Complete plantengids
Verken planten op moeilijkheidsgraad, seizoen en meer. Vind de perfecte plant voor jou.
Moeilijkheidsgraad
Planten per stad
🗺️ Planten per stad3765 planten gevonden
2845-2880 van 3765 weergeven
Jaboticaba
Plinia jaboticaba
De jaboticaba is een tropische fruitboom die inheems is in Brazilië, behorend tot de Myrtaceae-familie. Hij kenmerkt zich door zijn unieke manier van vruchtdragen, bekend als cauliflorie, waarbij de bloemen en vruchten direct uit de stam en de oudere takken groeien. De vrucht is een bes met een dikke, paarse of zwarte schil en wit of roze, zoet en geleiachtig vruchtvlees, vergelijkbaar met een druif. Het is een langzaam groeiende, groenblijvende boom die decennia oud kan worden. Het is een sierplant van grote waarde vanwege zijn structurele schoonheid en productiviteit, en is bovendien cultureel belangrijk in Brazilië, waar hij al eeuwenlang wordt geconsumeerd.
Gesteelde Jabuticaba
Plinia trunciflora
Gesteelde Jabuticaba (Plinia trunciflora) is een inheemse Braziliaanse fruitboom uit het Atlantisch Woud, behorend tot de familie Myrtaceae. De boom onderscheidt zich door zijn glanzende zwarte vruchten die aan lange stelen (pedunkels) rechtstreeks aan de stam en takken hangen — een verschijnsel dat bekendstaat als cauliflorie. De vruchten hebben een zoete smaak die doet denken aan koffie. In zijn natuurlijke habitat kan de boom tot 15 meter hoog worden, met een bolvormige kroon en hangende takken.
Kamferkruid
Pluchea
Pluchea is een geslacht van aromatische struiken uit de familie Asteraceae, algemeen bekend als kamferkruiden of moerasvlooienkruiden. Deze robuuste planten zijn inheems in de tropische en subtropische gebieden van Amerika en worden veelvuldig gebruikt in de traditionele geneeskunde vanwege hun ontstekingsremmende, antioxiderende en antimicrobiële eigenschappen. De bladeren verspreiden een kenmerkende kamferachtige geur en dragen trossen kleine roze of lila bloemhoofdjes.
Allesgenezende struik
Pluchea carolinensis
De allesgenezende struik (Pluchea carolinensis) is een aromatische, snelgroeiende vaste heester die van nature voorkomt in het Caribisch gebied, Florida en Midden- en Zuid-Amerika. De fluweelzachte, naar kamfer geurende bladeren en de tere roze-lavendelkleurige bloemen maken hem zowel sierlijk aantrekkelijk als medicinaal waardevol. Al eeuwenlang veelvuldig gebruikt in de volksgeneeskunde van het Caribisch gebied en Brazilië, wordt hij traditioneel ingezet bij de behandeling van verkoudheid, koorts, bronchitis, keelpijn en reumatische pijn. De plant gedijt het best in volle zon en goed doorlatende grond, en kan tot 2,5 m hoog worden.
Gevleugeldstengel Kamferkruid
Pluchea sagittalis
Gevleugeldstengel Kamferkruid (Pluchea sagittalis) is een aromatisch medicinaal kruid dat inheems is in Zuid-Amerika, opvallend door zijn gevleugelde stengels en kleine roze tot witte bloemen. Het gedijt goed in warme, vochtige omgevingen en heeft een lange geschiedenis als geneeskrachtige plant op het continent.
Mannentrouw
Plumbago auriculata
Mannentrouw (Plumbago auriculata) is een groenblijvende of half-wintergroene struik die oorspronkelijk uit Zuid-Afrika komt. De plant wordt gewaardeerd om zijn trossen hemelsblauwe, trompetvormige bloemen die bijna onafgebroken verschijnen tussen de lente en de herfst. Door de krachtige groei kan hij als klimplant tegen muren en hekwerken worden geleid, of als haag en bodembedekker worden gebruikt. Hij verdraagt een breed scala aan grondsoorten en is goed bestand tegen droogte zodra hij gevestigd is, hoewel hij gevoelig is voor natte voeten en vorst.
Frangipani
Plumeria
Plumeria is een geslacht van ongeveer een dozijn soorten bladverliezende bomen en struiken die inheems zijn in de tropische en subtropische regio's van Amerika. Ze worden wereldwijd gewaardeerd om hun geurige, wasachtige bloemen en gladde, grijze schors. In Mexico en Midden-Amerika staat de plant bekend als 'flor de mayo'. In vorstvrije klimaten wordt hij als tuinboom gekweekt en in koudere streken als potplant. De plant bloeit van het late voorjaar tot de herfst met trossen witte, gele, roze en rode bloemen, gevolgd door een bladloze winterrust in koelere klimaten.
Frangipani
Plumeria alba
Plumeria alba, bekend als witte frangipani of West-Indische jasmijn, is een kleine bladverliezende boom uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae), inheems in Puerto Rico en de Kleine Antillen in het Caribisch gebied. Hij bereikt een hoogte tot 7,5 meter, met dikke, succulente takken die bij het snoeien een melkachtig sap afgeven. De geurige witte bloemen met een geel hart bloeien in trossen aan de uiteinden van de takken.
Frangipani
Plumeria obtusa
De Plumeria obtusa, in de volksmond bekend als frangipani of tempelboom, is een tropische boom uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae), oorspronkelijk afkomstig uit het Caribisch gebied en Midden-Amerika. De witte bloemen met een geel hart verspreiden een heerlijke geur en worden veelvuldig gebruikt voor het maken van bloemenkransen en parfums. In Azië wordt de boom vaak bij tempels en begraafplaatsen geplant, waar hij symbool staat voor toewijding en vernieuwing.
Bruidsboeket
Plumeria pudica
Plumeria pudica, algemeen bekend als Bruidsboeket of Vioolbladplumeria, is een tropische heester die inheems is in Panama, Colombia en Venezuela. De plant valt op door haar kenmerkende vioolvormige (spatelvormige) bladeren en trossen van zuiver witte bloemen met gele harten. Anders dan de meeste plumeria's is deze soort groenblijvend en verliest ze haar bladeren niet seizoensgebonden, wat haar tot een bijzondere sierboom maakt voor tropische en subtropische tuinen.
Frangipani
Plumeria rubra
Frangipani (Plumeria rubra) is een bladverliezende heester of kleine boom, afkomstig uit Mexico en Midden-Amerika, wereldwijd gevierd om zijn intens geurende, wasachtige bloemen in tinten wit, geel, oranje, roze en rood. De plant gedijt goed in hete, zonnige klimaten, verdraagt droogte zodra hij eenmaal is ingeburgerd en behoort tot de meest iconische tropische sierplanten ter wereld. Hij groeit snel en kan een hoogte van 2 tot 8 meter bereiken.
Gestreepte hertenzwam
Pluteus longistriatus
Pluteus longistriatus, algemeen bekend als de Gestreepte hertenzwam, is een kleine, delicate paddenstoel die wordt gekenmerkt door de diepe radiale strepen op de hoed. De hoed is doorgaans bruinachtig tot grijsbruin, vaak met een donkerder centrum. Het is een saprobe schimmel, wat betekent dat hij voedingsstoffen haalt uit rottend hout, met name loofhoutstammen en afval in bosecosystemen.
Straatgras
Poa annua
Poa annua, algemeen bekend als straatgras, is een klein, polvormend eenjarig of kortlevend overblijvend gras dat inheems is in gematigd Europa en Azië, maar inmiddels wereldwijd voorkomt. Het vormt dichte, lage matten van fijn gestructureerde, helder geelgroene sprieten met kenmerkende bootvormige bladpunten. Hoewel het vaak als gazononkruid wordt beschouwd, wordt het ook gekweekt op de greens van golfbanen en gebruikt als bodembedekker in onderhoudsarme gebieden. Het kiemt bij koel weer, bloeit in het voorjaar en sterft af zodra de zomerhitte intreedt.
Bolblauwgras
Poa bulbosa
Bolblauwgras (Poa bulbosa) is een overblijvend gras dat van oorsprong thuishoort in Europa en het Middellandse Zeegebied, en inmiddels wereldwijd is verspreid. Het vormt dichte pollen tot 70 cm hoog met kenmerkende bolachtige stengelbasissen die waterreserves opslaan, waardoor het uiterst droogtebestendig en kouderesistent is. In het voorjaar produceert het kleine aartjes die zich ontwikkelen tot bulbillen voor vegetatieve voortplanting.
Veldbeemdgras
Poa pratensis
Poa pratensis, in de volksmond bekend als veldbeemdgras, is een overblijvend koel-seizoen gras dat veelvuldig wordt gebruikt in gazons, sportvelden en weilanden in gematigde klimaten. Oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Europa en Azië, werd het geïntroduceerd in Noord-Amerika, waar het een van de meest gewaardeerde grassoorten voor gazons is geworden, vooral in de noordelijke staten van de VS. De fijne textuur, de karakteristieke blauwgroene kleur en het vermogen om via wortelstokken een dichte mat te vormen, maken het een uitstekende keuze voor tuinen en intensief gebruikte gebieden.
Liggend beemdgras
Poa supina
Liggend beemdgras (Poa supina) is een laagblijvend, overblijvend gras dat oorspronkelijk uit de alpiene en subalpiene gebieden van Europa komt. Het onderscheidt zich door zijn gladde, zachte, heldergroene bladeren en een kruipende groeiwijze die een dicht gazon vormt dankzij de verspreiding via uitlopers (stolonen). Het is een van de weinige grassoorten die gedijt in diepe schaduw, tot wel 90% schaduw, wat het ideaal maakt voor moeilijke plekken zoals onder dichte bomen, voetpaden en sportvelden in schaduwrijke omgevingen. In het voorjaar produceert het bloeiaren met kenmerkende paarsachtige vliezen.
Gras
Poaceae
Poaceae, de grassenfamilie, is een van 's werelds meest verspreide en soortenrijke plantenfamilies en vormt de basis voor de meeste gazons, graslanden en sportvelden. Gazon-gras kenmerkt zich door smalle, langwerpige bladeren en een dicht, vezelig wortelstelsel dat samen met uitlopers (rhizomen en stolonen) een aaneengesloten, slijtvast groen tapijt vormt. Afhankelijk van de soort wordt er onderscheid gemaakt tussen grassen voor het koele seizoen (zoals veldbeemdgras en Engels raaigras), die het best gedijen in een gematigd klimaat, en grassen voor het warme seizoen (zoals bermudagras), die de voorkeur geven aan warmere streken. Gras is extreem winterhard, verdraagt maaien en belopen goed en is een centraal onderdeel van tuinen, parken en openbare ruimtes wereldwijd.
Zijde-erwt
Podalyria sericea
Een kleine, groenblijvende struik, ongeveer 1 m hoog en 1 m breed, inheems in de zandsteen- en granietuitlopers van Kaapstad, Zuid-Afrika (van Saldanhabaai tot het Kaapse Schiereiland). De bladeren zijn bedekt met lange, glanzende haren die ze een zijdeachtig, zilverachtig uiterlijk geven. Tussen de herfst en winter (mei tot augustus op het zuidelijk halfrond) produceert de plant kleine roze bloemen met een wit centrum, typisch voor peulvruchten (Fabaceae), gevolgd door opgeblazen peulen die verschillende zaden bevatten. De soort is geclassificeerd als 'Kwetsbaar' vanwege habitatverlies, invasie van exotische planten en frequente branden.
Lanyu-podocarpus
Podocarpus costalis
Podocarpus costalis, bekend als Lanyu-podocarpus of Arius, is een kleine groenblijvende conifeer die inheems is aan de kustkliffen en kalksteenuitstulpingen van de Filipijnen en Taiwan, waaronder het eiland Lanyu (Orchideeëneiland). Het groeit als een dichte, struikachtige boom van 1 tot 5 meter hoog, met smalle, leerachtige, naaldvormige donkergroene bladeren en een gedraaide, grijsbruine stam die gevormd is door de constante zeewind. Als conifeer produceert hij geen echte bloemen; in plaats daarvan vormt hij kleine vlezige en eetbare vruchtkegels. Gewaardeerd om zijn zouttolerantie en langzame, sculpturale groei, is het een van de meest gewilde soorten voor bonsai en kustlandschapsarchitectuur in Oost-Azië, hoewel de wilde populaties tegenwoordig worden bedreigd door overmatige verzameling.
Breederivier-geelhout
Podocarpus elongatus
Podocarpus elongatus, algemeen bekend als de Breederivier-geelhout, is een groenblijvende conifeer afkomstig uit de West-Kaap van Zuid-Afrika, waar hij groeit langs de Breederivier-vallei en tot in de Cederberg-bergen. In tegenstelling tot zijn hogere geelhout-familieleden, vormt hij doorgaans een brede, meerstammige, ronde struik of kleine boom met langwerpige grijsblauwe naaldachtige bladeren, hoewel hij in beschutte, goed bewaterde ravijnen tot 20 m hoog kan worden. Het is de enige Zuid-Afrikaanse geelhout die na brand- of waterschade vanuit zijn wortels en stam opnieuw kan uitlopen, wat hem uitzonderlijk veerkrachtig maakt in zijn oorspronkelijke fynbos-habitat.
Echte geelhout
Podocarpus latifolius
Podocarpus latifolius, het echte geelhout, is een langzaam groeiende, groenblijvende conifeer uit de Podocarpaceae-familie en de nationale boom van Zuid-Afrika. Hij groeit van nature in de afromontane bossen van zuidelijk en oostelijk Zuid-Afrika, van de West-Kaap tot KwaZulu-Natal en Limpopo, en in Eswatini en Lesotho, van zeeniveau tot meer dan 1.800 m. In het bos kan hij 20-35 m hoog worden, maar in de open lucht en in tuinen blijft hij veel kleiner, met een dichte, ronde kroon. De riemvormige bladeren zijn 25-40 mm lang aan volwassen bomen (tot 100 mm aan jonge planten), donkergroen en leerachtig, terwijl nieuwe groei zacht en bleek is, contrasterend met het oudere blad. Bomen zijn mannelijk of vrouwelijk: vrouwelijke bomen dragen ronde, grijsblauwe zaden op een vlezige zaadmantel die paars rijpt en wordt gegeten door vogels en apen.
Boeddhistische Den
Podocarpus macrophyllus
Podocarpus macrophyllus is een elegante groenblijvende conifeer afkomstig uit Japan en China. De plant heeft smalle, leerachtige, donkergroene bladeren die lijken op afgeplatte naalden. Hij wordt veel gebruikt in de landschapsarchitectuur voor het aanleggen van dichte hagen, groene zuilen of als solitaire sierplant, en is ook een populaire keuze voor de bonsaikunst vanwege zijn vormbaarheid en gecontroleerde groei.
Himalayappel
Podophyllum hexandrum
De Himalayappel (Podophyllum hexandrum, synoniem Sinopodophyllum hexandrum) is een overblijvende kruidachtige plant uit de berberisfamilie (Berberidaceae). De plant groeit van nature in het Himalayagebergte op hoogtes tussen 2400 en 4500 meter in China, Afghanistan, Bhutan, India, Kasjmir, Nepal en Pakistan. In het voorjaar verschijnen er twee diep ingesneden bladeren en een enkele witte tot roze bloem, gevolgd door een rode, besachtige vrucht. De plant is uiterst giftig - de wortels en wortelstokken bevatten podofyllotoxine, dat wordt gebruikt voor de productie van antikankermedicijnen (zoals etoposide). Daarom moet er zeer voorzichtig mee worden omgegaan en moet de plant buiten bereik van kinderen en huisdieren worden gehouden.
Roze trompetklimmer
Podranea ricasoliana
Podranea ricasoliana, in de volksmond bekend als de roze trompetklimmer of roze trompetwijnstok, is een krachtige, houtige klimplant uit de Bignoniaceae-familie, oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Afrika. De plant produceert spectaculaire, trompetvormige, lila-roze bloemen met paarse nerven, die overvloedig bloeien tijdens de zomer en de herfst. Met zijn snelle groei kan hij een hoogte van 5 meter bereiken en hij is zeer geliefd voor het bedekken van pergola's, muren en schuttingen met een uitbundig tropisch bloemenspektakel.
Babybamboe
Pogonatherum paniceum
Pogonatherum paniceum, algemeen bekend als Babybamboe, is een compacte siergras afkomstig uit Zuidoost-Azië en China. Hoewel het geen echte bamboe is, creëren de slanke, boogvormige halmen en het fijne blad een opvallend gelijkende verschijning. Het is een snelgroeiende, onderhoudsarme kamerplant die gedijt op een lichte, indirecte standplaats met consequent vochtige grond, waardoor het een ideale keuze is voor wie een tropische uitstraling zoekt in kleine ruimtes.
Kerstster
Poinsettia pulcherrima
De Kerstster (Euphorbia pulcherrima) is een groenblijvende struik die oorspronkelijk uit Mexico en Centraal-Amerika komt en behoort tot de wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae). De plant is beroemd om zijn opvallend gekleurde schutbladeren - rood, roze, wit of crème - die de kleine, echte gele bloempjes omringen, welke in cyathia in het midden van het bladrozet zijn geclusterd. In de natuur kan hij enkele meters hoog worden, maar als kamerplant blijft het een compacte struik die typisch rond de kerstperiode wordt verkocht. Zoals alle Euphorbia's produceert hij een wit melksap dat licht giftig is bij inname of bij contact met de huid en ogen.
Chichipe
Polaskia chichipe
Polaskia chichipe is een boomvormige en vertakte zuilcactus, endemisch in de Tehuacán-Cuicatlán-vallei in de staten Puebla en Oaxaca, Mexico. Hij groeit op een hoogte tussen 1.600 en 2.300 meter in de doornige vegetatie die bekend staat als "chichipera". De plant bereikt een hoogte van 4 tot 5 meter met een duidelijke stam en talrijke blauwgroene takken met 9 tot 12 prominente ribben, gewapend met korte, grijzige doorns met donkere punten. De bloemen zijn klein (2-3 cm), wit of groengeel met een roze centrale streep, en bloeien gedeeltelijk 's nachts in de lente en zomer. De vruchten, chichituna's genoemd, zijn rode, zoete, bolvormige bessen die halverwege de zomer rijpen; ze worden vers geconsumeerd en gebruikt in ambachtelijke jam en ijs. De soort heeft een lange geschiedenis van domesticatie en menselijk beheer in de inheemse gemeenschappen van de vallei en wordt beschouwd als een fundamenteel cultureel en voedingsmiddel.
Jacobsladder
Polemonium caeruleum
De Jacobsladder (Polemonium caeruleum) is een elegante vaste plant uit de familie Polemoniaceae, die in het wild groeit op vochtige weiden, in struikgewas en aan bosranden in gematigd Europa en Azië. Het vormt dichte pollen met rechtopstaande stengels die een hoogte van 45–60 cm bereiken. De bladeren zijn oneven geveerd, lichtgroen en bestaan uit 7–27 deelblaadjes die trapsgewijs gerangschikt zijn — dit uiterlijk gaf de plant de naam 'Jacobsladder'. Van eind april tot begin juni is de plant bedekt met trosvormige bloeiwijzen bestaande uit komvormige bloemen met een intens blauwe, soms witte kleur, met duidelijk gele meeldraden. De plant is winterhard (USDA-zones 3–8) en is uitermate geschikt voor schaduwtuinen, rotstuinen en tuinen in landelijke stijl. De plant is niet giftig voor mensen of huisdieren.
Tuberoos
Polianthes tuberosa
Tuberoos (Polianthes tuberosa) is een overblijvende bolgewas inheems in Mexico, wereldwijd gevierd om zijn intens zoete en bedwelmende geur. De bloeiende stengels kunnen tot 1 meter hoog worden en dragen trossen wasachtige witte buisvormige bloemen die van de zomer tot in de herfst bloeien. De tuberoos is een gewaardeerde sierplant en snijbloem, die veelvuldig wordt gebruikt in de parfumindustrie en bij traditionele ceremonies.
Mastboom
Polyalthia longifolia
De mastboom is een elegante, zuilvormige tropische vaste plant, inheems in Zuid-India en Sri Lanka. De lange, smalle bladeren met golvende randen ontluiken bronskleurig en rijpen tot een glanzend donkergroen, hangend in cascades langs de takken — vandaar de 'treur'-uitstraling. In de lente produceert hij enkele weken lang kleine, stervormige, lichtgroene bloemen, gevolgd door trossen vruchten die van groen naar donkerpaars rijpen en geliefd zijn bij vogels. Hij wordt vaak verward met de echte Ashoka-boom (Saraca asoca) en wordt daarom 'valse ashoka' genoemd.
Vierbladig kransmuur
Polycarpon tetraphyllum
Polycarpon tetraphyllum is een lage, eenjarige kruidachtige plant met vertakte, liggende stengels die gewoonlijk een hoogte van 15-20 cm bereiken. De bladeren zijn omgekeerd eirond, glanzend en gerangschikt in schijnkransen van vier (vandaar de naam "tetraphyllum" - vierbladig). De kleine witte bloemen, soms met roze tinten, staan in compacte bloeiwijzen aan de toppen van de stengels, en de ronde zaden zijn minuscuul (0,4-0,5 mm). Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Europa, het Middellandse Zeegebied, Groot-Brittannië, het Midden-Oosten en het Indiase subcontinent, heeft de plant zich op bijna alle continenten genaturaliseerd. Hij groeit meestal op zandgronden in kustgebieden, op verstoorde plekken, in scheuren van trottoirs, tuinen en braakliggende terreinen, waarbij hij zich vaak als onkruid gedraagt.
Vleugeltjesbloem
Polygala
Polygala is een groot geslacht van bloeiende planten uit de vleugeltjesbloemfamilie (Polygalaceae), bestaande uit honderden soorten variërend van lage kruidachtige wilde bloemen tot subtropische groenblijvende struiken. De bekendste sierplant, de mirtebladige vleugeltjesbloem (Polygala myrtifolia), is een snelgroeiende struik die gewaardeerd wordt om zijn overvloedige paarsroze vlinderbloemige bloemen, terwijl andere soorten zoals Polygala tenuifolia en Polygala senega een lange geschiedenis van gebruik in de traditionele geneeskunde hebben.
Lathyrusstruik
Polygala myrtifolia
Polygala myrtifolia, algemeen bekend als Lathyrusstruik of Mirteblad-melkwortel, is een groenblijvende heester afkomstig uit Zuid-Afrika. De plant produceert gedurende vrijwel het hele jaar overvloedig vlindervormige bloemen in tinten paars, lila en roze, waardoor het een van de meest sierlijke en onderhoudsarme heesters is voor tuinen, terrassen en kustlandschappen. Hij behoort tot de familie Polygalaceae en is een snelgroeiende soort.
Salomonszegel
Polygonatum
Polygonatum, beter bekend als salomonszegel, is een geslacht van ongeveer 63 soorten overblijvende wortelstokgewassen uit de aspergefamilie (Asparagaceae). Ze zijn inheems in de gematigde streken van het noordelijk halfrond, voornamelijk in Azië. In het voorjaar ontspruiten onvertakte stengels uit een kruipende wortelstok die elegant overbuigen en twee rijen eivormige bladeren met parallelle nerven dragen. In de bladoksels hangen aan het einde van de lente en het begin van de zomer kleine, buisvormige, roomwitte bloempjes met groenachtige punten, die vaak licht geuren. Deze worden in de nazomer gevolgd door blauwzwarte bessen (rood bij sommige soorten). In tuinen zijn de tuinsalomonszegel (P. x hybridum), P. multiflorum, P. odoratum, P. biflorum en bonte cultivars het meest algemeen; ze variëren van dwergvormen van 20 cm tot pollen van 1 tot 1,5 m. Het loof kleurt geel in de herfst en de bovengrondse delen sterven in de winter volledig af.
Gewone salomonszegel
Polygonatum multiflorum
Polygonatum multiflorum is een winterharde, wortelstokvormende vaste plant die inheems is in de bossen van Europa en gematigd Azië. De onvertakte, sierlijk gebogen stengels tot 90 cm hoog dragen afwisselende ovale bladeren. In het late voorjaar hangen daaronder trossen van 2-6 hangende, buisvormige witte bloemen met groene punten, gevolgd door ronde blauwzwarte bessen. De plant breidt zich in de schaduw langzaam uit tot elegante kolonies.
Welriekende salomonszegel
Polygonatum odoratum
Polygonatum odoratum, algemeen bekend als de welriekende salomonszegel, is een overblijvende bosplant met wortelstokken die inheems is in de gematigde streken van Europa en Azië, van het Verenigd Koninkrijk via Rusland tot China, Korea en Japan. Deze schaduwminnende vaste plant is vernoemd naar de hoekige ribben langs de gebogen stengels en produceert elk voorjaar elegante rijen hangende, klokvormige, roomwitte bloemen met groene punten onder de afwisselende elliptische bladeren. In de herfst kleurt het loof goudgeel voordat het afsterft tot een knobbelige wortelstok met ronde littekens — die zouden lijken op waszegels — die de hele winter ondergronds blijft. De wortelstok is een bekend ingrediënt in de Traditionele Chinese Geneeskunde (bekend als Yu Zhu), terwijl de rijpe blauwzwarte bessen giftig zijn en nooit gegeten mogen worden.
De perfecte plant vinden
Onze plantengids helpt je ideale soorten te vinden voor jouw ervaringsniveau en het seizoen.
Blader op Moeilijkheid, Seizoen en Meer
Gebruik de filters hieronder om deze catalogus te verfijnen op verzorgingsniveau, seizoen, omgeving, of zoek direct op naam. Elk filter leidt naar een lijst die is afgestemd op jouw kweekomstandigheden.