekultywowanych.
Akacja / Akacja gwiżdżąca (rodzaj)
Vachellia
Vachellia to rodzaj ciernistych drzew i krzewów z rodziny Fabaceae, wyodrębniony z szerszego rodzaju Acacia w 2005 roku na podstawie badań filogenetyki molekularnej. Obejmuje ikoniczne afrykańskie i amerykańskie akacje, cenione za odporność na suszę oraz charakterystyczne, żółte, pomponowate kwiaty.
Roszpunka kępkowa
Valeriana carinata
Valerianella carinata, powszechnie znana jako roszpunka kępkowa, to niewielka, odporna roślina jednoroczna pochodząca z Europy i regionu śródziemnomorskiego. Często mylona z Valerianella locusta (pospolitą roszpunką warzywną, zwaną też mâche), wytwarza delikatne rozetki liści o łagodnym smaku, zbieranych jako warzywo sałatkowe. Roślina kwitnie wiosną, tworząc drobne, bladoróżowe, białe lub niebieskawożółte kwiaty. Charakterystyczne, kępkowate owoce pozwalają odróżnić ją od pokrewnych gatunków.
Kozłek lekarski
Valeriana officinalis
Valeriana officinalis to wytrzymała bylina zielna pochodząca z Europy i Azji, ceniona za grona drobnych różowych lub białych kwiatków oraz leczniczy ekstrakt z korzenia, szeroko stosowany jako naturalny środek nasenny i łagodzący lęk.
Różanecznik arizoński
Vauquelinia californica
Różanecznik arizoński to okazały, wiecznie zielony krzew lub małe drzewo pochodzące z Pustyni Sonora. Jest wysoko ceniony w ogrodnictwie niskopielęgnacyjnym (xeriscape) za podobieństwo do oleandrów, lecz bez ich wysokiej toksyczności. Roślina charakteryzuje się ciemnozielonymi, skórzastymi, lancetowatymi liśćmi z piłkowanymi brzegami. Pod koniec wiosny i na początku lata tworzy gęste, płaskowierzchołkowe baldachogrona drobnych, kremowobiałych kwiatów przyciągających zapylacze. Kora jest dekoracyjna i z wiekiem staje się postrzępiona, nadając krajobrazowi zimowy urok.
Dziewanna wielkokwiatowa
Verbascum densiflorum
Verbascum densiflorum, powszechnie znana jako dziewanna wielkokwiatowa, to okazała roślina dwuletnia pochodząca z Europy i zachodniej Azji. W pierwszym roku tworzy niską rozetę dużych, filcowatych, szarozielonych liści, a w drugim lecie wypuszcza wysoki, nierozgałęziony kłos gęsto obsypany jaskrawożółtymi kwiatami. Ceniona w ogrodach wiejskich i na rabatach preriowych, jest niezwykle odporna na suszę i doskonale radzi sobie na ubogich, dobrze przepuszczalnych glebach, gdzie niewiele innych roślin przetrwa. Roślina ma długą historię zastosowania w europejskim ziołolecznictwie, szczególnie jej kwiaty, które po wysuszeniu służą do przyrządzania łagodzących naparów.
Dziewanna kutnerowata
Verbascum phlomoides
Verbascum phlomoides, powszechnie znana jako dziewanna kutnerowata, to dwuletnia lub krótkowieczna bylina z rodziny trędownikowatych (Scrophulariaceae). W pierwszym roku tworzy niską rozetę miękkich, szarozielonych, filcowatych liści, a w drugim roku wypuszcza wysoki kłos kwiatowy o wysokości do 2,5 m, pokryty jaskrawożółtymi kwiatami od czerwca do września. Pochodzi z Europy i zachodniej Azji, doskonale radzi sobie na ubogich, suchych i słonecznych stanowiskach. Jest ceniona w ogrodach za swoją architektoniczną formę, atrakcyjność dla zapylaczy oraz tradycyjne zastosowania lecznicze.
Dziewanna drobnokwiatowa
Verbascum thapsus
Dziewanna drobnokwiatowa (Verbascum thapsus) to dwuletnia roślina zielna z rodziny trędownikowatych (Scrophulariaceae), występująca naturalnie w Europie, Afryce Północnej i Azji. W pierwszym roku roślina tworzy płaską rozetę dużych, aksamitnych, szarozielonych liści pokrytych gęstym, białym kutnerem. W drugim roku wyrasta mocna, wzniesiona łodyga kwiatowa, która może osiągać 2 metry wysokości lub więcej, zwieńczona gęstym kłosem jaskrawożółtych kwiatów. Roślina słynie ze swoich właściwości leczniczych i historycznie była stosowana w leczeniu chorób układu oddechowego, stanów zapalnych oraz ran. Dobrze rośnie w pełnym słońcu na suchych, dobrze przepuszczalnych glebach; jest bardzo wytrzymała, odporna na suszę i mróz do -34°C.
Werbena patagońska
Verbena bonariensis
Verbena bonariensis, powszechnie znana jako werbena patagońska, to wieloletnia roślina zielna pochodząca z Ameryki Południowej. Jest ceniona za wysokie, smukłe, niemal bezlistne łodygi zwieńczone kępami małych, fioletowo-liliowych kwiatów. Rośnie w wyprostowanych kępach i jest szeroko stosowana w naturalistycznych projektach ogrodów, przyciągając motyle i inne zapylacze.
Werbena krzaczasta
Verbena hastata
Werbena krzaczasta (Verbena hastata) to rodzimy północnoamerykański dziki kwiat występujący na wilgotnych łąkach, preriach i wzdłuż brzegów strumieni. Ta wzniesiona bylina wytwarza smukłe, przypominające kandelabry kłosy drobnych, fioletowoniebieskich kwiatów od połowy lata do wczesnej jesieni, przyciągając pszczoły, motyle i inne zapylacze. Historycznie używana przez rdzenne ludy i wczesnych osadników jako zioło lecznicze, pozostaje popularnym wyborem do ogrodów deszczowych, rabat dla zapylaczy i naturalizowanych terenów podmokłych.
Werbena Ogrodowa
Verbena hybrida
Verbena hybrida, powszechnie znana jako werbena ogrodowa, to półwiecznie zielona roślina kwitnąca pochodząca z Ameryki Południowej. Tworzy grona drobnych, intensywnie ubarwionych kwiatów w odcieniach fioletu, czerwieni, różu, bieli, lawendy i koralu. Szeroko uprawiana jako roślina jednoroczna w klimacie umiarkowanym, doskonale rośnie w pełnym słońcu i jest popularna w wiszących koszach, skrzynkach okiennych oraz rabatach ogrodowych.
Werbena pospolita
Verbena officinalis
Werbena pospolita (Verbena officinalis) to wieloletnia roślina zielna z rodziny werbenowatych, pochodząca z Europy i szeroko rozpowszechniona w innych regionach o klimacie umiarkowanym. Rośnie w wyprostowanych kępach o wysokości od 60 do 90 cm, posiada naprzeciwległe, klapowane i ząbkowane liście oraz długie, cienkie pędy kwiatostanowe, na których od lata do wczesnej jesieni pojawiają się małe, rurkowate kwiaty o barwie od liliowej do jasnofioletowej. Jest to roślina rustykalna i łatwa w uprawie, tradycyjnie ceniona jako zioło lecznicze już od czasów starożytnego Rzymu.
Werbena sztywna
Verbena rigida
Verbena rigida to niska, płożąca bylina pochodząca z Argentyny, Brazylii, Urugwaju i Paragwaju, ceniona za szorstkie liście o fakturze papieru ściernego oraz gęste skupiska żywych, purpurowo-magentowych kwiatów. Tworzy dywanową okrywę dzięki podziemnym kłączom i kwitnie nieprzerwanie od późnej wiosny do jesieni, co czyni ją ulubioną rośliną na słoneczne rabaty, do ogrodów skalnych i nasadzeń dla zapylaczy.
Złotowieniec Koroniasty
Verbesina encelioides
Verbesina encelioides, powszechnie znana jako złotowieniec koroniasty lub stokrotka obórowa, to wytrzymała jednoroczna roślina zielna z rodziny astrowatych. Rozpoznawalna jest po szarozielonych, trójkątnych liściach oraz żywych, żółtych kwiatach podobnych do stokrotek, z wyciętymi płatkami. Doskonale przystosowuje się do zdegradowanych gleb i suchych środowisk, często tworząc gęste skupiska.
Wernonia wielokwiatowa
Vernonanthura polyanthes
Krzew lub małe drzewo pochodzące z Brazylii, osiągające od 2,5 do 3 metrów wysokości, o zdrewniałej łodydze i pojedynczych, skrętoległych, lancetowatych liściach. Małe białe, białawe lub różowawe kwiaty zebrane w szczytowe koszyczki. Roślina rodzima dla ekoregionu cerrado i obszarów przekształconych, występująca w stanach Minas Gerais, São Paulo, Parana, Rio Grande do Sul i Santa Catarina. Agresywny gatunek pionierski poboczy dróg i obrzeży lasów, bardzo dobrze odrastający po przycięciu i pożarach. Roślina rustykalna, silna i szybkorosnąca.
Przetacznik
Veronica
Przetacznik (Veronica) to liczny rodzaj roślin kwitnących z rodziny babkowatych (Plantaginaceae), obejmujący ponad 500 gatunków. Pochodzące głównie z Europy, te wdzięczne byliny wytwarzają wysokie, smukłe kłosy małych, czteropłatkowych kwiatów w odcieniach niebieskiego, fioletu, różu i bieli od wiosny do jesieni. Ich wzniesione, przypominające różdżki kwiatostany sprawiają, że wyróżniają się w ogrodach wiejskich, na rabatach i w nasadzeniach naturalistycznych. Odmiany okrywowe płożą się nisko i doskonale nadają się do ogrodów skalnych oraz do zapobiegania erozji gleby.
Hebe franciszkańska
Veronica × franciscana
Hebe franciszkańska (Veronica × franciscana) to gęsty, zaokrąglony krzew zimozielony, ceniony za błyszczące, owalne liście i krótkie kłosy fioletowych kwiatów pojawiających się latem. Jest to hybryda ogrodowa pomiędzy Veronica elliptica a V. speciosa, która doskonale radzi sobie w ogrodach nadmorskich i o łagodnych zimach, wykazując odporność na zasolenie, wiatr i suszę po zakorzenieniu.
Przetacznik ożankowy
Veronica chamaedrys
Veronica chamaedrys to niska bylina zielna pochodząca z Europy, należąca do rodziny babkowatych (Plantaginaceae). Ta mrozoodporna dzika roślina charakteryzuje się płożącymi łodygami, które tworzą gęste dywany o szerokości do 50 cm, wytwarzając efektowne, intensywnie niebieskie kwiaty z białym środkiem od wiosny do wczesnego lata. Liście są naprzeciwległe, trójkątne i drobno ząbkowane. Wysoce przystosowalna i niewymagająca, doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa w ogrodach przyjaznych naturze, na łąkach kwietnych i naturalnych trawnikach. Wyjątkowo mrozoodporna, wyróżniona nagrodą RHS Award of Garden Merit.
Hebe nowozelandzkie
Veronica speciosa
Veronica speciosa, powszechnie znana jako hebe nowozelandzkie lub hebe okazałe, to gęsty, zimozielony krzew pochodzący z nadmorskich klifów Wyspy Północnej Nowej Zelandii. Ceniona za błyszczące, skórzaste liście i efektowne, głęboko różowe do purpurowych kwiatostany, kwitnące przez całe lato, tworzy zwartą, zaokrągloną kępę, idealną do ogrodów nadmorskich i miejskich. Wysoce odporna na sól, doskonale rośnie na eksponowanych stanowiskach nadmorskich, a także stanowi doskonały, niewymagający krzew ozdobny w głębi lądu.
Przetacznik kłosowy
Veronica spicata
Veronica spicata, powszechnie znana jako przetacznik kłosowy, to odporna bylina kwitnąca, pochodząca z Europy i Azji. Latem wytwarza efektowne, wyprostowane kłosy drobnych kwiatów w odcieniach niebieskiego, fioletowego, różowego lub białego, dzięki czemu jest ulubienicą ogrodów wiejskich i rabat przyjaznych zapylaczom. Roślina o bujnym wzroście i niskich wymaganiach pielęgnacyjnych, najlepiej rozwijająca się w pełnym słońcu na przepuszczalnej glebie.
Kalina hordowina
Viburnum lantana
Kalina hordowina (Viburnum lantana) to wytrzymały krzew liściasty zrzucający liście na zimę, pochodzący z Europy, Afryki Północnej i zachodniej Azji. Tworzy szeroki, wielopniowy pokrój z filcowatymi, szarozielonymi liśćmi, które jesienią przebarwiają się na głęboki purpurowoczerwony kolor. Płaskie baldachy małych, kremowobiałych kwiatów rozwijają się późną wiosną, a po nich pojawiają się owoce, które dojrzewając zmieniają barwę z zielonej na czerwoną, a ostatecznie na lśniącą czerń, często prezentując kilka kolorów w jednym gronie jednocześnie. Tradycyjnie sadzona wzdłuż żywopłotów i ścieżek, zyskała swoją angielską nazwę („drzewo wędrowca”) dzięki wyznaczaniu drogi podróżnym przemierzającym wiejskie krajobrazy.
Kalina chińska
Viburnum macrocephalum
Viburnum macrocephalum, znana jako kalina chińska, to zaokrąglony, wazowaty krzew liściasty do półzimozielonego, pochodzący z kontynentalnych Chin. Jest ceniona za swoje ogromne, kuliste kwiatostany, które otwierają się w kolorze limonkowo-zielonym i dojrzewają do czystej bieli, przypominając gigantyczne śnieżne kule uniesione nad ciemnozielonymi, ząbkowanymi liśćmi.
Kalina wonna
Viburnum odoratissimum
Kalina wonna (Viburnum odoratissimum) to duży, szybko rosnący krzew zimozielony, ceniony w ciepłym klimacie za gęste, błyszczące ulistnienie oraz zdolność do tworzenia nieprzebytych żywopłotów w zaledwie kilka sezonów. Pochodzi z Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej; wytwarza szerokie, skórzaste, ciemnozielone liście, a późną wiosną i wczesnym latem efektowne, stożkowate grona małych, białych kwiatów o słodkim, miodowym zapachu, któremu roślina zawdzięcza swoją nazwę. Po przekwitnięciu pojawiają się małe, czerwone owoce, które dojrzewając, stają się czarne. Nieprzycinana kalina wonna może osiągnąć 4–6 m wysokości i szerokości, ale doskonale znosi strzyżenie i jest jednym z najpopularniejszych krzewów osłonowych i żywopłotowych w krajobrazach subtropikalnych i umiarkowanie ciepłych.
Czym są Łatwe rośliny?
Łatwe rośliny są idealne dla początkujących lub osób z niewielką ilością czasu na pielęgnację. Te gatunki tolerują błędy przy podlewaniu, zmiany oświetlenia i nie wymagają stałej uwagi. Idealne dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z roślinami.
Wskazówki dotyczące uprawy Łatwe rośliny
Aby odnieść sukces z łatwe rośliny, pamiętaj: mniej znaczy więcej. Unikaj nadmiernego podlewania, wybierz miejsce z odpowiednim oświetleniem i pozwól glebie wyschnąć między podlewaniami. Większość tych roślin woli być czasem 'zapomniana'.