2307 Łatwe rośliny | Przewodnik 2026 - Strona 53
Odkryj 2307 łatwe rośliny do swojego ogrodu. Kompletny przewodnik pielęgnacyjny.
2307 Łatwe rośliny
Wyświetlanie 1873-1908 z 2307
Rudbekia błyskotliwa
Rudbeckia fulgida
Rudbeckia fulgida to kępiasta bylina pochodząca ze wschodniej części Ameryki Północnej, ceniona za radosne kwiaty przypominające stokrotki o złoto-pomarańczowych płatkach wokół ciemnobrązowego, niemal czarnego stożka środkowego. Kwitnie od późnego lata do jesieni, tworząc przyziemną rozetę owłosionych, ząbkowanych liści i powoli rozprzestrzenia się za pomocą kłączy, tworząc naturalne plamy na rabatach, w ogrodach preriowych i ogrodach dla zapylaczy. Popularne odmiany, takie jak 'Goldsturm', wyróżniają się długim okresem kwitnienia i dobrą odpornością w różnych klimatach.
Rudbekia błyskotliwa
Rudbeckia hirta
Rudbeckia hirta, powszechnie znana jako rudbekia błyskotliwa, to rodzima północnoamerykańska roślina dziko rosnąca, ceniona za jasne żółto-pomarańczowe płatki otaczające ciemnobrązowe centrum. Obficie kwitnie od lata do jesieni, przyciągając motyle, pszczoły i śpiewające ptaki.
Ruelia błękitna
Ruellia
Ruellia, znana powszechnie jako ruelia lub petunia meksykańska, to szybko rosnąca bylina z rodziny akantowatych (Acanthaceae), pochodząca z Meksyku oraz Ameryki Środkowej i Południowej. Tworzy wzniesione, wielołodygowe kępy o wydłużonych, ciemnozielonych liściach i kwiatach w kształcie trąbki, które żyją tylko jeden dzień, ale pojawiają się nieprzerwanie od wiosny do jesieni. Po zakorzenieniu jest bardzo odporna na suszę i łatwa w utrzymaniu, co czyni ją popularnym wyborem na obwódki, rabaty i do ogrodów w ciepłym klimacie.
Ruellia meksykańska
Ruellia brittoniana
Ruellia brittoniana (Ruellia meksykańska), klasyfikowana również jako Ruellia simplex, to szybko rosnąca, zimozielona bylina pochodząca z Meksyku, ceniona za kwiaty przypominające petunie w kolorze lawendowego fioletu, które kwitną nieprzerwanie od wczesnego lata do jesieni. Roślina ta najlepiej czuje się w pełnym słońcu i łatwo adaptuje się zarówno do warunków wilgotnych, jak i suszy, rozprzestrzeniając się za pomocą kłączy oraz samosiewu. Ze względu na silny wzrost, na Florydzie i w innych regionach o ciepłym klimacie uznawana jest za gatunek inwazyjny, dlatego ogrodnicy powinni sadzić ją ostrożnie lub wybierać odmiany sterylne.
Petunka meksykańska
Ruellia simplex
Ruellia simplex, powszechnie znana jako petunka meksykańska, to bujnie rosnąca bylina zielna pochodząca z Meksyku, Karaibów i Ameryki Południowej. Charakteryzuje się długimi, wąskimi, ciemnozielonymi liśćmi oraz trąbkowatymi kwiatami kwitnącymi w odcieniach fioletu, różu lub bieli. Jest to roślina szybkorosnąca i mało wymagająca, idealna do ogrodów, rabat i pojemników, zwłaszcza w ciepłym klimacie, gdzie może kwitnąć przez większą część roku. Mimo że jest rośliną ozdobną, warto pamiętać, że w niektórych regionach może wykazywać właściwości inwazyjne.
Szczaw
Rumex
Rumex to rodzaj obejmujący około 200 gatunków jednorocznych, dwuletnich i wieloletnich roślin zielnych z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), powszechnie znanych jako szczawie. Pochodzące z umiarkowanej strefy półkuli północnej, a obecnie naturalizowane niemal na całym świecie, gatunki Rumex tworzą zgrabne rozety liści od podłużnych do strzałkowatych, zwieńczone w sezonie wysokimi pędami małych zielonkawych kwiatów, które dojrzewają w rdzawoczerwone skupiska nasion. Kilka gatunków, zwłaszcza Rumex acetosa (szczaw zwyczajny) i Rumex crispus (szczaw kędzierzawy), jest uprawianych ze względu na ich cierpkie, cytrynowe jadalne liście oraz korzenie używane w tradycyjnej medycynie ziołowej, podczas gdy inne są pospolitymi chwastami przydrożnymi cenionymi głównie przez zapylacze i dziką faunę.
Szczaw polny
Rumex acetosella
Szczaw polny (Rumex acetosella) to niewielka wieloletnia dzika roślina zielna z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodząca z umiarkowanych stref Europy i Azji, szeroko zadomowiona również w Ameryce Północnej. Jego strzałkowate liście charakteryzują się wyraźnym, kwaśnym smakiem wynikającym z zawartości kwasu szczawiowego. Jest to roślina odporna, dobrze radząca sobie na ubogich, kwaśnych glebach – ceniona jako zioło jadalne i w medycynie ludowej, choć może stać się inwazyjna dzięki pełzającym kłączom.
Szczaw krwisty
Rumex sanguineus
Szczaw krwisty (Rumex sanguineus) to zimozielona bylina z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodząca z Europy, Azji Południowo-Zachodniej i Afryki Północnej. Jest ceniony za swoje uderzające liście z głębokimi, krwistoczerwonymi żyłkami na tle ciemnozielonej blaszki liściowej, co nadaje mu dramatyczny, dekoracyjny wygląd w ogrodach i na stołach. Roślina tworzy zwarte, rozetowe kępy i najlepiej rośnie w wilgotnej, dobrze przepuszczalnej glebie, w pełnym słońcu do półcienia.
Paproć skórzasta
Rumohra adiantiformis
Rumohra adiantiformis, powszechnie znana jako paproć skórzasta, to okazały, wieloletni gatunek ceniony za trójkątne, skórzaste, głęboko zielone liście. Jest niezwykle popularna w branży florystycznej ze względu na wyjątkową trwałość liści po ścięciu – zachowują świeżość w kompozycjach przez kilka tygodni. W naturze rośnie zarówno jako epifit, jak i na leśnym dnie.
Ruszczyk (rodzaj)
Ruscus
Ruszczyk (Ruscus) to rodzaj nisko rosnących wiecznie zielonych krzewów z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), rodzimych dla Europy, regionu śródziemnomorskiego i zachodniej Azji. Ich charakterystyczną cechą są kladody — spłaszczone łodygi imitujące liście, na których pojawiają się zarówno kwiaty, jak i owoce. Jaskrawoczerwone jagody, dojrzewające jesienią i zimą, sprawiają, że rośliny te są chętnie wykorzystywane jako ozdobne rośliny ogrodowe i materiał do aranżacji kwiatowych. Do najbardziej znanych gatunków należą R. aculeatus (ruszczyk kolczasty) oraz R. hypoglossum.
Ruszczyk języczkowaty
Ruscus hypoglossum
Ruscus hypoglossum, znany jako ruszczyk języczkowaty, to niewielki, wiecznie zielony krzew z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), pochodzący z lasów południowej Europy i Azji Mniejszej. W przeciwieństwie do ruszczyka kolczastego (Ruscus aculeatus), jego szerokie i błyszczące gałęziaki (kladodia) nie mają kolców, co czyni go popularną rośliną okrywową w zacienionych częściach ogrodu.
Roślina Fajerwerk
Russelia equisetiformis
Russelia to wieloletni krzew znany ze swoich smukłych, zielonych, kaskadowych gałązek przypominających koński ogon lub fajerwerki. Rurkowate kwiaty, zazwyczaj w żywych odcieniach czerwieni, są produkowane w obfitości i są bardzo atrakcyjne dla kolibrów i motyli. Jest to roślina niezwykle wszechstronna, doskonała do koszyczków wiszących, murów oporowych lub jako okrywa gruntu na skarpach.
Ruta egipska
Ruta chalepensis
Ruta chalepensis, znana powszechnie jako ruta egipska, to wieloletni, wiecznie zielony krzew aromatyczny z rodziny rutowatych (Rutaceae), pochodzący z basenu Morza Śródziemnego, Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Osiąga wysokość 40–80 cm, posiada drobno pierzaste, szarozielone liście o silnym, ostrym zapachu oraz skupiska małych, żółtych kwiatów pojawiających się latem. Roślina zawiera furanokumaryny, alkaloidy i flawonoidy, które nadają jej silne właściwości lecznicze, ale także znaczną toksyczność. Powoduje fototoksyczne zapalenie skóry przy kontakcie i późniejszej ekspozycji na słońce, a spożycie w dużych ilościach może prowadzić do poważnego uszkodzenia narządów. Jest szeroko stosowana w medycynie tradycyjnej i ma głębokie znaczenie kulturowe jako talizman ochronny.
Ruta
Ruta graveolens
Ruta (Ruta graveolens) to wieloletni krzew znany z intensywnego aromatu i właściwości leczniczych. Posiada drobno podzielone, szarozielone liście oraz małe, kremowe lub żółtawe kwiaty pojawiające się latem. Jest rośliną wytrzymałą, jednak wymaga uwagi ze względu na swoją toksyczność.
Karmnik drobny
Sagina apetala
Sagina apetala to niewielka, jednoroczna lub dwuletnia roślina zielna tworząca niskie, gęste kępy. Często spotykana w środowiskach miejskich – wyrasta w szczelinach chodników, murów oraz w ubita, piaszczystej glebie. Jej liście są równowąskie, a kwiaty niepozorne, zwykle zielonkawe i pozbawione widocznych płatków, co znalazło odzwierciedlenie w nazwie gatunkowej 'apetala'. Jest rośliną wyjątkowo odporną i ekspansywną.
karmnik ościsty
Sagina procumbens
Sagina procumbens (karmnik ościsty) to wieloletnia, płożąca bylina z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae), pochodząca z Europy, zachodniej i środkowej Azji oraz północno-zachodniej Afryki. Tworzy gęste, nagie, przypominające mech dywany dzięki łodygom, które ukorzeniają się w węzłach i szybko rozprzestrzeniają wegetatywnie. Liście są równowąskie, długości 1-2 cm. Drobne, pojedyncze kwiaty mają 4-5 działek kielicha i 4-5 małych białych płatków korony (czasem brak) z 4 wolnymi znamionami. Roślina wyjątkowo dobrze znosi deptanie, dlatego powszechnie występuje na trawnikach, w szczelinach między płytami chodnikowymi, a także w wilgotnych doniczkach.
Strzałka wodna
Sagittaria sagittifolia
Strzałka wodna (Sagittaria sagittifolia) to wieloletnia roślina wodna i błotna z rodziny żabieńcowatych, występująca naturalnie w bagnach, jeziorach i wolno płynących wodach Europy oraz Azji. Swoją nazwę zawdzięcza charakterystycznym liściom w kształcie grotu strzały, które wznoszą się ponad taflę wody, podczas gdy liście podwodne mają formę długich wstęg. Latem wytwarza wysoki pęd kwiatostanowy z trójpłatkowymi, białymi kwiatami o purpurowym środku. Jest popularną rośliną ozdobną do oczek wodnych i stref bagiennych.
Wierzba krucha
Salix × fragilis
Salix × fragilis, znana jako wierzba krucha, to szybko rosnące drzewo liściaste pochodzące z Eurazji, powszechnie występujące nad rzekami, na bagnach i wilgotnych glebach. Może osiągnąć 15 metrów wysokości, a nazwę zawdzięcza gałęziom, które łatwo się łamią i ukorzeniają tam, gdzie spadną.
Wierzba iwa
Salix caprea
Salix caprea, powszechnie znana jako wierzba iwa lub wierzba baziowa, to okazałe drzewo liściaste lub duży krzew pochodzący z Europy i Azji Zachodniej. Słynie przede wszystkim z miękkich, jedwabiście szarych bazi pojawiających się wczesną wiosną, które z czasem żółkną od pyłku, stanowiąc kluczowe wczesne źródło nektaru dla pszczół i innych owadów zapylających. Liście są szersze niż u większości innych wierzb, z filcowatą spodnią stroną.
Wierzba japońska 'Mt. Aso'
Salix chaenomeloides
Salix chaenomeloides, znana również jako wierzba japońska lub różowa, to liściasty krzew lub małe drzewo z rodziny wierzbowatych (Salicaceae), pochodzące z Japonii, Korei i Chin. Jest uprawiana ze względu na efektowne, duże bazie, które początkowo mają srebrzysto-różowy kolor, a z czasem ciemnieją do czerni. Bazie pojawiają się pod koniec zimy i na początku wiosny na błyszczących, ciemnoczerwonych pędach, jeszcze przed rozwojem liści. Najpopularniejszą odmianą jest 'Mt. Aso', ceniona w ogrodach i kompozycjach florystycznych ze względu na swoje dekoracyjne gałązki.
Wierzba szara
Salix cinerea
Salix cinerea, znana jako wierzba szara lub łoza, to szybko rosnący krzew liściasty lub niewielkie drzewo pochodzące z Europy i zachodniej Azji. Doskonale rozwija się na wilgotnych, słabo zdrenowanych glebach wzdłuż brzegów rzek, rowów i bagien, wytwarzając puszyste, szaro-żółte bazie wczesną wiosną, jeszcze przed pojawieniem się liści. Gęste, omszone, szarozielone ulistnienie oraz wysoka tolerancja na podmokłe tereny sprawiają, że jest to cenny gatunek pionierski w rekultywacji terenów podmokłych oraz kluczowe źródło nektaru dla pszczół na początku sezonu.
Wierzba herbaciana
Salix phylicifolia
Wierzba herbaciana (Salix phylicifolia) to wytrzymały krzew liściasty zrzucający liście na zimę, pochodzący z regionów borealnych i górskich północnej Europy, w tym ze Szkocji, Irlandii i Fennoskandii. Rośnie nad brzegami strumieni, w rowach i na wilgotnych terenach górskich, zazwyczaj na glebach wilgotnych i bogatych w zasady, od poziomu morza do ponad 1000 metrów n.p.m. Krzew osiąga od 2,5 do 4 metrów wysokości, ma gęsty i rozłożysty pokrój, gładkie, czerwonawy młode pędy oraz cienkie, ciemnozielone i błyszczące liście z szarawym spodem, które przypominają liście herbaty, co nadaje mu nazwę zwyczajową. Jak większość wierzb, jest to roślina dwupienna, z męskimi i żeńskimi bazią (kwiatostanami) na osobnych osobnikach; żółte bazie męskie i zielonkawe żeńskie pojawiają się na nagich gałęziach wczesną wiosną, przed liśćmi, stanowiąc ważne źródło nektaru dla zapylaczy na początku sezonu. Jej kora jest bogata w salicynę i inne związki fenolowe badane pod kątem właściwości przeciwbakteryjnych, przeciwwirusowych i przeciwutleniających, co kontynuuje długą tradycję stosowania kory wierzby w medycynie ludowej do łagodzenia bólu i gorączki.
Wierzba purpurowa
Salix purpurea
Salix purpurea, znana jako wierzba purpurowa lub wiklina, to szybko rosnący krzew liściasty pochodzący z Europy, Afryki Północnej i umiarkowanych stref Azji. Tworzy gęste zarośla o smukłych pędach o purpurowym zabarwieniu i wąskich, szarozielonych liściach, które u wierzb rzadko są ułożone niemal naprzeciwlegle. Purpurowoczerwone bazie pojawiają się na nagich gałęziach wczesną wiosną, przed rozwojem liści, i stają się złociste w miarę uwalniania pyłku. Od dawna ceniona przez plecionkarzy za elastyczne, barwne pędy, jest równie wartościowa w nowoczesnym krajobrazie do kontroli erozji wzdłuż brzegów rzek oraz jako szybkorosnący, niewymagający żywopłot ozdobny lub osłona.
Wierzba wiciowa
Salix viminalis
Salix viminalis, znana powszechnie jako wierzba wiciowa lub witwa, to szybko rosnący krzew lub małe drzewo liściaste, rodzime dla Europy oraz zachodniej i środkowej Azji. Ceniona od wieków za swoje długie, elastyczne i nierozgałęzione pędy, jest klasycznym gatunkiem wykorzystywanym w koszykarstwie i tradycyjnym rzemiośle wikliniarskim. Dobrze rozwija się na podmokłych glebach wzdłuż brzegów rzek i terenów podmokłych, tworząc gęste skupiska wąskich, srebrzystych liści, a wczesną wiosną wytwarza miękkie, szare bazie, które pojawiają się przed liśćmi. Jej energiczny wzrost i tolerancja na silne przycinanie (ogławianie) sprawiają, że jest popularna w produkcji biomasy, zapobieganiu erozji brzegów rzek oraz tworzeniu żywych konstrukcji wiklinowych w ogrodach.
Salpichroa oregano-listna
Salpichroa origanifolia
Salpichroa origanifolia, znana popularnie jako «salpichroa oregano-listna» lub «dzikie winogrono», to wieloletnia, kłączowa roślina zielna z rodziny psiankowatych (Solanaceae), pochodząca z Ameryki Południowej — Argentyny, Urugwaju, Brazylii, Boliwii i Peru. Jej pnące i silnie rozgałęzione łodygi mogą osiągać do 3 metrów długości; liście są eliptyczne lub owalne, a kwiaty małe, dzwonkowate, białe lub biało-zielonkawe. Pod koniec lata wytwarza owalne jagody o średnicy 10–15 mm, które dojrzewają z zielonych do białych lub jasnożółtych, są słodkie i jadalne. Roślina naturalizowała się w regionach Europy, Kalifornii i Tasmanii, gdzie jest uważana za inwazyjną.
Solanka kolczysta
Salsola kali
Salsola kali, znana jako solanka kolczysta lub biegacz stepowy, to jednoroczna roślina halofityczna z rodziny szarłatowatych. Rośnie w formie kulistej i kolczastej na piaszczystych plażach, wydmach oraz zasolonych glebach obszarów przybrzeżnych Europy, Afryki Północnej i Azji, a w Ameryce Północnej stała się inwazyjnym chwastem. Jesienią, po wyschnięciu, roślina odrywa się od korzenia i toczy pędzona wiatrem (efekt „tumbleweed”), rozprzestrzeniając w ten sposób swoje nasiona.
Szałwia
Salvia
Szałwia (Salvia) jest jednym z największych rodzajów w rodzinie jasnotowatych (Lamiaceae), obejmującym ponad 900 gatunków rodzimych dla regionów rozciągających się od basenu Morza Śródziemnego, przez obie Ameryki, aż po Azję. Rodzaj ten skupia zioła kulinarne, takie jak S. officinalis, efektowne rośliny ozdobne jak S. splendens (szałwia szkarłatna) oraz trwałe byliny jak S. nemorosa (szałwia leśna). Wszystkie gatunki są aromatyczne, zazwyczaj o miękkich lub aksamitnych liściach i rurkowatych kwiatach wyjątkowo chętnie odwiedzanych przez zapylacze.
Szałwia lawendolistna
Salvia × lavandulacea
Szałwia lawendolistna (Salvia × lavandulacea) to aromatyczna, wieloletnia krzewinka z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), blisko spokrewniona z szałwią hiszpańską (Salvia lavandulifolia). Posiada wąskie, szarozielone i aksamitne liście o zapachu przypominającym rozmaryn oraz wytwarza kłosy niebiesko-fioletowych kwiatów w okresie letnim. Jest odporna na suszę i światłolubna, idealna do ogrodów śródziemnomorskich, słonecznych donic oraz ogródków ziołowych.
Szałwia biała
Salvia apiana
Salvia apiana, znana jako szałwia biała, to aromatyczny, wieloletni krzew pochodzący z nadmorskich zarośli południowej Kalifornii i północnej Baja California. Tworzy zaokrągloną kępę srebrzystych, aksamitnych liści i wytwarza wysokie kwiatostany z białymi do bladolawendowych kwiatami późną wiosną. Bardzo odporna na suszę, szałwia biała dobrze rośnie w ubogiej, kamienistej, dobrze przepuszczalnej glebie, w pełnym słońcu i potrzebuje bardzo mało wody po ukorzenieniu. Oprócz wartości ozdobnej, jest to jedna z najważniejszych kulturowo roślin Kalifornii, uprawiana i używana ceremonialnie przez pokolenia przez rdzenne ludy, takie jak Cahuilla, Kumeyaay, Chumash i Luiseño.
Szałwia omączona
Salvia farinacea
Salvia farinacea, powszechnie znana jako szałwia omączona, to delikatna bylina pochodząca z prerii i łąk południowo-środkowego Teksasu, Oklahomy i północno-wschodniego Meksyku. Od późnej wiosny do jesieni wytwarza wysokie, eleganckie kłosy kwiatów o barwie od intensywnego błękitu po fiolet, co czyni ją ulubioną rośliną w ogrodach przyjaznych zapylaczom. Roślina jest odporna na żerowanie saren, dobrze znosi suszę po zakorzenieniu i przyciąga pszczoły oraz motyle.
Szałwia grecka
Salvia fruticosa
Salvia fruticosa, powszechnie nazywana szałwią grecką lub szałwią trójklapową, to aromatyczny, zimozielony krzew pochodzący ze skalistych zboczy wschodniego basenu Morza Śródziemnego, w tym Grecji, Krety, Turcji, Cypru i Lewantu. Jej miękkie, srebrzysto-zielone, trójklapowe liście wydzielają ciepły, żywiczny zapach łagodniejszy niż szałwia lekarska, a jej różowo-liliowe kwiatostany przyciągają pszczoły i motyle od późnej wiosny do lata. Uprawiana od wieków jako zioło kulinarne i ludowy środek leczniczy, doskonale rośnie w ubogiej, suchej, nasłonecznionej glebie i po zadomowieniu nie wymaga prawie żadnej uwagi.
Szałwia gwatemalska
Salvia guaranitica
Salvia guaranitica, popularnie nazywana szałwią gwatemalską, to krzewiasta bylina pochodząca z Brazylii, Paragwaju, Urugwaju i Argentyny, należąca do rodziny Lamiaceae. Jej jasnozielone, owalne liście wydzielają delikatny anyżowy aromat po zgnieceniu, a jej wyprostowane łodygi wytwarzają kłosy głęboko niebieskich, rurkowatych kwiatów (z ciemnymi kielichami u odmiany 'Black and Blue') od lata do jesieni. Jest to jedna z ulubionych roślin kolibrów i motyli w ogrodach o ciepłym klimacie.
Szałwia hiszpańska
Salvia hispanica
Szałwia hiszpańska (Salvia hispanica), znana jako chia, to jednoroczna roślina zielna z rodziny jasnotowatych, pochodząca z centralnego i południowego Meksyku. Uprawiana przez Azteków przez wieki, jest obecnie znana na całym świecie ze swoich nasion bogatych w błonnik i kwasy omega-3. Roślina wytwarza wzniesione łodygi z ciemnozielonymi liśćmi i małymi fioletowymi lub białymi kwiatami zebranymi w kłosy latem i jesienią.
Szałwia drobnolistna
Salvia microphylla
Salvia microphylla, powszechnie znana jako szałwia drobnolistna, to zwarty wieloletni krzew pochodzący z Meksyku i południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych. Obficie kwitnie rurkowatymi kwiatami w odcieniach czerwieni, różu, fioletu i bieli, przyciągając kolibry, pszczoły i motyle. Odporna, tolerująca suszę i łatwa w uprawie, doskonale rośnie w nasłonecznionych ogrodach przy minimalnej pielęgnacji.
Szałwia omszona
Salvia nemorosa
Salvia nemorosa, znana jako szałwia omszona, to wieloletnia roślina zielna z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodząca z Europy i Azji Zachodniej. Wytwarza gęste kłosy fioletowoniebieskich kwiatów o dużych walorach ozdobnych, kwitnąc od wiosny do lata. Jest niezwykle odporna na suszę i mróz, tolerując strefy mrozoodporności USDA od 4 do 8.
Szałwia lekarska
Salvia officinalis
Salvia officinalis, powszechnie znana jako szałwia lekarska lub szałwia zwyczajna, to wieloletnie aromatyczne zioło pochodzące z rejonu Morza Śródziemnego. Charakteryzuje się miękkimi, szarozielonymi, aksamitnymi liśćmi oraz żywymi fioletowo-niebieskimi kłosami kwiatostanów pojawiającymi się latem. Niezbędna w kuchniach i aptekach od ponad 2000 lat, należy do rodziny Lamiaceae (wargowych).
Czym są Łatwe rośliny?
Łatwe rośliny są idealne dla początkujących lub osób z niewielką ilością czasu na pielęgnację. Te gatunki tolerują błędy przy podlewaniu, zmiany oświetlenia i nie wymagają stałej uwagi. Idealne dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z roślinami.
Wskazówki dotyczące uprawy Łatwe rośliny
Aby odnieść sukces z łatwe rośliny, pamiętaj: mniej znaczy więcej. Unikaj nadmiernego podlewania, wybierz miejsce z odpowiednim oświetleniem i pozwól glebie wyschnąć między podlewaniami. Większość tych roślin woli być czasem 'zapomniana'.