2332 Łatwe rośliny | Przewodnik 2026 - Strona 22
Odkryj 2332 łatwe rośliny do swojego ogrodu. Kompletny przewodnik pielęgnacyjny.
2332 Łatwe rośliny
Wyświetlanie 757-792 z 2332
Kaktus Złota Beczka
Echinocactus grusonii
Echinocactus grusonii to sferyczny kaktus pochodzący z centralnego Meksyku, słynący z imponującego kulistego kształtu i promieniujących złotych kolców. Ten majestatyczny kaktus może osiągnąć nawet 1 metr średnicy i wysokości w ciągu wielu lat. Jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem w swoim naturalnym środowisku z powodu nielegalnego zbierania i utraty siedlisk.
Kaktus jeżowy
Echinocereus
Echinocereus to rodzaj obejmujący około 70 gatunków kaktusów, rodzimych dla południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i Meksyku. Te walcowate do kolumnowych kaktusy cenione są za spektakularne wiosenne kwiaty — należące do największych i najbardziej kolorowych w świecie kaktusów — oraz jadalne owoce u wielu gatunków. Wyjątkowo odporne na suszę i przystosowane do środowisk aridowych, występują od poziomu morza aż po wysokogórskie wzniesienia.
Echinocereus szkarłatny
Echinocereus coccineus
Echinocereus coccineus, powszechnie znany jako echinocereus szkarłatny, to efektowny kaktus kolumnowy pochodzący z pustyń południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i północnego Meksyku. Tworzy gęste kępy żebrowanych, pokrytych cierniami pędów, a wiosną wytwarza zachwycające, lejkowate kwiaty o barwie od szkarłatnej do pomarańczowoczerwonej, które przyciągają kolibry i zapylacze. Ceniona roślina pustynna, słynąca z odporności, tolerancji na suszę i żywych barw kwiatów.
Echinocereus dasyacanthus
Echinocereus dasyacanthus
Echinocereus dasyacanthus, znany jako teksaski kaktus tęczowy, to gatunek pochodzący z południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych (Teksas, Nowy Meksyk) oraz północnego Meksyku (Chihuahua, Coahuila, Sonora). Tworzy cylindryczne, żebrowane łodygi, zazwyczaj rosnące pojedynczo lub w małych grupach, pokryte cierniami o barwie od złotej po różowo-szarą. Wiosną i wczesnym latem wytwarza duże kwiaty w kształcie lejka, które mogą przybierać kolory od kanarkowo-żółtego po głęboki róż, przyciągając rodzime zapylacze pustynne.
Kaktus kielichowy
Echinocereus triglochidiatus
Kaktus kielichowy to nisko rosnący, kępiasty kaktus pochodzący z pustyń i skalistych zboczy południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i północnego Meksyku. Z czasem tworzy gęste kopce cylindrycznych, kolczastych łodyg, które mogą rozprzestrzeniać się na szerokość ponad metra. Późną wiosną roślina wytwarza spektakularne, lejkowate, szkarłatnoczerwone kwiaty, które przyciągają kolibry i pszczoły.
Chwastnica jednostronna
Echinochloa crus-galli
Chwastnica jednostronna (Echinochloa crus-galli) to szybko rosnąca trawa jednoroczna, pochodząca z tropikalnych regionów Azji. Szeroko rozprzestrzeniona na całym świecie, jest uważana za jeden z najgroźniejszych chwastów rolniczych, szczególnie w uprawach ryżu i kukurydzy. Może osiągać do 150 cm wysokości, posiada długie, płaskie liście, często o zabarwieniu czerwonawym lub fioletowym u nasady. Wytwarza gęste wiechy z nasionami, które w okresach niedoboru żywności mogą być spożywane.
Żabienica amazońska
Echinodorus grisebachii
Żabienica amazońska (Echinodorus grisebachii) to roślina wodna z rodziny żabienicowatych, pochodząca z dorzeczy Ameryki Południowej, gdzie rośnie wzdłuż brzegów i w płytkich zakolach rzek, często pozostając w zanurzeniu przez większą część roku. Jest to jedna z najpopularniejszych i najłatwiejszych w uprawie roślin akwariowych, ceniona za swoje lancetowate liście o jaskrawozielonym kolorze, które pod wodą mogą osiągać do 60 cm długości. Rośnie w formie rozety wyrastającej z centralnego kłącza (korony) i rozmnaża się poprzez długie kwiatostany, na których pojawiają się młode sadzonki. Idealnie nadaje się jako punkt centralny w średnich i dużych akwariach.
Kaktus mózgowy
Echinofossulocactus multicostatus
Kaktus mózgowy (Stenocactus multicostatus, synonim Echinofossulocactus multicostatus) to kulisty kaktus pochodzący z pustyń Meksyku, słynący z dziesiątek cienkich, pofalowanych żeber, które owijają się wokół korpusu niczym zwoje mózgowe. Jest to gatunek wolno rosnący, zazwyczaj rosnący pojedynczo, który rzadko przekracza 12-13 cm wysokości. Wiosną i latem wytwarza delikatne kwiaty w odcieniach od bieli do różowo-liliowego z ciemniejszym nerwem środkowym.
Przegorzan kulisty
Echinops bannaticus
Przegorzan kulisty (Echinops bannaticus) to wysoka, architektoniczna bylina z rodziny astrowatych, pochodząca z południowo-wschodniej Europy, w tym z regionu Banat w Rumunii. Tworzy wzniesione łodygi z kolczastymi, szarozielonymi, klapowanymi liśćmi, zakończone idealnie okrągłymi, stalowoniebieskimi kulistymi kwiatostanami, które przyciągają pszczoły, trzmiele i motyle w lipcu-sierpniu. Roślina osiąga około 120–150 cm wysokości i posiada głęboki system korzeni palowych, co czyni ją bardzo odporną na suszę.
Przegorzan
Echinops sphaerocephalus
Przegorzan to okazała, silnie rosnąca bylina z rodziny astrowatych, która może osiągać do 2 metrów wysokości. Wytwarza kuliste, srebrzystoniebieskie do białawych kwiatostany na sztywnych łodygach i kwitnie od lipca do sierpnia. Liście są głęboko powcinane i kolczaste, o szarozielonym wierzchu i filcowatym, jaśniejszym spodzie. Gatunek ten jest bardzo odporny na suszę, najlepiej rośnie na ubogich, dobrze przepuszczalnych glebach i jest niezwykle atrakcyjny dla pszczół, trzmieli oraz motyli.
Kaktus jeżowy
Echinopsis
Echinopsis to duży rodzaj kaktusów pochodzących z Ameryki Południowej, obejmujący andyjskie regiony Argentyny, Boliwii, Peru i Chile, z około 128 gatunkami, od małych kulistych form po wysokie kolumnowe i drzewiaste okazy. Jest ceniony za swoje ogromne, pachnące, krótkotrwałe kwiaty, zazwyczaj białe, różowe lub czerwone, które otwierają się w nocy lub o świcie i trwają tylko dzień lub dwa, co kilku gatunkom przyniosło przydomek Kaktus Liliowy Wielkanocny.
Echinopsis
Echinopsis eyriesii
Echinopsis eyriesii to kaktus o kulistym pokroju pochodzący z Ameryki Południowej (Argentyna, Boliwia i południowa Brazylia), znany z ciemnozielonej, żebrowanej łodygi oraz dużych, białych, pachnących i efemerycznych kwiatów, które otwierają się nocą. Jest to gatunek odporny i łatwy w uprawie, idealny zarówno dla początkujących, jak i kolekcjonerów.
Echinopsis huascha
Echinopsis huascha
Echinopsis huascha, znany powszechnie jako kaktus pochodnia, to kaktus kolumnowy pochodzący z aridowych regionów Catamarca i La Rioja w Argentynie, gdzie rośnie na wysokościach od 900 do 2000 metrów. Tworzy zwarte kępy wyprostowanych lub płożących się pędów, pokrytych żółtawymi cierniami, osiągając wysokość około 1 metra. Jego efektowne kwiaty, o barwach od pomarańczowej przez żółtą po czerwoną, pojawiają się wiosną i wczesnym latem, kontrastując z szarozielonym kolorem łodygi.
Kaktus Wielkanocny
Echinopsis oxygona
Echinopsis oxygona to klasyczny kaktus kulisty, który z wiekiem nabiera lekko kolumnowego kształtu. Jest powszechnie ceniony za okazałe kwiaty w kształcie trąbki, które mogą być białe lub różowawe i wydzielają delikatny zapach – zazwyczaj otwierają się nocą. Pochodzący z Ameryki Południowej, tworzy kolonie kolczastych 'kulek' poprzez wytwarzanie bocznych odrostów.
Kaktus peruwiański
Echinopsis peruviana
Kolumnowy kaktus pochodzący z Peru, który rozgałęzia się u podstawy i może osiągać około 5 metrów wysokości. Posiada niebiesko-zielone pędy z 6 do 8 szerokimi, zaokrąglonymi żebrami, białawymi areolami i brązowymi cierniami. Dojrzałe okazy wytwarzają duże, pachnące, lejkowate białe kwiaty, które otwierają się nocą od późnej wiosny do lata. Roślina zawiera alkaloid meskalinę, dlatego jej uprawa lub posiadanie może podlegać regulacjom prawnym w niektórych krajach.
Echinopsis
Echinopsis tubiflora
Echinopsis tubiflora, znany powszechnie jako echinopsis, to kaktus o pokroju kulistym do krótko-kolumnowego, pochodzący z wyżyn Boliwii i północnej Argentyny. Jego ciemnozielony, żebrowany pęd pokryty jest kępkami jasnych cierni o ciemnych końcówkach. Wytwarza spektakularne, białe kwiaty w kształcie lejka z bladozieloną gardzielą, które otwierają się nocą i trwają zaledwie jeden lub dwa dni. Z czasem roślina ma tendencję do tworzenia odrostów, tworząc gęste kępy, które nadają silny charakter architektoniczny suchym ogrodom lub nasłonecznionym parapetom.
Duma Madery
Echium candicans
Duma Madery (Echium candicans) to okazały, wiecznie zielony krzew rodzimy dla wyspy Madera w Portugalii. Wytwarza spektakularne, stożkowate kłosy kwiatowe gęsto upakowane niebiesko-fioletowymi kwiatami, które przyciągają pszczoły, motyle i kolibry. Roślina odporna i łatwa w pielęgnacji, idealna do ogrodów śródziemnomorskich, krajobrazów nadmorskich oraz skalistych zboczy. Po zaaklimatyzowaniu jest wyjątkowo odporna na suszę i dobrze rośnie w ubogich glebach przy minimalnej pielęgnacji.
Żmijowiec babkowaty
Echium plantagineum
Żmijowiec babkowaty (Echium plantagineum) to roślina jednoroczna lub dwuletnia z rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae), pochodząca z regionu Morza Śródziemnego, Afryki Północnej i Azji Południowo-Zachodniej. Tworzy szorstką, owłosioną rozetę liści, zanim wypuści rozgałęzioną łodygę z lejkowatymi kwiatami, które zmieniają kolor z różowego na głęboki niebiesko-fioletowy w miarę otwierania się. Gatunek osiąga 20-90 cm wysokości, kwitnie od wiosny do lata i jest bardzo popularny wśród pszczół i trzmieli ze względu na obfitą produkcję nektaru. Żmijowiec babkowaty dobrze znosi suszę i ubogie gleby, ale poza swoim naturalnym zasięgiem, m.in. w Australii i Kalifornii, jest uważany za chwast i częściowo inwazyjny. Roślina zawiera alkaloidy pirolizydynowe, które czynią ją toksyczną dla zwierząt pasących się i mogą podrażniać skórę przy kontakcie.
żmijowiec zwyczajny
Echium vulgare
Żmijowiec zwyczajny (Echium vulgare) to dwuletnia lub wieloletnia roślina zielna z rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae), naturalnie występująca na łąkach, miedzach, nasypach i suchych siedliskach w całej Europie, w tym w Polsce. Tworzy przyziemną rozetę owłosionych liści, z której w drugim roku wyrasta wzniesiona, gęsto szczeciniasta łodyga o wysokości 30–90 cm. Od maja do września kwitnie drobnymi, lejkowatymi kwiatami, które otwierają się różowe i stopniowo błękitnieją – to typowa cecha całego rodzaju Echium. Kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły i trzmiele, dzięki czemu roślina jest ceniona jako ważna roślina miododajna. Toleruje suszę, ubogą piaszczystą i kamienistą glebę oraz jest łatwa w utrzymaniu, jednak cała roślina zawiera alkaloidy pirolizydynowe, a szczeciniaste włoski mogą podrażniać skórę.
Eclipta biała
Eclipta prostrata
Eclipta biała, znana na całym świecie jako Bhringraj, to płożąca się roślina zielna o ogromnym znaczeniu w medycynie ajurwedyjskiej. Charakteryzuje się małymi, białymi, pojedynczymi kwiatami oraz łodygami, które mogą przybierać czerwonawy kolor. Jest to roślina niezwykle odporna, preferująca wilgotne środowiska, często spotykana w pobliżu rzek i bagien w regionach tropikalnych.
Moczarka argentyńska
Egeria densa
Egeria densa, znana powszechnie jako moczarka argentyńska, to zanurzona roślina wodna pochodząca z cieków i jezior południowo-wschodniej Ameryki Południowej (Brazylia, Argentyna, Urugwaj, Chile). Należy do rodziny żabiściekowatych (Hydrocharitaceae) i jest jedną z najpopularniejszych roślin akwariowych na świecie dzięki bardzo szybkiemu wzrostowi, łatwości uprawy oraz doskonałej zdolności do natleniania wody i pochłaniania azotanów oraz fosforanów, co pomaga przeciwdziałać zakwitom glonów. Charakteryzuje się cienkimi, rozgałęzionymi łodygami, które mogą przekraczać metr długości, pokrytymi okółkami jasnozielonych, wstęgowatych listków. W sprzyjających warunkach wytwarza małe, białe, trójpłatkowe kwiaty unoszące się na powierzchni wody. Ze względu na swoją żywotność, poza kontrolowanym akwarium lub oczkiem wodnym, jest uważana za gatunek inwazyjny w wielu regionach świata, gdzie tworzy gęste podwodne dywany zdolne do zmiany ekosystemów wodnych; należy więc obchodzić się z nią ostrożnie, unikając wyrzucania fragmentów łodyg do naturalnych zbiorników wodnych.
Hiacynt wodny
Eichhornia crassipes
Hiacynt wodny (Eichhornia crassipes) to wolnopływająca roślina wodna pochodząca z dorzecza Amazonki w Ameryce Południowej. Ceniona za błyszczące, sercowate liście i delikatne, lawendowo-fioletowe kwiaty przypominające storczyki, należy do najszybciej rosnących roślin na Ziemi. Choć jako roślina ozdobna stawów jest niezwykle efektowna, może stać się wysoce inwazyjna w naturalnych ciekach wodnych.
Oliwnik
Elaeagnus
Elaeagnus to rodzaj wytrzymałych krzewów i małych drzew, cenionych za srebrzyste, łuskowate ulistnienie oraz drobne, pachnące jesienne kwiaty, po których pojawiają się jadalne owoce przypominające jagody. Rodzaj ten, pochodzący z umiarkowanych stref Azji, Europy i Ameryki Północnej, obejmuje zarówno gatunki zimozielone (takie jak oliwnik kłujący), jak i liściaste (takie jak oliwnik baldaszkowy i oliwnik srebrzysty), a wszystkie charakteryzują się dużą odpornością i zdolnościami adaptacyjnymi.
Oliwnik Ebbingego
Elaeagnus × submacrophylla
Oliwnik Ebbingego (Elaeagnus × submacrophylla) to szybko rosnący, zimozielony krzew hybrydowy, powszechnie uprawiany jako żywopłot lub osłona przeciwwietrzna w klimacie umiarkowanym. Powstały ze skrzyżowania E. macrophylla i E. pungens, wyróżnia się srebrzystym ulistnieniem i pachnącymi kwiatami pojawiającymi się jesienią.
Oliwnik kolczasty
Elaeagnus pungens
Elaeagnus pungens, powszechnie znany jako oliwnik kolczasty lub srebrnik, to wiecznie zielony krzew pochodzący ze wschodniej Azji, szczególnie z Japonii i Chin. Posiada skórzaste liście z zielonymi wierzchnimi stronami i srebrzysto-brązowymi spodami, tworząc efektowne dwubarwne ulistnienie. Jesienią wytwarza małe, intensywnie pachnące rurkowate białe kwiaty. Ceniony za wytrzymałość, dobrze rośnie w ubogich glebach, znosi suszę i silne wiatry, jest szeroko stosowany jako żywopłot, wiatrochrona i roślina ozdobna.
Kwandong Eumundi
Elaeocarpus eumundi
Elaeocarpus eumundi, znany jako kwandong Eumundi lub kwandong gładkolistny, to wiecznie zielone drzewo z rodziny Elaeocarpaceae, pochodzące z lasów deszczowych północno-wschodniej Australii – od półwyspu Cape York przez środkowo-wschodni Queensland aż po północną Nową Południową Walię, gdzie rośnie na wysokościach do około 1000 m n.p.m. W swoim naturalnym środowisku dorasta do 12–25 m wysokości, ale w uprawie jako drzewo ogrodowe lub uliczne zazwyczaj osiąga 8–15 m z wąską, wyprostowaną koroną o szerokości 3–5 m. Skórzaste, błyszczące ciemnozielone liście są skupione na końcach gałęzi i z wiekiem żółkną zamiast czerwienieć, a nowe pędy mają brązowo-różowy odcień. W okresie od listopada do grudnia (w miejscu pochodzenia) pojawiają się grona kremowobiałych, wiechowatych kwiatów, po których następują niebieskie, owalne pestkowce z kwaśnym, ale jadalnym miąższem, wykorzystywanym do dżemów i galaretek. Dzięki gęstemu, odpornemu wzrostowi drzewo jest powszechnie sadzone jako drzewo osłonowe lub uliczne i przyciąga ptaki żywiące się nektarem i nasionami.
ponikło
Eleocharis
Eleocharis (ponikło) to rozległy rodzaj wieloletnich roślin bagiennych i wodnych z rodziny ciborowatych (Cyperaceae), obejmujący ponad 200 gatunków rozpowszechnionych na całym świecie. Rośliny charakteryzują się bezlistnymi, rurkowatymi, jasnozielonymi łodygami, które rosną w gęstych kępach przypominających trawę. W akwarystyce najpopularniejszym gatunkiem jest Eleocharis acicularis – „karlikowa trawa włosowata” – ceniona za tworzenie gęstego, zielonego dywanu na dnie akwarium. Gatunek Eleocharis palustris (ponikło błotne) jest często uprawiany w oczkach wodnych i siedliskach bagiennych. Roślina naturalnie rozmnaża się za pomocą podziemnych kłączy i rozłogów (stolonów); na szczytach łodyg tworzy drobne, kłosowate kwiatostany o brązowo-zielonej barwie.
Perz właściwy
Elymus repens
Perz właściwy (Elymus repens) to wieloletnia trawa kłączowa, bardzo rozpowszechniona w Europie, Azji i Ameryce Północnej, gdzie jest uważana za jeden z najbardziej uporczywych i trudnych do usunięcia chwastów. Rozprzestrzenia się szybko za pomocą cienkich i ostro zakończonych podziemnych kłączy, zdolnych do regeneracji nowej rośliny nawet z małego odciętego fragmentu. Tworzy gęste i splątane dywany, toleruje niemal każdy rodzaj gleby, światła i wilgoci, dlatego rośnie spontanicznie w ogrodach, na polach, w żywopłotach i przy drogach. Mimo że jest chwastem, ma długą tradycję stosowania jako roślina lecznicza i jest częściowo jadalna.
emilia jastrzębcowata
Emilia fosbergii
Emilia jastrzębcowata to jednoroczna roślina zielna o wzniesionym pokroju, pochodząca z tropikalnych i subtropikalnych regionów Ameryki, która obecnie rozprzestrzeniła się jako roślina ruderalna na kilku kontynentach. Dorasta do około 1 metra wysokości, posiada cylindryczną łodygę i naprzemianległe, ząbkowane liście, które zmieniają kształt od jajowatych u nasady po lancetowate na szczycie. Jej rurkowate kwiaty w odcieniach czerwieni, różu lub fioletu zebrane są w małe koszyczki przypominające pędzel, pojawiając się praktycznie przez cały rok. Często spotykana jest dziko rosnąca na poboczach dróg, nieużytkach, w ogrodach i na obszarach uprawnych.
Emilia sonchifolia
Emilia sonchifolia
Emilia sonchifolia to jednoroczna roślina zielna z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z tropikalnej Azji, a obecnie naturalizowana w prawie całej Brazylii, zwłaszcza na nizinach przybrzeżnych Północy, Północnego Wschodu i Południowego Wschodu. Rośnie prosto, ma cylindryczną, delikatną i słabo rozgałęzioną łodygę, osiągając od 30 do 70 cm wysokości. Liście odziomkowe tworzą rozetę, natomiast liście łodygowe ułożone są spiralnie; rurkowate kwiaty, o barwie od liliowej do różowej, zebrane są w małe, szczytowe koszyczki, które przypominają pędzel – stąd popularne nazwy „pędzel studenta” i „kwiat-pędzel”. Jest to roślina spontaniczna i odporna, spotykana na poboczach dróg, nieużytkach, w ogrodach i na terenach uprawnych, gdzie zachowuje się jak pospolity chwast.
Enterolobium contortisiliquum
Enterolobium contortisiliquum
Tamboril to drzewo rodzime dla brazylijskiego Lasu Atlantyckiego i Cerrado, należące do rodziny bobowatych (Fabaceae). Może osiągać od 20 do 35 metrów wysokości, a jego pień dorasta do 1,6 m średnicy. Słynie z szerokiej korony w kształcie parasola oraz zdrewniałych, zakrzywionych i pustych owoców, które przypominają ludzkie lub małpie ucho (stąd nazwa „ucho małpy”). Jest to szybkorosnący, liściasty gatunek pionierski, który wytwarza małe, białe, kuliste kwiaty między zimą a latem. Jest szeroko wykorzystywany w reforestacji, zadrzewianiu miast oraz w architekturze krajobrazu na dużych obszarach.
Orchidea Krucyfiksowa
Epidendrum
Epidendrum to jeden z największych rodzajów storczyków, obejmujący około 1500 gatunków pochodzących z neotropikalnych regionów Ameryki Środkowej i Południowej. Powszechnie nazywany orchideą krucyfiksową (zwłaszcza gatunek E. radicans), tworzy grona drobnych, gwiazdkowatych kwiatów w żywych odcieniach czerwieni, pomarańczu, żółci, różu i bieli. Jest wyjątkowo odporny i łatwy w uprawie, co czyni go idealnym wyborem dla początkujących miłośników storczyków.
Epidendrum trzcinowy
Epidendrum radicans
Epidendrum radicans, powszechnie znany jako epidendrum trzcinowy lub orchidea krzyżowa, to naziemna orchidea pochodząca z Meksyku i Ameryki Środkowej. Wytwarza żywe grona czerwonych, pomarańczowych i żółtych kwiatów na szczycie wysokich, trzcinopodobnych łodyg, tworzących kształt krzyża – stąd pochodzi nazwa „orchidea krzyżowa". Jest jedną z najbardziej przystosowawczych i przyjaznych dla początkujących orchidei dostępnych na rynku.
Orchidea Krucyfiks
Epidendrum secundum
Epidendrum secundum, powszechnie znana jako Orchidea Krucyfiks, to naziemna i litofityczna orchidea pochodząca z regionów andyjskich i Brazylii. Jej małe, żywo ubarwione kwiaty kwitną w gęstych skupiskach na szczycie wyprostowanych łodyg, w kolorach od różu i czerwieni po pomarańcz, żółć i biel. Jest jedną z najbardziej odpornych i przystosowalnych orchidei w obrębie rodzaju, zdolną do kwitnienia niemal przez cały rok w odpowiednich warunkach.
Wierzbówka (rodzaj)
Epilobium
Epilobium to rodzaj roślin kwiatowych z rodziny wiesiołkowatych (Onagraceae), występujący w strefach umiarkowanych i subalpejskich na całym świecie. Gatunki obejmują zarówno wysokie wierzbówki kolonizujące tereny po pożarach, jak i delikatne rośliny porastające brzegi potoków, wytwarzające charakterystyczne różowe do fioletowych kwiaty latem i jesienią.
Wierzbownica gruczołowata
Epilobium ciliatum
Wierzbownica gruczołowata (Epilobium ciliatum) to szybko rosnąca bylina zielna z rodziny wiesiołkowatych (Onagraceae), pochodząca z Ameryki Północnej i wschodniej Azji, obecnie naturalizowana w całej Europie i innych regionach umiarkowanych. Tworzy wzniesione, często rozgałęzione łodygi pokryte drobnymi, szczeciniastymi włoskami, zakończone małymi, czteropłatkowymi kwiatami w kolorze od białego do bladoróżowego, z głęboko wciętymi płatkami i ciemnym unerwieniem. Kwitnąc od lata do jesieni, jest magnesem dla zapylaczy i łatwo kolonizuje naruszone gleby, pobocza dróg i wilgotne nieużytki.
Czym są Łatwe rośliny?
Łatwe rośliny są idealne dla początkujących lub osób z niewielką ilością czasu na pielęgnację. Te gatunki tolerują błędy przy podlewaniu, zmiany oświetlenia i nie wymagają stałej uwagi. Idealne dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z roślinami.
Wskazówki dotyczące uprawy Łatwe rośliny
Aby odnieść sukces z łatwe rośliny, pamiętaj: mniej znaczy więcej. Unikaj nadmiernego podlewania, wybierz miejsce z odpowiednim oświetleniem i pozwól glebie wyschnąć między podlewaniami. Większość tych roślin woli być czasem 'zapomniana'.