Rośliny trujące: 12 gatunków według stopnia zagrożenia dla kotów, psów i dzieci

Rośliny trujące to takie, które zawierają substancje mogące zaszkodzić każdemu, kto je zje, żuje lub dotknie. Do roślin toksycznych zaliczają się setki gatunków, ale niewiele z nich powoduje poważne uszczerbki na zdrowiu. Śmiertelnie niebezpieczne są lilia dla kota oraz sagowiec dla psa. Oleander i rącznik stanowią zagrożenie dla dzieci i zwierząt, a bieluń dla dzieci.

Najpopularniejsze rośliny pokojowe, takie jak epipremnum, skrzydłokwiat czy difenbachia, również są trujące. Powodują one pieczenie w jamie ustnej już w momencie ugryzienia. Jest to silny ból, jednak ryzyko jest zupełnie inne niż w przypadku pierwszych pięciu roślin. Poniższa lista dzieli je na dwie grupy, gatunek po gatunku, podając źródło dla każdej informacji.

Jeśli ktoś właśnie zjadł roślinę: usuń jej resztki z ust i zachowaj kawałek rośliny. Zadzwoń pod numer infolinii toksykologicznej Disque-Intoxicação, 0800 722 6001 (Anvisa, bezpłatna, 24 godziny na dobę). W przypadku zwierzęcia skontaktuj się z weterynarzem. Szczegóły znajdują się w ostatniej sekcji.

Podsumowanie listy:

Jak uszeregowano tę listę trujących roślin

Kolejność zależy od stopnia toksyczności, jaki dane źródło przypisuje każdej roślinie, a nie od jej popularności. W przypadku psów, kotów i koni źródłem jest profil każdego gatunku w bazie roślin toksycznych ASPCA. ASPCA prowadzi ośrodek kontroli zatruć zwierząt w Stanach Zjednoczonych. W przypadku ludzi źródłem jest pole określające stopień zagrożenia (niski, średni lub wysoki) w bazie roślin NC State Extension. Dane dla Brazylii uzupełniają materiały z Sinitox, czyli systemu informacji o zatruciach instytutu Fiocruz.

Roślina toksyczna to nie to samo co roślina niebezpieczna. Niemiecki Federalny Instytut Oceny Ryzyka (BfR) przeanalizował 42 344 potwierdzone przypadki narażenia na kontakt z roślinami. Przypadki te pochodziły z dwóch ośrodków kontroli zatruć w Niemczech i dotyczyły 227 gatunków. W 93% z nich nikt nie miał żadnych objawów. Tylko 3 przypadki okazały się ciężkie (BfR, Bundesgesundheitsblatt, 2018).

To samo badanie pokazuje, dlaczego kolejność ma znaczenie. Dwadzieścia sześć rodzajów roślin odpowiadało za 70% przypadków, z czego jedynie 8 wywołało przynajmniej umiarkowane objawy. Roślina, która pojawia się najczęściej w zgłoszeniach do ośrodka kontroli zatruć, prawie nigdy nie wyrządza największej krzywdy. Z tego względu lista rozpoczyna się od roślin rzadziej spotykanych, lecz śmiertelnie groźnych, a te częste i łagodne zostawia na koniec.

Trujące rośliny, które mogą zabić

1. Lilia i liliowiec: najgroźniejszy przypadek dla kotów

Lilie prawdziwe (rodzaj Lilium, takie jak lilia biała czy lilia tygrysia) to najgroźniejsze dla kotów rośliny toksyczne z tej listy. Liliowiec (Hemerocallis) wywołuje ten sam skutek. FDA, amerykańska agencja ds. zdrowia, podaje, że cała roślina jest toksyczna dla kota. Dotyczy to łodygi, liści, kwiatów, pyłku, a nawet wody z wazonu.

Niewielki kawałek liścia lub płatka może doprowadzić u kota do śmiertelnej niewydolności nerek w mniej niż 3 dni. To samo dotyczy ziaren pyłku, które zwierzę zliże ze swojej sierści. Pierwsze objawy pojawiają się w ciągu pierwszych 12 godzin: kot staje się osowiały, ślini się, wymiotuje i przestaje jeść. Według FDA, gdy leczenie rozpoczyna się 18 godzin lub później od spożycia, uszkodzenie nerek zazwyczaj bywa już nieodwracalne.

Pies, który zje lilię, może mieć łagodne dolegliwości żołądkowe, bez uszkodzenia nerek. ASPCA odnotowuje kota jako jedyny znany gatunek z takimi objawami. Właściciele kotów nie powinni trzymać lilii w domu, ani w doniczce, ani w bukiecie. Zasady pielęgnacji tej rośliny dla osób niemających kotów znajdują się w poradniku o tym, jak dbać o lilię.

Nazwa zwyczajowa bywa myląca. Skrzydłokwiat i kalla również bywają potocznie kojarzone z liliami, jednak nie wywołują niewydolności nerek: podrażniają one jamę ustną, co wyjaśnia punkt 11.

2. Sagowiec: „palma”, która niszczy wątrobę

Sagowiec wygięty (Cycas revoluta) przypomina małą palmę i często pojawia się w ogrodach, na balkonach oraz przy wejściach do budynków. ASPCA klasyfikuje go jako roślinę toksyczną dla psów, kotów i koni z powodu zawartości cykazyny. Odnotowane objawy obejmują wymioty i ciemne stolce, a także krwawienie, uszkodzenie wątroby, niewydolność wątroby oraz śmierć.

Nasiona zawierają najwięcej toksyn. Według przeglądu weterynaryjnego opublikowanego w Clinician's Brief zjedzenie zaledwie 2 nasion wywołało już objawy u psa. Centrum kontroli zatruć ASPCA odnotowało 1398 przypadków w ciągu 10 lat, a 90% zgłoszeń dotyczyło psów.

Źródła różnią się w szacunkach dotyczących śmiertelności. Badania publikowane przez szpitale uniwersyteckie wskazują śmiertelność na poziomie od 32% do 50%. W bazie ASPCA, która obejmuje przypadki z wczesną interwencją, zmarły lub zostały uśpione 33 z 1398 psów, czyli 2,4%. Sam przegląd wyjaśnia tę różnicę: kliniki uniwersyteckie przyjmują najcięższe przypadki. W bazie ASPCA wielu właścicieli zadzwoniło od razu i wdrożyło leczenie wcześniej.

W obu ujęciach rozgryzienie nasiona sagowca wymaga natychmiastowej wizyty u weterynarza, bez czekania na objawy. W przypadku ludzi NC State klasyfikuje toksyczność sagowca jako wysoką. W karcie rośliny zaznaczono, że zjedzenie jakiejkolwiek jej części może wywołać trwałe uszkodzenia narządów wewnętrznych lub śmierć.

3. Oleander: trucizna dla serca, świeża lub ususzona

Oleander pospolity (Nerium oleander), zwany też oleandrem, to krzew o różowych, białych lub czerwonych kwiatach. Sadzi się go często przy murach, na placach i pasach zieleni wzdłuż ulic. NC State klasyfikuje stopień zagrożenia ze strony oleandra jako wysoki i podaje, że jego spożycie może być śmiertelne. Roślina jest trująca zarówno świeża, jak i sucha, dlatego opadłe i zamiecione liście nadal stanowią niebezpieczeństwo.

Trucizna oleandra to glikozyd nasercowy, czyli substancja zaburzająca rytm serca. Objawy odnotowane przez NC State obejmują nudności, wymioty, ból brzucha, zawroty głowy, wolne tętno i nieregularne bicie serca. ASPCA klasyfikuje oleander jako roślinę toksyczną dla psów, kotów i koni, wymieniając śmierć wśród możliwych skutków. Materiały Sinitox dodają, że kontakt z sokiem mlecznym wywołuje również piekący ból w jamie ustnej.

4. Rącznik: rozgryzione nasiono staje się trucizną

Rącznik pospolity (Ricinus communis) rośnie dziko na nieużytkach i przy drogach w dużej części Brazylii. Trucizną zawartą w nasionach jest rycyna. Poison Control, krajowy ośrodek kontroli zatruć w Stanach Zjednoczonych, wyjaśnia, że twarda łupina nasienna zapobiega wydostawaniu się rycyny. Nasienie połknięte w całości zazwyczaj przechodzi przez jelita bez wyrządzenia szkody.

Niebezpieczeństwo zaczyna się w momencie rozgryzienia lub uszkodzenia nasiona. Wtedy rycyna ulega wchłonięciu, a Poison Control odnotowuje, że pojedyncze pogryzione nasiono może wystarczyć, aby wywołać poważny uszczerbek na zdrowiu dziecka. ASPCA klasyfikuje rącznika pospolitego jako roślinę toksyczną dla psów, kotów i koni. Objawy obejmują pieczenie w jamie ustnej, wymioty, biegunkę, niewydolność nerek oraz drgawki. Rącznik pospolity znajduje się również wśród 11 roślin o wysokim ryzyku dla małych dzieci według oceny BfR.

5. Bieluń: kwiat wywołujący halucynacje

Brugmansja, nazywana także bieluniem drzewiastym lub anielską trąbą (rodzaj Brugmansia), to krzew o dużych, zwisających kwiatach w kształcie dzwonu. NC State klasyfikuje stopień zagrożenia ze strony brugmansji jako wysoki i opisuje ją jako jedną z najbardziej toksycznych roślin ozdobnych. Truciznę stanowią alkaloidy tropanowe, czyli substancje działające na układ nerwowy.

Odnotowane objawy to omamy, suchość w jamie ustnej, osłabienie mięśni, wysokie ciśnienie i tętno, gorączka oraz rozszerzone źrenice. W najcięższych przypadkach materiały Sinitox wskazują na ryzyko zgonu. BfR zalicza bieluń do 11 roślin o wysokim ryzyku dla małych dzieci. ASPCA nie posiada karty bielunia, dlatego niniejsza lista nie zawiera danych dotyczących psów i kotów dla tej rośliny.

6. Róża pustyni: niebezpieczna dla zwierząt, łagodna dla ludzkiej skóry

Róża pustyni (Adenium obesum) to sukulent o grubym pniu i różowych kwiatach, sprzedawany w małych doniczkach. ASPCA klasyfikuje ją jako toksyczną dla psów, kotów i koni z powodu tego samego rodzaju trucizny co w oleandrze: glikozydów nasercowych. Odnotowane objawy obejmują wymioty i biegunkę, a także nieregularne bicie serca i śmierć.

W przypadku ludzi NC State klasyfikuje szkodliwość róży pustyni jako niską. Najczęstszym problemem jest kontaktowe zapalenie skóry, czyli podrażnienie wywołane przez sok mleczny. Karta ostrzega jednak, że wszystkie części rośliny są trujące po połknięciu. Do przycinania zakładaj rękawice. Poradnik o tym, jak dbać o różę pustyni, zaleca trzymać doniczkę poza zasięgiem zwierząt i dzieci.

Rośliny wpływające na serce i jelita w większych ilościach

7. Azalia: wystarczy zaledwie kilka liści

Azalia (rodzaj Rhododendron) to kwitnący krzew popularny w ogrodach i doniczkach. ASPCA klasyfikuje ją jako toksyczną dla psów, kotów i koni ze względu na substancję zwaną grajanotoksyną. Karta ostrzega, że zjedzenie nawet kilku liści może wywołać poważne problemy.

Objawy odnotowane przez ASPCA pojawiają się kilka godzin później: wymioty, biegunka, ślinotok i osłabienie. W ciężkich przypadkach występują spadek ciśnienia, śpiączka i zapaść sercowo-naczyniowa.

8. Kalanchoe: trująca, z rzadko występującą arytmią

Kalanchoe to sukulent o drobnych kwiatach zebranych w bukiety, bardzo często sprzedawany w supermarketach. ASPCA klasyfikuje go jako roślinę toksyczną dla psów i kotów ze względu na bufadienolidy, czyli substancje mogące zaburzać rytm serca. Odnotowane objawy to wymioty i biegunka, a karta określa arytmię jako rzadką.

9. Zwartnica i narcyz: cebula jest najgorsza

Zwartnica (Hippeastrum) i narcyz (Narcissus) wyrastają z cebuli, podziemnego organu gromadzącego zapasy rośliny. ASPCA wymienia oba rodzaje jako toksyczne dla psów i kotów ze względu na likorynę oraz inne alkaloidy. Karty zwartnicy i narcyza odnotowują wymioty, ślinotok oraz biegunkę. W dużych ilościach wymieniają drgawki, spadek ciśnienia krwi, drżenie i zaburzenia rytmu serca.

Obie karty podają, że najbardziej trującą częścią jest cebula. Cebule przechowywane poza ziemią przed posadzeniem stanowią ryzyko najłatwiejsze do wyeliminowania. Trzymaj je na wysokiej półce lub w zamkniętej szafce. Narcyz znalazł się także w grupie 8 rodzajów, które wywołały co najmniej umiarkowane objawy u dzieci w badaniu BfR z 2018 roku.

Rośliny wywołujące pieczenie jamy ustnej: difenbachia i obrazkowate

10. Difenbachia: brazylijski przypadek zatruć u dzieci

Difenbachia (Dieffenbachia) to najbardziej znana roślina toksyczna w Brazylii. Badaczki z Universidade Federal do Paraná powołują się na program profilaktyki Sinitox. Według niego roślina ta znajduje się wśród 16 roślin najczęściej wywołujących zatrucia w Brazylii. Żadne ze skonsultowanych źródeł krajowych nie stawia jej samodzielnie na pierwszym miejscu.

Liście i łodyga zawierają igiełkowate kryształy szczawianu wapnia. Przy ugryzieniu kryształy te dostają się do jamy ustnej i powodują natychmiastowy ból, a także pieczenie oraz obrzęk warg, jamy ustnej i języka. Materiały Sinitox odnotowują również ślinotok, trudności w połykaniu i duszności, a także uszkodzenie rogówki, jeśli sok dostanie się do oka. NC State klasyfikuje stopień szkodliwości difenbachii dla ludzi jako wysoki.

Obrzęk sprawia, że difenbachia jest groźniejsza niż inne obrazkowate, czyli rodzina roślin o dużych liściach mających ten sam kryształ. Opis przypadku opublikowany w 2018 roku przedstawia 8-letnią dziewczynkę przyjętą na szpitalny oddział ratunkowy. Trafiła tam ze zdrętwiałym językiem, spuchniętą wargą, bełkotliwą mową i trudnościami z oddychaniem (Journal of Pediatric Emergency and Intensive Care Medicine). ASPCA klasyfikuje tę roślinę jako toksyczną dla psów i kotów. Przycinanie rośliny również pozostawia toksyczne resztki. Poradnik dotyczący żółknących liści difenbachii nakazuje trzymać takie pozostałości poza zasięgiem dzieci i zwierząt domowych.

11. Cantedeskia, kaladium i pokojowe obrazkowate

Cantedeskia (Zantedeschia aethiopica), kaladium (Caladium) i kolokazja (Colocasia) mają te same kryształy co difenbachia. Występują one także w epipremnum, skrzydłokwiecie, monsterze i filodendronie. Wszystkie należą do obrazkowatych, czyli rodziny botanicznej roślin o dużych liściach z kwiatostanem w formie kolby otoczonej zmodyfikowanym liściem.

ASPCA wymienia cantedeskię, kaladium, epipremnum, skrzydłokwiat, monsterę i filodendron jako toksyczne dla psów i kotów. Odnotowane objawy powtarzają się: podrażnienie i pieczenie w jamie ustnej, ślinotok, wymioty oraz trudności w połykaniu. Zgodnie z materiałami Sinitox dzika kolokazja wywołuje te same symptomy. W przypadku ludzi NC State klasyfikuje cantedeskię jako roślinę o średniej toksyczności. Ból pojawia się już przy pierwszym ugryzieniu.

Dostajesz dużą roślinę o szerokich liściach, a w domu niemowlę zaczyna raczkować? Wiele domowych okazów o okazałych liściach to obrazkowate, jak monstera czy filodendron. Zidentyfikuj roślinę przed podjęciem decyzji. Jeśli to roślina obrazkowata, nie trzeba jej wyrzucać do kosza. Wystarczy postawić ją wysoko, poza zasięgiem dziecka, a opadłe liście usuwać jeszcze tego samego dnia.

Obrażenia w jamie ustnej kota wywołane przez skrzydłokwiat mają inny mechanizm i inny poziom zagrożenia niż w przypadku lilii z punktu 1. Skrzydłokwiat podrażnia jamę ustną, a prawdziwa lilia niszczy nerki.

Rośliny o gorszej sławie niż rzeczywiste działanie

12. Poinsecja: trująca, ale o łagodnym działaniu

Poinsecja (Euphorbia pulcherrima), roślina bożonarodzeniowa o czerwonych przykwiatkach, ma opinię rośliny silnie trującej. ASPCA wymienia ją jako toksyczną dla psów, kotów i koni ze względu na sok mleczny. W tej samej karcie ASPCA pisze, że jej toksyczność jest „zazwyczaj przeceniana”.

Największe zestawienie dotyczące poinsecji objęło 22 793 przypadki ekspozycji zarejestrowane w ośrodkach kontroli zatruć w Stanach Zjednoczonych w latach 1985–1992. Nikt nie zmarł, a u 92,4% osób nie wystąpiły żadne objawy (Krenzelok i współpracownicy, 1996, cytowani w Western Journal of Emergency Medicine). Sok mleczny podrażnia skórę i oczy. NC State określa stopień zagrożenia dla ludzi jako niski i ostrzega, że sok mleczny w oku może uszkodzić rogówkę. Poradnik o tym, jak dbać o poinsecję, podaje wskazówki, co zrobić w sytuacji, gdy ugryzie ją kot.

Dwie inne rośliny domowe należą do tej samej grupy. ASPCA wymienia aloes jako toksyczny dla psów, kotów i koni, z objawami takimi jak wymioty, apatia i biegunka, odnotowując jednocześnie, że sam żel uznaje się za jadalny. Mając psa w domu, doniczkę z aloesem stawia się poza jego zasięgiem. Wymagania dotyczące światła i podlewania tej rośliny opisuje poradnik jak dbać o aloes. Wilczomlecz lśniący (Euphorbia milii) zawiera ten sam sok mleczny co poinsecja, a NC State podaje, że może on wywołać od łagodnego podrażnienia po silne zapalenie skóry.

11 roślin wysokiego ryzyka dla małych dzieci według BfR

W 2019 roku BfR ponownie ocenił 251 roślin przy użyciu nowej metody. Łączy ona rzeczywiste przypadki zgłoszone do ośrodków kontroli zatruć z toksycznością substancji zawartych w poszczególnych roślinach. Wynik: 11 roślin o wysokim ryzyku, 32 o średnim ryzyku, 115 o łagodnym ryzyku i 93 bez ryzyka (BfR, Bundesgesundheitsblatt, 2019).

Żadna z tych 11 roślin nie znalazła się wśród 8 rodzajów, które najczęściej wywoływały umiarkowane objawy w rzeczywistych przypadkach z badania z 2018 roku. Najgroźniejsze rośliny pojawiają się najrzadziej w zgłoszeniach telefonicznych, a te spotykane najczęściej niemal nigdy nie wywołują ciężkich powikłań.

Nie znasz nazwy rośliny: zidentyfikuj ją przed podjęciem działań

W ogrodzie wyrósł chwast o fioletowych kwiatach, a pies kręci się wokół niego bez przerwy? Pierwszym krokiem jest ustalenie nazwy naukowej rośliny, a dopiero potem weryfikacja jej toksyczności. Nazwy potoczne nie wystarczą do takiego sprawdzenia. Mianem „lilii” określa się co najmniej cztery różne rośliny, z których tylko dwie niszczą nerki kota.

Aplikacja do identyfikacji pomaga ustalić nazwę, ale ma zmierzone ograniczenia. Badanie opublikowane w Clinical Toxicology w 2023 roku przetestowało 4 aplikacje na 16 gatunkach dzikich roślin ze Stanów Zjednoczonych. Pięć z 11 potencjalnie toksycznych gatunków co najmniej jedna z aplikacji uznała za jadalne (Clinical Toxicology, 2023). Aplikacja podaje prawdopodobną nazwę, a karta rośliny w ASPCA lub ośrodku kontroli zatruć potwierdza ryzyko.

Bloom rozpoznaje roślinę na podstawie zdjęcia i wyświetla zarówno jej nazwę zwyczajową, jak i naukową. Mając nazwę w ręku, sprawdzasz profil gatunku przed podjęciem decyzji o wyrwaniu lub zostawieniu rośliny.

Jak sprawdzić roślinę przed zakupem

Zawsze wyszukuj kartę według nazwy naukowej. W bazie ASPCA wyszukiwanie po nazwie potocznej zwraca czasami zupełnie inną roślinę. Przykładowo hasło „Elephant Ears” prowadzi do kaladium (Caladium), a nie do kolokazji.

Informacja „ASPCA nie wymienia tej rośliny jako toksycznej” oznacza jedynie, że dany gatunek nie figuruje w jej katalogu roślin trujących. Nie oznacza to przyzwolenia na jedzenie jej przez zwierzę: duża ilość włókien roślinnych wywołuje u kota wymioty nawet wtedy, gdy gatunek nie widnieje w żadnym zestawieniu. Ponadto katalog nie obejmuje wszystkich roślin: bieluń i wilczomlecz lśniący nie mają na przykład swoich profili.

Listy roślin bezpiecznych dla zwierząt przeczą sobie nawzajem z dwóch powodów: przez mylenie nazw zwyczajowych oraz traktowanie gatunków bez profilu jako w pełni dozwolonych. Zestawienia Bloom zawierają dane ASPCA dla każdego gatunku, dobrane pod kątem konkretnych warunków. Należą do nich: rośliny do cienia, duże rośliny doniczkowe do domu, rośliny wiszące, rośliny do łazienki oraz rośliny oczyszczające powietrze. W opiece nad roślinami w domu pełnym zwierząt pomaga także porównanie najlepszych aplikacji o roślinach dla właścicieli zwierząt.

Co zrobić, gdy dziecko lub zwierzę zjadło roślinę

Wykonaj po kolei następujące kroki:

• Wyjmij z ust to, co zostało z rośliny. Nie wpychaj rąk na siłę do gardła.

• Zachowaj fragment rośliny lub zrób jej zdjęcie. Znajomość nazwy rośliny decyduje o sposobie pomocy.

• Zadzwoń na infolinię Disque-Intoxicação: 0800 722 6001. Połączenie jest bezpłatne i działa przez całą dobę, każdego dnia. Przekierowuje ono do najbliższego ośrodka informacji toksykologicznej należącego do sieci Anvisa (Anvisa). Poza Brazylią zadzwoń do ośrodka informacji toksykologicznej w swoim kraju.

• W przypadku psa lub kota zadzwoń do weterynarza. Kot po ugryzieniu lilii oraz pies po zjedzeniu nasiona sagowca muszą trafić do lecznicy nawet wtedy, gdy nie mają żadnych objawów.

• Wezwij pogotowie, jeśli człowiek lub zwierzę ma trudności z oddychaniem, zemdleje lub ma drgawki. W Brazylii numerem Samu jest 192.

Nie wywołuj wymiotów. Nie podawaj mleka ani wody z solą. BfR zaleca maksymalnie jedną lub dwie szklanki wody lub herbaty w celu rozcieńczenia i nic więcej bez konsultacji lekarskiej (BfR, 2025). Mleko może zwiększyć wchłanianie niektórych trucizn. Woda z solą może zagrażać życiu małego dziecka.

Dwie dawne porady wciąż pojawiają się na stronach ogrodniczych: wywoływanie wymiotów i podawanie węgla aktywnego w domu. Ten artykuł opiera się na wytycznych BfR oraz stowarzyszeń toksykologii klinicznej ze Stanów Zjednoczonych i Europy (AACT i EAPCCT). To właśnie te źródła oceniły badania. We wspólnym stanowisku obu stowarzyszeń węgiel aktywny nie powinien być podawany rutynowo. Brak dowodów na to, że poprawia on wyniki leczenia (AACT/EAPCCT). Węgiel stosuje się wyłącznie po konsultacji z ośrodkiem kontroli zatruć.

W przypadku zwierząt domowych zasada jest taka sama. ASPCA ostrzega, że sól, wkładanie palca do gardła, oliwa z oliwek i syrop z wymiotnicy nie działają na wywołanie wymiotów u zwierzęcia albo są niebezpieczne. W przypadku kotów ASPCA podaje, że nie ma niczego, co można by podać w domu, aby zwierzę zwymiotowało w bezpieczny sposób. U psów wyłącznie weterynarz decyduje, czy warto wywoływać wymioty i jak to zrobić.

Ten artykuł nie zastępuje pomocy lekarza, weterynarza ani ośrodka kontroli zatruć. Powstał po to, aby jeszcze przed wypadkiem wiedzieć, do których roślin w domu i ogrodzie lepiej zachować dystans.

Najczęściej zadawane pytania

Jaka roślina jest najbardziej trująca dla kotów?

Lilia prawdziwa (Lilium) i liliowiec (Hemerocallis). Według FDA wystarczy ugryzienie liścia lub płatka, pyłek zlizany z sierści albo woda z wazonu. Kot może doznać niewydolności nerek w mniej niż 3 dni. Leczenie musi rozpocząć się przed upływem 18 godzin. Skrzydłokwiat i kalla, pomimo nazwy, jedynie podrażniają jamę ustną.

Czy sansewieria jest trująca dla psa i kota?

Tak. ASPCA wymienia sansewierię gwinejską (Sansevieria trifasciata) jako roślinę toksyczną dla psów i kotów ze względu na saponiny. Zarejestrowane objawy to nudności, wymioty i biegunka. To łagodne zatrucie, należące do tej samej grupy co aloes, a nie do grupy lilii czy sagowca.

Czy roślina trująca szkodzi przez sam dotyk?

Niektóre tak. Sok mleczny oleandra, wilczomlecza lśniącego, róży pustyni oraz poinsecji podrażnia skórę i może uszkodzić wzrok. Podczas przycinania tych roślin zakładaj rękawice i myj ręce przed dotknięciem twarzy. W przypadku pozostałych roślin z tej listy niebezpieczeństwo wiąże się ze zjedzeniem lub żuciem ich fragmentów.

Jaka roślina zatruwa najwięcej dzieci w Brazylii?

Dane Sinitox z lat 2011–2017 zestawiono w badaniu z 2023 roku. Wskazują one grupę wiekową od 1 do 9 lat jako tę z największą liczbą przypadków zatruć roślinami. Difenbachia znajduje się wśród 16 roślin powodujących najwięcej zatruć w kraju, obok cantedeskii (kalli). Żadne ze skonsultowanych źródeł krajowych nie publikuje rankingu stawiającego ją samodzielnie na pierwszym miejscu.