Complete plantengids
Verken planten op moeilijkheidsgraad, seizoen en meer. Vind de perfecte plant voor jou.
Moeilijkheidsgraad
Planten per stad
🗺️ Planten per stad3783 planten gevonden
1981-2016 van 3783 weergeven
Parelkalanchoë
Kalanchoe porphyrocalyx
Kalanchoe porphyrocalyx, bekend als parelkalanchoë of hangende kalanchoë, is een vetplant uit de familie Crassulaceae, afkomstig uit de tropische bossen van centraal en noordoostelijk Madagaskar, waar hij vaak epifytisch groeit. Hij vormt slanke, rechtopstaande stengels met blauwgrijze, rechthoekige bladeren en licht gezaagde randen. Van de late winter tot de lente produceert hij hangende, klokvormige bloemen, met een buis in rode, roze of lichtgele tinten en groengele tot oranje bloemblaadjes, alles omhuld door een opvallende paarse kelk – de oorsprong van de soortnaam, porphyrocalyx ("paarse kelk").
Kalanchoë
Kalanchoe rotundifolia
Kalanchoe rotundifolia is een groenblijvende vetplant uit zuidelijk Afrika met ronde, grijsgroene vlezige bladeren aan vertakkende stengels. Hij kan ongeveer 1,2 m hoog worden. In de herfst en vroege winter draagt hij trossen oranjerode buisvormige bloemen met geelgroene bases op hoge stelen. Hij is zeer droogtetolerant en gedijt in de zon en goed doorlatende grond.
Peddelbladplant
Kalanchoe thyrsiflora
Kalanchoe thyrsiflora is een opvallende vetplant afkomstig uit Zuid-Afrika, gewaardeerd om zijn grote, platte, peddelvormige bladeren die een nette basale rozet vormen. De vlezig grijsgroene bladeren ontwikkelen levendige rode randen bij blootstelling aan volle zon en koele temperaturen. Het is een monocarpe soort die een hoge bloemstengel vormt met zoet geurende geelwitte buisvormige bloemen in de late winter tot het voorjaar, waarna de hoofdrozet afsterft maar uitlopers vormt.
Pandaplant
Kalanchoe tomentosa
De Pandaplant (Kalanchoe tomentosa) is een decoratieve succulent afkomstig uit Madagaskar, geliefd om zijn ovale bladeren die dicht bedekt zijn met zacht zilverwit vilt met kenmerkende bruine of roodachtige randen — wat hem een onmiskenbaar panda-achtig uiterlijk geeft. Deze plant behoort tot de Crassulaceae-familie, groeit langzaam en compact, en bereikt een hoogte tot 45 cm. De minuscule haartjes (trichomen) op de bladeren zijn niet alleen decoratief: ze fungeren als thermische isolatie en verminderen waterverlies aanzienlijk, waardoor deze plant uitzonderlijk droogtetolerant en veerkrachtig is.
Lepelboom
Kalmia
Kalmia is een klein geslacht van groenblijvende, breedbladige struiken afkomstig uit het oosten van Noord-Amerika, voornamelijk vertegenwoordigd door Kalmia latifolia, de opvallende 'lepelboom' uit de bossen van de Appalachen. In het late voorjaar verschijnen er trossen schotelvormige bloemen in wit, roze of paars, met helmknoppen die als kleine veertjes werken, bovenop glanzend en leerachtig blad. Alle delen van de plant bevatten grayanotoxines en zijn gevaarlijk giftig bij inname.
Berglaurier
Kalmia latifolia
De berglaurier is een dichte, ronde groenblijvende struik die inheems is in het oosten van de Verenigde Staten, gewaardeerd om zijn opvallende trossen bekervormige bloemen die in het late voorjaar bloeien. De glanzende, leerachtige bladeren zorgen het hele jaar door voor structuur, terwijl de schotelvormige roze, witte of paarsgetekende bloemen bestuivers aantrekken. Ondanks zijn schoonheid is elk deel van de plant zeer giftig, dus hij kan het beste op een veilige afstand van huisdieren en kinderen worden bewonderd.
Japanse Kerria
Kerria japonica
Japanse Kerria (Kerria japonica) is een bladverliezende heester die van nature voorkomt in de bergachtige gebieden van China en Japan. Ze is geliefd om haar stralend goudgele bloemen die in het voorjaar overvloedig bloeien en haar boogvormige, heldergroene takken bedekken. Het is een zeer aanpasbare en onderhoudsarme plant die gedijt in beschaduwde tuinen en koude winters verdraagt tot USDA-zone 4.
Worsteboom
Kigelia africana
De Kigelia africana, beter bekend als de worsteboom, is een indrukwekkende tropische boom uit de trompetboomfamilie (Bignoniaceae). De soort is inheems in sub-Sahara Afrika, waar hij groeit langs rivieroevers, in savannes en open bossen. De boom dankt zijn volksnaam aan de opvallende, houtachtige vruchten die qua vorm en grootte lijken op hangende worsten; deze kunnen meer dan 50 cm lang worden en tot wel 10 kg wegen. In de natuur bereikt hij een hoogte van 10 tot 18 meter met een brede, uitgestrekte kroon. De nachtbloeiende, donkerrode tot paarse bloemen verspreiden een onaangename geur om vleermuizen aan te trekken, die de belangrijkste bestuivers zijn. Rauwe vruchten zijn giftig voor mensen, maar na fermentatie, roosteren of drogen worden ze traditioneel gebruikt in de volksgeneeskunde en bij de bereiding van dranken. In een gematigd klimaat zoals dat van Nederland wordt de kigelia uitsluitend als kamer- of kasplant gehouden in de jonge fase, aangezien de plant geen vorst verdraagt.
Japanse wasbloem
Kirengeshoma palmata
De Japanse wasbloem (Kirengeshoma palmata) is een polvormende, bladverliezende vaste plant uit de hortensiafamilie (Hydrangeaceae), van nature voorkomend in bosrijke gebieden in Japan en Oost-China. De plant vormt 60–120 cm hoge, struikachtige pollen met donkere, wijnrode stengels en grote, esdoornachtige, handvormig gelobde bladeren. In de nazomer en vroege herfst draagt hij trossen hangende, wasachtige, klokvormige bloemen in een zachtgele kleur, later gevolgd door karakteristieke driepuntige zaadcapsules.
Kleinia
Kleinia
Kleinia is een geslacht van overblijvende succulenten uit de familie Asteraceae, nauw verwant aan Senecio. Het geslacht is inheems op de Canarische Eilanden, Noord-Afrika en delen van Azië, en omvat ongeveer 56 soorten met vlezige stengels, zilverblauw blad en sierlijke zomerbloemen. Het is een onderhoudsarme plant die ideaal is voor rotstuinen, droge borders en kwekerij in containers.
Struiksenecio
Kleinia barbertonica
Kleinia barbertonica, algemeen bekend als Struiksenecio of Barberton-kruiskruid, is een snelgroeiende, struikachtige succulent die inheems is in Zuid-Afrika en Eswatini. Het vormt een dichte, ronde struik van rechtopstaande, blauwgroene cilindrische stengels die lijken op smalle vingers, bekroond met trossen heldere geeloranje, naar citrus geurende bloemen in de winter. De plant is zeer droogtetolerant en onderhoudsarm, gedijt goed in de volle zon en goed doorlatende grond, waardoor het een populaire keuze is voor xeriscaping, rotstuinen en het kweken in potten.
Hangende Jade
Kleinia petraea
Kleinia petraea, algemeen bekend als de Hangende Jade, is een laagblijvende succulent uit de composietenfamilie (Asteraceae), inheems in de hooglanden van Kenia en Tanzania in Oost-Afrika. Lange tijd bekend in de tuinbouw onder de oude naam Senecio jacobsenii, vormt deze plant dichte matten van vlezige, eivormige bladeren aan hangende stengels die tot wel 120 cm over de rand van een hangmand of pot kunnen vallen. Het blad is heldergroen, maar ontwikkelt paarse, mauve of bronzen tinten bij blootstelling aan fel licht of droogtestress. In de herfst of winter kunnen volwassen planten rechtopstaande stengels vormen met trossen feloranje, straalloze bloemen.
Keniaanse klimop
Kleinía petraea
De Keniaanse klimop is een kruipende en hangende vetplant uit de familie Asteraceae, afkomstig uit rotsachtige gebieden in Kenia en Tanzania, Oost-Afrika. De vlezige en sterk vertakte stengels kunnen meer dan 1 meter lang worden, bedekt met ovale, sappige bladeren die groen zijn met paarse, mauve of bruine tinten aan de randen. In de herfst en winter produceert hij rechtopstaande stelen met oranje buisvormige bloemen, zonder zichtbare bloemblaadjes, kenmerkend voor het geslacht. Het wordt vaak verward met de jadeplant (Crassula ovata) vanwege het uiterlijk van de bladeren, hoewel er geen botanische verwantschap is.
Beemdkroon
Knautia arvensis
Beemdkroon is een overblijvende weideplant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae), die een hoogte bereikt van 30 tot 150 cm. De rechtopstaande, licht gegroefde stengel draagt grijsgroene, matte bladeren met lier- tot veervormig ingesneden bladranden. Van mei tot september verschijnen er blauwe tot roze-paarse bloemen, gegroepeerd in opvallende, ongeveer 4 cm grote bloemhoofden. De plant groeit in graslanden, wegbermen, akkerranden en lichte bossen, waar hij de voorkeur geeft aan drogere, kalkrijke bodems van het laagland tot in berggebieden. Het is een belangrijke drachtplant en waardplant voor talrijke soorten vlinders en kevers.
Vuurpook (geslacht)
Kniphofia
Kniphofia is een geslacht van kruidachtige vaste planten afkomstig uit Afrika, bekend om hun hoge, fakkelachtige bloempieken in tinten rood, oranje en geel. Gewoonlijk Vuurpook of Fakkellelie genoemd, zijn ze geliefd in siertuynen vanwege hun droogtetolerantie en spectaculaire bloei aan het einde van het seizoen.
Vuurpook
Kniphofia uvaria
Kniphofia uvaria, in de volksmond bekend als Vuurpook of Fakkellelie, is een opvallende kruidachtige vaste plant afkomstig uit Zuid-Afrika. De imposante, fakkelachtige bloemaren tonen levendige tinten rood, oranje en geel, waardoor het een van de meest visueel indrukwekkende planten in de tuin is. Eenmaal gevestigd is de plant droogtebestendig en vraagt weinig onderhoud; hij gedijt het best op zonnige, goed doorlatende borders en perken.
Blaasjesboom
Koelreuteria paniculata
De Koelreuteria paniculata, in de volksmond bekend als de blaasjesboom, is een bladverliezende sierboom die oorspronkelijk uit China, Korea en Japan komt. De boom valt op door zijn uitbundige pluimen met gele bloemen in de zomer en de kenmerkende lampionvormige zaaddozen die na de bloei blijven hangen, wat in verschillende seizoenen voor een fraai visueel effect zorgt.
IJslands varkensgras
Koenigia
Koenigia is een geslacht van eenjarige en overblijvende kruiden in de duizendknoopfamilie (Polygonaceae), in 2015 uitgebreid met de voormalige geslachten Aconogonon en een deel van Persicaria, waardoor het nu ongeveer 41 soorten telt. De typesoort, Koenigia islandica (IJslands varkensgras), is een van de kleinste bloeiende planten op aarde, slechts 1-2 cm hoog, en wordt beschouwd als de meest winterharde eenjarige plant die bekend is. Hij gedijt op nat grind en puin in de arctische toendra en alpenweiden op het noordelijk halfrond. Andere soorten die in het geslacht zijn opgenomen, vormen grotere, uitdijende duizendknoopachtige kruiden. Omdat het geslacht zulke uitersten in grootte en groeiwijze omvat, geeft dit overzicht algemene verzorgingstips gebaseerd op de natte, koude, open habitats die typisch zijn voor de groep.
Kohleria
Kohleria amabilis
Kohleria amabilis, bekend als de boomgloxinia, is een overblijvende plant met wortelstokken uit de Gesneriaceae-familie, inheems in Colombia en Honduras. De plant heeft fluweelzachte, ovaalvormige bladeren met een zilverkleurig patroon en knikkende, buisvormige bloemen die aan de buitenkant roze zijn met rode of paarse vlekken aan de binnenkant. De bloeiperiode loopt van de late winter tot de zomer.
Kohleria
Kohleria eriantha
Kohleria eriantha (tegenwoordig vaak beschouwd als synoniem voor Kohleria hirsuta) is een overblijvende plant met schubachtige wortelstokken (rizomen) uit de familie Gesneriaceae, waartoe ook het Kaaps viooltje behoort. De plant is inheems in de tropische bergbossen van Zuid-Amerika, voornamelijk Colombia en Ecuador. De fluweelzachte, behaarde bladeren en de buisvormige, oranjerode bloemen met een geelgespikkelde keel die in de zomer en herfst bloeien, maken het een geliefde kamerplant. Dankzij de rizomen is de plant beter bestand tegen droogte dan tegen constant natte grond.
Roze Kopsia
Kopsia fruticosa
Kopsia fruticosa, in de volksmond bekend als Roze Kopsia of Struik Vinca, is een tropische groenblijvende heester uit de familie Apocynaceae, afkomstig uit Zuidoost-Azië (Maleisië, Indonesië, Thailand en omliggende regio's). De plant staat bekend om haar jaarronde bloei van zachte roze bloemen met een opvallend rood hart en is een gewaardeerde sierplant in tropische en subtropische tuinen. De glanzende, leerachtige bladeren en de compacte, rechtopgaande groeivorm maken haar even geschikt voor borders, hagen en teelt in containers.
Schoonmoedersstoel
Kroenleinia grusonii
De Schoonmoedersstoel (Kroenleinia grusonii, synoniem Echinocactus grusonii) is een bolvormige cactus afkomstig uit Centraal-Mexico, behorend tot de familie Cactaceae. Hij is herkenbaar aan zijn bolvormige en geribbelde lichaam bedekt met dichte gouden stekels (er bestaat ook een variëteit met witte stekels) die, met de leeftijd, een meer langwerpige vorm kan aannemen en meer dan een meter hoog kan worden. Hij groeit zeer langzaam en kan tientallen jaren leven; in het wild wordt hij als bedreigd beschouwd vanwege stroperij en de aanleg van dammen in zijn oorspronkelijke habitat.
Zwart ijzerhout
Krugiodendron ferreum
Het zwart ijzerhout (Krugiodendron ferreum) is een boom die inheems is in Zuid-Florida, het Caribisch gebied en Centraal-Amerika, behorend tot de wegedoornfamilie (Rhamnaceae). Hij staat bekend om het hebben van het dichtste hout van Amerika — met een dichtheid tot 1,42 g/cm³, zo zwaar dat het in water zinkt — en is een langzaam groeiende en extreem langlevende soort. De boom heeft tegenoverstaande, leerachtige, ovale bladeren met een uitgerande top, die twee tot drie jaar aan de takken blijven zitten. De bloemen zijn klein, groenachtig en onopvallend; de vruchten zijn donkerpaarse steenvruchten die geliefd zijn bij vogels en wilde zoogdieren. Hij groeit in kalkrijke rotsachtige omgevingen, droge bossen en kustbossen, en is bestand tegen intense droogte, zoute wind en orkaankracht.
Stobbezwammetje
Kuehneromyces mutabilis
Het stobbezwammetje (Kuehneromyces mutabilis) is een uitstekende eetbare paddenstoel die in groepen groeit op stronken van loofbomen. De hoed is hygrofaan, wat betekent dat deze van kleur verandert afhankelijk van de vochtigheid: in natte toestand is hij geelbruin en bij droogte lichter in het midden. De steel heeft een ring en daaronder bevinden zich kleine donkere schubjes, wat een belangrijk kenmerk is om hem te onderscheiden van de giftige bundelmosklokje.
Japanse klaver
Kummerowia striata
Japanse klaver (Kummerowia striata) is een laagblijvende, kruipende eenjarige peulvrucht uit de vlinderbloemenfamilie, inheems in China en Japan en inmiddels wijdverspreid genaturaliseerd in de oostelijke en centrale Verenigde Staten. De plant vormt taaie, vertakte matten van 5-40 cm hoog met kleine drietallige bladeren waarvan de deelblaadjes kenmerkende parallelle nerven vertonen die naar de bladrand wijzen. Van het midden van de zomer tot in de herfst produceert de plant kleine roze tot paarse, erwtachtige bloemen met een wit bovenblad, gevolgd door peulen met één zaadje. Als stikstofbindende peulvrucht verrijkt het arme, verdichte bodems en wordt het gewaardeerd als veevoer, bodembedekker voor erosiebestrijding en voedsel voor wilde dieren, hoewel het zich ook kan gedragen als een onkruidachtige pionier op verstoorde grond en dunne gazons.
Alpengoudenregen
Laburnum alpinum
Laburnum alpinum, algemeen bekend als de Alpengoudenregen of Schotse goudenregen, is een kleine bladverliezende boom uit de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae), inheems in de bergen van Midden- en Zuid-Europa. De boom wordt geprezen om zijn uitzonderlijk lange, hangende trossen geurige gele bloemen in het late voorjaar. BELANGRIJK: Alle delen van de plant zijn zeer giftig door de alkaloïde cytisine, vooral de zaden, die levensbedreigende vergiftiging kunnen veroorzaken bij mensen, honden, katten en paarden.
Gewone goudenregen
Laburnum anagyroides
De gewone goudenregen (Laburnum anagyroides) is een kleine bladverliezende boom die inheems is in de bergachtige gebieden van Midden- en Zuid-Europa (de Alpen, Italië en de Balkan). Hij staat zowel bekend om zijn giftigheid als om zijn indrukwekkende bloei in het voorjaar: in mei en juni is de boom bedekt met lange, hangende trossen geurige, goudgele bloemen. Alle delen — wortels, schors, bladeren, bloemen, zaden en peulen — zijn zeer giftig; ze bevatten de alkaloïde cytisine, die dodelijk kan zijn voor mensen, katten, honden, paarden en geiten. Voor volwassenen kan het eten van slechts 15 tot 20 zaden al fataal zijn. Ondanks zijn grote sierwaarde moet de boom op een veilige afstand van kinderen en dieren worden gehouden.
Gewone fopzwam
Laccaria laccata
De Gewone fopzwam (Laccaria laccata) is een uiterst variabele paddenstoel die algemeen voorkomt in diverse bostypen. De naam 'fopzwam' verwijst naar het feit dat deze soort er telkens anders uit kan zien, afhankelijk van de vochtigheidsgraad (hygrofaan), waardoor hij vaak wordt verward met andere kleine bruine paddenstoelen. Hij vormt een essentiële mycorrhiza-symbiose met de wortels van zowel loof- als naaldbomen, wat helpt bij de opname van voedingsstoffen voor de boom.
Lachenalia
Lachenalia
Lachenalia is een geslacht van ongeveer 130 in de winter groeiende bolgewassen die bijna uitsluitend inheems zijn in de winterregenregio's van de West- en Noord-Kaap in Zuid-Afrika, met enkele soorten die tot in Namibië voorkomen. Deze kleine bollen, algemeen bekend als Lachenalia of Kaapse hyacinten, produceren riemvormige, vaak gevlekte bladeren en dichte trossen buisvormige, wasachtige bloemen in levendige kleuren zoals geel, oranje, rood, roze, groen en paars tussen de late winter en het vroege voorjaar. Dit profiel biedt algemene verzorgingsrichtlijnen op geslachtsniveau die van toepassing zijn op de meeste Lachenalia-soorten en hybriden, aangezien de verzorgingsbehoeften over het hele geslacht grotendeels consistent zijn.
Sneeuwwit franjekelkje
Lachnum virgineum
Lachnum virgineum, algemeen bekend als het sneeuwwit franjekelkje, is een minuscule, witte, schijfvormige schimmel. Het kenmerkt zich door zijn minieme omvang (0,5-1 mm), een korte steel en een bekervormig vruchtlichaam bedekt met fijne, witte haartjes. Het groeit doorgaans in groepen op rottend organisch materiaal zoals afgevallen takjes, beukennootjes of naaldhoutresten in vochtige, schaduwrijke bossen.
Fijnsparrenmelkzwam
Lactarius deterrimus
Lactarius deterrimus, algemeen bekend als de fijnsparrenmelkzwam, is een schimmel die een symbiotische mycorrhiza-relatie vormt met fijnsparren. De soort wordt gekenmerkt door een oranje hoed die bij veroudering of beschadiging groene vlekken vertoont. Bij doorsnijden scheidt de paddenstoel een oranje melksap uit dat na enkele minuten wijnrood verkleurt. Het is een populaire eetbare paddenstoel in Europa, hoewel hij een iets bittere nasmaak heeft in vergelijking met de echte smakelijke melkzwam.
IJsbergsla
Lactuca sativa
Lactuca sativa, specifiek de IJsberg-variëteit, wordt gekenmerkt door zijn lichtgroene, uiterst knapperige bladeren die groeien in een compacte, ronde krop die lijkt op een kool. De soort wordt in de culinaire wereld sterk gewaardeerd vanwege zijn stevige textuur en hittebestendigheid na de oogst.
Kompassla
Lactuca serriola
Lactuca serriola, algemeen bekend als Kompassla, is een eenjarige of tweejarige kruidachtige plant die inheems is in Europa en het Middellandse Zeegebied. Hij groeit krachtig op open, verstoorde grond, langs wegen en akkerranden, en kan tot 2 meter hoog worden. De plant produceert van de zomer tot de vroege herfst bleekgele, madeliefachtige bloemen en valt op door de bladeren die zich noord-zuid richten, wat hem de naam "kompasplant" opleverde. Het melkachtige latex, bekend als lactucarium, wordt al eeuwenlang medicinaal gebruikt.
Gifsla
Lactuca virosa
Lactuca virosa, algemeen bekend als Gifsla of Opiumsla, is een tweejarige kruidachtige plant die inheems is in Centraal- en Zuid-Europa. De plant kan tot 2 meter hoog worden en vormt in het eerste jaar een bladrozet, waarna hij in het tweede jaar een lange bloemstengel ontwikkelt. Bij beschadiging scheidt de plant een melkachtig wit sap uit, historisch bekend als lactucarium, dat al eeuwenlang wordt gebruikt als mild kalmeringsmiddel en pijnstiller. De gele bloemen bloeien in de zomer en trekken bestuivers aan. Ondanks de volksnaam bevat de plant geen echte opiaten, maar produceert hij bittere verbindingen — lactucine en lactucopicrine — die inwerken op het zenuwstelsel.
Laelia
Laelia
Laelia is een geslacht van epifytische orchideeën uit de familie Orchidaceae, afkomstig uit Mexico, Midden-Amerika en de bergachtige streken van Brazilië. De soorten vormen langwerpige pseudobulben die water en voedingsstoffen opslaan, en dragen één tot enkele leerachtige bladeren en bloemstelen met opvallende bloemen in tinten roze, paars en wit. Nauw verwant aan het geslacht Cattleya, wordt de Laelia door orchideeënliefhebbers gekweekt vanwege zijn veerkracht en spectaculaire bloei.
Laelia
Laelia anceps
Laelia anceps is een epifytische orchidee uit de familie Orchidaceae, afkomstig uit Oost-Mexico (zelden ook Honduras en Guatemala), waar hij groeit op bomen in eiken- en dennenbossen en op koffieplantages op een hoogte van 500 tot 2400 m boven zeeniveau. Hij vormt eivormige, afgeplatte pseudobulben (6-12 cm) met één, zelden twee stijve, leerachtige bladeren. Vanuit de basis van de pseudobulb groeit een lange (45-60 cm) bloemstengel met 2 tot 4 geurende bloemen met een diameter van 6-12 cm in kleuren variërend van lavendel via roze tot paars en wit. Hij bloeit van november tot januari. Het behoort tot de meest koudebestendige soorten van de Cattleya-alliantie en verdraagt kortstondige temperaturen net boven het vriespunt en zomerhitte boven 35 °C.
De perfecte plant vinden
Onze plantengids helpt je ideale soorten te vinden voor jouw ervaringsniveau en het seizoen.
Blader op Moeilijkheid, Seizoen en Meer
Gebruik de filters hieronder om deze catalogus te verfijnen op verzorgingsniveau, seizoen, omgeving, of zoek direct op naam. Elk filter leidt naar een lijst die is afgestemd op jouw kweekomstandigheden.