2795 Makkelijke planten | Gids 2026 - Pagina 71
Ontdek 2795 makkelijke planten voor jouw tuin. Complete verzorgingsgids.
2795 Makkelijke planten
2521-2556 van 2795 weergeven
Vogelmuur
Stellaria media
Stellaria media, algemeen bekend als vogelmuur, is een laagblijvende, kruipende eenjarige (of wintereenjarige) plant die inheems is in Europa en inmiddels wereldwijd is ingeburgerd. Het vormt zachte matten van kleine ovale bladeren en minuscule witte stervormige bloemen, en gedijt goed in koele, vochtige, verstoorde grond zoals tuinbedden, gazons en kassen. Gewaardeerd als bodembedekker in cottagetuinen en als een van de meest populaire eetbare en medicinale wilde kruiden, groeit en bloeit vogelmuur in gematigde klimaten bijna het hele jaar door.
Hersencactus
Stenocactus phyllacanthus
Stenocactus phyllacanthus is een kleine, solitaire, bolvormige tot kort-cilindrische cactus die inheems is in de hooggelegen woestijngebieden van centraal en noordelijk Mexico (Aguascalientes, Guanajuato, Hidalgo, Jalisco, Nuevo León, Querétaro, San Luis Potosí en Zacatecas), meestal te vinden op een hoogte tussen 1.700 en 2.800 meter. Hij wordt zelden hoger dan 15 cm en breder dan 10 cm en is geliefd bij verzamelaars vanwege zijn opvallende golvende, papierdunne ribben die bekroond worden met dichte plukjes fijne doorns. In het voorjaar en de zomer draagt hij trechtervormige, geelwitte bloemen met bruinrode kelken nabij de kruin. Deze langzaam groeiende en veeleisende soort is een van de makkelijkste Stenocactus-soorten om in cultuur tot bloei te brengen.
Orgelpijpcactus
Stenocereus
Stenocereus is een geslacht van grote zuilvormige, struikachtige of boomachtige cactussen, inheems in de woestijnen van Mexico en het zuidwesten van de Verenigde Staten. De bekendste soort, Stenocereus thurberi (orgelpijpcactus), vormt clusters van slanke, rechtopstaande stengels die uit een korte stam groeien en doen denken aan de pijpen van een kerkorgel. De geribbelde en doornige stengels kunnen tot 8 m hoog en 3,5 m breed worden, en produceren witte nachtbloemen gevolgd door zoete, eetbare vruchten bedekt met doorns.
Grijze spookcactus
Stenocereus pruinosus
Een langzaam tot matig groeiende Mexicaanse zuilcactus met grijsgroene stengels bedekt met gele stekels en een lichte waslaag die hem zijn "spookachtige" uiterlijk geeft. Afkomstig uit droge gebieden van Mexico, produceert hij 's zomers trechtervormige witte nachtbloemen en eetbare, zoete vruchten (pitaya's), die lokaal zeer gewaardeerd worden.
St. Augustijnsgras
Stenotaphrum secundatum
St. Augustijnsgras (Stenotaphrum secundatum) is een snelgroeiend warmseizoen-graszode inheems in de Golf van Mexico-regio, en wordt op grote schaal gebruikt voor particuliere en commerciële gazons in tropische en subtropische klimaten. Het vormt een dicht, krachtig tapijt met een goede tolerantie voor gedeeltelijke schaduw en zoute kustwinden.
Herfstnarcis
Sternbergia
Sternbergia is een geslacht van acht soorten bolgewassen uit de narcisfamilie (Amaryllidaceae), verspreid van het Middellandse Zeegebied tot Centraal-Azië en Zuidwest-Azië, vaak op stenige plaatsen. De bloemen lijken op die van de krokus (Crocus), maar de plant is nauwer verwant aan de narcis. Bijna alle soorten produceren goudgele, bekervormige bloemen in de herfst, kort na de eerste regens; S. vernalis en S. candida bloeien in het voorjaar, waarbij S. candida de enige witte soort is. De smalle bladeren verschijnen tegelijk met of kort na de bloemen, blijven de hele winter groen en sterven af in het voorjaar; in de zomer is de bol in rust en moet deze droog blijven. De meest gekweekte soort is S. lutea. De handel in alle soorten van dit geslacht wordt gereguleerd door CITES.
Herfsttijloos
Sternbergia lutea
Sternbergia lutea is een kleine mediterrane bolplant uit de narcisfamilie (Amaryllidaceae), gekweekt om zijn heldergele, komvormige bloemen die in de herfst bloeien, omringd door donkergroene, lintvormige bladeren. Winterhard en onderhoudsvrij, verwildert hij na verloop van tijd in zonnige, goed doorlatende rotstuinen en borders.
Tandenstoker-cactus
Stetsonia coryne
Stetsonia coryne is een grote, boomachtige zuilcactus die inheems is in de hooggelegen aride gebieden van Noordwest-Argentinië, Bolivia, Paraguay en Brazilië. In zijn natuurlijke habitat ontwikkelt hij een dikke stam met daarop vele blauwgroene takken met acht tot negen ribben, gewapend met stijve zwarte of geelbruine doorns die met de jaren wit worden — de bron van zijn Nederlandse naam. Grote, trechtervormige witte bloemen openen 's nachts op volwassen planten, gevolgd door vlezige, eetbare vruchten.
Vedergras
Stipa pennata
Vedergras (Stipa pennata) is een karakteristiek, polvormend overblijvend gras van de Euraziatische steppen, inheems van Mongolië tot de Hongaarse laagvlakte en de zanderige löss-steppen van het Karpatenbekken. Het groeit 60-90 cm hoog, vormt smalle, slanke bladeren en produceert tussen mei en augustus de beroemde lange, zilverachtige, zijdeachtige en veerachtige kafnaalden die kenmerkend golven in de wind. In Centraal-Europa is het een steeds zeldzamere soort die gebonden is aan beschermde habitats en sinds de nationale romantiek symbool staat voor de ongerepte steppe.
Vedergras
Stipa tenuissima
Stipa tenuissima, algemeen bekend als Vedergras of Engelenhaar, is een overblijvend siergras dat dichte, ronde pollen vormt van fijne, draadvormige, heldergroene bladeren. In de zomer produceert het lange, vederlichte pluimen die verkleuren van zilvergroen naar crème en vervolgens goudblond, golvend bij het minste zuchtje wind. Dit gras is winterhard in USDA-zones 7 tot 10, bereikt een hoogte en breedte van 30 tot 60 cm en is bijzonder geliefd in droge tuinen, rotstuinen en borders in naturalistische stijl.
Stokes' Aster
Stokesia laevis
Stokesia laevis, in het Nederlands ook wel Stokes' Aster genoemd, is een kruidachtige vaste plant die van nature voorkomt in de wetlands, laaggelegen gronden en dennensavanna's van het zuidoosten van de Verenigde Staten. De plant draagt opvallende, korenbloem-achtige bloemen in tinten lavendelblauw, paars, wit en roze, waardoor ze een geliefde aanvulling is in inheemse tuinen en boerentijnen. Ondanks haar oorsprong in vochtige habitats past ze zich opmerkelijk goed aan gemiddelde tuinomstandigheden aan en is ze na vestiging opvallend droogtetolerant.
Reuzenparadijsvogelbloem
Strelitzia nicolai
Strelitzia nicolai is een opvallende groenblijvende plant afkomstig uit Zuid-Afrika, bekend om zijn grote banaanachtige bladeren en indrukwekkende wit-blauwe bloemen. De plant kan buiten tot 9 meter hoog worden, maar blijft binnenshuis beter beheersbaar, waardoor hij een populaire keuze is om een tropische sfeer te creëren in woningen en kantoren.
Bacopa
Sutera cordata
Sutera cordata (syn. Chaenostoma cordatum) is een snelgroeiende sierplant uit de familie Scrophulariaceae, van oorsprong uit de vochtige habitats van Zuid-Afrika. De plant wordt gekenmerkt door kleine, donkergroene, tegenoverstaande bladeren met licht getande randen en kleine witte stervormige bloempjes met een geeloranje centrum. Dankzij de kruipende groeiwijze is de plant ideaal voor hangmanden, potten en als bodembedekker. Ze staat bekend om haar snelle groei en uitbundige bloei gedurende de zomer en herfst.
Koninginnenpalm
Syagrus romanzoffiana
De Koninginnenpalm (Syagrus romanzoffiana) is een statige veerpalm afkomstig uit Brazilië en Zuid-Amerika, behorend tot de familie Arecaceae. Gewaardeerd om zijn sierlijk gebogen bladeren en slanke stam, is het een van de meest populaire landschapspalmen in subtropische en tropische gebieden wereldwijd. Hij kan hoogtes van 10 tot 15 meter bereiken en produceert trossen felорanje vruchten die wildlife aantrekken.
Sneeuwbes
Symphoricarpos albus
De sneeuwbes (Symphoricarpos albus) is een bladverliezende struik uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika. Hij staat bekend om zijn karakteristieke witte, sneeuwwitte bessen die tot ver in het winterseizoen aan de takken blijven hangen nadat de bladeren zijn gevallen. De struik wordt tot 180 cm hoog en breed, vormt dichte struwelen door worteluitlopers en is zeer winterhard tot −40 °C. De bloemen zijn klein, klokvormig en witachtig-roze, en bloeien in de zomer. De sneeuwbes is een uitstekende tuin- en natuurplant die vogels, hommels en vlinders aantrekt.
Koraalbes
Symphoricarpos orbiculatus
Symphoricarpos orbiculatus is een bladverliezende struik uit het midden en oosten van de Verenigde Staten. Hij wordt 0,6-1,8 m hoog en verspreidt zich via wortels en stengels die wortelen zodra ze de grond raken, waardoor dichte struwelen ontstaan. De bladeren zijn klein, ovaal en donkergroen. In de late lente en zomer verschijnen er kleine, klokvormige, groenwitte of roze bloemen die niet erg opvallen. Het hoogtepunt volgt in de herfst: trossen koraalrode tot paarsrode bessen van ongeveer 6 mm, die een groot deel van de winter aan de takken blijven zitten.
Aster (geslacht)
Symphyotrichum
Symphyotrichum is een geslacht van ongeveer 100 soorten eenjarige en meerjarige kruiden uit de composietenfamilie (Asteraceae), bijna allemaal inheems in Noord-Amerika, met enkele in het Caribisch gebied, Midden- en Zuid-Amerika. Ze werden lange tijd tot Aster gerekend en tuiniers noemen ze nog steeds asters. De bloemen lijken op kleine madeliefjes, met paarse, blauwe, lavendelkleurige, roze of witte lintbloemen rond een geel hart dat met de leeftijd roodachtig wordt, en ze verschijnen massaal van de late zomer tot in de herfst, wanneer het grootste deel van de tuin is uitgebloeid. De bekendste tuinplanten zijn de Nieuw-Engelse aster (S. novae-angliae) en de Nieuw-Yorkse aster of herfstaster (S. novi-belgii), samen met de gladde aster (S. laeve), de heide-aster (S. ericoides) en dwergvormen van S. dumosum. De hoogte varieert van 20 cm tot 2,4 m, afhankelijk van de soort, en de bloemen trekken veel bijen en vlinders aan.
Bossige aster
Symphyotrichum dumosum
Symphyotrichum dumosum is een overblijvende kruidachtige plant die inheems is in het oosten van Noord-Amerika. De plant vormt bossige, vertakte pollen van ongeveer 60 tot 90 cm hoog, die in de late zomer en herfst bedekt zijn met massa's kleine madeliefachtige bloemen met witte tot lichtlila straalbloemen en gele harten die naar roodpaars verkleuren. Het is een waardevolle nectarbron in het naseizoen voor bijen, vlinders en dikkopjes.
Witte Pluimaster
Symphyotrichum lanceolatum
Symphyotrichum lanceolatum, algemeen bekend als Witte Pluimaster, is een inheemse Noord-Amerikaanse vaste plant en wilde bloem uit de familie Asteraceae. Vroeger geclassificeerd als Aster lanceolatus, produceert deze plant grote hoeveelheden kleine madeliefachtige witte bloemen met gele schijfhartjes van midden de zomer tot in de herfst, en kan tot 1,5 meter hoog worden. Als een essentiële laat-seizoen bestuiversplant gedijt hij goed in vochtige, zonnige omstandigheden en verspreidt zich via wortelstokken.
Herfstaster
Symphyotrichum novae-angliae
De herfstaster is een overblijvende wilde bloem uit vochtige weiden en prairies in centraal en oostelijk Noord-Amerika. De plant vormt pollen van rechtopstaande, harige stengels, meestal 1 tot 1,2 meter hoog en soms meer dan 1,8 meter. Van de late zomer tot in de herfst draagt hij massa's dieppaarse, soms roze of witte, madeliefachtige bloemen met tot wel 100 smalle straalbloemen rond een geel hart. De bovengrondse delen sterven in de winter af en lopen in het voorjaar weer uit. De bloemen zijn een van de laatste nectarbronnen van het jaar voor bijen en trekkende monarchvlinders.
Nieuwnederlandse aster
Symphyotrichum novi-belgii
Symphyotrichum novi-belgii, bekend als de Nieuwnederlandse aster of herfstaster, is een winterharde overblijvende kruidachtige plant die inheems is in Oost-Canada en het noordoosten van de Verenigde Staten. Hier groeit de plant in vochtige weiden en op braakliggende terreinen nabij de kust. De plant wordt gewaardeerd om zijn overvloedige madeliefachtige bloemen in tinten paars, roze en wit met een heldergeel hart. De bloei vindt plaats van de late zomer tot de herfst, meestal met een piek rond Sint-Michiel (29 september). De plant bereikt een hoogte tussen de 90 en 150 cm en gedijt goed in zonnige borders en vlindertuinen. Hij trekt bijen, vlinders — waaronder de parelmoervlinder, waarvoor het een waardplant is — en vogels aan die zich voeden met de zaden.
Ziltige aster
Symphyotrichum subulatum
De ziltige aster is een eenjarige kruidachtige plant uit de composietenfamilie, inheems in het oosten en zuiden van de Verenigde Staten, met variëteiten die voorkomen van Mexico en het Caribisch gebied tot Zuid-Amerika. De plant heeft een enkele, rechtopstaande stengel tot 1 à 1,5 m hoog, smalle, puntige bladeren en produceert van de late zomer tot de herfst talloze kleine bloemhoofdjes met witte tot lila straalbloemen en een geel hart. Hij gedijt in zoute moerassen aan de kust, langs vijverranden, sloten, akkerlanden en gazons, verdraagt zoute bodems en maaien, en heeft zich als pioniersplant naar diverse landen verspreid.
Kustaster
Symphyotrichum tradescantii
Symphyotrichum tradescantii, in het Nederlands bekend als Kustaster of Tradescants Aster, is een inheemse vaste wilde bloem uit het noordoosten van Noord-Amerika. Deze bladverliezende kruidachtige plant produceert een overvloed aan kleine, madeliefachtige bloemen met witte lintbloempjes en lichtgele tot paarse schijfbloempjes in de late zomer en herfst. De plant groeit van nature langs rotsachtige kusten, rivieroevers en zoetwatergetijdengebieden, en gedijt goed in volle zon tot halfschaduw en vochtige bodems. Een uitstekende keuze voor natuurlijke tuinen, regenwatertuinen en beplanting met inheemse planten.
Russische smeerwortel
Symphytum × uplandicum
Russische smeerwortel (Symphytum × uplandicum) is een krachtige, winterharde overblijvende kruidachtige plant uit de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae), ontstaan als een natuurlijke hybride tussen de gewone smeerwortel (Symphytum officinale) en de ruwe smeerwortel (Symphytum asperum). De plant vormt grote pollen van grove, borstelige, lancetvormige bladeren en produceert vertakte stengels met knikkende, klokvormige bloemen die roze-blauw openen en naar violet-paars verkleuren, bloeiend van het late voorjaar tot de zomer. Geliefd bij biologische tuiniers als een "dynamische accumulator"; de diepe penwortel haalt kalium en andere mineralen uit de ondergrond, waardoor de bladeren een uitstekende bron zijn voor compostversnellers, vloeibare plantenvoeding en mulch. Let op: smeerwortel bevat pyrrolizidine-alkaloïden die giftig zijn voor de lever bij inname, daarom wordt het historische inwendige medicinale gebruik afgeraden ten gunste van uitsluitend uitwendige, topische toepassingen.
gewone smeerwortel
Symphytum officinale
Symphytum officinale, algemeen bekend als smeerwortel, is een robuust overblijvend kruid dat bekendstaat om zijn grote, harige, lancetvormige bladeren en trossen klokvormige bloemen. Het is een 'dynamische accumuleerder' met een diepe penwortel die mineralen uit de ondergrond onttrekt, waardoor het blad een uitstekende organische meststof en compostversneller is.
Synedrella
Synedrella nodiflora
Synedrella nodiflora is een eenjarige kruidachtige plant uit de composietenfamilie (Asteraceae) en de enige soort in zijn geslacht. De plant is inheems in de tropische gebieden van Amerika en groeit tegenwoordig als spontane plant in bijna alle tropen. De plant wordt 25 tot 90 cm hoog, heeft een vierkante, harige stengel die soms wortelt op de onderste knopen, tegenoverstaande, eivormige en gezaagde bladeren met drie duidelijke nerven, en kleine gele bloemhoofdjes van 5 tot 10 mm die in groepjes in de bladoksels groeien. De plant bloeit en draagt het hele jaar door vruchten en voltooit zijn cyclus in twee tot drie maanden, waarbij duizenden zaden met stekels vrijkomen die aan kleding en dierenvacht blijven plakken.
Syngonium
Syngonium
Syngonium is een geslacht van tropische klim- en kruipplanten uit de Araceae-familie, inheems in de regenwouden van Midden- en Zuid-Amerika. De jonge bladeren hebben de vorm van een pijlpunt of speerpunt en veranderen in complexere gelobde vormen naarmate de plant volwassen wordt. Syngonium wordt veel gekweekt als kamerplant vanwege het weelderige decoratieve blad en het gemakkelijke onderhoud. Er bestaan tientallen cultivars met groene, bonte, roze en zilverkleurige bladeren. Let op: de plant is giftig voor katten, honden en mensen vanwege de calciumoxalaatkristallen in alle weefsels.
Vijf Vingers
Syngonium angustatum
Syngonium angustatum, algemeen bekend als Vijf Vingers of Klimmende Pijlpuntplant, is een tropische klimplant die van nature voorkomt in Mexico en Midden-Amerika. Hij behoort tot de familie Araceae en wordt gewaardeerd om zijn opvallende bladeren die dramatisch veranderen naarmate de plant volwassen wordt — jonge bladeren zijn eenvoudig pijlpuntvormig, terwijl volwassen bladeren diepe lobben ontwikkelen die doen denken aan gespreide vingers, vandaar de naam Vijf Vingers. Het is een veelzijdige kamerplant die zowel als hangende rank als geleide klimmer gedijt.
Vijfvingerige Filodendron
Syngonium auritum
Syngonium auritum, algemeen bekend als Vijfvingerige Filodendron of Vijf Vingers, is een tropische klimplant uit de Araceae-familie, afkomstig uit het Caribisch gebied en Midden-Amerika. De jonge bladeren zijn pijlvormig, maar naarmate de plant volwassen wordt, ontwikkelen ze zich tot gedeelde blaadjes die lijken op een open hand met vijf vingers — vandaar de populaire naam. Het is een krachtige klimmer die veel wordt gebruikt in interieurinrichting en tropische tuinen.
Syngonium erythrophyllum 'Red Arrow'
Syngonium erythrophyllum
Syngonium erythrophyllum, algemeen bekend als de 'Red Arrow' Syngonium, is een klimmende aronskelkachtige plant afkomstig uit de tropische regenwouden van Midden-Amerika, met name Panama. De jonge pijlvormige bladeren vertonen opvallende roodachtige tot koperkleurige tinten die dieper groen worden naarmate de plant ouder wordt. Als veelzijdige klimplant kan hij hangend worden gekweekt of omhoog worden geleid langs een mosstok, en is hij zeer gewaardeerd door verzamelaars van aronskelkachtigen vanwege zijn ongewone bladkleuring.
Pijlpuntplant
Syngonium podophyllum
Syngonium podophyllum is een tropische klimplant uit de familie Araceae, inheems in de vochtige bossen van Midden-Amerika. Bekend om zijn pijlvormige bladeren die van vorm veranderen naarmate ze volwassen worden, is het een uiterst populaire kamerplant vanwege het gemak van verzorging en de sierlijke schoonheid.
Perzische sering
Syringa persica
De Perzische sering (Syringa × persica) is een bladverliezende struik uit de olijffamilie (Oleaceae), die compacter blijft dan de gewone sering. Het is een oude hybride, waarschijnlijk ontstaan uit een kruising tussen Syringa × laciniata en Syringa afghanica, soorten uit China en Afghanistan. De plant vormt een ronde struik die breder is dan hoog, met een hoogte van 1,2 tot 2,5 m en een breedte van 1,5 tot 3 m of meer, gekenmerkt door fijne, gebogen takken en smalle donkergroene bladeren. In het late voorjaar zijn de takken van het voorgaande jaar bedekt met trossen van 5 tot 8 cm lange, lichtpaarse bloemen die zeer geurig zijn; er bestaat ook een witte vorm. Deze soort verdraagt hitte en droogte beter dan veel andere seringen en is bekroond met de Award of Garden Merit (AGM) van de Royal Horticultural Society. Een kruising met de gewone sering leidde tot de Syringa × chinensis. Let op: de naam 'Perzische sering' wordt soms ook gebruikt voor de Paternosterboom (Melia azedarach), wat een geheel andere plant is.
Japanse boomsering
Syringa reticulata
De Japanse boomsering (Syringa reticulata) is een kleine tot middelgrote sierboom, inheems in Japan en Noordoost-Azië. Hij valt op door zijn enorme pluimen van geurige, roomwitte bloemen die in de vroege zomer verschijnen, tot wel zes weken nadat de meeste gewone seringen zijn uitgebloeid. Met een bast die lijkt op die van een kersenboom en een uitzonderlijke tolerantie voor stedelijke omstandigheden, is het een van de meest veelzijdige en onderhoudsarme sierbomen voor tuinen en stedelijke gebieden.
Syzygium (geslacht)
Syzygium
Syzygium is een groot geslacht van tropische en subtropische groenblijvende bomen en struiken in de familie Myrtaceae, met meer dan 1.000 soorten die inheems zijn in Azië, Australië en Afrika. Het geslacht omvat economisch en cultureel belangrijke soorten zoals kruidnagel (S. aromaticum), jambolan (S. cumini) en rozenappel (S. samarangense). Het zijn robuuste planten met dichte, glanzende bladeren die eetbare vruchten en aromatische bloemen dragen.
Jambolan
Syzygium cumini
De jambolan (Syzygium cumini), ook wel javapruim of jamun genoemd, is een groenblijvende boom uit de mirtefamilie, inheems in India, Birma en Sri Lanka. Hij groeit snel en kan een hoogte van 30 meter bereiken, met een dichte kroon en dikke, glanzende bladeren die roze zijn als ze jong zijn en naar terpentijn ruiken als ze worden gekneusd. De bloemen zijn wit tot roze en geurend, en trekken bijen en vlinders aan. De ovale vruchten verkleuren van groen naar paars en uiteindelijk bijna zwart; ze geven vlekken op de handen en smaken zoet met een wrange ondertoon. De boom wordt in de tropen geplant voor zijn vruchten en schaduw, en is inmiddels invasief geworden in Zuid-Florida, Hawaï en Zuid-Afrika.
Magentakers
Syzygium paniculatum
Syzygium paniculatum, bekend als Magentakers of Boskkers, is een groenblijvende struik en kleine boom die van nature voorkomt in de regenwouden van oostelijk Australië (Nieuw-Zuid-Wales). De plant heeft glanzende donkergroene bladeren met aantrekkelijke brons-rode jonge uitlopers, trossen witte bloemen in de lente en zomer, en opvallende magentakleurige eetbare bessen. Vroeger geclassificeerd als Eugenia paniculata, wordt deze soort wereldwijd veel gekweekt als heg- en topiaryplant en als sierwaardig solitairexemplaar in subtropische en gematigde klimaatstreken.
Wat zijn Makkelijke planten?
Makkelijke planten zijn ideaal voor beginners of mensen met weinig tijd voor verzorging. Deze soorten tolereren gietfouten, lichtvariaties en hebben geen constante aandacht nodig. Perfect voor wie net begint met planten.
Tips voor het kweken van Makkelijke planten
Voor succes met makkelijke planten: minder is meer. Vermijd overwatering, kies een plek met voldoende licht en laat de grond drogen tussen het watergeven. De meeste van deze planten worden liever af en toe 'vergeten'.