1151 Middelmakkelijke planten | Gids 2026 - Pagina 20
Ontdek 1151 middelmakkelijke planten voor jouw tuin. Complete verzorgingsgids.
1151 Middelmakkelijke planten
685-720 van 1151 weergeven
Blauwe Aardappelstruik
Lycianthes rantonnetii
Blauwe Aardappelstruik (Lycianthes rantonnetii) is een sierstruik afkomstig uit Paraguay, Argentinië en zuidelijk Brazilië, behorend tot de familie Solanaceae. Hij produceert opvallende blauw-violette bloemen met gele harten van het voorjaar tot de herfst. Waarschuwing: alle delen van de plant zijn giftig voor mensen, katten en honden.
Klimvaren
Lygodium venustum
Lygodium venustum, bekend als de klimvaren, is een klimmende varensoort die oorspronkelijk uit Midden- en Zuid-Amerika komt. De plant is vooral overvloedig aanwezig in droge bossen en verstoorde gebieden van Mexico tot Paraguay. De delicate fronden winden zich met natuurlijke elegantie om steunpunten en vormen zo gordijnen van levendig groen gebladerte. De plant wordt gewaardeerd als sierplant en vanwege het traditionele medicinale gebruik — wortelbereidingen werden door inheemse gemeenschappen in Nicaragua gebruikt als middel tegen slangengif.
Bruine bundelridderzwam
Lyophyllum decastes
Lyophyllum decastes, bekend als de bruine bundelridderzwam, is een eetbare paddenstoel die in dichte trossen groeit. Hij heeft een grijsbruine hoed en veerkrachtig, kraakbeenachtig vlees. De soort wordt vaak aangetroffen langs wegbermen, in parken en loofbossen, waar hij organisch materiaal in de bodem afbreekt.
Lantaarnstinkzwam
Lysurus mokusin
Lysurus mokusin is een fascinerende saprofytische schimmel die behoort tot de familie Phallaceae. Hij onderscheidt zich door zijn rechtopstaande, roodachtige of oranje vruchtlichaam, dat eindigt in vier tot vijf 'armen' of ribben die aan de top samenkomen, waardoor hij het uiterlijk van een lantaarn krijgt. Aan de bovenkant produceert hij een kleverige, stinkende gleba (vergelijkbaar met rottend vlees) om vliegen aan te trekken, die de sporen verspreiden. Hoewel het geen plant is, verschijnt hij vaak in tuinen met organische mulch.
Juweelorchidee
Macodes petola
Macodes petola, bekend als de juweelorchidee, is een terrestrische orchidee die inheems is in de tropische regenwouden van Zuidoost-Azië – van Java, Maleisië, Sumatra, Borneo, de Filipijnen en de Ryukyu-eilanden. In tegenstelling tot de meeste orchideeën groeit deze niet epifytisch op bomen, maar direct op de vochtige bodem van schaduwrijke moerasbossen en langs rivieroevers. De bladeren zijn donkergroen tot fluweelachtig, met een opvallend netwerk van gouden en zilveren nerven die doen denken aan bliksemschichten of aders van edelmetaal – vandaar de bijnaam 'juweelorchidee'. De bloemen zijn klein, roodbruin met een witte lip, en verschijnen zelden, meestal in de late herfst of winter; de belangrijkste sierwaarde van de plant blijft echter de bladtekening, niet de bloemen.
Moerasvaren
Macrothelypteris torresiana
Macrothelypteris torresiana is een grote varen uit de familie Thelypteridaceae, inheems in de tropische en subtropische regio's van Azië en Afrika (waaronder Madagaskar en Mauritius). De dubbel- tot drievoudig geveerde bladeren hebben een zachte textuur en een kantachtig uiterlijk, kunnen ongeveer 90 cm lang worden en vormen dichte, opvallende pollen. De plant plant zich voort via sporen die vrijkomen uit sori beschermd door C-vormige indusia, en verspreidt zich daarnaast via kruipende wortelstokken. De soort werd als sierplant geïntroduceerd in diverse delen van Amerika en wordt tegenwoordig in verschillende regio's als invasief beschouwd, waaronder in Brazilië, waar hij oeverbossen, bosranden en vochtige, schaduwrijke gebieden koloniseert.
Burrawang
Macrozamia
Macrozamia is een geslacht van ongeveer 41 palmvarensoorten die endemisch zijn in Australië en behoren tot de oude familie Zamiaceae. Deze levende fossielen, vaak Burrawang of Zamia-palmen genoemd, sieren het Australische landschap al meer dan 200 miljoen jaar — lang voordat bloemplanten evolueerden. Ze vormen opvallende rozetten van glanzende, donkergroene geveerde bladeren die voortkomen uit een stevige stam of een ondergrondse caudex. Ze zijn van nature tweehuizig, wat betekent dat mannelijke en vrouwelijke kegels op afzonderlijke planten groeien. Alle delen van de plant zijn zeer giftig bij rauwe consumptie, omdat ze cycasine en macrozamine bevatten — krachtige hepatotoxische en neurotoxische verbindingen.
Gewone magnolia
Magnolia × soulangeana
De gewone magnolia is een bladverliezende hybride boom, een kruising tussen Magnolia denudata en Magnolia liliiflora, voor het eerst gekweekt in Frankrijk rond 1820 door Etienne Soulange-Bodin. Hij wordt geprezen om zijn grote, bekervormige bloemen die in het vroege voorjaar verschijnen voordat de bladeren uitlopen, in tinten roze, paars en wit.
Magnolia kobus
Magnolia kobus
De Magnolia kobus is een bladverliezende bloeiende boom die inheems is in Japan en Korea. Hij wordt gewaardeerd om zijn geurige, bekervormige witte bloemen die in het vroege voorjaar op kale takken verschijnen, nog voordat de bladeren uitlopen. De boom groeit in zijn jonge jaren in een piramidale vorm en ontwikkelt zich later tot een brede, ronde kroon van 8-12 meter hoog. Het kan 15-25 jaar duren voordat de boom volledig bloeit, maar geduldige kwekers worden beloond met een spectaculair jaarlijks schouwspel.
Leliemagnolia
Magnolia liliiflora
Magnolia liliiflora, in de volksmond bekend als Leliemagnolia of Mulan Magnolia, is een bladverliezende struik die oorspronkelijk uit het zuidwesten van China (Sichuan en Yunnan) komt. Hij groeit als een bossige struik met meerdere stammen tot een hoogte van ongeveer 4 meter en produceert in het vroege voorjaar, nog voordat de bladeren verschijnen, grote bekervormige bloemen in de kleuren roze tot paars met een lichte citrusgeur. Het is een van de ouderplanten van de populaire hybride Magnolia x soulangeana.
Stermagnolia
Magnolia stellata
De stermagnolia (Magnolia stellata) is een kleine, bladverliezende boom of grote struik die van oorsprong uit Japan komt. Bekend om haar prachtige stervormige witte bloemen die vroeg in het voorjaar bloeien voordat de bladeren uitlopen, is zij een van de eerste sierplanten die elk seizoen bloeit en zelfs onder late winterse omstandigheden een adembenemend schouwspel van tere bloemblaadjes creëert.
Moerasmagnolia
Magnolia virginiana
De moerasmagnolia is een kleine half-wintergroene tot bladverliezende boom, inheems in moerassen en vochtige bossen in het oosten van de Verenigde Staten. Hij produceert geurige, naar citroen ruikende, roomwitte bloemen van het late voorjaar tot de zomer, en glanzende donkergroene bladeren met een zilverachtige onderkant.
Mahoniestruik
Mahonia bealei
De mahoniestruik (Mahonia bealei, syn. Berberis bealei) is een stijf opgaande, groenblijvende struik afkomstig uit China, gewaardeerd om zijn opvallende, leerachtige, hulstachtige blaadjes en geurige, citroengele bloemaren die in de winter en het vroege voorjaar openen. De bloemen worden in de zomer gevolgd door stoffige blauwzwarte, druifachtige bessen. Ooit een populaire sierplant voor schaduwtuinen in het Westen, is hij ontsnapt aan de teelt en verwilderd in een groot deel van het zuidoosten van de Verenigde Staten, waar hij nu geclassificeerd is als een invasieve soort: hij verdraagt diepe schaduw, verspreidt zich gemakkelijk door zaden die door vogels worden verspreid, en kan dichte struwelen vormen die inheemse ondergroeiplanten verdringen. Tuiniers in die regio wordt over het algemeen geadviseerd om deze plant niet te planten en in plaats daarvan een inheems alternatief te kiezen.
Acerola
Malpighia emarginata
Malpighia emarginata, in de volksmond bekend als acerola of West-Indische kers, is een groenblijvende struik of kleine boom die oorspronkelijk uit de Kleine Antillen, Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika komt. De plant wordt op grote schaal gekweekt vanwege de rode vruchten die boordevol vitamine C zitten — ongeveer 1.677 mg per 100 g, waardoor het een van de rijkste natuurlijke bronnen ter wereld is. Daarnaast produceert de plant meerdere keren per jaar kleine bloemen met roze of lila bloemblaadjes, wat naast de buitengewone voedingswaarde ook een sierwaarde biedt.
Appelboom
Malus
Malus is een geslacht van kleine tot middelgrote loofbomen en struiken binnen de familie Rosaceae, inheems in gematigde streken van het noordelijk halfrond. Het omvat zowel gecultiveerde appelbomen die worden geteeld voor hun eetbare vruchten als sierappels die worden gewaardeerd om hun voorjaarsbloesem en kleurrijke herfstvruchten.
Japanse sierappel
Malus × floribunda
De Japanse sierappel (Malus × floribunda) is een kleine, bladverliezende sierboom uit de rozenfamilie (Rosaceae), beroemd om zijn spectaculaire bloei in het voorjaar. De dieproze knoppen openen zich tot witte of lichtroze bloemen die de gebogen takken bedekken voordat de bladeren verschijnen. In de herfst produceert de boom kleine geelrode vruchten (appeltjes) die zeer geliefd zijn bij vogels.
Appelboom
Malus domestica
De appelboom (Malus domestica) is een van de meest geteelde en economisch belangrijke fruitbomen ter wereld en behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae). Oorspronkelijk afkomstig uit de bergachtige streken van Centraal-Azië, wordt hij al meer dan 4.000 jaar gekweekt en groeit hij tegenwoordig in gematigde klimaten op elk bewoond continent. Appelbomen produceren geurige witte en roze bloesems in het voorjaar en eetbare vruchten in de late zomer tot de herfst. Het zijn bladverliezende bomen die in hun natuurlijke groei 9 meter hoog kunnen worden, hoewel geënte dwergvariëteiten meestal veel compacter zijn.
Mandevilla
Mandevilla
Mandevilla is een geslacht van tropische klimplanten uit de familie Apocynaceae, oorspronkelijk afkomstig uit Midden- en Zuid-Amerika. Soorten zoals Mandevilla sanderi worden op grote schaal gekweekt vanwege hun glanzende, groenblijvende bladeren en overvloedige trompetvormige bloemen die van het late voorjaar tot de herfst bloeien op klimrekken, schuttingen en in hangmanden.
Witte Mandevilla
Mandevilla boliviensis
De Witte Mandevilla (Mandevilla boliviensis) is een overblijvende, houtige klimplant uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae), inheems in Bolivia en Ecuador. De plant produceert witte, trompetvormige bloemen met een levendig geel hart, die in warme klimaten bijna het hele jaar door verschijnen. Ze wordt veel gebruikt voor het bedekken van trellissen, pergola's en hekken in tropische en subtropische tuinen.
Chileense Jasmijn
Mandevilla laxa
Chileense Jasmijn (Mandevilla laxa) is een krachtige bladverliezende slingerplant afkomstig uit Bolivia, noordwest-Argentinië en Peru. Ze produceert trossen trechtervormige, roomwitte bloemen met een intense vanillegeur — die vooral 's avonds opvalt — gedurende de hele zomer en tot in de herfst. Het melkachtig witte sap kan bij contact huidirritatie veroorzaken.
Mandevilla
Mandevilla sanderi
Mandevilla sanderi, populair bekend als Dipladenia, is een weelderige tropische klimplant afkomstig uit Brazilië. Ze wordt gekenmerkt door haar glanzende groene bladeren en grote, trompetvormige bloemen in levendige tinten roze, rood en wit. Ze wordt op grote schaal gekweekt als sierplant vanwege haar schoonheid en langdurige bloeiperiode, waardoor ze ideaal is voor potten, hangmanden en tuinen.
Mandevilla
Mandevilla splendens
Mandevilla splendens, in tuincentra vaak verkocht als Dipladenia, is een tropische, groenblijvende klimplant uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae), afkomstig uit het zuidoosten van Brazilië. De trompetvormige, lichtroze bloemen worden donkerder naarmate ze ouder worden en bloeien van het voorjaar tot de herfst, waarbij ze kolibries aantrekken. Het melkachtige sap is licht giftig en kan de huid en ogen irriteren; draag daarom handschoenen bij het snoeien.
Mangoboom
Mangifera indica
De mangoboom (Mangifera indica) is een tropische fruitboom afkomstig uit Zuid-Azië, met name India, waar hij al meer dan 4.000 jaar wordt geteeld. Hij behoort tot de familie Anacardiaceae en kan onder ideale omstandigheden een hoogte van 30 meter bereiken. De mangoboom wordt algemeen beschouwd als de 'Koning der Vruchten' en heeft een enorme culturele, economische en culinaire betekenis in de tropische wereld.
Sapodilla
Manilkara zapota
De sapodilla (Manilkara zapota) is een groenblijvende fruitboom uit de familie Sapotaceae, oorspronkelijk afkomstig uit het zuiden van Mexico, Yucatán en Centraal-Amerika. In het wild kan de boom hoger worden dan 30 m, hoewel hij in cultuur meestal tussen de 9 en 15 m wordt gehouden. Het loof is dicht en glanzend donkergroen, de klokvormige witachtige bloemen vallen nauwelijks op, en de vrucht - met zoet vruchtvlees en een zanderige textuur - wordt zeer gewaardeerd in de tropische gastronomie. Historisch gezien vormde de latex uit de schors (chicle) de basis voor de kauwgom van de Maya's.
Gebedsplant (geslacht)
Maranta
Maranta is een geslacht van tropische planten in de familie Marantaceae, afkomstig uit tropisch Midden- en Zuid-Amerika. Het geslacht is het best bekend om M. leuconeura (de gebedsplant) en staat gevierd om zijn opvallend gevlekt blad en de fascinerende nyctinastische beweging waarbij de bladeren 's nachts omhoogvouwen.
Pijlwortel
Maranta arundinacea
Pijlwortel (Maranta arundinacea) is een tropische, overblijvende, wortelstokvormende plant, inheems in het Caribisch gebied, Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika. Gekweekt als zowel sierplant om zijn blad als voedselgewas, worden de zetmeelrijke ondergrondse wortelstokken verwerkt tot pijlwortelmeel, een fijn, licht verteerbaar en glutenvrij zetmeel dat in de keuken wordt gebruikt. De plant vormt pollen van brede, glanzende, middengroene ovale bladeren en produceert kleine witte bloemen in de lente en zomer.
Gebedsplant
Maranta leuconeura
Maranta leuconeura is een tropische plant afkomstig uit de regenwouden van Brazilië, gewaardeerd om zijn decoratieve bladeren met unieke kleurrijke nervenpatronen. De Nederlandse naam 'Gebedsplant' is afgeleid van de nyctinastische beweging van de bladeren, die 's nachts omhoog vouwen als biddende handen en overdag opengaan om licht op te vangen.
Tiengebodenplant
Maranta leuconeura var. erythroneura
De Tiengebodenplant (Maranta leuconeura var. erythroneura) is een van de meest bewonderde variëteiten van de Marantaceae-familie, inheems in de tropische bossen van Brazilië. De ovale, diepgroene bladeren met felrode nerven en een karakteristiek visgraatpatroon maken het tot een levend decoratiestuk. De bijnaam "gebedsplant" komt van de dagelijkse beweging van de bladeren: ze openen zich overdag om licht op te vangen en sluiten zich 's nachts als handen in gebed, een fenomeen dat nyctinastie wordt genoemd.
Konijnenpootje
Maranta leuconeura var. kerchoveana
Een groenblijvende tropische vaste plant, inheems in de bosbodems van Brazilië, gewaardeerd om zijn ovale, fluweelachtige bladeren met donkere vlekken die lijken op konijnenpootafdrukken langs de middennerf. Zoals alle gebedsplanten, vouwen de bladeren 's nachts omhoog en openen ze zich weer overdag, een zeldzaam gedrag dat nictinastie wordt genoemd.
Weidekringzwam
Marasmius oreades
De weidekringzwam (Marasmius oreades) is een basidiomyceet die in gazons groeit en karakteristieke cirkelvormige heksenkringen vormt. De paddenstoel heeft een kleine hoed van 2 tot 5 cm, met een kleur die varieert van crème tot bleek leerbruin. Hij staat bekend om zijn vermogen om tijdens droge periodes volledig uit te drogen en na regen weer te 'herleven', waarbij hij zijn structuur behoudt en weer sporen kan verspreiden. Het is een eetbare paddenstoel van uitstekende kwaliteit, met een zoetige smaak en een aroma dat aan amandelen doet denken.
Parapluutjesmos
Marchantia polymorpha
Parapluutjesmos (Marchantia polymorpha) is een algemeen levermos (bryofyt) met een plat, lintvormig thallus dat dichte, groene matten vormt op vochtige, voedselrijke grond. Het is vaak de eerste plant die zich vestigt na brand of bodemverstoring en wordt ook gebruikt als indicator voor een hoge bodemvochtigheid en slechte drainage in kwekerijen en kassen. De soort plant zich zowel geslachtelijk voort, via sporen uit parapluvormige geslachtsorganen (gametoforen), als ongeslachtelijk, via gemmae gevormd in bekervormige structuren aan de bovenzijde van het thallus.
Condurango
Marsdenia
Marsdenia is een tropisch geslacht van klimplanten en struiken binnen de familie Apocynaceae, met ongeveer 69 soorten verspreid over Azië, Afrika, Australië en Amerika. Het bekendst is M. cundurango (condurango), een houtige Andesklimplant die eeuwenlang in de traditionele geneeskunde werd gebruikt. Het geslacht produceert geurige buisvormige bloemen en hartvormige, fluweelachtige bladeren, waardoor verschillende soorten populaire siersplanten zijn.
Klavertje-vier-varen
Marsilea mutica
Marsilea mutica is een water- of moerasvaren afkomstig uit Australië en Nieuw-Caledonië, van nature voorkomend in moerassen en ondiep zoet water. De bladeren lijken op een klavertje-vier, met een geelgroen gevlekt patroon en een roodbruine gebogen streep. Ze kunnen op het wateroppervlak drijven of boven het drassige substraat groeien. Het is een snelgroeiende en krachtige plant, veel gebruikt in vijvers, aquaria en watertuinen als bodembedekker.
Struisvaren
Matteuccia struthiopteris
Matteuccia struthiopteris (struisvaren) is een overblijvende, wortelstokvormende en bladverliezende varen uit de Onocleaceae-familie, inheems in de gematigde streken van het noordelijk halfrond (Noord-Amerika, Europa, Azië). De plant vormt rechtopstaande pollen van frisgroene bladeren die in een kroonvorm zijn gerangschikt, vergelijkbaar met struisvogelveren, en kan in cultuur een hoogte van 90-150 cm bereiken. De varen is zeer winterhard (USDA-zones 2-8), maar heeft behoefte aan halfschaduw tot volledige schaduw en een constant vochtige bodem die rijk is aan organisch materiaal - hij verdraagt geen droogte of sterke blootstelling aan de zon, wat de bladeren doet verbranden. Volgens de ASPCA is de plant niet giftig voor katten, honden of mensen. In het voorjaar worden de jonge scheuten ("fiddleheads") geoogst en geconsumeerd als seizoensgroente, maar uitsluitend na grondig koken.
Matucana
Matucana madisoniorum
Matucana madisoniorum is een kleine, solitair groeiende, bolvormige of licht cilindrische cactus die afkomstig is uit de Marañón-riviervallei in de Amazone-regio van Peru. Hij groeit in een zeer beperkt verspreidingsgebied op een hoogte van slechts 400-1000 meter boven zeeniveau. De grijsgroene stam bestaat uit 7-12 platte, golvende ribben en de bedoorning is uiterst variabel: sommige exemplaren hebben lange, gebogen, donkerbruine doorns, terwijl andere volledig doornloos zijn, waardoor ze gemakkelijk verward kunnen worden met de peyote-cactus (Lophophora williamsii). De trechtervormige bloemen die uit de apicale areolen ontspruiten zijn helder oranjerood, zelden wit, 8-10 cm lang, en bloeien in meerdere golven gedurende de zomer. De soort staat als ernstig bedreigd op de rode lijst van de IUCN vanwege habitatverlies en overmatige verzameling.
Maxillaria (geslacht)
Maxillaria
Maxillaria is een groot geslacht van epifytische Neotropische orchideeën uit de familie Orchidaceae, bestaande uit honderden soorten van Mexico tot Zuid-Amerika. Geliefd om hun solitaire, vaak geurende bloemen, groeien ze van nature op boomstammen en takken in vochtige tropische bossen.
Wat zijn Middelmakkelijke planten?
Middelmakkelijke planten vereisen iets meer aandacht en basiskennis van tuinieren. Deze planten gedijen met regelmatige verzorging. Ideaal voor wie de basisprincipes al beheerst.
Tips voor het kweken van Middelmakkelijke planten
middelmakkelijke planten hebben een balans nodig tussen aandacht en vrijheid. Houd een regelmatige verzorgingsroutine aan, observeer bladeren om problemen vroeg te identificeren en pas watergeven aan het seizoen aan.